IV Cz 708/13

<p>Sygn. akt IV Cz 708/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 12 grudnia 2013r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Słupsku, IV Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Mariola Watemborska</p> <p>Sędziowie SO: Jolanta Deniziuk, Andrzej Jastrzębski (spr.)</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013r. w Słupsku</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">U. R.</span> i <span class="anon-block">W. R.</span> </p> <p>przeciwko Gminie <span class="anon-block">U.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia powódki <span class="anon-block">U. R.</span> </p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Słupsku, z dnia 21 czerwca 2013r., sygn. akt. I C 266/11</p> <p>postanawia:<strong> <!-- --> oddalić zażalenie.</strong> </p> <p>Sygn. akt IV Cz 708/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżony postanowieniem Sąd Rejonowy w Słupsku odrzucił zażalenie powódki <span class="anon-block">U. R.</span> na postanowienie tegoż sądu w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie. W ocenie sądu I instancji powódka <span class="anon-block">U. R.</span> reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika składając wniosek o zwolnienie od opłaty od zażalenia uchybiła obowiązkowi złożenia wraz z wnioskiem o zwolnienie oświadczenia o którym mowa w art. 102 ustawy <em> <!-- -->o kosztach w sprawach cywilnych</em>, co legło u podstaw zwrotu wniosku (art. 102 pkt 4 ustawy), zaś wobec nieuiszczenia opłaty od zażalenia orzeczono jak w sentencji postanowienia, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 370)">art. 370 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a>.</p> <p>Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się powódka, zarzucając sądowi I instancji uchybienie szeregu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a> (art: 133 § 3, 89 § 1, 91 pkt 1, 357 § 2, ustawy <em> <!-- -->o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</em> (art. 102) i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji RP</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 2;art. 7;art. 31;art. 32;art. 45;art. 77)">art. 2, 7, 31, 32, 45, 77</a>) i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Jak można wywnioskować z wywodów zażalenia żaląca się powódka zdaje się wskazywać na zaniedbania sądu w zakresie przekazania z akt Sądu Okręgowego do niniejszej sprawy udzielonego radcy prawnemu pełnomocnictwa, co w ocenie żalącej powódki skutkowało niewłaściwym doręczaniem wezwań powódce a nie jej pełnomocnikowi.</p> <p>Rozpoznając złożone zażalenie Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Obszerność wywodów zażalenia nie współgra z ich merytoryczną celnością,</p> <p>W pierwszej kolejności odnieść się należy do kwestii reprezentacji powódki w niniejszym postępowaniu. W dacie złożenia powództwa wzajemnego (30.03.2011 r.) i dacie wyłączenia powództwa <span class="anon-block">U. R.</span> do odrębnego rozpoznania (30.03.2011 r.) powódka działała bez pełnomocnika, pełnomocnictwa radcy prawnemu powódka udzieliła w dniu 5 kwietnia 2011 r. i złożone ono zostało do akt sprawy I C 266/11 Sądu Okręgowego.</p> <p>W treści tego pełnomocnictwa powódka wskazała, że udziela pełnomocnictwa w sprawie <em> <!-- -->z powództwa Gminy <span class="anon-block">U.</span> przeciwko <span class="anon-block">U.</span> i <span class="anon-block">W. R.</span> o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli i powództwa wzajemnego. </em> </p> <p>Przypomnieć należy, że udzielenie pełnomocnictwa (ważność której to umowy nie zależy od dochowania formy pisemnej) mogło być dokonane wcześniej niż w dniu podpisania przez mocodawcę dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa i mogło obejmować umocowanie do podejmowania czynności przed tym dniem, ale wskazanie go w dokumencie stwierdzającym udzielenie pełnomocnictwa rodzi domniemanie, że to właśnie w tym dniu doszło do udzielenia pełnomocnictwa, co oznacza umocowanie pełnomocnika do podejmowania czynności procesowych dopiero od tego dnia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 92)">art. 92 kpc</a>). Z dokumentu pełnomocnictwa złożonego w sprawie I C 266/11 SO w Słupsku opatrzonego datą 5 kwietnia 2011 r., wynika właśnie domniemanie, że udzielenie przez powódkę pełnomocnictwa radcy prawnemu nastąpiło we wskazanym dniu, a zatem nie obejmuje czynności procesowych przed tym dniem, tj. złożenia pisma procesowego z powództwem wzajemnym na rozprawie przez Sądem Okręgowym w dniu 30 marca 2011 r. Domniemanie to mogło zostać obalone przez wykazanie, że pełnomocnictwo zostało udzielone wcześniej, czego powódka nie uczyniła.</p> <p>Kserokopia tego pełnomocnictwa złożona została do akt niniejszej sprawy w dniu 8 listopada 2012 r. (k-53).</p> <p>Jeśli nawet przyjąć, że złożone pełnomocnictwo odnosiło się do reprezentacji powódki w sprawie inicjującej postępowanie pismem złożonym przez powódkę w dniu 30.03.2011 r., to wskazać należy że złożona w aktach niniejszej sprawy kserokopia pełnomocnictwa nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem w sposób o którym mowa w treści art. 6 ust. 3 ustawy o z dnia 6 lipca 1982 r. <em> <!-- -->o radcach prawnych</em>, dodanym przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092161676" title="Ustawa z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustaw w zakresie uwierzytelniania dokumentów - Dz. U. z 2009 r. Nr 216, poz. 1676 (art. 4)">art. 4 ustawy z dnia 23 października 2009 r. <em> <!-- -->o zmianie ustaw w zakresie uwierzytelniania dokumentów</em> </a> (Dz.U.2009.216.1676) z dniem 1 stycznia 2010 r. (<em> <!-- -->Radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu.</em>) Złożona kserokopia pełnomocnictwa zawiera jedynie adnotacje radcy prawnego <em> <!-- -->za zgodność z oryginałem </em>bez daty i oznaczenia miejsca jego sporządzenia. Powyższe zasadnym czyniło wezwanie powódki do uzupełnienia braków pełnomocnictwa pod rygorem przyjęcia, że powódka działa w sprawie samodzielnie zarządzeniem z dnia 13.12.2012r.</p> <p>Braki pełnomocnictwa w zakresie reprezentacji powódki w niniejszym postepowaniu do dnia rozpoznawania niniejszego zażalenia nie zostały usunięte, a zatem sąd II instancji przyjmuje, że powódka w niniejszym postępowaniu działa bez pełnomocnika.</p> <p>Zasadnym zatem pozostawało kolejne zarządzenie przewodniczącego z dnia 21.05.2013 r., którym wezwano żalącą się powódkę do usunięcia braku formalnego wniosku o zwolnienie od opłaty od zażalenia poprzez złożenie oświadczenia na urzędowym formularzu o sytuacji majątkowej, osobistej i dochodach, pod rygorem zwrotu wniosku o zwolnienie od opłaty i odrzucenia zażalenia, które to wezwanie powódce doręczono 10.06.2013 r., co skutkowało jedynie jej polemicznym pismem z dnia 17.06.2013 r.</p> <p>Powódka w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego wniosku o zwolnienie od opłaty od apelacji, co legło u podstaw zarządzenia o zwrocie wniosku, którego podstawą pozostawała treść art. 102 pkt 2 ustawy <em> <!-- -->o kosztach sadowych w sprawach cywilnych</em> i w konsekwencji odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 26.10.2012 r. na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 370)">art. 370 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a>.</p> <p>W konsekwencji powyższego, w ocenie sądu II instancji brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia zarzutów apelacji i z uwagi na powyższe, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 kpc</a> orzeczono jak w sentencji postanowienia.</p> </div>