IV Ka 793/13

<p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt IV Ka 793/13 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 grudnia 2013 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="241"/> <col width="469"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący :</p> </td> <td> <p>SSO Ewa Rusin (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie :</p> </td> <td> <p>SO Sylwana Wirth</p> <p>SO Adam Pietrzak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant :</p> </td> <td> <p>Marta Synowiec</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. Ł.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu</p> <p>z dnia 10 września 2013 roku, sygnatura akt II K 1459/12</p> <p>I.  utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;</p> <p>II.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym, w tym wymierza 180 zł opłaty za to postępowanie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn.akt IV Ka 793 / 13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 10 września 2013r. sygn. akt II K 1459 /12:</p> <p>I.  Oskarżonego <span class="anon-block">A. Ł.</span> uznał za winnego tego, że w dniu 8 sierpnia 2012 roku w <span class="anon-block">W.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, wbrew przepisom ustawy posiadał substancję psychotropową w postaci amfetaminy w ilości 8,06 g netto tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za czyn ten na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 62;art. 62 ust. 1)">art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">A. Ł.</span> warunkowo zawiesił tytułem próby na okres 3 (trzech) lat;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">A. Ł.</span>, na wypadek zarządzenia jej wykonania, zaliczył okres jego zatrzymania w dniach 8 i 9 sierpnia 2012 r.;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 70;art. 70 ust. 2)">art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządził zniszczenie amfetaminy o wadze 6,97 grama netto przechowywanej w bezpiecznej kopercie;</p> <p>V.  zasądził od oskarżonego <span class="anon-block">A. Ł.</span> na rzecz Skarbu Państwa uzasadnione wydatki poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w kwocie 90 zł oraz wymierzył mu opłatę w kwocie 300 zł.</p> <p>Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się oskarżony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy.</p> <p>Apelujący na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 kpk</a> wyrokowi temu zarzucił:</p> <p>1.  mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a mianowicie</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, skutkującą z jednej strony odmówieniem wiary wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonego <span class="anon-block">A. Ł.</span>i zeznaniom świadka <span class="anon-block">P. W.</span>, z drugiej zaś uznaniem, iż zeznania świadka <span class="anon-block">P. K.</span>, <span class="anon-block">Ł. R.</span>, <span class="anon-block">J. Ś.</span>i <span class="anon-block">G. W.</span>uzupełnione dodatkowo o dowód w postaci wyników ekspertyzy z zakresu chemii są wystarczające do przyjęcia sprawstwa i winy oskarżonego, podczas gdy tenże materiał dowodowy z uwagi na cechujące go ułomności nie pozwala na taki osąd, a rodzące się w trakcie jego analizy wątpliwości winny być rozstrzygane na korzyść oskarżonego, czego Sąd nie uczynił;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 kpk</a> poprzez przyjęcie, że opinia Laboratorium Kryminalistycznego Komendy Głównej Policji we <span class="anon-block">W.</span> (<span class="anon-block">Opinia NR (...)</span>), jest jasna i stanowi wiarygodne źródło materiału dowodowego w sytuacji gdy sposób przeprowadzenia badań narkotyku przekazanego do analizy (odstąpienie od badań profilujących), jaki i sama waga narkotyku oraz jego fizyczna postać i barwa, różną się ilościowo i jakościowo od materiału dostarczonego do badań, co wskazuje na przebadanie innego środka niż ten który rzekomo był w posiadaniu oskarżonego.</p> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iż oskarżony <span class="anon-block">A. Ł.</span> dopuścił się popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, mimo, iż oskarżony zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i jurysdykcyjnego konsekwentnie zaprzeczał, aby dopuścił się jego popełnienia i nie przyznał się do winy, a zebrany w sprawie materiał dowodowy, nie pozwala na uznanie go winnym popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu.</p> <p>Mając na uwadze powyższe zarzuty, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 kpk</a> wniósł o:</p> <p>- zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">A. Ł.</span> od zarzucanego mu czynu,</p> <p>ewentualnie:</p> <p>- uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wałbrzychu.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył co następuje;</p> <p>Apelacja jest bezzasadna.</p> <p>Sąd Rejonowy poczynił w sprawie trafne ustalenia faktyczne, bo oparte o prawidłowo przeprowadzone i ocenione dowody. Wnioski końcowe o sprawstwie oraz zawinieniu oskarżonego mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów, w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności, zaś uzasadnienie pisemne wyroku odpowiada wymogom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 kpk</a>.</p> <p>Apelujący kwestionuje prawidłowość ustaleń faktycznych wyroku, bazując głównie na stanowisku oskarżonego, który zaprzecza swemu sprawstwu. Nie ma racji apelujący podnosząc błędność oceny wiarygodności dowodów obciążających w postaci zeznań funkcjonariuszy policji, którzy ujawnili przestępstwo, tj <span class="anon-block">P. K.</span>i <span class="anon-block">Ł. R.</span>, jak wskazał Sąd I instancji, czynność przeszukania oskarżonego była wywołana wiadomościami operacyjnymi o posiadaniu narkotyków, a wynik przeszukania podejrzenia te potwierdził, bo przecież to w kieszeni spodni oskarżonego ujawniono woreczki z amfetaminą w ilości 8,06 g netto. Fakt ten potwierdza także towarzyszący oskarżonemu wówczas świadek <span class="anon-block">P. W.</span>, zaznaczając, że policjanci znaleźli narkotyki, ale nie u niego. Zeznania świadków <span class="anon-block">J. Ś.</span>i <span class="anon-block">G. W.</span>stanowią dowody uzupełniające, bo przecież świadkowie ci przybyli na miejsce przeszukania celem dokonania czynności procesowych już po ujawnieniu narkotyków u oskarżonego.</p> <p>Błędnie apelujący oczekuje zdyskredytowania wyników analizy fizykochemicznej substancji zatrzymanej u oskarżonego. Nie ulega bowiem najmniejszej wątpliwości, że ujawniona u oskarżonego substancja została wstępnie zbadana testerem narkotykowym, co wskazało, że badana substancja może być narkotykiem w postaci amfetaminy ( protokół k. 11), po czym zważono ją i zapakowano do bezpiecznych kopert depozytowych o numerach banderoli <span class="anon-block"> (...)</span> i <span class="anon-block"> (...)</span>, po czym przesłano do laboratorium kryminalistycznego KWP we <span class="anon-block">W.</span> i tamże poddano stosownej analizie, wykazującej, że przedmiotowa substancja zawiera amfetaminę w postaci soli, która – w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29.07.2005r.</a> stanowi substancję psychotropową, której posiadanie jest zabronione. Oczywiście nie sposób nie dostrzegać faktu, że ilość substancji zatrzymanej u oskarżonego nieznacznie różni się od ilości przedstawionej do badań fizykochemicznych (7,27 g k. 63), ale okoliczność ta nie podważa samego faktu ujawnienia w w dniu 8 sierpnia 2012r. posiadaniu oskarżonego substancji psychotropowej soli amfetaminy w ilości 8,06g netto, powinna być natomiast wyjaśniona w odrębnym postępowaniu i jako taka nie stanowi podstawy do modyfikacji wyroku na korzyść oskarżonego czy uchylenia wyroku i skierowania sprawy do jej ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy. Podnoszona w apelacji kwestia odstąpienia od badań profilujących zatrzymanej substancji także nie wpływa na prawidłowość ustaleń faktycznych wyroku. Otóż w opinii fizykochemicznej biegła wprost wskazała, iż takie badania wykonuje się w przypadkach ujawnienia amfetaminy w ilości co najmniej 30 g w jednym opakowaniu, co w sprawie przecież nie miało miejsca. Czy faktycznie barwa zatrzymanej substancji różniła się od tej przekazanej do badań to argument nietrafiony, bo pomiędzy kolorem białym i kremowym różnica jest znikoma.</p> <p>Słusznie eksponował Sąd Rejonowy postawę oskarżonego, który na rozprawie w dniu 12 marca 2013r. ( k. 107 akt) w obecności obrońcy z wyboru złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387)">art. 387 kpk</a> na kare grzywny(!) i był gotów przyznać się do winy, by uzyskać skazanie właśnie na grzywnę. Tego rodzaju postawa procesowa oskarżonego dyskredytuje twierdzenia o niewinności oskarżonego.</p> <p>Tak więc zawinienie oskarżonego jak i przyjęta kwalifikacja prawna przypisanego oskarżonemu czynu z art. 62 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie wzbudza najmniejszych wątpliwości.</p> <p>Niezasadnym byłoby korygowanie wymiaru kary. W tej mierze motywy zaskarżonego wyroku zasługują na pełną aprobatę. Oskarżony, jak to podkreślił Sąd Rejonowy, był już karany sądownie ale jest sprawcą bardzo młodym, o stosunkowo pozytywnej opinii środowiskowej. W świetle okoliczności faktycznych popełnionego występku i dyrektyw <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art.53 kk</a> brak jest podstaw do uznania, by rozstrzygnięcie o karze 1-go roku pozbawienia wolności, zatem orzeczonej nieznacznie powyżej najniższego ustawowego zagrożenia i w dodatku z dobrodziejstwem probacji, to konsekwencja karna rażąco niewspółmiernie surowa w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art.438 pkt. 4 kpk</a>.</p> <p>O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art.636 § 1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art.8</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 3)">art.2 ust.1 pkt.3 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r.</a>/tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./, obciążając nimi oskarżonego wobec przegrania apelacji.</p> </div>