II Ka 453/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 453/13 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 5 grudnia 2013 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="125"/> <col width="50"/> <col width="535"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Teresa Zawiślak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SO Jerzy Kozaczuk</p> <p>SO Dariusz Półtorak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td colspan="2"> <p>sekr. sąd. Anna Sieczkiewicz</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. Z.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 §1 kk</a> </strong> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora i oskarżycieli posiłkowych: <span class="anon-block">E. S.</span>, <span class="anon-block">H. C.</span> i <span class="anon-block">B. S.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim</p> <p>z dnia 13 czerwca 2013 r. sygn. akt II K 648/11</p> <p>zaskarżony wyrok uchyla i sprawę oskarżonego <span class="anon-block">K. Z.</span> przekazuje Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">D. W.</span> w <span class="anon-block">M.</span> kwotę 516,60 złotych (w tym 96,60 zł podatku VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego, wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ka 453/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. Z.</span> </strong> został oskarżony o to, że:</p> <p>I.  w dniu 15 czerwca 2009 r. w miejscowości <span class="anon-block">M.</span>, pow. <span class="anon-block">M.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> na sali rozpraw w Sądzie Rejonowym demonstracyjnie wyprowadził cios ręką w kierunku głowy <span class="anon-block">B. S.</span> po czym groził pozbawieniem życia poprzez zastrzelenie, a następnie po opuszczeniu budynku Sądu na <span class="anon-block">ul. (...)</span> w dalszym ciągu groził pokrzywdzonemu i jego żonie <span class="anon-block">E. S.</span> popełnieniem przestępstwa pozbawienia ich życia, które w pokrzywdzonych wzbudziły uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1 kk</a>,</strong> </p> <p>II.  w dniu 19 czerwca 2009 r. w miejscowości <span class="anon-block">M.</span>, pow. <span class="anon-block">M.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, przed budynkiem Sądu Rejonowego na <span class="anon-block">ul. (...)</span> pod adresem <span class="anon-block">H. C.</span> i <span class="anon-block">U. J.</span> wypowiedział groźbę karalną pozbawienia życia, która to groźba w pokrzywdzonych wzbudziła uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1 kk</a>.</strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 roku Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim oskarżonego <span class="anon-block">K. Z.</span> uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">D. W.</span> 1151,28 złotych tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą obronę sprawowaną z urzędu. Koszty procesu przejął na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelacje od tego wyroku wnieśli oskarżyciele posiłkowi <span class="anon-block">E. S.</span>, <span class="anon-block">B. S.</span> i <span class="anon-block">H. C.</span> oraz prokurator.</p> <p>Oskarżyciele posiłkowi wnieśli trzy identyczne apelacje, w których zaskarżyli wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">K. Z.</span>. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2;art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 427§2 i art. 438 pkt 2 kpk</a> wyrokowi temu zarzucili:</p> <p>1.  Mającą wpływ na treść wyroku obrazę prawa procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> poprzez dokonanie dowolnej i zbyt swobodnej oceny materiału dowodowego, będącego podstawą ustalenia stanu faktycznego,</p> <p>2.  Błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treśc wyroku poprzez przyjęcie, że oskarżony <span class="anon-block">K. Z.</span> nie dopuścił się zarzucanych mu czynów zabronionych na szkodę pokrzywdzonych,</p> <p>3.  Błąd w połączeniu trzech różnych spraw z trzech różnych dat tj. 15 czerwiec 2009r., 19 czerwiec 2009 r., 28 październik 2009 r. i trzech innych osób pokrzywdzonych nie powiązanych ani między sobą świadkowaniem, zdarzeniami, ani też powołanymi świadkami w różnych całkowicie zdarzeniach i całkowicie w innym czasie zaistniałych zdarzeń,</p> <p>4.  Oskarżony <span class="anon-block">K. Z.</span> jest oskarżony wraz z innym sprawcą <span class="anon-block">J. M.</span> o ten sam czyn, którego dopuścił się na szkodę <span class="anon-block">E. S.</span>, również wobec pokrzywdzonego <span class="anon-block">Z. K.</span> i toczy się sprawa z urzędu gdzie akt oskarżenia Prokuratura <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">O.</span> złożyła przed Sądem rejonowym dla mst. <span class="anon-block">W.</span> IV Wydział Karny sygnatura akt IVK 966/11 termin pierwszej rozprawy wyznaczony jest na dzień 16 sierpnia 2013 roku na godz. 10.00</p> <p>5.  Oskarżony <span class="anon-block">K. Z.</span> działa w warunkach recydywy ponieważ został skazany za czyn zabroniony na szkodę <span class="anon-block">D. S.</span> poprzednio <span class="anon-block">M.</span> – <span class="anon-block">N.</span> prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt II K 56/09 i utrzymanym w mocy przez Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny sygn. akt II Ka 422/10 z dnia 24 listopada 2010 r.</p> <p>6.  Oskarżony odgraża się na portalu internetowym <span class="anon-block">(...)</span> nękaniem poprzez Sąd o odszkodowanie na skutek jego ewentualnego ostatecznego uniewinnienia przez Sąd Okręgowy w Siedlcach,</p> <p>7.  Artykuł prasowy pod tytułem tygodnika<span class="anon-block">(...)</span>z dnia 18 maja 2013 r. gdzie jest opisany oskarżonego pod nazwiskiem i imieniem <span class="anon-block">N. J.</span> o jego metodach nękania ludzi z wykorzystywaniem Sądów jako narzędzi do nękania ludzi artykuł nosi tytuł<span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Mając powyższe na uwadze, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427§1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437§1</a> i pdpkt. 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kk</a> wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku i uznanie winnym zarzucanych oskarżonemu <span class="anon-block">K. Z.</span> czynów albo ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim jako Sądowi I instancji.</p> <p>Prokurator na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425§1 i 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427§1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 kpk</a> zaskarżył powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">K. Z.</span> w całości. Powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427§2 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 kpk</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 92)">art. 92 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> polegającą na jednostronnej i dowolnej ocenie zebranego materiału dowodowego, dokonanej przez Sąd z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów, w szczególności poprzez niezasadne obdarzenie wiarygodnością wyjaśnień oskarżonego, przy jednoczesnym pozbawieniu tego prymatu zeznań osób pokrzywdzonych oraz pozostałych osób wskazujących na winę i sprawstwo zarzucanych oskarżonemu czynów, co w konsekwencji doprowadziło do uznania przez Sąd I instancji, iż zdarzenia z udziałem oskarżonego objęte zarzutami nie nosiły znamion występku groźby stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190§1 kk</a>, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego uniewinnienia oskarżonego od zarzucanych mu czynów;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424§1 pkt 1 kpk</a> polegającą na nie wskazaniu w pisemnym uzasadnieniu, w należyty sposób przekonywujących przesłanek wydanego orzeczenia oraz lakoniczne ustalenia stanu faktycznego będącego przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie.</p> <p>Stawiając opisany zarzut na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427§1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437§1 kpk</a> wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>W ocenie Sądu Odwoławczego nie można odmówić słuszności apelującym, iż Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim przy ponownym rozpoznaniu tej sprawy nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności przedmiotowych zdarzeń, ocena zebranych dowodów jest niepełna i sprzeczna z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, a ustalenia faktyczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku są tak lakoniczne, iż nie pozwalają na stwierdzenie, jak zdarzenia te rzeczywiście przebiegały.</p> <p>Analizując pisemne motywy zaskarżonego wyroku stwierdzić przede wszystkim należy, że Sąd I instancji skupił się na kwestii wzajemnego konfliktu między stronami procesowymi i wyjaśniał okoliczności dotyczące różnych zdarzeń między tymi stronami, w których to zdarzeniach obie strony zachowywały się wobec siebie niewłaściwie. Rację mają apelujący oskarżyciele posiłkowi, iż Sąd Rejonowy „pomieszał” różne zdarzenia zamiast skupić się na wydarzeniach z dnia 15 czerwca 2009 roku mające miejsce między tymi stronami procesowymi zarówno na sali rozpraw w Sądzie Rejonowym w Mińsku Mazowieckim, jak też po opuszczeniu budynku Sądu na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> oraz z dnia 19 czerwca 2009 roku przed budynkiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim.</p> <p>Sąd Odwoławczy podzielił również zarzuty apelującego prokuratora, dotyczące obrazy prawa karnego procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7;art. 410)">art. 7 i 410 kpk</a>, polegające na jednostronnej i dowolnej ocenie zebranych dowodów, a także obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424</a>§ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (pkt. 1)">pkt 1 kpk</a> polegającej na niewskazaniu w pisemnym uzasadnieniu, jakimi przesłankami kierował się Sąd I instancji wydając orzeczenie o uniewinnieniu <span class="anon-block">K. Z.</span> od zarzucanych mu czynów.</p> <p>Analizując uzasadnienie zaskarżonego wyroku zgodzić się należy z argumentami apelujących, że Sąd Rejonowy w niedostateczny sposób rozważał i oceniał wszystkie zebrane w sprawie dowody, a w szczególności niedostatecznie uwzględnił zeznania świadków przesłuchanych w tej sprawie podczas pierwszego rozpoznawania sprawy. Zważyć w tym miejscu należy, że podczas pierwszego rozpoznawania tej sprawy, zeznania przesłuchanych w tej sprawie świadków w dość istotny sposób różniły się od tych, które złożyli przy ponownym rozpoznaniu tej sprawy, a w szczególności świadkowie ci bądź to nie pamiętali okoliczności tych zdarzeń, bądź też wskazywali inne ich okoliczności. Obowiązkiem Sądu Rejonowego było wyjaśnienie tych wszystkich sprzeczności i ocena tych dowodów zgodnie z dyrektywami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, a więc zgodnie z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Z dyrektyw <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> wynika, że Sąd winien przede wszystkim mieć na uwadze fakt, że z upływem czasu pamięć dotycząca szczegółów zdarzeń nie jest już świeża i w przypadku wątpliwości należy rozważyć, czy w związku z powyższym pierwsze zeznania nie powinny być uznane jako bardziej wiarygodne, chyba, że Sąd uzna te pierwsze zeznania jako niewiarygodne, ale w takim przypadku powinien to prawidłowo i przekonywująco uzasadnić. Ponadto, zwrócić należy uwagę, że przy pierwszym rozpoznaniu sprawy zeznania pokrzywdzonych w znacznej części korespondują z zeznaniami tzw. obiektywnych świadków tych zdarzeń, choć świadkowie ci nie potwierdzali również wtedy wszystkich okoliczności podnoszonych przez oskarżycieli posiłkowych i <span class="anon-block">U. P.</span>. Wobec powyższego, obowiązkiem Sądu Rejonowego winno być rozważenie, czy w związku z tym fakt niedosłyszenia pewnych wypowiedzi przez świadków zdarzeń, np. sędziego lub protokolanta z rozprawy cywilnej, czy też fakt niedosłyszenia pewnych wypowiedzi lub niezauważenia pewnych faktów przez ochroniarzy Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim, świadczy, że zdarzenia zarzucane oskarżonemu w tej sprawie w ogóle nie zaistniały, czy też wręcz przeciwnie. Takie rozważania muszą być również oparte na prawidłowej ocenie tych dowodów, we wzajemnym ze sobą powiązaniu.</p> <p>Zdaniem Sądu Odwoławczego pisemne motywy zaskarżonego wyroku nie przekonują o prawidłowej ocenie dowodów, bowiem argumenty dotyczące tej oceny są lakoniczne i niepełne i budzą wątpliwości Sądu Odwoławczego. Tak sporządzone uzasadnienie wyroku pozbawia Sąd Okręgowy prawidłowej kontroli odwoławczej tego orzeczenia, w związku z czym Sąd Odwoławczy zaskarżony wyrok uchylił i sprawę <span class="anon-block">K. Z.</span> przekazał Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim do ponownego rozpoznania.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu tej sprawy Sąd Rejonowy przeprowadzi przewód sądowy od początku, w toku którego bardzo szczegółowo przesłucha na powyższe okoliczności świadków obu tych zdarzeń, w przypadku sprzeczności w poszczególnych dowodach, wyjaśni je, a następnie dokona prawidłowej, zgodnej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> oceny tak zgromadzonych dowodów i w przypadku takiej konieczności sporządzi uzasadnienie stosownie do wymogów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 kpk</a>.</p> <p>Mając powyższe na uwadze i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437§1 i 2 kpk</a> Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.</p> </div>