III U 753/13

<p>Sygn. akt III U 753/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2013r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="185"/> <col width="424"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Danuta Poniatowska</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- -->Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->sekr. sądowy Marta Majewska-Wronowska</strong> </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013r. w Suwałkach</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. D.</span> </strong> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p>o emeryturę</p> <p>w związku z odwołaniem <span class="anon-block">T. D.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p>z dnia 26 września 2013r. i 22 października 2013 r. znak <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oddala odwołania od obu decyzji.</em> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 26.09.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział <br/>w <span class="anon-block">O.</span>, powołując się na przepisy ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach <br/>i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013r. poz.1440) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz. 43 ze zm.) odmówił <span class="anon-block">T. D.</span> prawa do wcześniejszej emerytury z uwagi na niewykazanie 15 lat pracy w warunkach szczególnych.</p> <p> <span class="anon-block">T. D.</span> złożył odwołanie od tej decyzji, domagając się uwzględnienia okresu pracy w <span class="anon-block"> (...) Zakładach (...)</span> <br/>w <span class="anon-block">E.</span> od 01.04.1976r. do 19.07.1990r. wskazując, iż może go udowodnić jedynie zeznaniami świadków. Do odwołania dołączył świadectwo pracy w warunkach <br/>w warunkach szczególnych z <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> za okres od 17.01.1975r. <br/>do 31.03.1976r.</p> <p>Po rozpatrzeniu nowych dowodów dołączonych do odwołania, organ rentowy w dniu 22.10.2013r. wydał kolejną decyzję odmawiającą wnioskodawcy prawa do wcześniejszej emerytury. ZUS ustalił, iż udowodniony staż pracy w warunkach szczególnych wynosi 1 rok 2 miesiące 15 dni.</p> <p>Organ rentowy przekazał do Sądu odwołanie złożone przez wnioskodawcę od decyzji z dnia 26.09.2013r.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Podtrzymał podstawy skarżonej decyzji. Wnioskował o przeprowadzenie dowodu <br/>z akt osobowych dotyczących zatrudnienia wnioskodawcy w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span> oraz <br/>w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...) S.A.</span> w upadłości.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</span> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">T. D.</span> (<span class="anon-block">ur. (...)</span>) w dniu 13.09.2013r. wystąpił <br/>z wnioskiem o emeryturę.</p> <p>Na dzień 01.01.1999r. organ rentowy uwzględnił 28 lat 4 miesiące 3 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Do stażu pracy w warunkach szczególnych zaliczył 1 rok 2 miesiące 15 dni dot. zatrudnienia wnioskodawcy w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">S.</span> od 17.01.1975r. do 31.03.1976r. na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych (świadectwo pracy w warunkach szczególnych k. 16 akt ZUS).</p> <p>W okresie od 01.04.1976r. do 19.07.1990r. odwołujący był zatrudniony stale <br/>i w pełnym wymiarze czasu pracy w <span class="anon-block"> (...) Zakładach (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span>. W świadectwie pracy wskazano, iż zajmował stanowiska ślusarza remontowego i mechanika samochodowego. Z akt osobowych (koperta <br/>k. 12) wynikało, iż został zatrudniony na stanowisku ślusarza remontowego, następnie od 01.08.1978r. został przeniesiony na stanowisko mechanika samochodowego, a od 01.08.1979r. awansował na brygadzistę. W kolejnych angażach zamiennie były wskazywane stanowiska mechanika i ślusarza remontowego.</p> <p>Przez sporny okres wnioskodawca pracował w warsztacie samochodowym, w którym były 2-3 kanały remontowe. Były to długie kanały, mieszczące 2-3 pojazdy. W warsztacie pracowało średnio 5 osób. Przedsiębiorstwo miało na stanie ok. 50 jednostek ciężarowych w tym koparek, dźwigów etc. Odwołujący wykonywał wszystkie prace związane z naprawą i konserwacją maszyn należących do przedsiębiorstwa. Standardem było, iż w okresie wiosennym wykonywano kompleksowe przegląd całego taboru wraz zmalowaniem. Przegląd trwał do 2 miesięcy i uczestniczyli w nim wszyscy pracownicy warsztatu oraz kierowcy. Do obowiązków wnioskodawcy należało wykonywanie wszystkich prac zleconych pracownikom warsztatu, począwszy od blacharskich i lakierownie, po przeglądy techniczne, naprawę elektryki i naprawy w kanałach remontowych. Zdarzało się również, że naprawy maszyn budowanych były wykonywane w terenie, np. gdy sprzęt uległ awarii na budowie. Rodzaj prac wykonywanej przez mechaników był uzależniony od rodzaju awarii. W zakładzie nie występował podział na mechaników pracujących stale w kanałach i poza kanałami. Powyższych ustaleń dokonano na podstawie zeznań świadków: <span class="anon-block">S. O.</span> (15:43-21:22), który był kierownikiem bazy sprzętowej i <span class="anon-block">Z. W.</span> (21:40-24:40), pracującego wówczas na stanowisku kierowcy.</p> <p>Powyższego okresu nie uwzględniono do stażu pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>W okresie od 23.07.1990r. do 25.10.1996r. odwołujący pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">E.</span> na stanowisku montera samochodowego. Za ten okres odwołujący przedłożył dwa świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Pierwsze uzyskał od pracodawcy w dniu 25.10.1996r. (k. 7 akt ZUS), z którego wynikało, iż w spornym okresie pracował w warunkach szczególnych wykonując prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych. Organ rentowy zakwestionował przepisy resortowe powołane w tym świadectwie. Drugie świadectwo wnioskodawca uzyskał od następcy prawego pracodawcy (świadectwo pracy z dnia 09.10.2013r. koperta k. 30), w którym również uwzględniono sporny okres w związku z pracą w kanałach remontowych. Z akt osobowych (koperta k. 9) wynikało, iż przez cały sporny okres zajmował stanowisko montera samochodowego w Wydziale Mechaniczno – Energetycznym.</p> <p>Powyższy okres w całości uwzględniono do stażu pracy w warunkach szczególnych (6 lat 3 miesiące 4 dni).</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Prawo do emerytury w obniżonym wieku zgodnie z treścią art. 184 ust.1 i 2 <br/>w zw. z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013r. poz.1440) przysługuje ubezpieczonym urodzonym - tak jak wnioskodawca – po 31.12.1948r., jeżeli pracowali <br/>w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, posiadają staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat (w przypadku mężczyzn), ukończyli 60 rok życia, nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek <br/>o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.</p> <p>Ilość lat pracy warunkach szczególnych oraz wymaganych okresów składkowych i nieskładkowych jest badana na dzień wejścia w życie ustawy <br/>o emeryturach i rentach z FUS, czyli 01.01.1999r.</p> <p>Zgodnie z dyspozycją art. 32 ust.2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS <br/>za pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnych uważa się osoby, które były zatrudnione przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagającej wysokiej sprawności psychofizycznej, ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.</p> <p>Przepis art. 32 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS odnośnie wieku, stażu pracy oraz charakteru wykonywanej pracy, uprawnionych do emerytury odsyła do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.). §3 i 4 rozporządzenia, prawo do emerytury uzależniają od spełniania łącznie następujących warunków: posiadanie 25-letniego okresu zatrudnienia, w tym 15 lat pracy w szczególnych warunkach <br/>i ukończenie 60 roku życia. Zgodnie z §2 ust.1 rozporządzenia w sprawie wieku…, zaliczeniu do okresów pracy w warunkach szczególnych podlegają te, w których praca była świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.</p> <p>W oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie do stażu pracy w warunkach szczególnych zaliczyć należało okres zatrudnienia w <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwie (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">E.</span> od 23.07.1990r. do 25.10.1996r., gdzie odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował na stanowisku montera samochodowego. Sąd uwzględnił w tym zakresie świadectwa pracy w warunkach szczególnych, z których wynikało, iż pracował przy pracach remontowych wykonywanych w kanałach remontowych. Rodzaj zajmowanego stanowiska i okres zatrudnienia potwierdzała dokumentacja pracownicza. Pomimo zastrzeżeń organu rentowego Sąd przyjął, iż w spornym okresie wnioskodawca pracował w warunkach szczególnych w związku z zapisem w Wykazie A Dziale XIV poz. 16 (prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych).</p> <p>Udowodniony przez odwołującego okres pracy w warunkach szczególnych wyniósł w sumie, łącznie z okresem uwzględnionym przez organ rentowy, 7 lat 5 miesięcy 19 dni.</p> <p>Do stażu pracy w warunkach szczególnych nie można było zaliczyć okresu pracy w <span class="anon-block"> (...) Zakładach (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span>, gdyż odwołujący nie wykazał, aby stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował przy pracach wykonywanych w kanałach remontowych (Wykaz A dział XIV poz. 16). Z akt osobowych wynikało, iż w spornym okresie zajmował stanowisko mechanika samochodowego lub ślusarza remontowego. Ponieważ nie zachowały się zakresy obowiązków, dlatego w oparciu o zeznania świadków ustalono rodzaj prac rzeczywiście wykonywanych przez odwołującego. Potwierdzili oni, iż był pracownikiem warsztatu samochodowego, zajmującego się kompleksową obsługą i naprawą maszyn i sprzętu będącego na stanie zakładu. Zeznający świadkowie pracowali w zakładzie spornym okresie, co prawda nie bezpośrednio z odwołującym, ale z uwagi na zajmowane stanowiska posiadali wiedzę na temat prac, jakie wykonywali pracownicy warsztatu, w tym i odwołujący. Zeznania oceniono jako wiarygodne i uwzględniono w całości. W spornym okresie odwołujący wykonywał wszystkie prace związane z naprawą sprzętu. Czynności jakie wykonywał nie ograniczały się tylko do pracy w kanałach remontowych. Rodzaj napraw, czy przeglądów był uzależniony od rodzaju i miejsca awarii sprzętu.</p> <p>Konkludując, udowodniony przez wnioskodawcę staż pracy w warunkach szczególnych był niższy od wymaganych 15 lat i tym samym nie pozwalał na uwzględnienie odwołania i przyznania prawa do wcześniejszej emerytury.</p> <p>W związku z powyższym, na podstawie art. 477^{<!-- -->14} §1 kpc orzeczono, jak w sentencji.</p> <p>mt</p> </div>