III AUa 1171/12

<p>Sygn. akt: III AUa 1171/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 25 października 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Mirosław Godlewski</p> <p>Sędziowie:SSA Jolanta Wolska (spr.)</p> <p>SSO del. Joanna Kasicka</p> <p>Protokolant: stażysta Agata Jóźwiak </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. w Łodzi</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. M.</span> przy udziale zainteresowanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p>o emeryturę,</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim</p> <p>z dnia 24 maja 2012 r., sygn. akt: V U 147/12;</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok i przyznaje <span class="anon-block">W. M.</span> prawo do emerytury od 1 marca 2012 r.</strong> </p> <p>Sygn. akt: III AUa 1171/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 12 stycznia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span> odmówił <span class="anon-block">W. M.</span> prawa do emerytury na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> ( tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 ze zm. ) oraz przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> ( Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm. ), wobec braku spełnienia przesłanek do tego świadczenia, a mianowicie wymaganego, tj. 15 - letniego stażu pracy w szczególnych warunkach. Na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku o emeryturę, organ rentowy przyjął za udowodniony na dzień 1 stycznia 1999 r. staż w szczególnych warunkach w wymiarze 13 lat, 10 miesięcy i 13 dni. Do prac w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia od 5 listopada 1968 r. do 26 października 1970 r., ponieważ zakład pracy w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 24 marca 2010 r. nie wykazał tego okresu, a zeznania świadków nie stanowią środka dowodowego na okoliczność pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>W odwołaniu od powyższej decyzji <span class="anon-block">W. M.</span> domagał się jej zmiany oraz przyznania prawa do emerytury, podnosząc jednocześnie, że przez cały okres zatrudnienia w <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> pracował na tym samym stanowisku, tj. ślusarza remontowego przy remoncie maszyn, a praca ta winna zostać zaliczona do prac wykonywanych w szczególnych warunkach, w tym także w spornym okresie od 5 listopada 1968 r. do 26 listopada 1970 r.</p> <p>Organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania.</p> <p>Wyrokiem z dnia 24 maja 2012 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującemu się prawo do emerytury od 20 maja 2011 r., tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego.</p> <p>Sąd ten ustalił, że ubezpieczony, <span class="anon-block">urodzony (...)</span>, złożył w dniu 23 maja 2011 r. wniosek o emeryturę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>, który został następnie załatwiony odmownie zaskarżoną decyzją z dnia 12 stycznia 2012 r., wobec braku spełnienia przesłanek do tego świadczenia, tj. wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Pozostałe warunki zostały spełnione przez ubezpieczonego, bowiem na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymował się on ogólnym stażem ubezpieczeniowym w wymiarze 27 lat, 6 miesięcy i 26 dni, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego oraz rozwiązał stosunek pracy, a nadto osiągnął wiek emerytalny. Sąd pierwszej instancji przyjął, że do uznanego przez organ rentowy okresu pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 13 lat, 10 miesięcy i 13 dni, należy doliczyć okres zatrudnienia w <span class="anon-block"> Zakładach (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> od 5 listopada 1968 r. do 26 października 1970 r. ( łącznie 1 rok, 11 miesięcy i 21 dni ), bowiem skarżący wykonywał w tym okresie prace wymienione w wykazie A, dział XIV, poz. 25, stanowiącym załącznik do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> ( prace na stanowisku ślusarza remontowego polegające na bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie ). Po doliczeniu spornego okresu, odwołujący się ma udowodnione na dzień 1 stycznia 1999 r. wymagane 15 lat pracy w szczególnych warunkach, co daje mu prawo do emerytury na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> w związku z przepisami cytowanego już <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.</a> </p> <p>W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał odwołanie za uzasadnione i z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477^{<!-- -->14} § 2 k.p.c.</a> zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego, orzekając, jak w sentencji swojego wyroku.</p> <p>Wyrok ten zaskarżył apelacją Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">T.</span>, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 129 ust. 1 w związku z art. 184 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS ( tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm. ) – przez błędne przyznanie <span class="anon-block">W. M.</span> prawa do emerytury od dnia 20 maja 2011 r., podczas gdy ubezpieczony nie nabył prawa do emerytury od tego dnia, gdyż do 29 lutego 2012 r. pozostawał w stosunku pracy.</p> <p>Wskazując na powyższe, organ rentowy domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez przyznanie ubezpieczonemu prawa do emerytury od dnia 1 marca 2012 r.</p> <p> <span class="anon-block">W. M.</span> nie złożył odpowiedzi na apelację, nie ustosunkował się do podniesionych w niej zarzutów i zgłoszonych wniosków.</p> <p>W piśmie procesowym z dnia 4 października 2012 r. wniósł jedynie o szybkie rozpoznanie sprawy oraz o przychylne ustosunkowanie się do jego wniosku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Łodzi zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja zasługuje na uwzględnienie, bowiem Sąd Okręgowy wydał rozstrzygnięcie z naruszeniem przepisów powołanych w treści apelacji, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 129;art. 129 ust. 1)">art. 129 ust. 1</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 2)">art. 184 ust. 2</a>, cytowanej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>.</p> <p>Zgodnie z przepisem art. 129 ust. 1 ustawy emerytalnej, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.</p> <p>W myśl zaś art. 184 ust. 2 ustawy, emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego, albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy – w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem.</p> <p>Sąd Apelacyjny w pełni przychyla się do stanowiska wyrażonego przez stronę apelującą, że brak było podstaw do przyznania wnioskodawcy emerytury od dnia 20 maja 2011 r. ( od wieku emerytalnego ), gdy w istocie nie spełnił on na tę datę wszystkich koniecznych warunków do nabycia świadczenia. Poza sporem pozostaje fakt, że <span class="anon-block">W. M.</span> do dnia 29 lutego 2012 r. nie rozwiązał stosunku pracy. Ze znajdującego się w załączonych aktach emerytalnych świadectwa pracy, wystawionego w dniu 29 lutego 2012 r. przez <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Usługowe (...)</span> <span class="anon-block">W. K.</span>, M <span class="anon-block">S.</span> Sp.j w <span class="anon-block">P.</span>, wynika, iż ubezpieczony od dnia 1 lutego 2011 r. do dnia 29 lutego 2012 r. był zatrudniony w wymiarze całego etatu na stanowisku dozorcy, przy czym stosunek pracy rozwiązał się z upływem czasu, na jaki zawarto umowę o pracę.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że dopiero z chwilą rozwiązania stosunku pracy, a więc od dnia 1 marca 2012 r., ubezpieczony nabył prawo do emerytury.</p> <p>Z tych względów należało w uwzględnieniu apelacji organu rentowego, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a>, zmienić zaskarżony wyrok i przyznać <span class="anon-block">W. M.</span> prawo do emerytury od dnia 1 marca 2012 r.</p> </div>