II AKa 399/13

<p>Sygn. akt II AKa 399/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Andrzej Krawiec</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Witold Franckiewicz (spr.)</p> <p>SSA Wojciech Kociubiński</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Anna Turek</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Marka Szczęsnego</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r.</p> <p>rozpoznał sprawę <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S. (1)</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z 189a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189;art. 189 § 2)">art.189§ 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 1)">art. 204 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 2)">art. 278§ 2 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 198)">art. 198 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64§ 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionych przez oskarżonych</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy</p> <p>z dnia 30 lipca 2013 r. sygn. akt III K 77/12</p> <p>I.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> <br/>w zakresie przypisanego oskarżonemu czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku w ten sposób, że eliminuje sformułowanie „za 3000 zł” zaś podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189 a § 1 k.k.</a> uzupełnia o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 2 i § 6 pkt 2 k.k.</a> i na podstawie powyższych przepisów wymierza oskarżonemu karę roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, stwierdzając, iż na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 575;art. 575 § 1)">art.575 § 1 k.p.k.</a> wymierzona kara łączna pozbawienia wolności w punkcie VII części dyspozytywnej - utraciła moc,</strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> utrzymuje w mocy, </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> wymierza oskarżonemu <span class="anon-block">M. S. (1)</span> karę łączną roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 28 lutego 2012 roku do dnia 3 lipca 2013 roku, </strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a § 1 pkt. 5)">punkcie V</a> części dyspozytywnej w ten sposób, że podstawę wymiaru kary pozbawienia wolności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189 a § 1 k.k.</a> uzupełnia o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 2;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 2)">art. 60 § 2 i § 6 pkt 2 k.k.</a> i na podstawie powyższych przepisów wymierza oskarżonemu karę roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> – okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 26 kwietnia 2012 roku do dnia 17 maja 2013 roku, </strong> </p> <p>V.  <strong> <!-- -->w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> utrzymuje w mocy; </strong> </p> <p>VI.  <strong> <!-- -->zasądza od oskarżonych <span class="anon-block">M. S. (1)</span> i <span class="anon-block">J. K.</span> na rzecz Skarbu Państwa wydatki związane z postępowaniem odwoławczym oraz wymierza im opłaty za obie instancje po 300 zł. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem z dnia 30 lipca 2013 roku – sygn. akt: III K 77/12 orzekł:</p> <p>1. <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> </strong>uznał za winnego tego, że w dniach od 17 lutego 2012 roku do 28 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">P.</span>, rejonu <span class="anon-block"> (...)</span>, dopuścił się handlu ludźmi, w ten sposób, że przyjął <span class="anon-block">B. S.</span> za kwotę 3.000 zł od <span class="anon-block">J. K.</span>, a następnie przechowywał ją w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>/ oraz <span class="anon-block"> (...)</span>/<span class="anon-block">(...)</span> uniemożliwiając jej opuszczenie mieszkania, z zastosowaniem podstępu oraz wyzyskania błędu w celu jej wykorzystania w prostytucji i innych formach seksualnego wykorzystania, pozbawiając ją tym samym wolności, czym działał na szkodę w/w, - <strong> <!-- -->tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a>, </strong>i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności.</p> <p>2. oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> uznał za winnego tego, że w dniach od 17 lutego 2012 roku do 28 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">P.</span>, rejonu <span class="anon-block"> (...)</span>, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, ułatwiał <span class="anon-block">B. S.</span> uprawianie prostytucji, - <strong> <!-- -->tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 1)">art. 204 § 1 k.k.</a>,</strong> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 1)">art. 204 §1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>3. oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> uznał za winnego tego, że w dniu 28 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">P.</span>, rejonu <span class="anon-block"> (...)</span>, posiadał zainstalowany w dniu 23 listopada 2011 roku na twardym dysku należącego do niego komputera, w celu uzyskania korzyści majątkowej, bez zgody osoby uprawnionej, z naruszeniem praw autorskich, program komputerowy: <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">W. (...)</span> <span class="anon-block">P.</span> wartości 895 zł na szkodę <span class="anon-block"> Agencji (...)</span>, na podstawie pełnomocnictwa od <span class="anon-block">(...)</span>, <strong> <!-- -->tj. czynu z </strong> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 2)"> <strong> <!-- -->art. 278 § 2 k.k</strong>.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 2)">art. 278 § 2 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>4. oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> uniewinnił od popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 198)">art. 198 k.k.</a> (czyn opisany w pkt II części wstępnej wyroku).</p> <p>5. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na poczet kary łącznej okres tymczasowego aresztowania oskarżonego od dnia 28 lutego 2012 roku do dnia 3 lipca 2013 roku.</p> <p>6. <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> </strong>uznał za winnego tego, że w dniach od 12 lutego 2012 roku do 17 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">L.</span> oraz na trasie pomiędzy <span class="anon-block">L.</span> a <span class="anon-block">P.</span>, rejonu <span class="anon-block"> (...)</span>, dopuścił się handlu ludźmi, w ten sposób, że przekazał <span class="anon-block">B. M.</span> <span class="anon-block">S.</span> z zastosowaniem podstępu oraz wyzyskania błędu w celu wykorzystania w prostytucji i innych formach seksualnego wykorzystania, czym działał na szkodę w/w, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bolesławcu z dnia 10.04.2006 r., sygn. akt: II K 308/04 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 204;art. 204 § 2)">art. 204 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 282)">art. 282 k.k.</a> na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 7.01.2006 r. do 3.10.2007 r. - <strong> <!-- -->tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong>, i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> okres tymczasowego aresztowania od dnia 26 kwietnia 2012 roku do dnia 17 maja 2013 roku.</p> <p>7. uniewinnił oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> od popełnienia zarzucanych mu przestępstw opisanych w pkt II części wstępnej wyroku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 245)">art. 245 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> i w pkt III części wstępnej wyroku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 198)">art. 198 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p>8. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym nie wymierzył im opłat.</p> <p>Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońcy oskarżonych.</p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> </strong>zaskarżył wyrok w zakresie pkt I, II, III, VII części dyspozytywnej wyroku i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.</a> wyrokowi zarzucił:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania mogącą mieć wpływ na jego treść, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410 pkt. 1 a;art. 410 pkt. b;art. 410 pkt. c)">pkt 1a, b, c</a> apelacji, k. 1211-1211 verte).</p> <p>2.  błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia, a wynikający z wadliwej oceny dowodów (pkt 2 a-h apelacji – k. 1211 verte – 1212 verte),</p> <p>w n o s z ą c:</p> <p>o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> od popełnienia zarzucanych mu czynów;</p> <p>ewentualnie:</p> <p>o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Legnicy w celu ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> </strong>zaskarżył wyrok w zakresie przypisanego oskarżonemu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> w pkt V części dyspozytywnej wyroku, zarzucając:</p> <p>błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść tego orzeczenia, a polegający na dowolnej ocenie materiału dowodowego wbrew regułom dowodzenia w procesie karnym oraz wbrew wskazaniom doświadczenia życiowego i zasadom logicznego rozumowania, nie uwzględnieniu zasady domniemania niewinności i rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego, co spowodowało, że wyrok jest wewnętrznie sprzeczny, nie bazuje na obiektywnym materiale dowodowym, a ponadto uznanie zachowania oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> za wyczerpujące ustawowe znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a>, nastąpiło pomimo oczywistego braku możliwości dokonania takiej subsumpcji, a tym samym zapadłe wobec w/w oskarżonego orzeczenie jest niesłuszne,</p> <p>w n o s z ą c:</p> <p>o uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> od popełnienia czynu przypisanego w pkt V wyroku,</p> <p>ewentualnie:</p> <p>o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Legnicy celem ponownego rozpoznania.</p> <p>Prokurator Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu na rozprawie odwoławczej wniósł o nie uwzględnienie apelacji oskarżonych i utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>apelacje obrońców oskarżonych zasługiwały na częściowe uwzględnienie<strong> <!-- -->.</strong> </p> <p>Zarzut zawarty w pkt 1 apelacji, tj. obrazy przepisów postępowania, mogącą mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> – okazał się w zasadniczej części nietrafny.</p> <p>Apelujący zarzucił Sądowi I instancji dokonanie oceny dowodów w postaci wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">M. S. (1)</span> i <span class="anon-block">J. K.</span> oraz zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">B. S.</span>, a także wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a § 1 pkt. 1 a)">pkt 1a</a> apelacji świadków – z przekroczeniem granic zasady swobodnej oceny dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do dokonania błędnych ustaleń faktycznych i przypisania oskarżonym sprawstwa w zakresie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a> </p> <p>Z powyższym zarzutem nie sposób jest zgodzić się. Sąd Okręgowy zasadnie wskazał w pisemnym uzasadnieniu wyroku (str. 14), iż najistotniejszym dowodem w sprawie są zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">B. S.</span> z uwagi na charakter popełnionego przestępstwa tzw. handlu ludźmi zawartego w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a> Sąd I instancji dokonał szczegółowej oceny zeznań pokrzywdzonej (str. 14-15 pisemnego uzasadnienia wyroku), zasadnie wskazując, iż pokrzywdzona <span class="anon-block">B. S.</span> w złożonych zeznaniach szczegółowo przedstawiła fakty zarówno co do rzeczywistego przebiegu zdarzeń, jak też przedstawiła swoją osobę w niekorzystnej dla niej ocenie, zwłaszcza w zakresie trudnienia się prostytucją, zanim poznała oskarżonych, jak również powróciła do tego procederu podczas toczącego się postępowania karnego. Przekonuje to o szczerości zeznań, w których nie starała się przedstawiać własnej osoby w korzystnych okolicznościach. Nie obciążała również oskarżonych, ponad rzeczywiste zdarzenia, skoro zeznała, że oskarżony <span class="anon-block">M. S. (1)</span> nie stosował wobec niej przemocy. Zeznała, że oskarżony zamykał drzwi do mieszkania, które nie mogła opuszczać bez zgody i wiedzy oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span>.</p> <p>Ocena zeznań <span class="anon-block">B. S.</span>, dokonana przez Sąd, nastąpiła po uzyskaniu dowodu w postaci opinii złożonej przez biegłą z zakresu psychologii, co do zdolności postrzegania zdarzeń przez pokrzywdzoną, a następnie ich odtwarzania (t. III, k. 438-441). Powyższy proces nie został zakłócony, pomimo stwierdzonej u pokrzywdzonej sprawności intelektualnej na pograniczu normy oraz obniżonej sprawności w myśleniu przyczynowo-skutkowym, nie wykazała również tendencji do konfabulacji. Sąd I instancji, realizując zasadę bezpośredniości, na rozprawie miał obiektywną możliwość dokonania oceny dowodu w postaci zeznań <span class="anon-block">B. S.</span>, po wysłuchaniu opinii biegłej z zakresu psychologii. Przedstawioną ocenę dowodu, Sąd oparł nie tylko na bezpośrednim kontakcie na rozprawie z pokrzywdzoną ale podkreślił, że zeznania <span class="anon-block">B. S.</span> znajdują wsparcie również w innych dowodach. Do nich zaliczył zeznania świadków, a szczególności <span class="anon-block">B. J.</span> wraz z otrzymywanymi od niego i wysyłanymi przez świadka do pokrzywdzonej sms-ami, ale także zeznania <span class="anon-block">I. S.</span>, <span class="anon-block">M. S. (2)</span>, <span class="anon-block">R. S.</span>, <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">K. K.</span>, <span class="anon-block">M. S. (3)</span> i częściowo <span class="anon-block">S. R.</span>. Oprócz wskazanych wyżej dowodów pochodzących ze źródeł osobowych, ocena zeznań pokrzywdzonej nastąpiła w zestawieniu z dowodami w postaci zabezpieczonych wizytówek w mieszkaniu wynajmowanym przez oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> oraz nagrań w telefonie komórkowym z odbywanego stosunku oralnego pokrzywdzonej z oskarżonym <span class="anon-block">M. S. (1)</span>.</p> <p>Powyższe dowody zostały poddane ocenie Sądu I instancji w kontekście wiarygodności zeznań pokrzywdzonej.</p> <p>Wiarygodności zeznań pokrzywdzonej co do zachowań wobec niej oskarżonych, nie podważa, nie kwestionowany przez nią fakt, zamieszczania (samodzielnie lub za pomocą znajomych) w lokalnych gazetach i na portalach internetowych ogłoszeń o treści jednoznacznie wskazujących a na to, że świadczyła usługi seksualne za pieniądze. Była to dla niej forma pozyskiwania środków niezbędnych na swoje utrzymanie. Miała przy tym świadomość, że takie postępowanie nie było akceptowane przez członków rodziny, stąd też nie ujawniała przed nimi procederu, którym trudniła się. Tym należy wytłumaczyć, że wyjeżdżając z <span class="anon-block">L.</span> do <span class="anon-block">P.</span> wraz z oskarżonymi, nie powiedziała prawdy, mówiąc że jedzie do <span class="anon-block">W.</span> opiekować się dzieckiem. Nie powiedziała, że zaproponowano jej pracę barmanki, gdyż jej matka, uważała, że tego typu praca związana jest ze świadczeniem usług seksualnych.</p> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> nie przedstawił przekonywających argumentów, które podważałyby w skuteczny sposób, dokonaną przez Sąd I instancji ocenę dowodu w postaci zeznań pokrzywdzonej. Nie wskazał, w jakim zakresie granice swobodnej oceny dowodu zostały przez Sąd przekroczone.</p> <p>W zakresie przypisania oskarżonym sprawstwa przestępstwa tzw. „handlu ludźmi” z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a>, istotną jest kwestia zapłacenia oskarżonemu <span class="anon-block">J. K.</span> przez oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> pieniędzy – w wysokości 3.000 zł za przekazanie pokrzywdzonej <span class="anon-block">B. S.</span>. Powyższa kwestia stała się przedmiotem zarzutu apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> (pkt 1b) oraz obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span>.</p> <p>Rozstrzygając powyższe zarzuty, należy stwierdzić, że Sąd Okręgowy, przypisując oskarżonemu <span class="anon-block">M. S. (1)</span> sprawstwo w zakresie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a> w pkt I części dyspozytywnej, powielił zarzut opisany w pkt I części wstępnej wyroku (poprzednio w akcie oskarżenia), w którym zawarto stwierdzenie: „<em> <!-- -->przyjął <span class="anon-block">B. S.</span> za kwotę 3.000 zł od <span class="anon-block">J. K.</span>”. </em>Natomiast prokurator nie zarzucił oskarżonemu <span class="anon-block">J. K.</span>, że otrzymał od oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> pieniądze – 3.000 zł w zamian za <span class="anon-block">B. S.</span> (pkt I części wstępnej wyroku dot. <span class="anon-block">J. K.</span>).</p> <p>Analiza pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje, że w części ustalającej stan faktyczny, nie zostały zawarte ustalenia, co do wręczenia pieniędzy pomiędzy oskarżonymi za pokrzywdzoną <span class="anon-block">B. S.</span>.</p> <p>Na stronie 16 pisemnego uzasadnienia wyroku, w części dotyczącej oceny dowodów, znajdują się stwierdzenia:</p> <p>...”<em> <!-- -->wprawdzie jedynym bezpośrednim dowodem na to, że transakcja taka miała pomiędzy oskarżonymi miejsce, są zeznania samej pokrzywdzonej, w których podała ona, że <span class="anon-block">M. S. (1)</span> poinformował ją, że zapłacił za nią 3.000 zł, to jednak analiza następujących po sobie wydarzeń pozwala na ustalenie, że rzeczywiście miało to miejsce ...”.</em> </p> <p>Odnosząc się do powyższej oceny, nie zaś ustaleń, należy podnieść, że zeznania pokrzywdzonej nie stanowią „<em> <!-- -->jedynego bezpośredniego dowodu</em>”, skoro <span class="anon-block">B. S.</span> nie zeznawała, zarówno w postępowaniu przygotowawczym ani sądowym, aby była bezpośrednim świadkiem wręczania za nią pieniędzy. W żadnym zatem razie jej zeznania nie mogą stanowić „<em> <!-- -->dowodu bezpośredniego</em>”, dotyczącego wręczenia pieniędzy. Ponadto niezrozumiałe jest, jakie „<em> <!-- -->wydarzenia”</em> pozwalałyby na ustalenie, że rzeczywiście miało to miejsce. Sąd nie wskazał na dowody, które miałyby przekonywać, że fakt taki zaistniał, nie precyzując w jakich okolicznościach i kiedy to nastąpiło. Sąd pominął, że wypowiedź oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> nastąpić miała w sytuacji, gdy był on nietrzeźwy, a ponadto Sąd nie poddał analizie, czy w tym czasie oskarżony dysponował powyższą sumą pieniędzy.</p> <p>Ponadto należy wskazać na dalsze sformułowanie zawarte w pisemnym uzasadnieniu wyroku (w części dotyczącej oceny dowodów na str. 16):</p> <p>...”<em> <!-- -->logiczne i zgodne z doświadczeniem z podobnych spraw są również przedstawione przez <span class="anon-block">B. S.</span> okoliczności, w jakich <span class="anon-block">M. S. (1)</span> miał jej powiedzieć, że zapłacił za nią 3.000 zł. <span class="underline"> <!-- -->Chodziło mianowicie o to, że poniósł on wydatki związane z nabyciem pokrzywdzonej,</span> które musi ona odpracować świadcząc usługi seksualne ...”.</em> </p> <p>Powyższe sformułowanie stanowi zaprzeczenie przedstawionej wcześniej tezy, że „<em> <!-- -->zapłacił za nią 3.000 zł”, </em>gdyż Sąd podniósł, że 3.000 zł stanowiąc „<em> <!-- -->wydatki związane z nabyciem pokrzywdzonej”</em>. Należy zważyć, że oskarżony <span class="anon-block">M. S. (1)</span> zapłacił za wynajem mieszkania 1.600 zł, stąd nie można wykluczyć, że powyższa opłata stanowiła „<em> <!-- -->wydatek”</em> - o którym wyżej jest mowa.</p> <p>Zważyć należy, że poza zeznaniami <span class="anon-block">B. S.</span> dotyczących pieniędzy, za jej nabycie, brak jest jakichkolwiek przekonywających dowodów, że pieniądze w rzeczywistości zostały wypłacone. Logika i doświadczenie życiowe – na które powołał się Sąd I instancji stanowią, że za skontaktowanie <span class="anon-block">B. S.</span> z oskarżonym <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, tenże nie wypłaciłby 3.000 zł <span class="anon-block">J. K.</span>, zwłaszcza że nie dysponował taką gotówką, nie posiadał stałego dochodu, zaś ogłoszenie o świadczeniu usług seksualnych było powszechnie dostępne, również dla oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span>.</p> <p>Znamienny jest brak konsekwencji oskarżyciela publicznego, który powyższe zachowanie – istotne dla bytu przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a § 1 k.k.</a> – zarzucił jedynie <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, czego nie uczynił wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span>.</p> <p>Wobec nie dających usunąć się wątpliwości, Sąd Apelacyjny wyeliminował z opisu przypisanego oskarżonemu <span class="anon-block">M. S. (1)</span> (pkt I części wstępnej wyroku) przyjęcie 3.000 zł od oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span>. Rola oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> polegała na skontaktowaniu <span class="anon-block">B. S.</span> z oskarżonym <span class="anon-block">M. S. (1)</span> i jej przekazaniu, przy jednoczesnym wprowadzeniu w błąd co do charakteru jej pracy, będącej przekonanej o świadczeniu pracy barmanki.</p> <p>W tej części apelacje obrońców oskarżonych <span class="anon-block">M. S. (1)</span> i <span class="anon-block">J. K.</span> zasługiwały na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny wyeliminował zatem przyjęcie <span class="anon-block">B. S.</span> za 3.000 zł od <span class="anon-block">J. K.</span>. Pozostaje kwestia „<em> <!-- -->przyjęcia” </em> <span class="anon-block">B. S.</span> w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 22)">art. 115 § 22 k.k.</a>, stanowiące ustawowe znamię czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a §1 k.k.</a> przypisanego zarówno oskarżonemu <span class="anon-block">M. S. (4)</span>, jak też oskarżonemu <span class="anon-block">J. K.</span>. Z jednej strony bowiem należy rozważyć, czy nastąpiło <em> <!-- -->„przekazanie</em>” przez oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span> pokrzywdzonej oskarżonemu <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, zaś z jego strony miałoby nastąpić <em> <!-- -->„przyjęcie</em>”, które nie musi być odpłatne.</p> <p>Odwołując się do słownikowego znaczenia pojęć charakteryzujących zachowania składające się na definicję handlu ludźmi, należy przyjąć, że <em> <!-- -->„przekazywanie</em>” to dawanie komuś czegoś do dalszego dysponowania, zaś „<em> <!-- -->przyjmowanie” </em>to branie tego, co dawane, zapewnienie schronienia, udostępnianie pomieszczenia, zatrudnianie kogoś, dawanie komuś jakiejś pracy. Żadne z wymienionych wyżej pojęć, samo w sobie nie oddaje zdecydowanie pejoratywnego zabarwienia, jakie wiąże się z procederem handlu ludźmi.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 22)">art. 115 § 22 k.k.</a> charakteryzuje sposób zachowania sprawcy jako związany z wymienionymi tamże czynnościami.</p> <p>Odnosząc powyższe definicje do realiów rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że z ustaleń Sądu Okręgowego wynika, że oskarżony <span class="anon-block">M. S. (1)</span> zrealizował ustawowe znamiona określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 22)">art. 115 § 22 k.k.</a> poprzez <span class="underline"> <!-- -->przyjęcie </span>pokrzywdzonej związane z:</p> <p>a)  umożliwieniem pokrzywdzonej opuszczenia mieszkania,</p> <p>b)  stosowaniem podstępu wobec pokrzywdzonej,</p> <p>c)  wyzyskaniem błędu pokrzywdzonej,</p> <p>w celu wykorzystania pokrzywdzonej w prostytucji i innych formach seksualnego wykorzystania.</p> <p>Ponadto Sąd przyjął, że pozbawił wolności pokrzywdzoną.</p> <p>Natomiast wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span>, Sąd Okręgowy ustalił jego zachowania, polegające na: <span class="underline"> <!-- -->przekazaniu </span>pokrzywdzonej co związane było z:</p> <p>a)  zastosowaniem podstępu wobec pokrzywdzonej,</p> <p>b)  wyzyskaniem błędu pokrzywdzonej,</p> <p>w celu jej wykorzystania w prostytucji i innych formach seksualnego wykorzystania.</p> <p>Wskazanie <span class="underline"> <!-- -->celu wykorzystania osoby będącej przedmiotem handlu </span> jest elementem składającym się na definicję handlu ludźmi, stanowiąc znamię charakteryzujące stronę podmiotowa zachowania sprawcy, co zostało wyżej wskazane.</p> <p>Sąd Okręgowy na str. 19-20 pisemnego uzasadnienia wyroku przedstawił ocenę dowodów odnoszącą się zarówno do strony podmiotowej, a przede wszystkim do strony przedmiotowej przypisanego oskarżonym przestępstwa handlu ludźmi. Powyższa ocena dowodów uwzględnia zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, nie przekraczając granic oceny swobodnej, wyznaczonej przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> </p> <p>Zasadnie i przekonywająco Sąd I instancji wskazał (str. 19 pisemnego uzasadnienia wyroku) na dotychczasowe doświadczenie oskarżonego <span class="anon-block">J. K.</span>, wynikające z uprzedniego zajmowania się czerpaniem korzyści majątkowej z uprawiania prostytucji przez kobiety, za co został prawomocnie skazany i odbył karę pozbawienia wolności. Oskarżony nawiązał kontakt z <span class="anon-block">B. S.</span>, korzystając z zamieszczonego przez nią ogłoszenia w internecie, spotkał się z nią oraz odbył stosunek płciowy, co pozwoliło mu na stwierdzenie jej przydatności w uprawianiu procederu prostytucji. Z ustaleń Sądu I instancji wynika, że nastąpiło to w dniu 12 lutego 2012 roku, czemu oskarżony nie zaprzeczył. Wówczas zaproponował <span class="anon-block">B. S.</span> nawiązanie kontaktu z oskarżonym <span class="anon-block">M. S. (1)</span> w celu wykorzystania przez nią pracy barmanki. Należy zważyć, że oskarżony <span class="anon-block">M. S. (1)</span> nie prowadził żadnej działalności gospodarczej, a tym samym nie mógł zatrudnić <span class="anon-block">B. S.</span> w tym charakterze. Tego zaś nie była wówczas świadoma pokrzywdzona, godząc się na propozycję spotkania z oskarżonym <span class="anon-block">S.</span> i podjęcie pracy w tym charakterze. Nie jest tak, że oskarżony <span class="anon-block">J. K.</span>, dopiero po tym spotkaniu, w dniu 12 lutego 2012 roku, nawiązał kontakt z oskarżonym <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, gdyż z analizy kontaktów telefonicznych (tom IV, k. 659) wynika, że oskarżony <span class="anon-block">J. K.</span> już w dniu 10 lutego 2012 roku, a więc przed spotkaniem z <span class="anon-block">B. S.</span>, dwukrotnie rozmawiał z oskarżonym <span class="anon-block">M. S. (1)</span>. Stąd należy wnosić, że ich znajomość istniała przed dniem 12 lutego 2012 roku.</p> <p>Także pomiędzy dniem 12 lutego 2012 r. (spotkanie <span class="anon-block">B. S.</span> z osk. <span class="anon-block">J. K.</span>), a dniem 14 lutego 2012 roku (spotkanie w <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">B. S.</span> z oskarżonymi) <span class="anon-block">B. S.</span> w dniu 13 lutego 2012 roku kontaktowała się z oskarżonym <span class="anon-block">J. K.</span>. Było to 41 połączeń i prób połączeń oraz sms-y przekazywane przez obie strony. Również w tym dniu tj. 13 lutego 2013 roku oskarżony <span class="anon-block">J. K.</span> 2-krotnie kontaktował się z oskarżonym <span class="anon-block">M. S. (1)</span>.</p> <p>Do dnia 17 lutego 2012 roku, tj. w dniu wyjazdu z <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">B. S.</span> z oskarżonymi i <span class="anon-block">S. R.</span>, do <span class="anon-block">P.</span> miały miejsce liczne kontakty telefoniczne:</p> <p>1.  <span class="underline"> <!-- -->w dniu 14 lutego 2012 roku: </span> </p> <p> <span class="anon-block">K.</span> – <span class="anon-block">S.</span> 36 sms</p> <p> <span class="anon-block">S.</span> – <span class="anon-block"> (...)</span> połączenia.</p> <p>2.  <span class="underline"> <!-- -->w dniu 15 lutego 2012 roku: </span> </p> <p> <span class="anon-block">S.</span> – <span class="anon-block"> (...)</span> sms</p> <p> <span class="anon-block">S.</span> – <span class="anon-block"> (...)</span> połączenia.</p> <p>3.  <span class="underline"> <!-- -->w dniu 16 lutego 2012 roku: </span> </p> <p> <span class="anon-block">S.</span> – <span class="anon-block"> (...)</span> połączenia.</p> <p>Analiza dalszych połączeń (k.660-664 tom IV) wskazuje na wiele kontaktów telefonicznych pomiędzy oskarżonymi (od 18 lutego 2012 roku do 28 lutego 2012 roku). Miała miejsce również próba połączenia w dniu 7 marca 2012 roku pomiędzy oskarżonym <span class="anon-block">J. K.</span> a <span class="anon-block">B. S.</span>.</p> <p>Powyższy dowód wskazuje, że kontakty telefoniczne pomiędzy oskarżonymi miały miejsce również w czasie, gdy <span class="anon-block">B. S.</span> przebywała w <span class="anon-block">P.</span> w mieszkaniu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, jak również przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Nie jest zatem prawdą, że oskarżony <span class="anon-block">J. K.</span> nie był zainteresowany tym, co dzieje się z pokrzywdzoną, jak również nie jest prawdą, że kontakt pomiędzy oskarżonymi zakończył się w dniu 17 lutego 2012 roku.</p> <p>Kwestia pozbawienia wolności <span class="anon-block">B. S.</span> w okresie od 17 lutego do 28 lutego 2012 roku była przedmiotem ustaleń Sądu I instancji oraz oceny dowodów (str. 20 pisemnego uzasadnienia wyroku). Poza sporem jest, że <span class="anon-block">B. S.</span> samodzielnie nie wyszła z żadnego z dwóch mieszkań. Żywność dostarczał jej oskarżony <span class="anon-block">M. S. (1)</span>. Zezwolił jej korzystać z telefonu komórkowego i laptopa – twierdząc, że ma zaufanie do niej. Z ustaleń Sądu wynika, że drzwi wejściowe do mieszkania były zamknięte na zamek, do którego klucze wyłącznie posiadał oskarżony <span class="anon-block">M. S. (1)</span>. To on decydował o kontaktach <span class="anon-block">B. S.</span> z innymi osobami, w tym z mężczyznami, z którymi odbywał stosunki płciowe. Zasadnie Sąd Okręgowy wskazał, że ostatecznie <span class="anon-block">B. S.</span> została uwolniona przez funkcjonariuszy Policji i Straży Pożarnej. Funkcjonariusze Straży Pożarnej weszli po drabinie do mieszkania przez balkon (k. 10 notatka urzędowa). Także treść sms-ów wysyłanych przez <span class="anon-block">B. S.</span> do <span class="anon-block">B. J.</span> (k.70-74) przekonuje, że opuszczenie przez nią mieszkania było niemożliwe.</p> <p>Podzielić należy pogląd Sądu I instancji (str. 20 pisemnego uzasadnienia wyroku), że wobec <span class="anon-block">B. S.</span> zastosowano podstęp, proponując jej pracę w charakterze barmanki w <span class="anon-block">P.</span>. Zważyć bowiem należy, że oskarżony <span class="anon-block">M. S. (1)</span> w dniu 17 lutego 2012 roku przywiózł <span class="anon-block">B. S.</span> z <span class="anon-block">L.</span> do baru, gdzie oczekiwała na oskarżonego, gdy on poszedł po klucze od mieszkania przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. Słusznie Sąd stwierdził: ...”<em> <!-- -->w sytuacji, kiedy <span class="anon-block">B. S.</span> po wprowadzeniu jej w błąd co do charakteru pracy, jaką ma wykonywać w <span class="anon-block">P.</span>, znalazła się tam i zorientowała, że zostanie wykorzystana do prostytucji, po prostu się z tym pogodziła, na co wpływ z pewnością miały cechy jej charakteru ...”. </em>Pokrzywdzona, po przekazaniu jej <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, była następnie przez niego przechowywana w dwóch mieszkaniach i wykorzystywana w celu uprawiania prostytucji. Pokrzywdzona nie uzyskała z tego tytułu korzyści majątkowej, gdy za odbycie stosunków płciowych, pieniądze przejmował oskarżony <span class="anon-block">S.</span>. Mało tego, wziął on od pokrzywdzonej 90 zł, które posiadała, przywożąc je ze sobą z <span class="anon-block">L.</span>. Tym sposobem nastąpiło dalsze uzależnienie pokrzywdzonej od oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, który traktował ją jako przedmiot.</p> <p>Z tych względów Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych od popełnienia przypisanych im przestępstw w pkt I, II i V części dyspozytywnej wyroku.</p> <p>Sąd Apelacyjny, uwzględniając przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 447;art. 447 § 1)">art. 447 § 1 k.p.k.</a>, iż apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku, zmienił zaskarżony wyrok co do wymierzonej oskarżonym kary za popełnione przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 189 a;art. 189 a § 1)">art. 189a §1 k.k.</a>, poprzez zastosowanie instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary pozbawienia wolności. Sąd Apelacyjny przyjął, że materiał dowodowy zebrany w sprawie uzasadnia zastosowanie wobec oskarżonych instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, gdyż nawet najniższa kara przewidziana za to przestępstwo byłaby dla nich niewspółmiernie surowa. Ferując tego rodzaju rozstrzygnięcie miał na uwadze fakt postawy pokrzywdzonej, która na pewnym etapie zaakceptowała transakcję, sposób postępowania nie był drastyczny, przestępstwo popełnione zostało wobec jednej osoby w stosunkowo krótkim okresie czasu.</p> <p>Wymierzając karę łączną pozbawienia wolności wobec oskarżonego <span class="anon-block">M. S. (1)</span> Sąd zaakceptował zasadę częściowej absorpcji, uwzględniając zbieżność czasową i podobieństwo popełnionych przestępstw. Okoliczności podmiotowo-przedmiotowych popełnionych przestępstw przekonują za przyjętym rozstrzygnięciem.</p> <p>Orzeczenie o kosztach postępowania odwoławczego znajduje uzasadnienie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> oraz art. 8 i art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach 2w sprawach karnych (Dz.U. Nr 49, poz. 223 z 1983 r. z późn. zm.).</p> </div>