I C 643/12

<p>Sygn. akt I C 643/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 25 października 2012 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Zgorzelcu Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Krzysztof Skowron</p> <p>Protokolant: Ewelina Urbańska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r.</p> <p>w <span class="anon-block">Z.</span> </p> <p>sprawy z powództwa Prokury Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">B. W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>powództwo oddala.</p> <p>Sygn. akt I C 643/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód, Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">W.</span>, wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanej <span class="anon-block">B. W.</span> kwoty 1.386,83 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu (24 października 2011 r.) do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu żądania wyjaśnił, że pozwana była stroną umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej z <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span>. Podał, że nie uregulowała wszystkich wynikających z tej umowy należności. Wskazał, że nabył od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wierzytelność wobec pozwanej.</p> <p>Nakazem zapłaty z dnia 10 stycznia 2012 r., sygn. akt VI Nc-e 1475600/11, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie zasądził od <span class="anon-block">B. W.</span> na rzecz Prokury Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 1.386,83 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 24 października 2011 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu.</p> <p>Pozwana, <span class="anon-block">B. W.</span>, wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, zarzucając, że prowadzone jest postępowanie egzekucyjne w celu ściągnięcia dochodzonej w sprawie należności (tj., że istnieje już tytuł wykonawczy obejmujący tę należność).</p> <p>Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>Na podstawie porozumienia z dnia 31 sierpnia 2011 r. do umowy ramowej przelewu wierzytelności z dnia 30 grudnia 2010 r. Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">W.</span> nabył od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> szereg wierzytelności przypadających zbywcy wobec jego byłych abonentów. Jedną z nich miała być wierzytelność wobec <span class="anon-block">B. W.</span> o zapłatę kwoty 1.252,13 zł wraz z odsetkami, objęta trzema <span class="anon-block">fakturami o numerach: (...)</span>.</p> <p>(dowód:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>umowa ramowa przelewu wierzytelności z dnia 23 grudnia 2010 r. [k 29-35];</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>porozumienie z dnia 31 sierpnia 2011 r. [k 36];</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>informacja o zakupie wierzytelności z dnia 14 września 2011 r. [k 37];</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>zawiadomienie o cesji wierzytelności z dnia 14 września 2011 r. [k 38];</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>wyciąg z ksiąg rachunkowych z dnia 24 października 2011 r. [k 40])</p> </dd> </dl> <p>Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Zgorzelcu – <span class="anon-block">K. B.</span> na podstawie nakazu zapłaty Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 22 kwietnia 2011 r., sygn. akt VI Nc-e 292576/11, prowadzi postępowanie egzekucyjne przeciwko <span class="anon-block">B. W.</span>; tytuł wykonawczy obejmuje należność <span class="anon-block"> (...)</span> (Luxembourg) S.A. w Luksemburgu wynikającą z noty obciążeniowej nr <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>(dowód:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>akta sprawy egzekucyjnej o sygn. KM 7114/11;</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>akta sprawy Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie o sygn. VI Nc-e 292576/11)</p> </dd> </dl> <p>Sąd zważył, co następuje:</p> <p>W sprawie pozwana nie wskazała wprost, że żąda oddalenia powództwa (czy też ewentualnie – wobec podniesionego przez nią zarzutu – odrzucenia pozwu [<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a>]); sam jednak fakt wniesienia przez nią sprzeciwu od nakazu zapłaty należało zakwalifikować jako wyraz braku jej zgody na zasądzenie od niej dochodzonej przez powoda należności. W takich warunkach nie można było przyjąć, że przyznała ona fakty, na bazie których skonstruowane zostało powództwo (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 230)">art. 230 k.p.c.</a>); w efekcie do ich udowodnienia zobowiązany był powód (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>).</p> <p>Należność, której zasądzenia żądał powód nie była tożsama z wierzytelnością, która została objęta nakazem zapłaty Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 22 kwietnia 2011 r., sygn. akt VI Nc-e 292576/11; wskazują na to różne numery dokumentów (faktur i noty obciążeniowej) będących podstawą sformułowania żądań przez powoda w sprawie i <span class="anon-block"> (...)</span> (Luxembourg) S.A. w Luksemburgu w sprawie o sygn. VI Nc-e 292576/11. Powód nie był też następcą prawnym <span class="anon-block"> (...)</span> (Luxembourg) S.A. w Luksemburgu (co potencjalnie mogłoby mieć znaczenie, przy ocenie stanu powagi rzeczy osądzonej - por. też postanowienie SN z dnia 2 kwietnia 2009 r., IV CSK 477/08). W efekcie nie było podstaw do odrzucenia pozwu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a>, ani do oddalenia powództwa z tej przyczyny, że wierzytelność w istocie przysługiwała innemu podmiotowi.</p> <p>Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 k.c.</a>, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią; wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. W postępowaniu sądowym nabywca wierzytelności obowiązany jest udowodnić, że przysługiwała ona pierwotnemu wierzycielowi (por. wyrok SN z dnia 12 lipca 2006 r., V CSK 187/06). W sprawie funkcji takiego dowodu nie mogła spełniać umowa przelewu wierzytelności wraz z zawiadomieniami o dokonanej cesji (nabywca wierzytelności zawsze legitymuje się umową przeniesienia wierzytelności – gdyby miała ona potwierdzać, że zbywca miał do niej prawo zbędnym byłoby nakładanie na nabywcę dodatkowego ciężaru dowodowego). Nie był również w tym celu wystarczający wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda. Strony sporu łączyła relacja przedsiębiorca – konsument. W takim układzie wyciągowi z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego nie przysługuje status dokumentu urzędowego (por. wyrok TK z dnia 11 lipca 2011 r., P 1/10); w konsekwencji powód nie mógł skorzystać z domniemania prawdziwości, które - co do zasady - przysługuje takiemu wyciągowi (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041461546" title="Ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546 (art. 194)">art. 194 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244;art. 244 § 1)">art. 244 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 252)">art. 252 k.p.c.</a>). Oznacza to, że przedstawienie wyciągu z ksiąg rachunkowych nie zwolniło powoda od wykazania, że zbywca wierzytelności rzeczywiście nią dysponował.</p> <p>W sprawie powód nie udowodnił wysokości, ani nawet istnienia roszczenia i z tej przyczyny powództwo podlegało oddaleniu.</p> </div>