II Ca 636/12
Sądy powszechne2012-10-30
Sygnatura
II Ca 636/12
Data orzeczenia
2012-10-30
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Jolanta Pratkowiecka (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt II Ca 636/12</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>
<strong>
<!-- --> Dnia 30 października 2012r.</strong>
</p>
<p>Sąd Okręgowy w Legnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy</p>
<p>w składzie następującym :</p>
<p>Przewodniczący - Sędzia SO Jolanta Pratkowiecka</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 roku w Legnicy</p>
<p>na posiedzeniu niejawnym</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">B. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">G.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">I. K.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>na skutek apelacji pozwanej</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie</p>
<p>z dnia 24 sierpnia 2012roku</p>
<p>sygn. akt I C 30/12</p>
<p>
<strong>
<!-- --> I. oddala apelację,</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->II. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 600 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II Ca 636/12</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Sąd Rejonowy w Lubinie wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2012r. zasądził od pozwanej <span class="anon-block">I. K.</span> na rzecz strony powodowej <span class="anon-block">B. (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">G.</span> kwotę 8.968,62 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 28 września 2010r. oraz zasądził od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 1.330 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p>
<p>Rozstrzygnięcie powyższe poprzedzone zostało ustaleniami i oceną prawną, szczegółowo przedstawionymi w uzasadnieniu wyroku.</p>
<p>Pozwana zaskarżyła wyrok w całości i zarzuciła:</p>
<p>1.
naruszenie prawa procesowego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> przez błędną ocenę dowodu- pisma <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span> z dnia 23 stycznia 2007r., polegającą na przyjęciu, że <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> jako cedent skutecznie wypowiedział umowę kredytu nr <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> z 27 lipca 2005r., mimo że zgodnie z § 14 ust. 1 tej umowy wypowiedzenie wymagało uprzedniego wezwania kredytobiorców do spłaty kredytu. Opisane naruszenie miało wpływ na wynik sprawy z uwagi na to, że w następstwie tej błędnej oceny Sąd I instancji analizował ważność umowy cesji zawartej między cedentem i strona powodową oraz skuteczność przerwania biegu terminu przedawnienia przez cedenta, a w konsekwencji przyjął istnienie zobowiązania do zapłaty zgodnie z żądaniem pozwu,</p>
<p>2.
naruszenie przepisów prawa materialnego:</p>
<p>a)
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 38)">art. 38 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 2)">art. 2 k.s.h.</a> i arrt. 58 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1)">§ 1 k.c.</a> przez niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że pismo z 23 stycznia 2007r. zatytułowane „wypowiedzenie umowy kredytu” wywołało skutek wypowiedzenia umowy kredytu przez <span class="anon-block"> Bank (...) S.A.</span>, mimo braku potwierdzenia kompetencji osób podpisanych pod tym pismem do działania w imieniu i na rzecz <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> W związku z powyższym jednostronna czynność prawna „oświadczenie o wypowiedzeniu umowy kredytu” powinna zostać zakwalifikowana jako nieważna,</p>
<p>b)
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 1)">art. 123 § 1 pkt 1 k.c.</a> przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że nadanie bankowemu tytułowi wykonawczemu z dnia 30 sierpnia 2007r. klauzuli wykonalności na rzecz cedującego banku oraz wszczęcie egzekucji przez <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w oparciu o tak powstały tytuł wykonawczy przerwało bieg terminu przedawnienia ze skutkiem także dla strony pozwanej – cesjonariusza, mimo trafnej kwalifikacji, że bankowy tytuł wykonawczy jest podstawą prowadzenia egzekucji wyłącznie na rzecz innego banku.</p>
<p>Powołując się na powyższe zarzuty pozwana domagała się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości i zasądzenia na jej rzecz od strony powodowej kosztów procesu za obie instancje, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p>
<p>W odpowiedzi strona powodowa wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja jest niezasadna.</p>
<p>Sąd I instancji dokonał ustaleń faktycznych, które znajdują oparcie w zebranym materiale dowodowym. Nie budzi również zastrzeżeń ocena prawna tych ustaleń.</p>
<p>Tym samym ocena faktyczna i prawna Sądu Rejonowego została przyjęta przez Sąd Okręgowy jako podstawa własnego rozstrzygnięcia.</p>
<p>W pierwszej kolejności należy podkreślić, że sprawa w początkowej jej fazie rozpoznawana była w postępowaniu elektronicznym, a po założeniu przez pozwaną sprzeciwu od nakazu zapłaty – w postępowaniu uproszczonym.</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(35);art. 505(35) zd. 1)">art. 505<sup>
<!-- -->35</sup> zd.1 k.p.c.</a> w postępowaniu elektronicznym sprzeciw od nakazu zapłaty nie wymaga uzasadnienia i przedstawienia dowodów, jednak w sprzeciwie pozwany powinien przedstawić zarzuty, które pod rygorem ich utraty należy zgłosić przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy.</p>
<p>Wdanie się wspór co do istoty sprawy następuje z chwilą, w której pozwany zaprzeczy zasadności roszczenia, oświadczając, że nie uznaje żądania pozwu lub że wnosi o oddalenie powództwa. W praktyce takie oświadczenie następuje najczęściej w odpowiedzi na pozew, sprzeciwie wobec wyroku zaocznego lub zarzutach (albo sprzeciwie) wobec nakazu zapłaty. W przypadku niezłożenia odpowiedzi na pozew, zaprzeczenie zasadności powództwa może nastąpić na pierwszym terminie rozprawy, po jej wywołaniu.</p>
<p>Obowiązek zgłoszenia zarzutów w sprzeciwie od nakazu zapłaty związany jest z rygorem prekluzji w tym zakresie</p>
<p>W rozpoznawanej sprawie żądanie oddalenia powództwa pozwana zgłosiła w sprzeciwie od nakazu zapłaty z dnia 23 grudnia 2010r. i w ten sposób wdała się w spór co do istoty sprawy W sprzeciwie tym pozwana podniosła tylko jeden zarzut, a mianowicie zarzut przedawnienia roszczenia (k. 7). Dalsze zarzuty, powtórzone zresztą w apelacji, w imieniu pozwanej złożył jej pełnomocnik procesowy, ale dopiero w piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2012r. (k.88-91). Zarzuty te, poza zgłoszonym w sprzeciwie zarzutem przedawnienia, podniesione zostały już po wdaniu się przez pozwaną w spór co do istoty sprawy. W świetle powołanego wyżej przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(35))">art. 505<sup>
<!-- -->35</sup> k.p.c.</a> były to zarzuty spóźnione, bowiem pozwana po złożeniu sprzeciwu od nakazu zapłaty utraciła prawo zgłaszania dalszych zarzutów skierowanych przeciwko żądaniu pozwu .</p>
<p>W konsekwencji bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do zarzutów apelacji innych, niż zarzut przedawnienia roszczenia.</p>
<p>W ocenie Sądu Okręgowego, przedstawioną w apelacji konstrukcję przedawnienia roszczenia strony powodowej uznać należy za chybioną. Poza sporem jest, że poprzedni właściciel wierzytelności <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span> w dniu 21 sierpnia 2007r. złożył do sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu w związku z zaległościami pozwanej i drugiego z dłużników – <span class="anon-block">W. Ż.</span>. Czynność ta, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 1)">art. 123 § 1 pkt 1 k.c.</a>, przerwała bieg przedawnienia roszczeń objętych bankowym tytułem wykonawczym. Kolejne przerwanie biegu terminu przedawnienia roszczenia nastąpiło w 2008r. w związku z wszczęciem przeciwko dłużnikom postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez komornika sądowego z wniosku wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span>. Postanowieniem z dnia 23 września 2009r. postępowanie egzekucyjne zostało umorzone. Wcześniej zaś, w dniu 23 czerwca 2009r. wierzytelność została zbyta na rzecz strony powodowej. Zdaniem pozwanej, w tych okolicznościach przerwanie biegu przedawnienia nastąpiło, ale tylko wobec <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w <span class="anon-block">L.</span>, ale już nie wobec nabywcy wierzytelności, którą jest strona powodowa.</p>
<p>Z takim poglądem nie sposób się zgodzić. Przedmiotem przelewu jest wierzytelność, tj. prawo podmiotowe wierzyciela do żądania od dłużnika określonego świadczenia. Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 § 2 k.c.</a> wprost wynika, że wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę prawa związane z jej właściwością. Również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 września 2001r., I CKN 379/00 (Lex nr 52661) podkreślił, że w wyniku przelewu przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki wiązał go z dłużnikiem. Innymi słowy, stosunek zobowiązaniowy nie ulegnie zmianie, natomiast zmienia się osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela . Z kolei w innym w wyroku z dnia 11 grudnia 2009r., V CSK 184/09 (Lex nr 553748) Sąd Najwyższy przyjął, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 2)">art. 509 § 2 k.c.</a> wierzytelność przechodzi na nabywcę ze wszystkimi właściwościami, przywilejami i brakami</p>
<p>Jedną z właściwości roszczeń pieniężnych jest, że w określonym terminie ulegają one przedawnieniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 § 1 k.c.</a>). W takim stanie, z niejako określonym terminem przedawnienia, wierzytelność stanowiąca podstawę roszczenia przechodzi na cesjonariusza. Skoro poprzedni właściciel wierzytelności uzyskał przerwanie biegu przedawnienia, to zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 124;art. 124 § 1)">art. 124 § 1 k.c.</a> termin przedawnienia zaczął biec na nowo. W tych okolicznościach strona powodowa nabyła wierzytelność z taką właściwością, że termin jej przedawnienia rozpoczął swój bieg na nowo w dniu 23 września 2009r. tj. w dacie umorzenia postępowania egzekucyjnego, z miał zakończyć się w dniu 23 września 2012r. Jednak już w dniu 28 września 2010r. doszło do kolejnego przerwania biegu terminu przedawnienia roszczenia, bowiem strona powodowa wniosła pozew w przedmiotowej sprawie.</p>
<p>W związku z tym zgłoszony przez pozwaną zarzut przedawnienia był niezasadny, co trafnie ocenił Sąd I instancji.</p>
<p>Z przedstawionych wyżej względów apelacja pozwanej jako bezzasadna została oddalona na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> O kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> i § 12 ust 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).</p>
</div>