I C 1263/13

<p>Sygn. akt I C 1263/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 6 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Krzysztof Skowron</p> <p>Protokolant: Ewelina Urbańska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2013 r.</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Finanse I (...)</span> Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">A. W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>powództwo oddala.</p> <p>Sygn. akt I C 1263/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->I. Stanowiska stron.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> Powód, <span class="anon-block"> (...) Finanse I (...)</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">K.</span>, wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanej <span class="anon-block">A. W.</span> kwoty 354,71 zł (tytułem niezapłaconej kary umownej [zastrzeżonej w umowie o świadczenie usług telekomunikacyjnych] i skapitalizowanych odsetek) wraz z ustawowymi odsetkami (od dnia wniesienia pozwu [18 kwietnia 2013 r.] do dnia zapłaty) i kosztami procesu.</p> <p> <strong> <!-- -->2.</strong> Pozwana <span class="anon-block">A. W.</span> wniosła o oddalenie powództwa. Zarzuciła, że rozwiązała umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych zgodnie z jej warunkami; podniosła przy tym, że umowa była zawarta na czas nieokreślony; zaznaczyła też, że regulowała terminowo należności (rachunki) wynikające z tej umowy.</p> <p> <strong> <!-- -->II. Stan faktyczny. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> W marcu 2013 r. <span class="anon-block"> (...) Finanse I (...)</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">K.</span> nabył od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> we <span class="anon-block">W.</span> szereg wierzytelności z tytułu umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Jedną z nich miała być wierzytelność wobec <span class="anon-block">A. W.</span> w kwocie 266,24 zł; należność ta miała wynikać z <span class="anon-block">noty księgowej nr (...)</span> z 6 września 2010 r.</p> <p> <strong> <!-- -->2.</strong> <span class="anon-block">Notę księgową nr (...)</span> z 6 września 2010 r. - obejmującą należność w kwocie 266,24 zł z tytułu kary umownej naliczonej za naruszenie postanowień regulaminu promocji „Wybierz najlepiej – Telefon – 24” - wystawiła <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->3.</strong> W marcu 2008 r. <span class="anon-block">A. W.</span> zawarła z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych w ramach promocji „Tanie gadanie”.</p> <p> <strong> <!-- -->III. Dowody i ich ocena.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1.</strong> Ustalenia faktyczne zostały dokonane na podstawie dokumentów wymienionych w postanowieniu dowodowym z 6 grudnia 2013 r. (k 69).</p> <p> <strong> <!-- -->2.</strong> Powód nie przedstawił nagrań rozmów telefonicznych obejmujących dyspozycje pozwanej dotyczące zmiany warunków umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, ani dowodu doręczenia pozwanej <span class="anon-block">aneksu nr (...)</span> (na podstawie którego miała przystąpić do promocji „Tanie gadanie na okrągło” [k 54-56]) i potwierdzenia nr <span class="anon-block"> (...)</span> (dokumentującego zmianę promocji na: „Wybierz najlepiej – Telefon” [k 57-58]). Sama pozwana zaprzeczyła, żeby do zawartej przez nią umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych były wprowadzane zmiany (tak należało rozumieć jej stwierdzenie: <em> <!-- -->umowę z DIALOGIEM miałam podpisaną na czas nieokreślony, żadnych innych umów nie podpisywałam</em> [pismo przygotowawcze pozwanej z 8 października 2013 r. - k 48]).</p> <p> <strong> <!-- -->3.</strong> Powód nie wykazał, że zbywca wierzytelności (<span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> we <span class="anon-block">W.</span>) jest następcą prawnym przedsiębiorcy, który naliczył karę umowną i wystawił notę <span class="anon-block">księgową (...)</span> (k 28), a także był stroną zawartej z pozwaną umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z 14 marca 2008 r. (tj. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>).</p> <p> <strong> <!-- -->4.</strong> Pozwana nie udowodniła, że jej podpis na załączniku do umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z 14 marca 2008 r. został sfałszowany (co zarzuciła w piśmie przygotowawczym z 8 października 2013 r. [k 48]); nie zaoferowała żadnego dowodu potwierdzającego taki zarzut.</p> <p> <strong> <!-- -->IV. Rozważania prawne.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->1. </strong>W sprawie powód nie udowodnił, że zbywcy wierzytelności przysługiwała należność będąca przedmiotem obrotu; nie udowodnił też, że wierzytelność ta w ogóle powstała. Po pierwsze, nie było wiadome, czy pozwana przystąpiła do promocji „Wybierz najlepiej - Telefon - 24”; przygotowany przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego wydruk potwierdzenia wprowadzonych do umowy zmian (nr <span class="anon-block"> (...)</span>) nie stanowił w tym przypadku wystarczającego dowodu – takim byłoby dopiero nagranie rozmowy telefonicznej z zarejestrowanym oświadczeniem pozwanej o akceptacji zmiany warunków dotychczasowej umowy; z kolei poświadczenie dostarczenia pozwanej potwierdzenia nr <span class="anon-block"> (...)</span> stwarzałoby domniemanie, że doszło zawarcia aneksu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231)">art. 231 k.p.c.</a>) i skutkowałoby odwróceniem ciężaru dowodu – wtedy to pozwana zobowiązana byłaby wykazać, że odstąpiła od przyjętej zmiany (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 56;art. 56 ust. 6)">art. 56 ust. 6</a> – 6b z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne). Po drugie, nie było jasne, czy promocja „Wybierz najlepiej – Telefon” jest tożsama z promocją „Wybierz najlepiej – Telefon – 24” (to warunki tej promocji miały zostać naruszone w sposób uzasadniający naliczenie kary umownej). Wreszcie, nie było oczywiste, czy <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> we <span class="anon-block">W.</span> jest następcą prawnym <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> (przynajmniej w zakresie należności objętej notą <span class="anon-block">księgową (...)</span>)<strong> <!-- -->. </strong>Obowiązek wykazania wszystkich tych faktów spoczywał na powodzie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>); w sytuacji, gdy ten nie sprostał takim wymaganiom procesu, powództwo podlegało oddaleniu.</p> <p> <strong> <!-- -->2.</strong> Na pozwanej ciążył obowiązek wykazania, że jej podpis na załączniku do umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z 14 marca 2008 r. został podrobiony (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 253)">art. 253 k.p.c.</a>). Nie podjęła w tym kierunku żadnych starań i ostatecznie zarzut ten nie został potwierdzony. Nie miało to jednak w sprawie większego znaczenia o tyle, że pozwana nie kwestionowała samego faktu zawarcia tej umowy; w takiej sytuacji sfałszowanie podpisu na załączniku do umowy (nawet, gdyby zostało udowodnione) miałoby drugorzędne znaczenie i w żaden sposób nie przekładałoby się na ewentualne wprowadzenie późniejszych zmian do umowy.</p> </div>