III APz 52/13
Sądy powszechne2013-12-05
Sygnatura
III APz 52/13
Data orzeczenia
2013-12-05
Rodzaj
DECISION
Sędziowie
Iwona Krzeczowska-Lasoń (PRESIDING_JUDGE)Maria Sałańska-SzumakowiczMichał Bober
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Sygn. akt III APz 52/13</em>
</strong>
</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 5 grudnia 2013 r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Sąd Apelacyjny w Gdańsku - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych </em>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->w składzie następującym:</em>
</strong>
</p>
<p>Przewodniczący: SSA Iwona Krzeczowska-Lasoń (spr.)</p>
<p>Sędziowie: SA Maria Sałańska - Szumakowicz</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- --> SA Michał Bober </em>
</strong>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>w sprawie Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> reprezentowanego przez Marszałka Województwa <span class="anon-block"> (...)</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">B. W.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>na skutek zażalenia powoda</p>
<p>na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Elblągu z dnia 25 października 2013 r., sygn. akt IV Np 2/13</p>
<p>postanawia:</p>
<p>oddalić zażalenie.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->Sygn. akt III APz 52/13</em>
</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 25 października 2013 r., sygn. akt IV Np 2/13 Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Elblągu wezwał powoda do uzupełnienia braków formalnych pozwu przez uiszczenie opłaty w kwocie 3.671 zł w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu pozwu. Zobowiązanie zostało doręczone powodowi w dniu 31 października 2013 r. (zpo- k. 226 a.s. t. II).</p>
<p>Powód w zażaleniu z dnia 5 listopada 2013 r. wniósł o uchylenie zarządzenia oraz zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p>
<p>W uzasadnieniu skarżący wskazał, że dochodzi niezaspokojonych przez pracodawcę <span class="anon-block">B. W.</span> świadczeń w stosunku do każdego pracownika, któremu zostały wypłacone świadczenia ze środków FGŚP. Należności składające się na dochodzone roszczenie <br/>to kwota wypłaconych ze środków Funduszu świadczeń na rzecz poszczególnych pracowników pozwanej, które nie przekroczyły kwoty 50.000 zł. Powód dochodzi zapłaty <br/>od pozwanej jednym pozwem, ale na dochodzoną kwotę składają się świadczenia pracownicze wypłacone na rzecz 41 pracowników.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie.</p>
<p>Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> reprezentowany przez Marszałka Województwa <span class="anon-block"> (...)</span> wniósł pozew <br/>o zapłatę w postępowaniu nakazowym kwoty 293.606,59 zł przeciwko <span class="anon-block">B. W.</span> <br/>z tytułu niezaspokojonych przez pracodawcę świadczeń w stosunku do pracowników, któremu zostały wypłacone świadczenia ze środków FGŚP. Powód wypłacił w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20061581121" title="Ustawa z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy - Dz. U. z 2006 r. Nr 158, poz. 1121 (art. 16)">art. <br/>16 ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy</a> (Dz. U. Nr 158, poz. 1121 ze zm., dalej ustawa o ochronie roszczeń pracowniczych) świadczenia byłym pracownikom pozwanej na podstawie ich indywidualnych wniosków.</p>
<p>Powód nie uiścił opłaty sądowej podstawowej w kwocie 30 zł od pozwu, ponieważ żadna z wypłaconych kwot na rzecz byłych pracowników pozwanej nie przekracza 50.000 zł.</p>
<p>Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Elblągu zarządzeniem z dnia <br/>25 października 2013 r., sygn. akt IV Np 2/13 wezwał powoda do uzupełnienia braków formalnych pozwu przez uiszczenie opłaty w kwocie 3.671 zł w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu pozwu.</p>
<p>W ocenie Sądu Odwoławczego powód został prawidłowo wezwany do uiszczenia opłaty sądowej od pozwu.</p>
<p>Przepis art. 23 ust. 2 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych przewiduje tożsamość ochrony prawnej roszczeń Funduszu przy dochodzeniu zwrotu wypłaconych świadczeń z ochroną prawną przewidzianą w odrębnych przepisach dla należności za pracę. Takimi odrębnymi przepisami będącymi źródłem ochrony prawnej dla należności za pracę <br/>są niewątpliwie także i przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 ()">ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych <br/>w sprawach cywilnych</a> (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm., zwanej dalej „u.k.s.c.”), które przy dochodzeniu należności za pracę liberalizują generalne zasady uiszczania kosztów sądowych. Przepis art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c. zwalnia z obowiązku uiszczania kosztów sądowych m.in. stronę wnoszącą odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, jednakże z zastrzeżeniem art. 35 i 36 tej ustawy. Oba ostatnio wymienione artykuły mają więc pierwszeństwo zastosowania przed art. 96 ust. 1 pkt 4 u.k.s.c. m.in. <br/>w sprawach dochodzenia należności za pracę. W przepisie art. 35 ust. 1 u.k.s.c. ustawodawca zróżnicował stopień liberalizacji obowiązku uiszczania kosztów sądowych <br/>w sprawach z zakresu prawa pracy, a zatem także w sprawach wszczętych wystąpieniem <br/>z roszczeniem o zapłatę należności za pracę, przyjmując jako kryterium takiego zróżnicowania wartość przedmiotu sporu. W sprawach, w których wartość przedmiotu sporu nie przewyższa kwoty 50.000 zł pobiera się opłatę podstawową, m.in. od apelacji, w kwocie 30 zł, natomiast w sprawach z zakresu prawa pracy, w których wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50.000 zł pobiera się opłatę stosunkową od wszystkich podlegających opłacie pism procesowych. Z przewidzianej w art. 35 ust. 1 u.k.s.c. ochrony prawnej przy dochodzeniu m.in. należności za pracę korzystają więc w tym samym zakresie roszczenia powoda dochodzącego zwrotu wypłaconych świadczeń, a to z mocy art. 23 ust. 2 ustawy <br/>o ochronie roszczeń pracowniczych. Tożsamość ochrony prawnej roszczeń Funduszu <br/>o zwrot wypłaconych świadczeń z ochroną prawną przewidzianą przez ustawodawcę dla należności za pracę dowodzi zarazem tego, że ochrona roszczeń Funduszu nie może być jednak dalej idąca (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 stycznia 2010 r., <br/>I CZ 97/09, LEX nr 1347819).</p>
<p>Skoro więc w sprawie z zakresu prawa pracy jaką jest m.in. sprawa wszczęta roszczeniem o należności za pracę, w której wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50.000 zł pobiera się opłatę stosunkową m.in. od pozwu, to i w niniejszej sprawie zasadnie zażądano od powoda uiszczenia opłaty stosunkowej od pozwu, ponieważ wartość przedmiotu sporu, wbrew twierdzeniom powoda, w niniejszej sprawie przewyższa kwotę 50.000 zł.</p>
<p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego wartość przedmiotu sporu wynosi 293.606,59 zł i należy ją liczyć jako sumę należności wypłaconych pracownikom z FGŚP, a więc globalnie kwotę dochodzonego roszczenia o zapłatę.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 21)">art. 21 k.p.c.</a> w razie przedmiotowej kumulacji roszczeń o charakterze majątkowym, a zatem przedmiotowo jednorodzajowych, ich wartość podlega zliczeniu, <br/>co dotyczy także wartości przedmiotu zaskarżenia. Oznacza to, że strona ma obowiązek wniesienia jednej opłaty stosunkowej, a jej rozmiar jest uzależniony do sumy tych roszczeń (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2012 r., I CZ 118/12, LEX <br/>nr 1231343).</p>
<p>Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.k.s.c. opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi ona 5 % wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 100.000 złotych.</p>
<p>Art. 19 ust. 2 pkt 1 u.k.s.c. stanowi, że czwartą część opłaty pobiera się od pozwu <br/>w postępowaniu nakazowym.</p>
<p>Zatem prawidłowe było zarządzenie przewodniczącego do uzupełnienia braków formalnych pozwu przez uiszczenie opłaty w kwocie 3.671 zł (293.606,59 zł x 5 %=<br/>14.680,33 zł/4).</p>
<p>W tym stanie rzeczy, na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a>, Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.</p>
</div>