III AUz 398/13

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III AUz 398/13</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 12 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Gdańsku - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA Daria Stanek (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA Aleksandra Urban </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA Grażyna Czyżak</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. w Gdańsku</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy <span class="anon-block">B. H.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>o ustalenie istnienia obowiązku ubezpieczenia społecznego i zasiłek chorobowy</p> <p>na skutek zażalenia <span class="anon-block">B. H.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Toruniu – IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych <br/>z dnia 5 listopada 2013 r. w sprawie IV U 1855/13</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>oddalić zażalenie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III AUz 398/13</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 5 listopada 2013 r. w sprawie IV U 1855/13 Sąd Okręgowy <br/>w Toruniu – IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przekazał sprawę według właściwości Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">T.</span>.</p> <p>W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji powołując się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 83;art. 83 ust. 2;art. 83 ust. 5;art. 83 ust. 6)">art. 83 ust. 2, 5, 6 ustawy <br/>z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.) uznał, że w pierwszej kolejności władny do rozpoznania odwołania <span class="anon-block">B. H.</span> <br/>od decyzji ZUS z dnia 23 września 2013 r. i 30 września 2013 r. jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych w <span class="anon-block">T.</span>.</p> <p>Powyższe postanowienie zaskarżyła ubezpieczona.</p> <p>W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wniosła sprawę przeciwko organowi rentowemu <br/>o ustalenie istnienia obowiązku ubezpieczenia społecznego i zasiłek chorobowy do Sądu licząc <br/>na zastosowanie zasady obiektywizmu, jak również na pozytywne rozstrzygnięcie ze względu <br/>na zawiłość sprawy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie <span class="anon-block">B. H.</span> nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Na wstępie wskazać należy, że charakterystyczną cechą spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych jest to, że w pierwszej kolejności rozpoznawane są przez właściwy organ rentowy. Wskazuje na to treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 476;art. 476 § 2)">art. 476 § 2 k.p.c.</a>, zgodnie z którym przez sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych rozumie się sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących m.in. ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia rodzinnego. Mamy tu zatem do czynienia z tzw. warunkową niedopuszczalnością drogi sądowej – tj. z sytuacją, w której Sąd nie może rozpoznać sprawy bez uprzedniego wyczerpania postępowania przedsądowego (jak w niniejszej sprawie - postępowania przed organem rentowym). Zasadniczo, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 1)">art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.</a>, <br/>w takim przypadku należy odrzucić pozew, przy czym w sprawach z zakresu prawa pracy <br/>i ubezpieczeń społecznych – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 464;art. 464 § 1)">art. 464 § 1 k.p.c.</a> - odrzucenie pozwu nie może nastąpić <br/>z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, gdy do rozpoznania sprawy właściwy jest inny organ. <br/>W tym wypadku sąd przekaże mu sprawę.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 1)">Art. 477^{<!-- -->9} § 1 k.p.c.</a> stanowi, że odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 2)">art. 477^{<!-- -->9}§ 2 k.p.c.</a> organ rentowy, o którym mowa <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9) § 1)">§ 1</a>, przekazuje niezwłocznie odwołanie wraz z aktami sprawy do sądu z zachowaniem przepisów odrębnych. Organ ten, jeżeli uzna odwołanie w całości za słuszne, może zmienić lub uchylić zaskarżoną decyzję. W tym wypadku odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu.</p> <p>Regulacja ta, jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy została także przewidziana przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 83;art. 83 ust. 5;art. 83 ust. 6)">art. <br/>83 ust. 5 i 6 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (t.j. Dz. U. <br/>z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.), gdzie zostało wskazane, że odwołanie wnosi się na piśmie do jednostki organizacyjnej Zakładu, która wydała decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez tę jednostkę. Jeżeli Zakład uzna odwołanie za słuszne, zmienia lub uchyla decyzję niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania. W tym wypadku odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu.</p> <p>W orzecznictwie przyjmuje się, że dochodzenie przed sądem prawa do świadczenia <br/>z ubezpieczenia społecznego, które nie było przedmiotem decyzji organu rentowego, jest niedopuszczalne (z wyjątkiem przewidzianym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(9);art. 477(9) § 4)">art. 477^{<!-- -->9} § 4 k.p.c.</a>), a treść decyzji, od której wniesiono odwołanie, wyznacza przedmiot i zakres rozpoznania oraz orzeczenia sądu (tak postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1999 r., II UZ 52/99, OSNP 2000, Nr 15, poz. 601; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 1999 r., II UKN 204/99, OSNP 2001, Nr 5, poz. 169).</p> <p>Zatem w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy prawidłowo przekazał do rozpoznania Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> odwołanie <span class="anon-block">B. H.</span> od decyzji pozwanego dotyczących podlegania ubezpieczeniom społecznym jako pracownik oraz utraty prawa do zasiłku chorobowego.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 83;art. 83 ust. 7)">Art. 83 ust. 7</a> ww. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 ()">ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a> stanowi, że jeżeli odwołanie nie zostało w całości lub w części uwzględnione, Zakład przekazuje niezwłocznie, nie później niż <br/>w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania, sprawę do sądu wraz z uzasadnieniem.</p> <p>Zatem respektując treść przywołanych przepisów odwołanie należało przekazać do organu rentowego, który albo uzna odwołanie za słuszne, zmieni lub uchyli decyzję lub w przypadku nieuwzględnienia go w całości lub części przekaże sprawę do Sądu, który rozpozna odwołanie merytorycznie i w tym zakresie wyda wyrok.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Gdańsku w niniejszym składzie podziela pogląd prawny wyrażony <br/>przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku w postanowieniach: z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie III AUz 77/09, z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie III AUz 247/08 i z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie <br/>III AUz 252/08. Nie podziela natomiast odmiennego stanowiska Sądu Apelacyjnego w Gdańsku wyrażonego w postanowieniu z dnia 25 kwietnia 2013 r. w sprawie III AUz 74/13.</p> <p>Mając na względzie powyższe Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> zażalenie skarżącej oddalił.</p> </div>