IV P 610/13
Sądy powszechne2013-12-10
Sygnatura
IV P 610/13
Data orzeczenia
2013-12-10
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Agata Mularska-Karamon (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt IV P 610/13</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>
<strong>
<!-- --> Dnia 10 grudnia 2013 r.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Lubinie Wydział IV Pracy</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->w składzie: </strong>
</p>
<table>
<colgroup>
<col width="167"/>
<col width="442"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący:</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->SSR Agata Mularska-Karamon</span>
</strong>
</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant:</strong>
</p>
</td>
<td>
<p>Sylwia Rosa</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. w Lubinie</p>
<p>na rozprawie sprawy</p>
<p>z powództwa <strong>
<!-- -->
</strong>
<span class="anon-block">A. K.</span>
</p>
<p>przeciwko <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu (...) sp. z o.o.</span> w likwidacji w <span class="anon-block">L.</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> o odprawę pieniężną</strong>
</p>
<p>I. zasądza od strony pozwanej <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...) sp. z o.o.</span> w likwidacji w <span class="anon-block">L.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block">A. K.</span> kwotę 13.224,60 zł brutto (trzynaście tysięcy dwieście dwadzieścia cztery złote i 60/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 01.11.2012 r. do dnia zapłaty - tytułem odprawy pieniężnej,</p>
<p>II. nie obciąża strony pozwanej kosztami sądowymi należnymi na rzecz Skarbu Państwa.</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód <span class="anon-block">A. K.</span> w pozwie skierowanym przeciwko <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu (...) sp. z o.o.</span> w likwidacji domagał się zasądzenia kwoty13.224,60 zł z odsetkami tytułem odprawy pieniężnej w związku z rozwiązaniem stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika. W uzasadnieniu wskazał, że strony rozwiązały umowę o prace za porozumieniem stron w związku likwidacji zakładu pracy. Strona pozwana nie wypłaciła powodowi należnej mu odprawy.</p>
<p>Sąd w dniu 5.09.2013r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.</p>
<p>Strona pozwana wniosła sprzeciw, w którym domagała się oddalenia powództwa, nie wnosząc zastrzeżeń do wysokości wyliczonej przez powoda odprawy. Zarzuciła jednak, że powodowi nie przysługuje odprawa pieniężna, a to z powodu, że w dniu wypowiedzenia powodowi umowy o pracę strona pozwana nie zatrudniała 20 pracowników, zatem przepisy ustawy o rozwiązywaniu stosunków pracy z pracownikami z przyczyn niedotyczących pracowników nie miały zastosowania.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>Powód <span class="anon-block">A. K.</span> był zatrudniony u strony pozwanej na podstawie umowy o pracę od 1999r. Stosunek pracy został rozwiązany za porozumieniem stron w związku z likwidacją zakładu pracy, z dniem 31.10.2013r.</p>
<p>Dowód; - świadectwo pracy, k. 5</p>
<p>- okoliczności bezsporne</p>
<p>
<span class="anon-block"> Spółka (...)</span> w dniu 23.08.2012r. została postawiona w stan likwidacji. W tym okresie spółka zatrudniała ponad 50 pracowników. Z pracownikami prowadzono negocjacje w zakresie rozwiązania z nimi umów o pracę. Warunkiem zatrudnienia w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> było rozwiązanie umów o pracę za porozumieniem stron z <span class="anon-block"> firmą (...)</span>. Pod tym też warunkiem przejęto kontrakty. W dniu 27.09.2012r. rozwiązano umowy o pracę z ok. 44 pracownikami za porozumieniem stron. Po rozwiązaniu tych umów liczba pracowników spółki uległa zmniejszeniu poniżej 20 pracowników, z którymi nadal systematycznie rozwiązywano umowy o pracę.</p>
<p>Dowód; - zeznania powoda, k. 31,</p>
<p>- akta tut. Sadu IV P <span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Powództwo było uzasadnione.</p>
<p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20030900844" title="Ustawa z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników - Dz. U. z 2003 r. Nr 90, poz. 844 (art. 1;art. 1 ust. 1)">art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 13.03.2003r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników</a> przepisy tej ustawy stosuje się w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę a także na mocy porozumienia stron.</p>
<p>Strona pozwana podniosła zarzut, braku limitu zatrudnienia 20 pracowników dla zastosowania ustawy. Ustawa o zwolnieniach grupowych wprost nie reguluje kwestii według jakich wyznaczników i na jaki dzień należy ustalać liczbę zatrudnionych pracowników w danym zakładzie pracy. Przyjmuje się jednak, że względy celowości, a zwłaszcza konieczność zagwarantowania pewności prawnej w stosunkach pracy, przemawiają za przyjęciem , że miarodajnym momentem dla ustalenia liczby zatrudnionych pracowników jest moment rozpoczęcia procedury zwolnień grupowych, czyli moment zawiadomienia urzędu pracy o zamiarze zwolnień grupowych. Strona pozwana nie wskazywała na okoliczności, iż procedurę tę zastosowano.</p>
<p>Zatem dla potrzeb niniejszego postępowania należało przyjąć, że z momentem ogłoszenia likwidacji spółki zachodziła konieczność wszczęcia stosownej procedury. Jak wynika z zeznań likwidatora <span class="anon-block">C. Z.</span> od tego momentu do momentu zwolnienie pracowników w związku z ogłoszoną likwidacją spółki poziom zatrudnienia był stały i wynosił powyżej 50 pracowników.</p>
<p>Zatem przyjąć należało, że skoro w czasie rozpoczęcia zwolnień dokonywanych w ramach ustawy o zwolnieniach grupowych strona pozwana zatrudniała powyżej 20 pracowników , to ustawa ma zastosowanie do wszystkich pracowników zwalnianych w trybie ustawy ( z tych samych przyczyn), bez względu na upływ 30- dniowych terminów. Terminy 30- dniowe stanowią jedynie wyznacznik dla ustalenia liczby zwalnianych pracowników w danym okresie czasu i zakwalifikowania zwolnień jako grupowych czy też indywidualnych, co ma wpływ na przeprowadzaną procedurę zwolnień a nie na stosowanie ustawy w ogóle.</p>
<p>Zatem w ocenie Sądu fakt, że w okresie od 27. 09.2012 ( kiedy rozwiązano umowy z 44 pracownikami) do 31.10.2012r. ( kiedy to z powodem rozwiązano umowę o pracę w trybie porozumienia stron z tych samych przyczyn) minął okres 30 dni a stan zatrudnienia uległ zmniejszeniu do mniej niż 20 pracowników , to nie może to mieć wpływu na wyłączenie stosowania ustawy. Przyjęcie takich założeń umożliwiałoby stosowanie ustawy tylko pod warunkiem dokonania zwolnień pracowników w krótkim 30-dniowym okresie czasu, co przy mniejszej ilości pracowników skutkowałoby tym, że do części z nich ustawa miałaby zastosowanie a do pozostałych nie. Zatem jak już wyżej wskazano wyznacznikiem terminu do ustalenia stanu zatrudnienia adekwatnego dla zastosowania ustawy jest rozpoczęcie procedury zwolnień lub też dokonanie pierwszych zwolnień jeżeli nie wszczęto procedury.</p>
<p>W stosunku do powoda upływ 30 dni od daty dokonania pierwszych zwolnień pracowników ma tylko ten skutek, że rozwiązanie z powodem stosunku pracy może być zakwalifikowane jako indywidualne a nie grupowe.</p>
<p>Nie ma również wpływu na zasadność roszczenia to, iż z pracownikami rozwiązywano umowy w trybie porozumienia stron na wniosek pracowników. Zwolnienia te, związane bowiem były z likwidacją przedsiębiorstwa, zaprzestaniem jego działalności, a nadto było warunkiem zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...)</span>.</p>
<p>Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd zasądził na rzecz powoda niekwestionowaną kwotę13.224,60 zł brutto a to na podstawie art. 8 cyt. Ustawy.</p>
<p>Orzeczenie o odsetkach wydano w oparciu o treść ort 481 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kc</a> , od dnia następnego po dniu rozwiązania stosunku pracy.</p>
<p>Strony pozwanej nie obciążono kosztami sądowymi z uwagi na jej sytuację finansową.</p>
</div>