Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

IV U 729/13

Sądy powszechne2013-12-09
Sygnatura
IV U 729/13
Data orzeczenia
2013-12-09
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Dariusz Płaczek (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt IV U 729/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 9 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Tarnowie – Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Dariusz Płaczek</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Patrycja Czarnik</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 roku w Tarnowie na rozprawie</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">J. P.</span> reprezentowanej przez opiekuna prawnego <span class="anon-block">S. P.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>z dnia 20 marca 2013 roku nr <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">J. P.</span> reprezentowanej przez opiekuna prawnego <span class="anon-block">S. P.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>o rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy oraz dodatek pielęgnacyjny</p> <p>1.  zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej <span class="anon-block">J. P.</span> dodatek pielęgnacyjny od 1 lutego 2013 roku do 31 marca 2014 roku;</p> <p>2.  w pozostałej części odwołanie oddala.</p> <p>Sygn. akt IV U 729/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 9 grudnia 2013 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Decyzją z dnia 20 marca 2013 roku </strong>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> przyznał <span class="anon-block">J. P.</span> rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres od 1.03.2013r. do 31.03.2014r. i odmówił jej przyznania dodatku pielęgnacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->Odwołanie od powyższej decyzji wniósł opiekun prawny </strong>całkowicie ubezwłasnowolnionej <span class="anon-block">J. S.</span> <span class="anon-block">P.</span> , domagając się – po ostatecznym sprecyzowaniu odwołania - jej zmiany, poprzez przyznanie ubezpieczonej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres do 31.08.2015r. oraz przyznanie jej dodatku pielęgnacyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy</strong> wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. ZUS wskazał, że ubezpieczona w toku postępowania orzeczniczego nie została uznana za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, a zatem odmowa przyznania jej świadczenia była zgodna z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 75;art. 75 ust. 1)">art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tj. Dz.U. z 2009 r. Nr 153 poz. 1227 ze zm.).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">J. P.</span> urodziła się <span class="anon-block">(...)</span>.. Od 30.12.2010r. do 28.02.2013r. pobierała rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy z powodu schizofrenii paranoidalnej. W dniu 7.12.2010r. <span class="anon-block">S. P.</span> został ustanowiony opiekunem prawnym dla całkowicie ubezwłasnowolnionej <span class="anon-block">J. P.</span> . Ubezpieczona przebywa w Domu Pomocy Społecznej.</p> <p>W dniu 30.01.2013r. złożony został wniosek o dalszą rentę z tytułu niezdolności do pracy, zaś w dniu 5.02.2013r. wniosek o dodatek pielęgnacyjny. Lekarz orzecznik ZUS w orzeczeniu z dnia 15.02.2013r. stwierdził całkowitą niezdolność do pracy ubezpieczonej do 31.08.2015r., bez niezdolności do samodzielnej egzystencji. Komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z 14.03.2013r. ustaliła całkowitą niezdolność do pracy na okres do 31.03.2014r., a jednocześnie nie stwierdziła niezdolności do samodzielnej egzystencji.</p> <p>Dowód: - wniosek z 30.01.2013r. i 5.02.2013r. r. – akta ZUS,</p> <p>- orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z 15.02.2013 r. – akta ZUS,</p> <p>- orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 14.03.2013 r. – akta ZUS,</p> <p>- dokumentacja dot. okresu pobierania świadczeń emerytalno –</p> <p>rentowych – akta ZUS.</p> <p>W toku niniejszego postępowania u odwołującego się stwierdzono schizofrenię paranoidalną o przebiegu ciągłym. Ubezpieczona z powodu zaburzeń myślenia ma zaburzone relacje z otoczeniem, w chorobowy sposób interpretuje i przeżywa otaczające ją zjawiska, żyjąc w świecie własnych przeżyć i emocji, nie jest zdolna do zadbania własne sprawy, a także zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Wymaga pomocy drugiej osoby w pełnym zakresie. W szczególności wymaga pomocy przy niektórych czynnościach samoobsługowych (np. uważa , że nie ma potrzeby jedzenia obiadów ) oraz w procesie leczenia i rehabilitacji.</p> <p> <span class="anon-block">J. P.</span> jest całkowicie niezdolna do pracy oraz niezdolna do samodzielnej egzystencji od 7.12.2010r. (ustanowienie opiekuna prawnego) do 31.03.2014r.</p> <p>Dowód: - opinia biegłego lekarza psychiatry z dnia 24.09.2013r. – k. 28 – 30,</p> <p>Sąd, ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie, podzielił wnioski płynące z opinii biegłego psychiatry . Sąd uznał, że opinia została sporządzona w sposób rzetelny, po osobistym przebadaniu ubezpieczonej oraz wszechstronnej analizie dokumentacji zgromadzonej w aktach rentowych. W ocenie Sądu, biegła dokonała prawidłowej diagnozy schorzeń, na które cierpi wnioskodawczyni , zaś wnioski płynące z opinii korespondują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną oraz bazują na wynikach przeprowadzonych badań, co czyni opinię wewnętrznie spójną, logiczną i kompletną. Opinia w sposób przejrzysty obrazuje stan zdrowia ubezpieczonej i rozstrzygała kwestię wpływu zdiagnozowanych schorzeń na jego zdolność do samodzielnej egzystencji.</p> <p>Fakty w postaci całkowitego ubezwłasnowolnienia ubezpieczonej oraz umieszczenia jej w Domu Pomocy Społecznej logicznie korespondują z oceną i wnioskami biegłej co do niezdolności do samodzielnej egzystencji . W tej sytuacji zrozumiałym jest , że nawet organ rentowy nie wniósł zastrzeżeń do powyższej opinii.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 75;art. 75 ust. 1)">art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jednolity: Dz. U. 2009 r. Nr 153 poz. 1227 ze zm.), dodatek pielęgnacyjny przysługuje ubezpieczonemu, który łącznie spełnia następujące warunki:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>jest uprawniony do emerytury lub renty,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub ukończył 75 lat życia, chyba że przebywa w zakładzie opiekuńczo-leczniczym lub zakładzie pielęgnacyjno - opiekuńczym (z wyjątkiem sytuacji przebywania poza placówką przez okres dłuższy niż 2 tygodnie w miesiącu).</p> </dd> </dl> <p>W myśl art. 13 ust 5 powołanej ustawy - niezdolność do samodzielnej egzystencji orzeka się w przypadku stwierdzenia naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Niezdolność tą orzeka się na okres dłuższy, niż 5 lat, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań co do odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu (art. 13 ust. ust. 3 w zw. z ust. 5).</p> <p>W niniejszej sprawie spór pomiędzy stronami sprowadzał się do kwestii, czy stopień naruszenia sprawności organizmu ubezpieczonej pozwala na uznanie, iż jest ona osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji w rozumieniu art. 13 ust. 5 ustawy emerytalnej.</p> <p>Postępowanie dowodowe, a przede wszystkim wnioski płynące z przekonywującej opinii biegłego lekarza psychiatry, w sposób nie budzący wątpliwości pozwalają stwierdzić, iż odwołująca jest niezdolna do samodzielnej egzystencji, a zatem spełnia on ustawowe przesłanki do uzyskania dodatku pielęgnacyjnego, określone w art. 75 ust. 1 ustawy emerytalnej. Z dniem 1 maja 2004 r. wszedł w życie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040640593" title="Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593 (art. 139)">art. 139 ustawy o pomocy społecznej z 12 marca 2004 r.</a> (Dz.U.2013.182 j.t. ) zmieniający brzmienie art. 75 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS - z placówek, o których mowa w omawianym przepisie wyłączono domy pomocy społecznej. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040640593" title="Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593 (art. 158)">art. 158 ustawy o pomocy społecznej</a>, dodatek pielęgnacyjny nie przysługuje osobom przebywającym w domu pomocy społecznej, skierowanym tam przed dniem 1 stycznia 2004 r., chyba że przebywają poza tym domem przez okres dłuższy niż 2 tygodnie w miesiącu. Zatem fakt , że ubezpieczona przebywa obecnie w DPS nie stanowi przeszkody do nabycia prawa do dodatku pielęgnacyjnego.</p> <p>Z powyższych względów Sąd zmienił zaskarżone orzeczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej dodatek pielęgnacyjny od dnia 1 lutego 2013 r. (data złożenia wniosku) do 31 marca 2014r., przyjmując jako podstawę rozstrzygnięcia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 75;art. 75 ust. 1;art. 13;art. 13 ust. 5)">art. 75 ust. 1 i art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jedn. Dz.U. z 2009 roku, Nr 153, poz. 1227 ze zm.). Podstawę procesową rozstrzygnięcia stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup> <!-- -->14</sup>§ 2 k.p.c.</a> </p> <p>Jednocześnie, opinia biegłej nie dostarczyła przesłanek do weryfikacji zaskarżonej decyzji w zakresie okresu na który organ rentowy przyznał prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W tym więc zakresie odwołanie należało oddalić na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477<sup> <!-- -->14</sup>§ 1 k.p.c.</a> </p> <p>SSO Dariusz Płaczek</p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </dd> </dl> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>