VI Ka 404/13

<p>Sygn. akt VI Ka 404/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia SO Barbara Żukowska (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie SO Klara Łukaszewska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SO Tomasz Skowron</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant Jolanta Kopeć</strong> </p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego</p> <p>po rozpoznaniu w dniach 17 września 2013r., 05 listopada 2013r. i 17 grudnia 2013r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. D.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze</p> <p>z dnia 9 maja 2013 r. sygn. akt II K 703/12</p> <p>I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span> w ten sposób, że z opisu przypisanego mu czynu eliminuje zapis o uprzednim skazaniu wyrokiem Sądu Rejonowego w Bytomiu z dnia 4 listopada 2009 r. sygn. akt VII K 365/09 i przyjmuje, iż przypisany oskarżonemu czyn wyczerpuje znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 kk</a> wykonanie wymierzonej mu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata,</p> <p>II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,</p> <p>III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">D.</span>kwotę 723,24 zł w tym 135,24 zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym,</p> <p>IV. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt VIKa 404/13</p> </div><div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">A. D.</span>został oskarżony o to, że w dniu 13 lutego 2012r. w <span class="anon-block">J.</span>, województwo <span class="anon-block">(...)</span>, znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,28 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym samochód m-ki „<span class="anon-block">F.</span>” <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, przy czym czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Bytomiu z dnia 04.11.2009r. o sygnaturze akt VIIK 365/09 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> </p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 09 maja 2013r. w sprawie sygn. akt IIK 703/12:</p> <p>uznał oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat,</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63 § 2 kk</a> na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 13 lutego 2012r. do dnia 9 maja 2013r.</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 Ustawy prawo o adwokaturze</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">D.</span>kwotę 504 złotych tytułem nieopłaconej obrony z urzędu oraz kwotę 115,92 zł. tytułem podatku VAT,</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty.</p> <p>Apelację od całości powyższego wyroku wywiódł obrońca oskarżonego zarzucając:</p> <p>Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu przez Sąd pierwszej instancji, iż oskarżony <span class="anon-block">A. D.</span>w dniu 13 lutego 2012r. w <span class="anon-block">J.</span>znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 1,28 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził w ruchu lądowym samochód m-ki „<span class="anon-block">F.</span>” podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstaw do takiego twierdzenia;</p> <p>Obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> polegającą na odmowie wiary wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">A. D.</span>, w których wskazywał, że domagał się on badania krwi oraz nie był w stanie poprawnie „dmuchać” alcosensor pomimo, iż wyjaśnienia te mają swoje potwierdzenie w protokole użycia alkomatu, w którym to oskarżony nie zgodził się z wynikiem testu oraz w dokumentacji medycznej,</p> <p>Obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 kpk</a> polegającą na dowolnej ocenie materiału dowodowego i ukształtowanie swojego przekonania o sprawstwie oskarżonego na podstawie tylko części materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej oraz w sytuacji braku bezpośrednich i obiektywnych dowodów przemawiających za przyjęciem faktu popełnienia czynu,</p> <p>Obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 2;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 2 i 5 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> poprzez oddalenie wniosku dowodowego oskarżonego o powołanie biegłego z zakresu pulmonologii, bowiem oskarżony nie wskazał jakie okoliczności miały być udowodnione tym dowodem, zaś w ocenie Sądu przeprowadzenie tego dowodu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a nadto złożony wniosek w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania pomimo, że z wyjaśnień i pism oskarżonego wynika na jaką okoliczność powołał ten dowód, ponadto dowód ten mógłby wykazać zasadność twierdzeń oskarżonego, a mianowicie, że nie był on w stanie w sposób prawidłowy „dmuchać” w urządzenie pomiarowe, pozbawiając go tym samym jego prawa do obrony,</p> <p>Obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść orzeczenia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 5 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> poprzez oddalenie wniosków dowodowych złożonych przez obrońcę oskarżonego albowiem w ocenie Sądu dowód ten w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania pomimo, iż dowody te mogły wykazać zależność pomiędzy pobieranymi przez oskarżonego lekami a wynikiem urządzenia pomiarowego – 1,28 cm3 alkoholu w wydychanym powietrzu, jak również wykazać niewiarygodność pomiaru na urządzeniu pomiarowym typu alcosensor pozbawiając oskarżonego tym samym jego prawa do obrony.</p> <p>Na wypadek nieuwzględnienia wyżej wskazanych zarzutów, zaskarżonemu wyrokowi</p> <p>nadto zarzucił:</p> <p>Rażącą niewspółmierność kary (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a>) orzeczonej wobec oskarżonego w wysokości 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat, podczas gdy dla osiągnięcia celów postępowania karnego wystarczyło orzec wobec oskarżonego karę w wysokości 3 miesięcy pozbawienia wolności z zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat oraz orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych określonego rodzaju – samochodów osobowych na okres 2 lat, bowiem okoliczności sprawy oraz właściwości i warunki osobiste oskarżonego za tym przemawiają.</p> <p>Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez</p> <p>uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, ewentualnie zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata oraz orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych określonego rodzaju – samochodów osobowych na okres 2 lat.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Spośród poniesionych w apelacji obrońcy zarzutów za słuszny należało uznać zarzut obrazy przez Sąd Rejonowy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 5 kpk</a> poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przeprowadzenie dowodu mającego wykazać czy, i ewentualnie jaka zależność istnieje pomiędzy faktem, iż oskarżony zażywa określone leki a uzyskanym tempore criminis wynikiem badania na zawartość w jego organizmie alkoholu.</p> <p>Okoliczność powyższa mogła mieć znaczenie dla sytuacji procesowej oskarżonego, nie zachodziły żadne podstawy do oddalenia tak złożonego wniosku w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 1;art. 170 § 1 pkt. 2;art. 170 § 1 pkt. 3;art. 170 § 1 pkt. 4)">art. 170 § 1 pkt 1-4 kpk</a>, Sąd Rejonowy oddalił tenże wniosek w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 5 kpk</a> stwierdzając, iż …”w ocenie Sądu wniosek ten w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania”. W lakonicznym uzasadnieniu będącym w istocie powtórzeniem treści powołanego przepisu nie zostały wskazane żadne argumenty świadczące, iż istotnie tak złożony wniosek zmierzał – w sposób oczywisty – do przedłużenia postępowania sądowego. Oddalenie wniosku dowodowego złożonego przez stronę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 170;art. 170 § 1;art. 170 § 1 pkt. 5)">art. 170 § 1 pkt 5 kpk</a> nastąpić może tylko wówczas, gdy ewidentnie jedynym celem wnioskodawcy jest przedłużenie postępowania. W realiach przedmiotowej sprawy nie sposób uznać, iż oczywistym celem obrońcy było przedłużenie postępowania, a nie dążenie do wyjaśnienia wyłaniających się wątpliwości.</p> <p>Uzupełniając postępowanie dowodowe przeprowadzone przez Sąd Rejonowy, Sąd Odwoławczy dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza medycyny sądowej i w oparciu o ten dowód ustalił, iż zażywane przez oskarżonego leki nie miały wpływu na stwierdzoną w jego organizmie zawartość alkoholu. Opinia biegłego lekarza jest jednoznaczna w stwierdzeniu, iż w składzie żadnego z preparatów farmakologicznych, zażywanie których deklarował oskarżony, nie znajduje się alkohol.</p> <p>Nie były zasadne pozostałe podniesione przez obrońcę w apelacji zarzuty.<br/> W pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy w sposób szczegółowy i bardzo logiczny, a zatem przekonujący, wykazał na podstawie których dowodów, i dlaczego – dokonał ustaleń faktycznych przesądzających o sprawstwie i winie oskarżonego w popełnieniu przypisanemu mu czynu. Apelujący zarzucił, iż Sąd Rejonowy w następstwie błędnie dokonanej oceny dowodów poczynił wadliwe ustalenia faktyczne, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego skazania oskarżonego za zarzucany mu czyn.</p> <p>Sąd Rejonowy dokonał tymczasem wnikliwej analizy zarówno wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków i pozostałych dowodów, co szczegółowo i przekonująco zaprezentował w pisemnym uzasadnieniu logicznie wykazując, którym z procesowych wypowiedzi - i w jakim zakresie – dał wiarę i dlaczego, a którym, i dlaczego wiarygodności odmówił. Obrońca polemizuje w apelacji z oceną dokonaną w postępowaniu piewszoinstancyjnym, jednakże – nie wykazał przekonująco, by ocena ta była dowolna. Skoro Sąd I instancji mający zgodnie ze zrealizowaną zasadą bezpośredniości możliwość oceny nie tylko treści wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków, lecz także sposobu ich składania w roku rozprawy głównej dokonał oceny zgodnej z wymogami przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, to brak jest podstaw, by ocenę tę kwestionować.</p> <p>Lektura pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego nie pozostawia wątpliwości, iż podstawą przypisania oskarżonemu <span class="anon-block">A. D.</span> sprawstwa i winy w popełnieniu zarzucanego mu czynu były przede wszystkim kategoryczne zeznania świadków <span class="anon-block">K. D.</span>, <span class="anon-block">G. T.</span>, znajdujące przy tym potwierdzenie w zeznaniach <span class="anon-block">W. R.</span>. Szczegółowo i logicznie Sąd Rejonowy wykazał dlaczego w oparciu o te dowody dokonał ustaleń faktycznych, a odrzucił wyjaśnienia oskarżonego, w których zaprzeczył, by w krytycznym czasie kierował samochodem będąc w stanie nietrzeźwości, a także twierdził, iż z uwagi na posiadane schorzenia nie był w stanie poddać się badaniu stanu trzeźwości przy użyciu alcosensora tj. dokonać odpowiedniego wydmuchu. Dokonana ocena dowodów znajduje się pod ochroną zasady swobodnej oceny wyrażonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, a tym samym Sąd Odwoławczy oceny tej nie może kwestionować, jak czyni to – nieskutecznie – w apelacji obrońca.</p> <p>W kontekście przeprowadzonych i logicznie ocenionych dowodów nie budzi wątpliwości słuszność ustalenia, iż oskarżony <span class="anon-block">A. D.</span> popełnił czyn zabroniony, którego dobrem chronionym jest bezpieczeństwo w komunikacji, zaś w chwili jego popełnienia znajdował się w stanie nietrzeźwości.</p> <p>W kontekście ustalonych i prawidłowo ocenionych przez Sąd I instancji okoliczności nie sposób uznać słuszności zarzutu apelacji obrońcy rażącej niewspółmierności wymierzonej oskarżonemu kary 8 miesięcy pozbawienia wolności i zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym przez okres 4 lat.</p> <p>Trafnie przesądził Sąd meriti o wymiarze czasowym wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności i środka karnego orzeczonego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a>.</p> <p>Słusznie Sąd Rejonowy podkreślił w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, iż w chwili popełnienia przestępstwa oskarżony znajdował się w stanie znacznej nietrzeźwości (1,28 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu, co odpowiada wartości 2,56 ‰ alkoholu we krwi) wiedział, iż znajduje się pod istotnym wpływem wypitego alkoholu i mimo to zdecydował się na prowadzenie samochodu, czym bezpośrednio stworzył stan zagrożenia dla innych uczestników ruchu drogowego ale i również dla siebie.</p> <p>Stopień winy oskarżonego był wysoki, skoro miał świadomość swego przestępczego działania a chociażby z racji doświadczenia życiowego znał zagrożenia i potencjalne skutki wynikające z faktu prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości.</p> <p>Z faktu, iż – jak podnosi obrońca w apelacji – „do zdarzenia doszło w nocy, gdzie ruch pojazdów i pieszych jest znikomy” nie wynika konieczność zmiany orzeczenia o karze. Okoliczność ta oczywiście wiadoma była Sądowi Rejonowemu, a podkreślić należy, iż bezpieczeństwo ruchu lądowego (także wodnego i powietrznego) stanowi przedmiot ochrony przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>, a zatem z samego faktu skazania za to przestępstwo wynika, iż sprawca prowadząc w stanie nietrzeźwości pojazd naraził na niebezpieczeństwo innych użytkowników ruchu drogowego. To, iż oskarżony jest „osobą schorowaną, cierpi na schorzenia płuc i ortopedyczne, które powodują, iż ma problemy z poruszaniem się” w żadnym razie nie przesądza, iż – w kontekście ustalonych okoliczności – orzeczony na okres 4 lat zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest „zbyt dolegliwym”.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">A. D.</span> jest osobą dojrzałą i winien zdawać sobie sprawę z możliwych również skutków prawnych świadomie dokonanego przestępstwa nim zdecydował się na jazdę samochodem.</p> <p>W chwili orzekania w przedmiotowej sprawie w postępowaniu odwoławczym zatarciu uległo skazanie <span class="anon-block">A. D.</span> wyrokiem Sądu Rejonowego w Bytomiu z dnia 4.XI.2009r. w sprawie VIIIK 365/09. Uprzednie skazanie wskazanym wyrokiem za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania przesądziło o ocenie Sądu Orzekającego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, iż wobec oskarżonego nie zachodzi tzw. pozytywna prognoza kryminologiczna i niezastosowaniu dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary 8 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>W chwili orzekania w postępowaniu odwoławczym oskarżonego uznać należało jako niekaranego za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>: ww. wyrokiem Sądu Rejonowego w Bytomiu w sprawie VIIIK 365/09 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> wymierzona została <span class="anon-block">A. D.</span> kara 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 3-letni okres próby, wyrok ten uprawomocnił się w dniu 18.II.2010r., w dniu 7.V.2010r. wykonana została orzeczona tymże wyrokiem kara grzywny, a w dniu 10.V.2010r. skazany uregulował orzeczone wobec niego świadczenie pieniężne (k. 163).</p> <p>Zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 76;art. 76 § 1)">art. 76 § 1 kk</a> skazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby a – zgodnie z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 106)">art. 106 kk</a> – z chwilą zatarcia skazanie uważa się je za niebyłe (…).</p> <p>W okresie wskazanym w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 76;art. 76 § 1)">art. 76 § 1 kk</a> nie doszło do zarządzenia wykonania wobec <span class="anon-block">A. D.</span> kary orzeczonej ww. wyrokiem Sądu Rejonowego w Bytomiu a zatem fakt popełnienia w okresie próby nowego przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> pozostał bez wpływu na zatarcie uprzedniego skazania.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 76;art. 76 § 1)">art. 76 § 1 kk</a> wprowadza bowiem szczególny termin do zatarcia z mocy prawa na kary z warunkowym zawieszeniem wykonania. Podnieść również należy, iż przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 76;art. 76 § 1)">art. 76 § 1 kk</a> wyłącza stosowanie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 108)">art. 108 kk</a> na zasadach lex specialis (por. wyrok SN z 27.III.2013r. IIKK 60/13, wyrok SA w Katowicach z 12.IV.2012r. IIAKa 114/12).</p> <p>Powyższe ustalenia przesądziły, iż Sąd Okręgowy dokonał zmiany zaskarżonego orzeczenia w ten sposób, że z opisu przypisanego oskarżonemu czynu wyeliminował zapis o jego uprzedniej karalności wyrokiem Sądu Rejonowego w Bytomiu z dnia 4 listopada 2009r. w sprawie VIIIK 365/09, a przypisany oskarżonemu czyn zakwalifikował, jako wyczerpujący znamiona <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>. Powyższe przesądziło o zmianie zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczenia o karze w ten sposób, że Sąd Okręgowy – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 kk</a> – wykonanie wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">A. D.</span> kary 8 miesięcy pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na 3-letni okres próby z przekonaniem, iż nie popełni on więcej podobnego przestępstwa i nie jest obecnie koniecznym wdrażanie doń procesu resocjalizacyjnego w warunkach zakładu karnego.</p> <p>Orzeczony okres próby w wymiarze 3 lat jest wystarczający i niezbędny dla zweryfikowania przyjętej pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec oskarżonego, od postawy którego faktycznie zależeć będzie jego własny los.</p> <p>Nie znajdując podstaw do dalszej ingerencji w orzeczenie Sądu Rejonowego Sąd Okręgowy utrzymał je w mocy.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze</a> Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz ustanowionego obrońcy z urzędu oskarżonego wynagrodzenie tytułem nieopłaconych kosztów obrony, o wysokości tych kosztów orzekł w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 2)">§ 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.IX.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>. Powołany przepis określa stawkę minimalną za obronę przed sądem okręgowym, jako drugą instancją w wysokości 420 zł; kwotę tę uzupełniono o 96,60 zł. tytułem 23% stawki podatku od towarów i usług, którym obciążone są usługi adwokata.</p> <p>Sąd Okręgowy – na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> – zwolnił <span class="anon-block">A. D.</span> z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa, uznając, że zobowiązanie oskarżonego do ich uiszczenia byłoby dlań zbyt uciążliwe.</p> <p>ah</p> </div>