IV U 632/13

<p>Sygn. akt IV U 632/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2013r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSO Katarzyna Antoniak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>st. sekr. sądowy Dorota Malewicka</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013r. w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>odwołania <span class="anon-block">H. S.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z dnia 4 kwietnia 2013 r. Nr <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">H. S.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do emerytury</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo <span class="anon-block">H. S.</span> <br/>do emerytury od 01 marca 2013r.</strong> </p> <p>Sygn. akt: IV U 632/13 <strong> <!-- -->UZASADNIENIE</strong> </p> <p>Decyzją z 4 kwietnia 2013r. znak: <span class="anon-block">(...)</span>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span>, działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> oraz przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> odmówił <span class="anon-block">H. S.</span> prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w warunkach szczególnych, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>Odwołanie od w/w decyzji złożył <span class="anon-block">H. S.</span> wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że w okresie od 16 stycznia 1984r. do 30 czerwca 1992r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował jako kierowca autobusu, <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">S.</span> i wszystkie te pojazdy posiadały tonaż wyższy niż 3,5 tony (odwołanie k.2).</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.5).</p> <p>W toku rozprawy ubezpieczony wskazał, że oprócz zatrudnienia w okresie wskazanym w odwołaniu w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>, do okresu pracy w szczególnych warunkach należy doliczyć okres pracy w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, gdzie pracował od 1973r. do 1984r. jako operator koparki (protokół rozprawy z 7 listopada 2012r. i wyjaśnienia ubezpieczonego k.19v).</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił, co następuje: </strong> </p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">H. S.</span> w dniu <span class="anon-block">(...)</span>. ukończył 60-ty rok życia. W dniu 25 marca 2013r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 25 marca 2013r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, z czego okresy składkowe wynoszą 20 lat, 11 miesięcy i 6 dni, okresy nieskładkowe 2 miesiące, a okresy uzupełniające z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym 3 lata, 10 miesięcy i 24 dni. Ponadto organ rentowy ustalił, że do dnia 1 stycznia 1999r. ubezpieczony nie wykazał 15-letniego stażu pracy w szczególnych warunkach i z uwagi na niespełnienie tej przesłanki decyzją z 4 kwietnia 2013r. odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 4 kwietnia 2013r. k.9 akt emerytalnych).</p> <p>Ubezpieczony był zatrudniony w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> w okresie od 6 listopada 1973r. do 15 stycznia 1984r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 16 stycznia 1984r. k.12 akt emerytalnych za pierwszym wnioskiem o emeryturę z 24 listopada 2011r.).</p> <p>Zgodnie z dokumentacją zawartą w aktach osobowych ubezpieczonego w okresie zatrudnienia w powyższym przedsiębiorstwie ubezpieczony zatrudniony był Bazie Sprzętowo-Transportowej na stanowisku kierowcy-operatora koparki (arkusze kwalifikacyjne i angaże w Bazie Sprzętowo-Transportowej – w aktach osobowych). Przedsiębiorstwo świadczyło usługi elektroinstalacyjne w budownictwie przemysłowym. Ubezpieczony wykonywał prace głównie na terenie <span class="anon-block">S.</span> lub okolicznych miejscowości, gdzie pracodawca wykonywał usługi jako podwykonawca <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwa Budownictwa (...)</span>. Ubezpieczony był operatorem koparki marki <span class="anon-block">S.</span>. Doraźnie, w razie potrzeby przewoził samochodem ciężarowym marki <span class="anon-block">S.</span> materiały (kable, rury) na budowę. Sporadycznie jeździł samochodem dostawczym marki <span class="anon-block">Ż.</span> (zeznania świadków: <span class="anon-block">J. O.</span> k.36v – minuty od 5 do 10 nagrania, <span class="anon-block">E. K.</span> k.36v – minuty od 10 do 16 nagrania, zeznania ubezpieczonego k.37 – minuty od 16 do 26 nagrania).</p> <p>Ubezpieczony był zatrudniony w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> w okresie od 16 stycznia 1984r. do 30 czerwca 1992r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 30 czerwca 1992r. k.13 akt emerytalnych za wnioskiem z 24 listopada 2011r.).</p> <p>Zgodnie z dokumentacją zawartą w aktach osobowych ubezpieczonego, ubezpieczony przeszedł do pracy w powyższym przedsiębiorstwie na zasadzie porozumienia między zakładami pracy <span class="anon-block"> – (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> i poprzednim pracodawcą – <span class="anon-block"> firmą (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> (korespondencja między zakładami pracy z listopada i grudnia 1983r. oraz stycznia 1984r. k.4-5 i 11 akt osobowych). Ubezpieczony został zatrudniony w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> w dziale transportu na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego marki <span class="anon-block">S.</span> (umowa o pracę z 16 stycznia 1984r. k.12 i angaże na stanowisku kierowcy <span class="anon-block">S.</span> k.15, 16, 18, 19 akt osobowych). Następnie na okres 5 miesięcy ,tj. od 1 kwietnia 1986r. do 31 sierpnia 1986r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu pracę na stanowisku kierowcy samochodu dostawczego marki <span class="anon-block">Ż.</span> (angaż z 14 kwietnia 1986r. na stanowisku kierowcy <span class="anon-block">Ż.</span> k.21 akt osobowych). Następnie od 1 września 1986r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu pracę na stanowisku kierowcy autobusu i na stanowisku tym ubezpieczony pracował do 31 stycznia 1989r. ,tj. przez 2 lata i 5 miesięcy (angaż z 15 września 1986r. k.24 akt osobowych). Od 1 lutego 1989r. pracodawca ponownie powierzył ubezpieczonemu pracę na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego marki <span class="anon-block">S.</span>, a następnie <span class="anon-block">J.</span> (angaże na stanowisku kierowcy Starbet i Jelczbet k.29-30, 47-50 akt osobowych). Ubezpieczony kontynuował pracę w dziale transportu do 4 marca 1990r. Od 5 marca 1990r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu pracę na stanowisku dozorcy na budowie Szpitala Wojewódzkiego w <span class="anon-block">S.</span> i ubezpieczony pracował na tym stanowisku do końca zatrudnienia w dniu 30 czerwca 1992r. (pismo z 1 marca 1990r. o powierzeniu stanowiska dozorcy k.54 akt osobowych).</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwo Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> wykonywało prace budowlane przy budowie zakładów przemysłowych i obiektów użyteczności publicznej w <span class="anon-block">S.</span> i okolicznych powiatach. Jako kierowca samochodów ciężarowych marki <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">S.</span> ubezpieczony przewoził beton na budowę i prace tę wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W okresie zatrudnienia na stanowisku kierowcy autobusu ubezpieczony kierował autobusami marki<span class="anon-block">A.</span>i <span class="anon-block">J.</span>, w których liczba miejsc wynosiła powyżej 30 osób. Do zadań ubezpieczonego należało przywiezienie z rana pracowników do pracy (z okolicznych miejscowości), a po południu odwiezienie ich do miejsca zamieszkania. Ubezpieczony przywoził pracowników z <span class="anon-block">W.</span> do <span class="anon-block">S.</span> i odwoził po pracy z powrotem do <span class="anon-block">W.</span>. Na podobnej zasadzie przywoził pracowników z <span class="anon-block">Ł.</span> i <span class="anon-block">S.</span> do <span class="anon-block">W.</span> (gdzie przedsiębiorstwo budowało mleczarnię) i odwoził po pracy do miejsca zamieszkania. Przy przywiezieniu pracowników do pracy do <span class="anon-block">S.</span> ubezpieczony przesiadał się na <span class="anon-block">S.</span> lub <span class="anon-block">J.</span> i przewoził beton na budowę. Po przywiezieniu pracowników na budowę do <span class="anon-block">W.</span> ubezpieczony pozostawał w dyspozycji kierownika tamtejszej budowy i jeżeli była taka potrzeba woził beton z betoniarni na budowę, a jeżeli nie było takiego zlecenia, w oczekiwaniu na rozwiezienie pracowników po pracy wykonywał czynności porządkowe w obrębie samochodu. Przejazdy do <span class="anon-block">W.</span> były zlecane ubezpieczonemu co trzeci tydzień na okres jednego tygodnia. Sporadycznie, w razie awarii autobusu ubezpieczony przewoził pracowników samochodem matki <span class="anon-block">Ż.</span>(zeznania świadków: <span class="anon-block">Z. W.</span> k.20v-21 – nagranie od minuty 21 do 31, <span class="anon-block">I. W.</span> k.21-21v – nagranie od minuty 32 do 45, zeznania ubezpieczonego k.37 – nagranie od minuty 16 do 26).</p> <p>Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (okoliczność niesporna).</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje: </strong> </p> <p>Odwołanie <span class="anon-block">H. S.</span> podlegało uwzględnieniu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1;art. 184 ust. 2)">art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 4;§ 4 ust. 1;§ 4 ust. 1 pkt. 3)">§4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz.U. Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.</p> <p>Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych. Poza sporem pozostawało bowiem, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w warunkach szczególnych z tytułu zatrudnienia w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span>, a następnie w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>. Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe potwierdziło stanowisko ubezpieczonego, że spełnia on przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zatrudnienia ubezpieczonego w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> wskazać należy, że trwało ono 6 listopada 1973r. do 15 stycznia 1984r., a zatem 10 lat, 2 miesiące i 9 dni i obejmowało pracę na stanowisku operatora koparki marki<span class="anon-block">S.</span>, a doraźnie kierowcy samochodu ciężarowego marki <span class="anon-block">S.</span> o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Praca ta wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Do wniosku takiego prowadzi analiza spójnych zeznań świadków <span class="anon-block">J. O.</span> i <span class="anon-block">E. K.</span> – współpracowników ubezpieczonego z okresu pracy w tym przedsiębiorstwie, dokumentów zgromadzonych w aktach osobowych ubezpieczonego z czasu zatrudnienia w w/w firmie, a także zeznań samego ubezpieczonego. Prace tego rodzaju zaliczone są do pracy w warunkach szczególnych o czym stanowi wykaz A dział V poz.3 i dział VIII poz.2 załącznika do w/w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a>.</p> <p>Wskazany okres pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 10 lat, 2 miesiące i 9 dni uzupełnić należy okresem zatrudnienia w <span class="anon-block"> (...) Przedsiębiorstwie Budownictwa (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>. Z przedstawionych wyżej ustaleń wynika, że ubezpieczony był zatrudniony w tym przedsiębiorstwie ogólnie od 16 stycznia 1984r. do 30 czerwca 1992r., z czego w okresie od 16 stycznia 1984r. do 31 marca 1986r. - a zatem przez 2 lata, 2 miesiące i 15 dni - na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego marki <span class="anon-block">S.</span>, a następnie w okresie od 1 lutego 1989r. do 4 marca 1990r. - a zatem przez 1 rok, 1 miesiąc i 4 dni na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego marki Starbet i Jelczbet o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Praca ubezpieczonego na tym stanowisku, łącznie przez okres 3 lat, 3 miesięcy i 19 dni polegała na przewożeniu betonu na miejsca budów realizowanych przez pracodawcę. Nie ulega wątpliwości, że praca w tym charakterze jest zaliczana do pracy w warunkach szczególnych o czym stanowi wykaz A dział VIII poz.2 załącznika do w/w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a>. Wreszcie do stażu pracy ubezpieczonego w szczególnych warunkach należy zaliczyć okres zatrudnienia w w/w przedsiębiorstwie od 1 września 1986r. do 31 stycznia 1989r. - a zatem przez 2 lata i 5 miesięcy, kiedy pracodawca powierzył ubezpieczonemu pracę w charakterze kierowcy przy dowożeniu innych pracowników na miejsca budowy oraz rozwożeniu ich po pracy do miejsca zamieszkania. Z zeznań świadków, którzy pracowali z ubezpieczonym w tym przedsiębiorstwie i z racji wykonywanych wtedy czynności mają wiedzę o charakterze jego pracy ,tj. <span class="anon-block">Z. W.</span> i <span class="anon-block">I. W.</span> wynika, że ubezpieczony przewoził pracowników autobusami, w których liczba miejsc wynosiła powyżej 30, przy czym czas między przywiezieniem pracowników a ich odwiezieniem spędzał na wykonywaniu przewozów materiałów na budowy w/w samochodem ciężarowym, ewentualnie - co mogło mieć miejsce w czasie - gdy przypadał tydzień dojazdów do <span class="anon-block">W.</span>, na wykonywanie czynności porządkowych w obrębie autobusu. W ocenie Sądu wskazany okres pracy należy zaliczyć do okresu pracy w szczególnych warunkach z uwagi na to, że praca ta również wyczerpywała definicję pracy, o której mowa w wykazie A dział VIII poz.2 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. Ustalenia tego nie podważają okoliczności wynikające z zeznań świadków i ubezpieczonego, że sporadycznie - w czasie awarii autobusu – ubezpieczony dowoził pracowników samochodem dostawczym marki <span class="anon-block">Ż.</span>, a także że niekiedy w przerwie między przejazdami zajmował się myciem lub porządkowaniem autobusu. W tym czasie ubezpieczony zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy nie przestawał być kierowcą autobusu, a pracodawca nie kierował go do innego rodzaju pracy niezaliczanej do pracy w szczególnych warunkach. Ponadto wymienione czynności mieszczą się w zakresie obowiązków kierowcy określonego środka transportu i z pewnością okoliczność tę uwzględnił racjonalny ustawodawca tworząc katalog prac wykonywanych w szczególnych warunkach.</p> <p>Reasumując powyższe okresy pracy uznać należało, że ubezpieczony spełnia przesłankę 15 lat pracy w szczególnych warunkach z tytułu zatrudnienia w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> i w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>. Oczywiście z okresu pracy w szczególnych warunkach Sąd wyłączył okres pracy w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> od 1 kwietnia 1986r. do 31 sierpnia 1986r., kiedy pracodawca powierzył ubezpieczonemu pracę na stanowisku kierowcy samochodu marki Żuk oraz okres od 5 marca 1990r. do 30 czerwca 1992r., kiedy pracodawca powierzył mu pracę dozorcy na budowie (vide: wcześniejsze ustalenia faktyczne).</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477/14;art. 477/14 § 2)">art.477.14§2 kpc</a> zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił, że <span class="anon-block">H. S.</span> przysługuje prawo do emerytury od<span class="anon-block">(...)</span>. ,tj. od miesiąca, kiedy ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o emeryturę.</p> </div>