IV P 149/13

<p>Sygn. akt IV. P. 149/13</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 18 grudnia 2013 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Suwałkach IV. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Alicja Wiśniewska</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Agnieszka Krysiuk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. w Suwałkach na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. K.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- -->Poczcie Polskiej S.A. w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>o uchylenie kary nagany</p> <p>I.  Powództwo oddala.</p> <p>II.  Zasądza od powoda <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. K.</span> </strong> na rzecz pozwanej <strong> <!-- -->Poczty Polskiej S.A. w <span class="anon-block">W.</span> </strong>kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód <span class="anon-block">R. K.</span> w pozwie przeciwko Poczcie Polskiej S.A. z/s w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o uchylenie kary nagany udzielonej mu w dniu 20 sierpnia 2013r.</p> <p>Uzasadniając swoje roszczenie wskazał, iż w dniu 12 sierpnia 2013r. nie był w pracy ponieważ miał uszkodzony samochód na skutek rozbicia misy olejowej. Chciał skorzystać z urlopu na żądanie, w tym celu zadzwonił do kierownika ale jego przełożona nie chciała z nim rozmawiać. W dniu 9 sierpnia 2013r. nie obsłużył całego rejonu ponieważ rozbił misę olejową, został odholowany do <span class="anon-block">A.</span> i o godz. 18 rozliczył się z pobranego materiału.</p> <p>Odnośnie skarg na jego pracę to nie przedstawiono mu zarzutów żadnej konkretnej osoby.</p> <p>Pozwana Poczta Polska S.A. z/s w <span class="anon-block">W.</span> w odpowiedzi na pozew wniosła o jego oddalenie i zasądzenie od powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Wskazała, iż podstawą nałożenia na powoda kary nagany był nieprawidłowy sposób wykonywania przez niego czynności służbowych – naruszenie paragrafu 7 ust.2 regulaminu Poczty Polskiej S.A.</p> <p>W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, iż wpłynęły skargi klientów dotyczące sposobu doręczania przesyłek, ponadto odnotowano fakt nie obsłużenia całego rejonu doręczeń w dniu 9 sierpnia 2013r. i odmowę współpracy z innym listonoszem pomimo zorganizowania pomocy do doręczenia przekazów jak również nie zgłoszenie się powoda w pracy w dniu 12 sierpnia 2013r. bez podania przyczyny.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">R. K.</span> pozostaje zatrudniony w Poczcie Polskiej S.A. z/s w <span class="anon-block">W.</span> od dnia 17 lipca 2007r. na stanowisku listonosza w Urzędzie Pocztowy <span class="anon-block"> (...)</span> (dowód: umowy o pracę k.4, 22, 40 części B akt osobowych powoda). W okresie od 1 sierpnia 2013r. do 30 września 2013r. pracodawca, na mocy porozumienia stron, ustalił mu miejsce wykonywania pracy – obszar placówek pocztowych położonych na terenie gmin: <span class="anon-block">A.</span>, <span class="anon-block">N.</span>, <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">B.</span>, na którym to obszarze pracownik zobowiązał się do świadczenia pracy przy pomocy własnego samochodu prywatnego według zasad używania samochodu do celów służbowych określonych w umowie cywilnoprawnej (dowód: zmiana warunków zatrudnienia k.79 części B akt osobowych powoda).</p> <p>Do podstawowych obowiązków pracowniczych <span class="anon-block">R. K.</span> na stanowisku listonosza należała m.in.: obsługa rejonu doręczeń zgodnie z ustalonym planem obsługi przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa własnego, powierzonej gotówki oraz przesyłek, dokonywanie terminowego doręczenia przesyłek i przekazów zgodnie z harmonogramem obsługi pocztowej obszaru pocztowego oraz uzyskanie obowiązujących wskaźników doręczalności (dowód: zakres czynności k.71 części B akt osobowych powoda).</p> <p>W dniu 9 sierpnia 2013r. <span class="anon-block">R. K.</span> świadczył pracę na powierzonym mu obszarze. Około godz. 15 rozbił misę olejową w samochodzie i nie mógł dalej jechać. Zadzwonił do pracowników Urzędu Pocztowego <span class="anon-block"> (...)</span> i poinformował o tym fakcie, jak również poprosił o pomoc w odholowaniu samochodu. Na miejsce zdarzenia udał się jego kolega z pracy celem sholowania samochodu na lawecie. Kontroler w służbie doręczeń <span class="anon-block">A. D.</span> poleciła natomiast innemu listonoszowi, który w tym dniu skończył już swoją pracę – <span class="anon-block">T. S.</span> aby pojechał w teren do <span class="anon-block">R. K.</span> i pomógł mu dokończyć doręczenia albowiem dzień 9 sierpnia był ostatnim dniem doręczenia przekazów emerytalnych i rentowych. Ostatecznie <span class="anon-block">T. S.</span> nie wyruszył w teren albowiem <span class="anon-block">R. K.</span> odmówił pomocy. Stawił się w placówce pocztowej około godz.19 z nie doręczonym materiałem, w tym wieloma niedoręczonymi przekazami emerytalnymi KRUS (dowód: zeznania świadków: <span class="anon-block">Z. S.</span> k.46v, <span class="anon-block">A. D.</span> k.47-47v, <span class="anon-block">J. R.</span> k.47v-48).</p> <p>Dni 10 i 11 sierpnia 2013r. były dla <span class="anon-block">R. K.</span> dniami wolnymi od pracy. W dniu 12 sierpnia zadzwonił on do kontrolera służby doręczeń <span class="anon-block">A. D.</span> informując, iż ma uszkodzony samochód. Rozmowa została nagle przerwana przez <span class="anon-block">A. D.</span>. <span class="anon-block">R. K.</span> nie skontaktował się ponownie ani z <span class="anon-block">A. D.</span>, ani z naczelnikiem UP <span class="anon-block"> (...)</span>. W tym dniu nie stawił się w pracy, nie złożył wniosku o urlop wypoczynkowy czy bezpłatny. Wielokrotne próby pracowników urzędu dodzwonienia się do niego, nie powiodły się albowiem powód nie odbierał telefonu (dowód: zeznania świadków: <span class="anon-block">Z. S.</span> k.46v, <span class="anon-block">A. D.</span> k.47-47v, <span class="anon-block">J. R.</span> k.47v-48).</p> <p>W dniu 13 sierpnia 2013r. <span class="anon-block">R. K.</span> w wyjaśnieniach złożonych w obecności naczelnika UP <span class="anon-block"> (...)</span> przyznał, iż w dniu 9 sierpnia 2013r. odmówił pomocy innego listonosza ponieważ był zdenerwowany i poszedł do domu. W dniu 12 sierpnia 2013r. nie przyszedł do pracy, mimo że nie otrzymał dnia wolnego ani urlopu, ponieważ zepsuł się mu samochód o czym poinformował telefonicznie kontrolera. Odnosząc się do skarg klientów wskazał, iż czasami trąbi podjeżdżając pod posesję z obawy przed psami, nie wie bowiem gdzie psy są, a gdzie ich nie ma (dowód: protokół przyjęcia ustnych wyjaśnień z dnia 13 sierpnia 2013r. – część B akt osobowych powoda).</p> <p>W dniu 22 sierpnia 2013r. pracodawca udzielił <span class="anon-block">R. K.</span> kary nagany w związku z nieprawidłowym wykonywaniem przez niego obowiązków służbowych w zakresie prawidłowości doręczania przesyłek, tym samym naruszenia paragrafu 7 ust.2 regulaminu Poczty Polskiej S.A.; nie obsłużeniem w dniu 9 sierpnia 2013r. całego rejonu doręczeń i odmową współpracy, mimo zorganizowania pomocy do doręczenia nie wypłaconych przekazów; nie zgłoszeniem się do pracy w dniu 12 sierpnia 2013r. bez podania przyczyny nieobecności, co zostało potraktowane jako nieobecność nieusprawiedliwiona (dowód: zawiadomienie o zastosowanej karze porządkowej k.79a część B akt osobowych powoda).</p> <p>W sprzeciwie od kary nagany <span class="anon-block">R. K.</span> wniósł o jej uchylenie wskazując, iż w dniu 9 sierpnia 2013r. nie miał możliwości kontynuowania pracy albowiem jego samochód uległ awarii. Około godz. 18 stawił się w placówce pocztowej i rozliczył się z przesyłek doręczonych i nie doręczonych. W dniu 12 sierpnia 2013r. zadzwonił do pani kierownik i chciał poprosić o udzielenie urlopu na żądanie ale kierownik bez wysłuchania go odłożyła słuchawkę. Bez sprawnego samochodu nie mógł w tym dniu świadczyć pracy, a urlop był mu potrzebny ze względu na naprawę samochodu (dowód: sprzeciw w części B akt osobowych powoda).</p> <p>Pracodawca, po ponownym wysłuchaniu <span class="anon-block">R. K.</span>, sprzeciw jego odrzucił (dowód: informacja z dnia 3 września 2013r. w części B akt osobowych powoda).</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo <span class="anon-block">R. K.</span> nie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108§1 kodeksu pracy</a> za nieprzestrzeganie przez pracownika ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy, przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, przepisów przeciwpożarowych, a także przyjętego sposobu potwierdzania przybycia i obecności w pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy, pracodawca może stosować karę upomnienia lub karę nagany. Pracodawca ma swobodę decyzyjną w sprawie nałożenia kary regulaminowej, jednakże <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 108)">art.108 kodeksu pracy</a> wymienia dwie przesłanki odpowiedzialności porządkowej, które musi wyczerpywać zachowanie pracownika – musi to być zachowanie bezprawne i niezgodne z ustalonym porządkiem, regulaminem pracy, przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy bądź przepisami przeciwpożarowymi oraz zawinione. Wina jako przesłanka odpowiedzialności porządkowej wyraża się w świadomym – umyślnym lub nieumyślnym - wyborze przez pracownika określonego zachowania, niezgodnego z ustaloną organizacją i porządkiem pracy.</p> <p>Jeśli zastosowanie kary porządkowej nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, pracownik stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 112)">art. 112 kp</a> może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia go o ukaraniu wnieść sprzeciw. O uwzględnieniu lub odrzuceniu sprzeciwu decyduje pracodawca po rozpatrzeniu stanowiska reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej.</p> <p>Podstawą nałożenia na powoda kary nagany był zarzut naruszenia przez niego §7 ust. 2 regulaminu Poczty Polskiej poprzez niewłaściwe wykonywanie obowiązków, co potwierdziły skargi klientów, a ponadto nie obsłużenia w dniu 9 sierpnia 2013r. całego rejonu doręczeń i odmowy współpracy, mimo zorganizowania pomocy do doręczenia nie wypłaconych przekazów i nie zgłoszenia się do pracy w dniu 12 sierpnia 2013r. bez podania przyczyny nieobecności.</p> <p>Pracodawca nakładając na powoda karę nagany dochował prawidłowego trybu jak i toku postępowania określonego przez przepisy prawa pracy - wysłuchał pracownika przed nałożeniem kary, powiadomił pracownika o nałożeniu kary upomnienia, poinformował o nieuwzględnieniu sprzeciwu w terminie wskazany przez ustawę.</p> <p>Podzielić należy również argumentację pracodawcy, iż zachowanie powoda w dniu 9 i 12 sierpnia 2013r. było naruszeniem przez niego podstawowych obowiązków pracowniczych, tj. dokonywania terminowego doręczenia przesyłek i przekazów zgodnie z harmonogramem obsługi pocztowej obszaru pocztowego.</p> <p>Oceniając zachowanie powoda z dnia 9 sierpnia 2013r., które doprowadziło do nie doręczenia przesyłek pocztowych i przekazów pieniężnych, Sad miął na uwadze okoliczności, w których to nastąpiło, podkreślić jednak należy, co zostało wyartykułowane przez pracodawcę w zawiadomieniu o zastawaniu kary porządkowej, iż to nie awaria samochodu powoda ostatecznie doprowadziła do nie doręczenia przesyłek lecz odmowa współpracy z listonoszem wyznaczonym przez pracodawcę do pomocy. Pracodawca bowiem po powzięciu informacji o awarii samochodu powoda, po pierwsze zapewnił lawetę do odholowania samochodu, a po wtóre pomoc powodowi celem zakończenia procesu doręczeń. Powód pomocy odmówił, mając świadomość, z racji kilkuletniego doświadczenia zawodowego na stanowisku listonosza, iż dzień 9 sierpnia był ostatnim dniem doręczeń przekazów emerytalnych z KRUS. Odmowa współpracy z innym listonoszem doprowadziła do tego, iż wielu emerytów na czas nie otrzymał swoich świadczeń. Pracodawca został natomiast narażony na skargi i pretensje klientów, które jak zeznali świadkowie, pojawiły się już w poniedziałek rano oraz na ewentualny obowiązek zapłaty odsetek w związku z nieterminowym wykonaniem usługi na rzecz KRUS.</p> <p>W toku niniejszego procesu powód żadnego logicznego wytłumaczenia swojego zachowania nie przedstawił, a ujawnione w sprawie okoliczności świadczą o zasadności uznania przez pracodawcę takiego zachowania za naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych.</p> <p>Nieusprawiedliwione niestawiennictwo powoda w pracy w dniu 12 sierpnia 2013r. również świadczy o bagatelizowaniu przez niego obowiązków i sposobu usprawiedliwiania nieobecności, co wymagało zdyscyplinowania pracownika poprzez udzielenie kary porządkowej. Poza sporem pozostaje fakt, iż w dniu 12 sierpnia 2013r. powód zadzwonił do swojej przełożonej <span class="anon-block">A. D.</span> i poinformował, iż ma zepsuty samochód, jak również to, że rozmowa została przerwana przez przełożoną przez złożeniem przez powoda jakiegokolwiek wniosku czy też poinformowania, że w tym dniu, w pracy się nie stawi. Pomimo to powód nie ponowił próby skontaktowania się z bezpośrednią przełożoną czy też naczelnikiem urzędu pocztowego. Mało tego nie odbierał również telefonów od pracodawcy, który próbował skontaktować się z nim i wyjaśnić przyczyny nieobecności. Powód nie stawił się w pracy, nie poinformował o takim zamiarze, nie złożył wniosku o urlop wypoczynkowy lub bezpłatny, pozostawiając nie doręczone przesyłki i przekazy pocztowe z dnia 9 sierpnia bez żadnych wyjaśnień. Takie postępowanie powoda spowodowało niewątpliwie dezorganizację pracy w urzędzie albowiem pracodawca nie został uprzedzony o planowanej przez pracownika nieobecności, co uniemożliwiło zorganizowanie doraźnego zastępstwa i doręczenie przesyłek w terminie.</p> <p>Oceniając podstawy udzielenia powodowi kary nagany Sąd nie uwzględnił zarzutów odnośnie niewłaściwego wykonywania przez niego obowiązków pracowniczych w zakresie doręczania przesyłek w związku ze skargami klientów złożonymi w dniu 12 sierpnia 2013r. Pracodawca w zawiadomieniu o zastosowaniu kary nagany nie określił bowiem jakich konkretnie zachowań powoda skargi dotyczyły i kiedy te zachowania miały miejsce. Notatka sporządzona przez pracownika Filii UP w <span class="anon-block">B.</span> znajdująca się w aktach osobowych powoda opisuje jedynie ogólnie zachowania, których miał dopuścić się powód, bez wskazania konkretnych zdarzeń ze wskazaniem miejsca, daty oraz którego klienta dotyczy. Również przesłuchani w sprawie świadkowie nie byli w stanie przytoczyć konkretnych zdarzeń z udziałem powoda, powoływali się na skargi klientów dotyczące podjeżdżania przez powoda pod posesję, trąbienia jak i nie pozostawiania zawiadomień o nadejściu przesyłki.</p> <p>Tak ogólnie sformułowały zarzut zdaniem Sądu nie mógł zostać uwzględniony, niemniej jednak udowodnione naruszenie przez powoda podstawowych obowiązków pracowniczych w dniu 9 sierpnia 2013r. oraz niestawiennictwo w pracy w dniu 12 sierpnia 2013r. bez usprawiedliwienia uzasadniały zastosowanie wobec powoda kary nagany. Kara jest tym bardziej zasadna, gdyż powód jest wieloletnim pracownikiem pozwanej, doskonale zna swoje obowiązki i ma świadomość konsekwencji ich zawinionego niedopełnienia.</p> <p>Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo jako niezasadne.</p> <p>W przedmiocie kosztów procesu orzeczono zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 99)">art. 99 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 11;§ 11 ust. 1;§ 11 ust. 1 pkt. 3)">§11 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.). Ponieważ powód przegrał proces jest zobowiązany pokryć koszty procesu poniesione przez pozwaną.</p> </div>