II Cz 949/13

<p>Sygnatura akt II Cz 949/13</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K.</span>, dnia 17 grudnia 2013 r. .</p> <p>Sąd Okręgowy w Kaliszu, Wydział II Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO. Janusz Roszewski</p> <p>Sędziowie: SSO. Barbara Mokras</p> <p>SSO. Wojciech Vogt – spr.</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. w Kaliszu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z wniosku <span class="anon-block">R. P.</span> </p> <p>o wyłączenie sędziego</p> <p>w sprawie z powództwa <span class="anon-block">R. P.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. B.</span>, <span class="anon-block">J. B.</span> i <span class="anon-block">R. B.</span> </p> <p>o ochronę naruszonego posiadania</p> <p>na skutek zażalenia wnioskodawcy <span class="anon-block">R. P.</span> </p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 23 września 2013 r., sygn. akt I Co 111/13</p> <p>postanawia:</p> <p>oddalić zażalenie</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Jarocinie odrzucił zażalenie wnioskodawcy na zarządzenie z dnia 12 sierpnia 2013 r. wzywające go do uzupełnienia braków fiskalnych zażalenia przez uiszczenie opłaty w kwocie 30 zł. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2013 r. <span class="anon-block">R. P.</span> złożył zażalenie na powyższe zarządzenie w dniu 9 września 2013 r. , czyli po ustawowym 7 dniowym terminie. Takie zażalenie należało odrzucić.</p> <p> <strong> <!-- -->Zażalenie</strong> od tego rozstrzygnięcia złożył <span class="anon-block">R. P.</span> i wniósł o jego uchylenie, gdyż jest ono niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje</strong>:</p> <p>Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Rejonowy postąpił słusznie odrzucając zażalenie <span class="anon-block">R. P.</span>. Złożył on je bowiem po upływie ustawowego terminu i to jest podstawa faktyczna rozstrzygnięcia. Natomiast podstawą prawna rozstrzygnięcia są przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 394;art. 394 § 2;art. 394 § 370;art. 394 § 397;art. 394 § 2)">art. 394 § 2, 370 i 397 §2 k.p.c.</a> Zarzuty postawione w zażaleniu są więc zupełnie bezpodstawne.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności należało zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a>, orzec jak w sentencji.</p> </div>