Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

VIII Ka 586/13

Sądy powszechne2013-12-12
Sygnatura
VIII Ka 586/13
Data orzeczenia
2013-12-12
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Dariusz NiezabitowskiWiesław Oksiuta (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Streszczenie

bez tezy

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt VIII Ka 586/ 13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 12 grudnia 2013 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Wiesław Oksiuta – spr.</p> <p>Sędziowie SSO Dariusz Niezabitowski</p> <p>Del. SSR Beata Maria Wołosik</p> <p>Protokolant Aneta Chardziejko</p> <p>przy udziale Prokuratora Małgorzaty Zińczuk</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 roku</p> <p>sprawy <span class="anon-block">P. K.</span> </p> <p>oskarżonego o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278 § 5 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku</p> <p>z dnia 24 kwietnia 2013 roku sygn. akt XV K 1645/ 12</p> <p>I.  Zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:</p> <p>- w zakresie czynu przypisanego w punkcie I części dyspozytywnej wyroku oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> uznaje za winnego tego, że: w dniu 20 września 2012 roku w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> z samochodu marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> dokonał kradzieży plecaka z zawartością pieniędzy w kwocie 200 zł i 20 dolarów amerykańskich, portfela koloru czarnego, karty kredytowej <span class="anon-block"> (...) Bank</span> na nazwisko <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, dowodu rejestracyjnego, prawa jazdy, karnetu na siłownię i kluczyków od samochodu osobowego marki <span class="anon-block">A.</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span>, powodując straty o łącznej wartości 283, 40 zł na szkodę <span class="anon-block">R. B. (1)</span> tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw i za ten czyn na mocy art. 119 § 1 kw skazuje i wymierza mu karę 30 (trzydzieści) dni aresztu oraz uznaje za winnego tego, że: w dniu 20 września 2012 roku w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> z samochodu marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> dokonał kradzieży dokumentu stwierdzającego tożsamość <span class="anon-block">R. B. (1)</span> tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 kk</a> i za ten czyn na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 kk</a> skazuje i wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>II. Na mocy art. 10 § 1 kw orzeka, że będzie podlegała wykonaniu kara pozbawienia wolności orzeczona za przestępstwo.</p> <p>III. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">P. K.</span> został oskarżony o to, że w dniu 20 września 2012r. w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> z samochodu marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> dokonał zaboru w celu przywłaszczania plecaka marki <span class="anon-block"> (...)</span> z zawartością pieniędzy w kwocie 200 zł i 20 dolarów amerykańskich, portfela koloru czarnego, dowodu osobistego, prawa jazdy, karty kredytowej <span class="anon-block"> (...) Bank</span> na nazwisko <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, dowodu rejestracyjnego i kluczyków od samochodu osobowego marki <span class="anon-block">A.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, karnetu na siłownię, powodując straty o łącznej wartości 283,40 zł na szkodę <span class="anon-block">R. B. (1)</span> przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art.278 § 5 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art.275 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art.64 § 1 kk</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt XV K 1645/12 oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, z tym, że czyn zakwalifikował z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art.278 § 5 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art.275 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art.64 § 1 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art.278 § 5 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art.275 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art.64 § 1 kk</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art.11 § 2 kk</a> skazał go zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art.11 § 3 kk</a> wymierzył mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności. Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu i obciążył nimi Skarb Państwa.</p> <p>Powyższy wyrok, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2;art. 425 § 3)">art. 425 § 1-3 k.p.k.</a>, co do kary, zaskarżył oskarżony <span class="anon-block">P. K.</span>. Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu w stosunku do stopnia zawinienia oraz właściwości osobistych <span class="anon-block">P. K.</span>, który podczas pierwszego przesłuchania przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a także wyraził skruchę z powodu jego popełnienia.</p> <p>Wskazując na powyższe, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427§1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437§2 k.p.k.</a> wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Apelacja okazała się zasadna jedynie o tyle, o ile umożliwiła na etapie postępowania odwoławczego zmianę zaskarżonego wyroku w kierunku korzystnym dla oskarżonego, aczkolwiek podstawą tej decyzji stało się: po pierwsze dostrzeżenie przez Sąd Okręgowy z urzędu uchybienia Sądu Rejonowego polegającego na wadliwej ocenie prawnej przypisanego <span class="anon-block">P. K.</span> zachowania polegającego na kradzieży karty kredytowej, po drugie zaś „przekwalifikowanie” przez ustawodawcę, już po wydaniu zaskarżonego wyroku, przestępstwa zaboru w celu przywłaszczenia rzeczy o wartości poniżej ¼ do kategorii wykroczeń.</p> <p>Na wstępie wskazać należy, że w świetle zebranego materiału dowodowego, wina oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> i okoliczności popełnienia zarzuconego mu zachowania nie budzą wątpliwości Sądu Okręgowego. Świadczą o nich wprost zeznania <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, <span class="anon-block">R. B. (2)</span>, <span class="anon-block">M. K.</span> oraz <span class="anon-block">J. G.</span>, którzy wskazali na oskarżonego jako tego, który w dniu 20 września 2012 roku przechodząc wraz z dziewczyną obok zaparkowanego i nie zamkniętego samochodu pokrzywdzonego otworzył drzwi, zabrał z niego plecak i zaczął uciekać. Plecak należał do <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, a znajdowały się w nim: pieniądze w kwocie 200 zł. i 20 dolarów amerykańskich, portfel, dowód osobisty, prawo jazdy, karta kredytowa, dowód rejestracyjny, karnet na siłownię i kluczyki do samochodu marki <span class="anon-block">a.</span> o łącznej wartości 283,40 zł. Ostatecznie wobec interwencji zaalarmowanego pokrzywdzonego, która zakończyła się zatrzymaniem dziewczyny oskarżonego, wyrzucił on plecak, zaniechał kontynuowania ucieczki i wrócił do niej.</p> <p>Także sam oskarżony przyznał się do zarzuconego mu zachowania, a w treści apelacji nie kwestionował ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji. Dlatego też, niecelowym jest szersze odnoszenie się do tych ustaleń, w pełni podzielanych także przez Sąd Okręgowy.</p> <p>Analiza zaskarżonego rozstrzygnięcia nie pozwala natomiast na zaaprobowanie oceny prawnej, która stała się udziałem Sądu I instancji. Kwalifikując bowiem zachowanie <span class="anon-block">P. K.</span>, Sąd ten wadliwie przyjął, że wyczerpywało ono m.in. znamiona czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278§5 k.k.</a> </p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a> karze podlega ten, kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą. Z kolei <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278§5 k.k.</a> wskazuje, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278 § 1)">§1</a> (a także §3 i 4 dotyczące odpowiednio mniejszej wagi i kradzieży na szkodę osoby najbliższej) stosuje się odpowiednio do kradzieży energii lub karty uprawniającej do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego.</p> <p>Jak wynika z ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji i opisu przypisanego <span class="anon-block">P. K.</span> czynu przedmiotem dokonanego przez niego zaboru stała się m.in. karta kredytowa <span class="anon-block"> (...) Bank</span> na nazwisko <span class="anon-block">R. B. (1)</span>.</p> <p>Jak wskazuje się w orzecznictwie tylko kradzież karty bankomatowej (a więc karty uprawniającej jedynie do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego) wypełnia znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278§5 k.k.</a> Natomiast kradzież karty uprawniającej do zapłaty za towar lub usługę czyli tzw. „karty płatniczej w ścisłym tego słowa znaczeniu” oraz <span class="underline"> <!-- -->karty uprawniającej do</span> wypłaty gotówki lub <span class="underline"> <!-- -->zapłaty z wykorzystaniem kredytu bankowego, czyli tzw. „karty kredytowej”</span> w zależności od wartości przedmiotu zaboru, może wypełniać znamiona kradzieży w typie podstawowym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a> (gdy wartość przedmiotu zaboru przekracza 250 zł.<em> <!-- --> – obecnie 400 zł. – przypis S.O.</em>) lub wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119§1</a> k.w. (jeżeli wartość przedmiotu zaboru nie przekracza 250 zł. <em> <!-- -->– obecnie 400 zł. – przypis S.O.).</em> W wypadku kradzieży karty spełniającej funkcję płatniczą, wartość przedmiotu zaboru stanowi całość dostępnego na jej podstawie pieniądza bankowego znajdującego się w chwili zaboru na rachunku jej posiadacza. <em> <!-- -->(tak Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 28 grudnia 2011 roku w sprawie o sygn. akt II Aka 385/11, OSAW 2012/1/239). </em>Takie stanowisko odnośnie rozumienia wyrażonej dosłownie treści przepisu (z uwagi także na zakaz dokonywania wykładni rozszerzającej w przepisach prawa karnego) znajduje również odzwierciedlenie w doktrynie <em> <!-- -->(por. ObzejdaŁukasz, Przestępstwa związane z używaniem kart płatniczych, część I, LEX). </em> </p> <p>Podzielając w pełni te poglądy i uznając tym samym, że kradzież karty kredytowej nie wyczerpuje znamion <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278§5 k.k.</a> przepis ten należało wyeliminować z podstawy skazania <span class="anon-block">P. K.</span> za przypisane mu zachowanie polegające m.in. na zaborze w celu przywłaszczenia karty kredytowej <span class="anon-block"> (...) Bank</span> .</p> <p>Co oczywiste kierunek zaskarżenia niniejszego wyroku nie pozwolił Sądowi Okręgowemu na jakiekolwiek ustalenia w zakresie wartości przedmiotu tego konkretnego zaboru (z tych samych przyczyn powyższe nie byłoby możliwe także w ponownym postępowaniu, bowiem po uchyleniu tego rozstrzygnięcia przy ponownym rozpoznaniu sprawy wartość skradzionego mienia nie mogłaby być wyższa niż to wynika z analizowanego wyroku).</p> <p>Sąd Okręgowy nie mógł jednak poprzestać na wyeliminowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278§5 k.k.</a> z podstawy skazania.</p> <p>Już po wydaniu przez Sąd I instancji wyroku w przedmiotowej sprawie, zachowanie przypisane <span class="anon-block">P. K.</span> (zabór w celu przywłaszczenia mienia o łącznej wartości 283,40 zł.), z woli ustawodawcy, przestało być występkiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a>, a stało się wykroczeniem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 119;art. 119 § 1)">art. 119§1</a> k.w., co doprowadziło do konieczności zmiany zaskarżonego wyroku w tym kierunku.</p> <p>O powyższym przesądziła mianowicie treść ustawy z dnia 27 września 2013 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw <em> <!-- -->(Dz.2013.1247)</em>, która w tym zakresie weszła w życie w dniu 09 listopada 2013 roku.</p> <p>Na mocy jej art. 2 ust. 4 zmieniono treść art. 119§1 k.w. Zgodnie z jego brzmieniem obecnie popełnia wykroczenie ten, kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia. Minimalnym wynagrodzeniem (zgodnie z art. 47§9 k.w. dodanym przez art. 2 ust. 2 w/w ustawy) jest zaś wynagrodzenie za pracę ustalane na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20022001679" title="Ustawa z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę - Dz. U. z 2002 r. Nr 200, poz. 1679 ()">ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę</a> <em> <!-- -->(Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314).</em> Obecnie wynosi ono 1.600 złotych.</p> <p>W efekcie, z uwagi na wyżej opisaną modyfikację odpowiedzialności poczynioną przez ustawodawcę i bez wątpienia odnoszącą się do zachowania przypisanego <span class="anon-block">P. K.</span> (także z uwagi na treść art. 27 ustawy nowelizującej nakazującej stosowanie jej przepisów do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia w życie), zaskarżony wyrok – na etapie postępowania odwoławczego – należało skorygować.</p> <p>Co oczywiste żaden z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>, jak też żaden przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">kodeksu wykroczeń</a> nie zezwala na przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji czynu, który jednocześnie wyczerpuje znamiona przestępstwa i wykroczenia <em> <!-- -->(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05 grudnia 2000 roku w sprawie o sygn. akt WA 39/00, LEX nr 550458)</em>. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Zwrócić należy bowiem uwagę, że <span class="anon-block">P. K.</span> przypisano także kradzież dowodu osobistego <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, co prawidłowo Sąd I instancji zakwalifikował z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 kk</a>.</p> <p>W konsekwencji, dokonując zmiany zaskarżonego wyroku, czyn oskarżonego należało odrębnie zakwalifikować z przepisu określającego przestępstwo i odrębnie z przepisu określającego wykroczenie, jak również odrębnie określić kary jednostkowe.</p> <p>Dlatego też zmieniono go w ten sposób, że w zakresie czynu przypisanego w punkcie I części dyspozytywnej wyroku oskarżonego <span class="anon-block">P. K.</span> uznano za winnego tego, że: w dniu 20 września 2012 roku w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> z samochodu marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> dokonał kradzieży plecaka z zawartością pieniędzy w kwocie 200 zł i 20 dolarów amerykańskich, portfela koloru czarnego, karty kredytowej <span class="anon-block"> (...) Bank</span> na nazwisko <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, dowodu rejestracyjnego, prawa jazdy, karnetu na siłownię i kluczyków od samochodu osobowego marki <span class="anon-block">A.</span> o <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span>, powodując straty o łącznej wartości 283, 40 zł na szkodę <span class="anon-block">R. B. (1)</span> tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw i za ten czyn na mocy art. 119 § 1 k.w. skazano i wymierzono karę oraz uznano za winnego tego, że w dniu 20 września 2012 roku w <span class="anon-block">B.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> z samochodu marki <span class="anon-block">M. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> dokonał kradzieży dokumentu stwierdzającego tożsamość <span class="anon-block">R. B. (1)</span> tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 k.k.</a> i za ten czyn na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 k.k.</a> skazano i wymierzono karę.</p> <p>Usunięcie dostrzeżonego przez Sąd Okręgowy uchybienia polegającego na naruszeniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 5)">art. 278§5 k.k.</a> oraz korekta związana z opisaną nowelizacją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19710120114" title="Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń - Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 ()">kodeksu wykroczeń</a> doprowadziła do jeszcze jednej istotnej zmiany w stosunku do zaskarżonego rozstrzygnięcia.</p> <p>Fakt, że – jak ustalił Sąd Okręgowy – obecnie zachowanie <span class="anon-block">P. K.</span> wyczerpuje znamiona przestępstwa, ale jedynie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 k.k.</a> zdeterminował również konieczność wyeliminowania ustalenia, że sprawca ten działał w warunkach powrotu do przestępstwa, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a> </p> <p>Zgodnie z treścią tego przepisu jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany, Sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 3)">art. 115§3 k.k.</a> przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uważa się za przestępstwa podobne.</p> <p>Przy tym o zaliczeniu dwóch albo większej liczby przestępstw do "tego samego rodzaju" decydują dobra prawne, przeciwko którym przestępstwa te były wymierzone. Jednorodzajowymi są przestępstwa wymierzone przeciwko dobrom prawnym tego samego rodzaju, niekoniecznie dobrom identycznym. Z tego też względu, że wspólnym rodzajowym przedmiotem ochrony przepisów kryminalizujących zniszczenie mienia oraz przepisów kryminalizujących kradzież jest mienie, przestępstwo zniszczenia mienia oraz przestępstwo kradzieży są przestępstwami należącymi do tego samego rodzaju <em> <!-- -->(tak Sąd Najwyższy m.in. w postanowieniu z dnia 23 maja 2013 roku w sprawie o sygn. akt IV KK 68/13, OSNKW 2013/9/77).</em> </p> <p>Mając na uwadze fakt, że <span class="anon-block">P. K.</span> odbywał karę w okresie 10.11.2006 r. – 03.12.2011 r. orzeczoną w sprawie o sygn. akt III K 298/07 (wyrokiem łącznym) m.in. za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278§1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280§1 k.k.</a> (także 157<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 2)">§2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">226§1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">190§1 k.k.</a>, 245 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">k.k.</a>) – zdaniem Sądu Okręgowego – nie zachodzą warunki do przyjęcia, że popełniając czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 k.k.</a> działał on w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a> </p> <p>Niezależnie od podobnego sposobu działania rozpatrywany w niniejszej sprawie czyn <span class="anon-block">P. K.</span> skierował przeciwko wiarygodności dokumentów, prawu do dysponowania takimi dokumentami przez osobę, której dotyczą (ukradł dokument stwierdzający tożsamość innego osoby – dowód osobisty), a nie przeciwko mieniu, jak to czynił uprzednio (w sprawach objętych wyrokiem łącznym sygn. akt III K 298/07) i co stało się podstawą przyjęcia działania w recydywie przez Sąd I instancji. Dlatego też, nie sposób było uznać, analizując także inne przesłanki definiujące podobieństwo przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 3)">art. 115§3 k.k.</a>, że <span class="anon-block">P. K.</span> popełniając czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 k.k.</a> działał w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§1 k.k.</a> </p> <p>Przechodząc dalej wskazać należy, że korekta dokonana przez Sąd Okręgowy (odrębne zakwalifikowanie czynu oskarżonego jako przestępstwa i wykroczenia) przełożyła się na obowiązek nowego określenia rodzaju i wymiaru sankcji za przypisane oskarżonemu zachowanie.</p> <p>I tak przy wymierzaniu kary za wykroczenie Sąd Okręgowy kierując się dyrektywami art. 33 k.w. wziął przede wszystkim pod uwagę dość znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego. Niewątpliwie w sposób zuchwały, nie zważając na znajdujących się nieopodal ludzi kierowany chęcią szybkiego uzyskania korzyści kosztem innej osoby zabrał należącą do niego własność z jego samochodu. Otworzył (nie zamknięte na zamek drzwi) i zabrał plecak z siedzenia. Jednocześnie w przeszłości był już karany, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu.</p> <p>Na jego korzyść należało zaś poczytać fakt przyznania się do popełnienia zarzuconego mu czynu.</p> <p>W świetle powyższego karą należytą, a zwłaszcza uwzględniającą stopień winy oraz społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu – zdaniem Sądu Okręgowego, może być jedynie kara 30 dni aresztu. Dlatego też taką karę orzeczono.</p> <p>Z kolei uwzględniając okoliczności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> Sąd Okręgowy uznał, że kara 3 miesięcy pozbawienia wolności będzie karą spełniającą w/w kryteria w zakresie przypisanego mu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275§1 k.k.</a> Przestępstwo to – kradzież dowodu osobistego, jak zostało to już podniesione uderza w wiarygodność dokumentów, prawo do dysponowania takimi dokumentami przez osobę, której dotyczą. To istotne dobro oskarżony naruszył kradnąc – w opisanych wyżej okolicznościach – dowód osobisty należący do <span class="anon-block">R. B. (1)</span>.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego kara 3 miesięcy pozbawienia wolności będzie karą adekwatną, która zrealizuje oprócz celów represyjnych zarówno cele prewencyjne w stosunku do osoby <span class="anon-block">P. K.</span>, jak i ogółu społeczeństwa. Winna ona doprowadzić oskarżonego do zrewidowania jego postawy wobec przestrzegania obowiązujących przepisów prawa, jak i uzmysłowić innym osobom nieopłacalność tego typu zachowań.</p> <p>Jednocześnie, także wbrew argumentacji apelującego – nie sposób było uznać, że zachodzą przesłanki do warunkowego zawieszenia oskarżonemu wymierzonej kary pozbawienia wolności.</p> <p>Podstawową przesłanką warunkowego zawieszenia wykonania kary (w tym kary pozbawienia wolności) jest pozytywna prognoza kryminologiczna, wyrażająca się w przekonaniu sądu, że jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69§1 k.k.</a>). Prognoza taka winna uwzględniać przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 2)">art. 69§2 k.k.</a>).</p> <p>Jakkolwiek zatem oskarżony <span class="anon-block">P. K.</span> przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu to fakt, że uprzednio wielokrotnie wchodził w konflikt z prawem, popełniał czyny skierowane przeciwko różnym dobrom i nie wykorzystywał otrzymywanych szans na poprawę swojego zachowania w warunkach wolnościowych (k. 154 – 155) nie pozwala w stosunku do tego sprawcy na przyjęcie takie prognozy, a tym samym na warunkowe zawieszenie orzeczonej mu kary 3 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Dla przypomnienia Sąd Okręgowy stwierdził, że w myśl art. 10 k.w. kara wymierzona za wykroczenie nie podlega wykonaniu.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a>, z powodu sytuacji majątkowej oskarżonego skazanego na bezwzględną karę pozbawienia wolności, zwolniono go od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> </div>