I S 109/12
Sądy powszechne2012-10-25
Sygnatura
I S 109/12
Data orzeczenia
2012-10-25
Rodzaj
DECISION
Sędziowie
Jan Kremer (PRESIDING_JUDGE)Jerzy BessJózef Wąsik
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt I S 109/12</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 25 października 2012 roku</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział I Cywilny w składzie następującym:</p>
<p>Przewodniczący: SSA Jan Kremer</p>
<p>SSA Józef Wąsik</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->SSA Jerzy Bess</span>
</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 roku w Krakowie na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy ze skargi <span class="anon-block">Z. Ś.</span>
</p>
<p>przy uczestnictwie Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Okręgowego w Tarnowie</p>
<p>o stwierdzenie przewlekłości postępowania toczącego się pod sygnaturą I S 13/12 w Sądzie Okręgowym w Tarnowie</p>
<p>postanawia:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->odrzucić skargę.</strong>
</p>
<p>Sygn. akt I S 109/12</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<span class="anon-block">Z. Ś.</span> złożył dnia 8 października 2012 r. skargę na przewlekłość postępowania toczącego się pod sygnaturą I S 13/12 w Sądzie Okręgowym w Tarnowie i domagał się przyznania na jego rzecz od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł. W uzasadnieniu wskazał, że od czasu złożenia przez niego skargi w tamtej sprawie nie odbyło się żadne posiedzenie sądu, nie wyznaczono żadnego terminu tłumacząc to trudnościami kadrowymi i nadmiarem spraw, mimo że sprawa nie jest skomplikowana.</p>
<p>W odpowiedzi na skargę Skarb Państwa – Prezes Sądu Okręgowego w Tarnowie wniósł o jej odrzucenie wskazując, że w orzecznictwie przyjmuje się, że skarga w trybie ustawy nie przysługuje na postępowanie w przedmiocie skargi na przewlekłość.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.</p>
<p>W sprawie do sygnatury I S 13/12 Sądu Okręgowego w Tarnowie <span class="anon-block">Z. Ś.</span> dnia 16 sierpnia 2012 r. złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w Tarnowie pod sygnaturą I C 101/11. Dnia 3 września 2012 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie odrzucił skargę. Skarżący następnie dnia 17 września 2012 r. złożył zażalenie, które zostało dnia 19 września 2012 r. odrzucone. Odpis tego orzeczenia został doręczony skarżącemu dnia 24 września 2012 r.</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041791843" title="Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2004 r. Nr 179, poz. 1843 (art. 3)">art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki</a> zawiera wyczerpujący katalog postępowań, w których można złożyć skargę na przewlekłość postępowania. Brak jest w tym katalogu postępowania o stwierdzenie przewlekłości postępowania. Wobec tego należy uznać skargę o stwierdzenie przewlekłości takiego postępowania za niedopuszczalną, w związku z czym podlega ona odrzuceniu na zasadzie art. 9 ust. 2 ustawy (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt III SPP 16/10, OSNP 2012/1-2/29).</p>
<p>Ponadto sprawa, której dotyczy niniejsza skarga została prawomocnie zakończona. Orzeczenie w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania nie jest zaskarżalne, dlatego sprawa jest prawomocnie zakończona już z chwilą wydania orzeczenia. Sprawa przed Sądem Okręgowym w Tarnowie została zatem zakończona dnia 3 września 2012 r. Tymczasem skarga w niniejszej sprawie została wniesiona ponad miesiąc później. Nawet gdyby uznać, że postępowanie toczyło się jeszcze wobec złożonego zażalenia, to wobec jego odrzucenia i doręczenia odpisu postanowienia skarżącemu sprawę należy uznać za zakończoną. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy skargę na przewlekłość postępowania wnosi się w toku postępowania, którego dotyczy skarga. Skarga na przewlekłość postępowania wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania co do istoty sprawy jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 370)">art. 370 k.p.c.</a> (tak Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 27 lipca 2005 r., sygn. akt III SPP 127/05, LexPolonica nr 2793052 i z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt III SPP 19/10, LexPolonica nr 3933929).</p>
<p>Wobec powyższego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie powołanych przepisów, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.</p>
</div>