Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

IV Ka 970/13

Sądy powszechne2013-12-12
Sygnatura
IV Ka 970/13
Data orzeczenia
2013-12-12
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Roger Michalczyk (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. </strong>IV Ka 970/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2013 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy <br/> </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Roger Michalczyk</p> <p>Protokolant st. sekr. sądowy Agnieszka Scheffs</p> <p>przy udziale oskarżyciela ------</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. S.</span> </strong> </p> <p>obwinionego z art. 86§1 k.w.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu</p> <p>z dnia 7 sierpnia 2013 roku sygn. akt VI W 1098/12</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu do ponownego rozpoznania.</p> <p>sygn. akt IV Ka 970/13</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z 7 sierpnia 2013r., sygn. akt VI W 1098/12 uznano obwinionego <span class="anon-block">T. S.</span> za winnego popełnienia czynu z art. 86§1 kw polegającego na tym, że w dniu 27 września 2012 roku około godz. 17.10 w <span class="anon-block">I.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> włączając się do ruchu pojazdem <span class="anon-block">S. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie udzielił pierwszeństwa przejazdu kierującemu pojazdem m-ki <span class="anon-block">P. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> zmuszając go do hamowania i zmiany pasa ruchu w wyniku czego w pojazd <span class="anon-block">P.</span> uderzył kierujący pojazdem <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym i za to na podstawie art. 86§1 kw wymierzono jemu karę grzywny w wysokości 300 złotych, a nadto orzeczono o kosztach procesu.</p> <p>Apelację od tego wyroku złożył obwiniony. Obwiniony zarzucił wyrokowi niewłaściwą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, która doprowadziła Sąd I instancji do błędnego wniosku dotyczącego jego sprawstwa. Wywodził, iż zgromadzony materiał dowodowy był niepełny, a jego ocena nierzetelna i pobieżna. Domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obwinionego była zasadna i jej rozpatrzenie skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>Nie sposób odmówić racji skarżącemu, który wywodził, iż w toku całego postępowania nie podjęto nawet próby weryfikacji jego twierdzeń, iż w czasie zdarzenia nie był tym kierującym, który wyjeżdżał z parkingu <span class="anon-block">(...)</span>, a poruszał się cały czas <span class="anon-block">ulicą (...)</span>. Okoliczności te potwierdzała w swoich zeznaniach żona obwinionego – <span class="anon-block">M. S.</span>(k. 11). Ustalenia dotyczące sprawstwa obwinionego poczynione zostały w oparciu o zeznania kierowcy <span class="anon-block">P.</span>– <span class="anon-block">A. O.</span>(k. 14), który opisując okoliczności wyjazdu z parkingu samochodu, który miał się nieprawidłowo włączyć do ruchu zeznał, że nie pamięta marki tego samochodu, a także <span class="anon-block">J. K.</span>(k. 20), który zeznał, że z parkingu wyjeżdżał <span class="anon-block">S.</span>. Nie poczyniono jednak żadnych dokładniejszych ustaleń dotyczących tego, czy chodziło o <span class="anon-block">S.</span>kierowanego przez obwinionego. Nie wiadomo, czy monitoring w pobliżu miejsca zdarzenia się w ogóle się znajdował, czy zachowały się ewentualne jego zapisy, ale jest to okoliczność, którą należałoby spróbować wyjaśnić. Konieczne jest bardzo wnikliwie przesłuchanie świadków, w szczególności wskazanych wyżej, w celu ustalenia, czy faktycznie w zdarzeniu uczestniczył obwiniony. Warunków tych nie spełniło przesłuchanie świadków przez Sąd I instancji, gdzie w istocie ograniczono się do odczytania ich zeznań.</p> </div>