I C 357/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 357/12</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 października 2012 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Kędzierzynie - Koźlu Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodnicząca: SSR Irena Minkisiewicz</p> <p>Protokolant: st.sekr. sąd. Barbara Budzynowska</p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 16.10.2012 r. </strong> </p> <p>na rozprawie sprawy</p> <p>z powództwa<strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.zasądza solidarnie od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>na rzecz powoda <span class="anon-block">(...) sp. z o.o.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>kwotę 2.000,00 zł (dwóch tysięcy złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 26.08.2011 r. do dnia zapłaty, której płatność jest solidarna z płatnością kwoty 2.000,00 zł (dwóch tysięcy złotych) zasądzonej od <span class="anon-block">(...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>prawomocnym nakazem zapłaty z dnia 14.02.2012 r. wydanym przez Sąd Rejonowy w Kędzierzynie - Koźlu Wydział I Cywilny w sprawie o sygn. akt I Nc 219/12;</p> <p>2.zasądza solidarnie od pozwanego <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>na rzecz powoda <span class="anon-block">(...) sp. z o.o.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>kwotę 617 zł (sześćset siedemnaście zł) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, której płatność jest solidarna z płatnością co do kwoty 617,00 zł (sześćset siedemnaście złotych) zasądzonej od <span class="anon-block">(...) S.A.</span> <span class="anon-block">V.</span> <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>prawomocnym nakazem zapłaty z dnia 14.02.2012 r. wydanym przez Sąd Rejonowy w Kędzierzynie - Koźlu Wydział I Cywilny w sprawie o sygn. akt I Nc 219/12.</p> <p>Sygn. akt I C 357/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 21.02.2012r. skierowanym przeciwko <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">O.</span>oraz <span class="anon-block">(...) S.A.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>powódka <span class="anon-block">spółka (...) sp. z o.o.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>z pośrednictwem pełnomocnika wniosła o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym o zapłatę solidarnie przez pozwanych na jej rzecz kwoty 2.000,00 zł wraz odsetkami ustawowymi od dnia 26.08.2011r do dnia zapłaty oraz zapłatę poniesionych kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w dniu 25 lipca 2011 r. <span class="anon-block">E. C.</span>– Wiceprezes jej Zarządu, poruszał się samochodem osobowym marki <span class="anon-block">B.</span>o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">drogą nr (...)</span>pomiędzy zjazdami <span class="anon-block">G.</span>– <span class="anon-block">Ł.</span>z <span class="anon-block">P.</span>w kierunku <span class="anon-block">R.</span>i najechał prawą strona pojazdu na nie oznakowany ubytek w jezdni. Ubytek ten posiadał wymiary ok. 40 cm na 40 cm oraz głębokość ok. 20 cm. Kierujący pojazdem i jego pasażer <span class="anon-block">Ł. C.</span>po zdarzeniu dokonali oględzin pojazdu oraz ubytku w jezdni. Oględziny wskazały na ubytek powietrza i uszkodzenie felgi w tylnym kole. Na miejsce zdarzenia został wezwany patrol Policji, który sporządził notatkę urzędową nr <span class="anon-block">(...)</span>wskazując w niej opis i przyczynę zdarzenia. Po zmianie uszkodzonego koła i przejechaniu do miejsca zamieszkania <span class="anon-block">E. C.</span>po dokonaniu szczegółowych oględzin pojazdu stwierdził uszkodzenie felgi prawego przedniego koła. Miejsce zdarzenia i uszkodzenia pojazdu zostały udokumentowane fotograficznie. Na skutek opisanego zdarzenia uszkodzeniu w pojeździe uległy przednia i tylna felga kół z prawej strony pojazdu, amortyzatory, łożyska kół oraz została przestawiona geometria kół. Kolejne sprawdzenie pojazdu wykazało konieczność wymiany wahacza tylnego i przedniego prawego oraz ustawienia zbieżności osi tylnej i przedniej. W dniu 26.07.2011r. powódka zgłosiła powstałą szkodę ubezpieczycielowi zarządcy drogi, którym jest <span class="anon-block">(...)</span>tj. <span class="anon-block">(...) S.A.</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, która nie uznała roszczenia i odmówiła wypłaty odszkodowania. Powódka wyceniła szkodę na kwotę 2.000,00 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Sąd Rejonowy w Kędzierzynie –Koźlu nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym z dnia 14.02.2011r. sygn. I Nc 219/12 orzekł zgodnie z żądaniem pozwu .</em> </p> <p>Powyższego nakazu zapłaty nie zaskarżył pozwany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Pozwany<span class="anon-block">(...)</span>Oddział w <span class="anon-block">O.</span>w ustawowym terminie złożył sprzeciw z dnia 12.03.2012 r. zaskarżając nakaz w całości, wnosząc o oddalenie powództwa w całości jako bezzasadnego. W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany zaprzeczył temu, że powódka doznała szkody w dniu 25 lipca 2011 r. w samochodzie osobowym marki <span class="anon-block">B.</span>o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span>na <span class="anon-block">drodze nr (...)</span>, na skutek najechania w nie znakowany ubytek w jezdni. Strona pozwana podnosiła, że nie można jej zarzucić zaniedbań w zakresie utrzymania drogi, wywiązywania się z obowiązków zarządcy drogi określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850140060" title="Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 (art. 20)">art. 20 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych</a>. <span class="anon-block">Droga krajowa nr (...)</span>, na której doszło do zdarzenia jest zaliczana do klasy G, na których objazdy i kontrola stanu dróg powinna być wykonywana zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami dwa razy w tygodniu. Pozwany dokonywał regularnie kontrolę stanu powierzchni <span class="anon-block">drogi nr (...)</span>na odcinku, na którym doszło do uszkodzenia nawierzchni jezdni z częstotliwością większą od wymaganej zarządzeniem <span class="anon-block">(...)</span>. Zarządca drogi z uwagi na występujące na spornym odcinku drogi ubytki w nawierzchni wprowadził oznakowanie informujące o ich występowaniu w dniu 04.01.2011 r. umieszczając znak ostrzegawczy A-30 wraz z tablicą informującą o ubytkach nawierzchni <span class="anon-block">drogi nr (...)</span>od km 33+500 do km 41=800 tj. na długości 9 km. Umieszczenie znaku miało na celu ostrzeżenie kierowców o występujących utrudnieniach w ruchu i obligowało ich do zachowania szczególnej ostrożności oraz dostosowania prędkości jazdy do warunków panujących na drodze. Niezależnie od umieszczenia oznakowania zarządca na bieżąco wykonywał pilne remonty cząstkowe drogi, w szczególności usuwał ubytki w nawierzchni zagrażające bezpieczeństwu ruchu, potwierdzając to wpisami w dzienniku objazdu dróg. Ostatni objazd przedmiotowej drogi był wykonany w dniu 25.07.2011 r. tj. w dniu zdarzenia . W czasie tego objazdu zarządca nie stwierdził ubytku w nawierzchni jezdni zagrażającego bezpieczeństwu ruchu. Dnia następnego na odcinku <span class="anon-block">drogi krajowej nr (...)</span>w km 36+960 zarządca stwierdził ubytek o głębokości ok. 5 cm, który został wyremontowany. Zdaniem pozwanego Skarb Państwa reprezentowany przez <span class="anon-block">(...) Oddział</span>w <span class="anon-block">O.</span>jako stationes fisci może odpowiadać wobec osób trzecich za szkodę jedynie na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 k.c.</a>, a więc za zawinione działanie lub zaniechanie noszące znamiona czynu zabronionego i pozostające w adekwatnym związku przyczynowym z zaistniała szkodą. W przedmiotowej sprawie zadaniem pozwanego nie można mu przypisać winy, gdyż w sposób należyty wykonywał swoje obowiązki przewidziane ustawą o drogach publicznych. Zdaniem pozwanego za szkodę ponosi odpowiedzialność powódka, gdyż kierujący pojazdem poruszał się z nadmierną prędkością po oznakowanej drodze znakiem ostrzegawczym A-30 i nie zachował należytej ostrożności, do której był zobowiązanych.</p> <p>Strony w dalszych pismach podtrzymywały dotychczasowe stanowisko procesowe.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>Prezesem powodowej <span class="anon-block">spółki (...)</span>z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>jest <span class="anon-block">E. C.</span>. W dniu 25 lipca 2011r. <span class="anon-block">E. C.</span>wraz z <span class="anon-block">Ł. C.</span>poruszali się samochodem osobowym marki <span class="anon-block">B.</span>o nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">drogą nr (...)</span>pomiędzy zjazdami <span class="anon-block">G.</span>– <span class="anon-block">Ł.</span>w kierunku <span class="anon-block">P.</span>- <span class="anon-block">R.</span>. Pojazd najechał prawą strona na nie oznakowany ubytek w powierzchni jezdni. Ubytek ten posiadał wymiar ok. 40 cm na 40 cm oraz głębokość ok. 20 cm. <span class="anon-block">E. C.</span>i <span class="anon-block">Ł. C.</span>po zdarzeniu dokonali oględzin pojazdu oraz ubytku w jezdni. Oględziny wskazały na ubytek powietrza w tylnym kole i uszkodzenie felgi w tymże kole. <span class="anon-block">E. C.</span>wezwał patrol Policji. Na miejsce zdarzenia przybyło dwóch funkcjonariuszy Policji, w tym funkcjonariusz <span class="anon-block">M. W.</span>, który sporządził notatkę urzędową wskazując w niej, że w dniu 25.07.2011 r. o godz. 17:30 na trasie <span class="anon-block">P.</span>– <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">droga nr (...)</span>, na 37 km doszło do najechania przez samochód <span class="anon-block">B.</span>nr rej. <span class="anon-block">(...)</span> stanowiący własność powódki w dziurę. Przyczyną kolizji był stan nawierzchni. Pojazdem kierował <span class="anon-block">E. C.</span>, zaś pasażerem był <span class="anon-block">Ł. C.</span>. Kierowca pojazdu był trzeźwy. Na skutek zdarzenia w samochodzie została uszkodzona obręcz koła tylnego po prawej stronie .</p> <p>Miejsce zdarzenia i uszkodzenia pojazdu bezpośrednio po zdarzeniu zostały udokumentowane fotograficznie przez <span class="anon-block">Ł.</span> <span class="anon-block">C.</span>. Po zmianie uszkodzonego koła i przejechaniu do miejsca zamieszkania <span class="anon-block">E. C.</span> dokonał szczegółowych oględzin pojazdu i stwierdził uszkodzenie felgi prawego przedniego koła. Na skutek opisanego zdarzenia uszkodzeniu w pojeździe uległy przednia i tylna felga kół z prawej strony pojazdu, amortyzatory, łożyska kół oraz ostała przestawiona geometria kół. Kolejne sprawdzenie pojazdu wykazało konieczność wymiany wahacza tylnego i przedniego prawego oraz ustawienia zbieżności osi tylnej i przedniej. Szkoda w pojeździe według powódki wynosiła 2.000 zł.</p> <p>Dowód: zeznania św. <span class="anon-block">Ł. C.</span> k. 73 akt ,</p> <p>zeznania św. <span class="anon-block">E. C.</span> k.85 akt ,</p> <p>zeznania św. <span class="anon-block">M. W.</span> k.89 akt</p> <p>ocena techniczna z dn. 25.07.2011 r. k. 13 akt</p> <p> <span class="anon-block">faktura VAT nr (...)</span> k. 14 akt</p> <p>fotografie k. 9-12 akt</p> <p>notatka urzędowa z kolizji drogowej k. 24 akt</p> <p> <span class="anon-block">Droga krajowa nr (...)</span>, na której doszło do zdarzenia jest zaliczana do klasy G na których objazdy i kontrola stanu dróg powinna być wykonywana zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami dwa razy w tygodniu. Pozwany jest zobowiązany dokonywać kontroli <span class="anon-block">drogi nr (...)</span>na odcinku od miejscowości <span class="anon-block">P.</span>do skrzyżowania z <span class="anon-block">drogą krajową nr (...)</span>, w tym odcinek drogi między <span class="anon-block">P.</span>a <span class="anon-block">R.</span>. Pozwany dokonywał regularnie kontroli stanu powierzchni <span class="anon-block">drogi nr (...)</span>na odcinku, na którym doszło uszkodzenia nawierzchni drogi z częstotliwością dwa razy w tygodniu w godzinach między godzinami 7 i 15 –tą. Kontrole stanu drogi były odnotowywane w dzienniku objazdów. W przypadku stwierdzenia ubytku zagrażającego bezpieczeństwu ruchu prawnicy zarządcy drogi stawili znak pionowy typu „U” lub stawiali przed ubytkiem gumowy pachołek. Pracownicy zarządcy drogi do niebezpiecznych ubytków zaliczają ubytki w jezdni o głębokości większej niż 4 cm i o powierzchni powyżej 0,5 mkw.</p> <p>Zarządca drogi z uwagi na występujące na w.w. odcinku ubytki w nawierzchni jezdni w dniu 04.01.2011r. ustawił znaki informujące o ich występowaniu, umieszczając znak ostrzegawczy A-30 wraz z tablicą informującą o ubytkach w nawierzchni <span class="anon-block">drogi nr (...)</span> od km 33+500 do km 41=800 tj. na długości 9 km. Ostatni objazd przedmiotowej drogi przed zdarzeniem z udziałem pojazdu powódki był wykonany w dniu 25.07.2011 r. ( w poniedziałek ). tj. w dniu zdarzenia, po tym dniu objazd był wykonany w dniach 26,27,28 lipca 2011 r. Zapisy w dzienniku objazdu w powyższych dniach wskazują na prawidłowość oznakowania drogi, nie wskazują na stwierdzenie ubytków lub ubytku w jezdni.</p> <p>Dowód:- zarządzenie nr 1 <span class="anon-block">(...)</span> z dn. 02.01.2008</p> <p>r. w sprawie ustalenia klas istniejących dróg krajowych k.54 -58</p> <p>- zarządzenie nr 1 <span class="anon-block">(...)</span> z dn.</p> <p>08.11.2007 r. w sprawie wytycznych dokonywania objazdów i kontroli</p> <p>dróg krajowych k.59- 60 akt -58 ,</p> <p>- dziennik objazdu dróg n r. <span class="anon-block"> (...)</span> k. 39-53</p> <p>- zeznania św. <span class="anon-block">C. W.</span> k.71</p> <p>-zeznania św. <span class="anon-block">R. R.</span> k.73 akt ,</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">B. P.</span> k. 86</p> <p>W dniu 26.07.2011r. powódka zgłosiła powstałą szkodę zarządcy drogi i ubezpieczycielowi zarządcy drogi oraz <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, który pismem z dnia 26.08.2011 r. nie uznał roszczenia i odmówił wypłaty odszkodowania.</p> <p>Dowód: - zeznania św. <span class="anon-block">E. C.</span> k.85 akt ,</p> <p>- potwierdzenie zawarcia umowy OC k. 21</p> <p>- zgłoszenie szkody z dn. 26.07.2011r k. 17-20 akt</p> <p>- pismo <span class="anon-block">(...) S.A.</span>z dn. 26.08. 20111r. k. 15 akt</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.</p> <p>Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd Rejonowy ustalił, że w dniu 25 lipca 2011 r. ok. godz. 17:30 na <span class="anon-block">drodze krajowej nr (...)</span> na odcinku pomiędzy miejscowościami <span class="anon-block">P.</span>- <span class="anon-block">R.</span> na skutek najechania na ubytek w jezdni doszło od uszkodzenia samochodu osobowego marki <span class="anon-block">B.</span> należącego do powodowej spółki, którym kierował <span class="anon-block">E. C.</span>. Na okoliczności te wskazują zeznania świadków <span class="anon-block">E. C.</span>, <span class="anon-block">Ł. C.</span> oraz <span class="anon-block">M. W.</span>- funkcjonariusza Policji wezwanego ma miejsce zdarzenia, który w tym samym dniu sporządził notatkę urzędową wskazując w niej fakt uszkodzenia pojazdu, którego przyczyną był zły stan jezdni.</p> <p>Fakt, że ubytek w jezdni na odcinku <span class="anon-block">drogi nr (...)</span> wskazanym przez powoda istniał w dniu 26 lipca 2011 r. i tego dnia został wyremontowany potwierdzili świadkowie <span class="anon-block">C. W.</span> i <span class="anon-block">R. R.</span>- pracownicy pozwanego. Powyższym zeznaniom Sąd nie mógł odmówić waloru wiarygodności, gdyż są logiczne, wzajemnie spójne i korelują z dowodami z dokumentów zgromadzonymi w sprawie takimi jak: notatka służbowa dot. kolizji drogowej, opinia techniczna dot. pojazdu z dnia 25.07.2011r. oraz fotografiami z miejsca zdarzenia. Zarówno osobowe źródła dowodowe jak i dowody z dokumentów potwierdzają, że samochód powódki został uszkodzony na skutek najechania w dziurę w jezdni na drodze krajowej, której zarządcą jest pozwany. Fakt, że pozwany jest zarządcą <span class="anon-block">drogi krajowej nr (...)</span> na przedmiotowym odcinku przyznał sam pozwany.</p> <p>Jak wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850140060" title="Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 (art. 1;art. 2;art. 19;art. 19 ust. 2)">art. 1, art. 2 i art.19 ust 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych</a> (Dz.U.2007.19.115 j.t. ) drogą publiczną jest droga zaliczona na podstawie tej ustawy do jednej z kategorii dróg, z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850140060" title="Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 (art. 1)">art. 1</a>).Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie: drogi krajowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe i drogi gminne ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850140060" title="Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 (art. 2)">art.2</a> ), których zarządcami są odpowiednio Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, zarząd województwa, zarząd powiatu i wójt /burmistrz, prezydent miasta/ (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19850140060" title="Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 (art. 19;art. 19 ust. 2)">art. 19 ust.2</a>). Do obowiązków zarządcy między innym należy utrzymanie nawierzchni drogi w należytym stanie ( art. 20).</p> <p>Mając na uwadze treść wyżej powołanych przepisów Sąd Rejonowy rozstrzygając niniejszą sprawę stanął na stanowisku, że na pozwanym jako zarządcy <span class="anon-block">drogi nr (...)</span> ciążył obowiązek utrzymania jej w należytym stanie, w tym dbanie o stan jezdni. W tej sytuacji nie można podzielić stanowiska pozwanego, który twierdził, że nie ponosi on odpowiedzialności za szkodę w pojeździe powódki, gdyż w sposób prawidłowy realizował obowiązki zarządcy nałożone na niego w ustawie o drogach publicznych, a tym samym nie można przypisać mu winny za zaistniałe zdarzenie.</p> <p>Jak wynika ze stanowiska doktryny <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 k.c.</a> po nowelizacji przewiduje odpowiedzialność odszkodowawczą władzy publicznej za jej własne działania i zaniechania. Przy określeniu zasady odpowiedzialności podstawowe znaczenie ma treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 77;art. 77 ust. 1)">art. 77 ust. 1 Konstytucji RP</a>, zgodnie z którym odpowiedzialność za niezgodne z prawem działania organów władzy publicznej nie wymaga zawinienia sprawcy szkody. Tę regułę przejął przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 k.c.</a>, który również uniezależnia od winy władz publicznych przypisanie im obowiązku naprawienia szkody. W piśmiennictwie, przypisanie odpowiedzialności za sam skutek bezprawnego zachowania, a więc niezależnie od oceny strony podmiotowej, określane jest mianem odpowiedzialności na zasadzie ryzyka. Przeciwne stanowisko, uwzględniające przesłankę winy, nie zapewnia minimalnego standardu ochrony określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 77;art. 77 ust. 1)">art. 77 ust. 1 Konstytucji RP</a>, który wskazuje jedynie przesłankę bezprawności i nie różnicuje postaci szkody. Zatem skoro doszło do uszkodzenia pojazdu na skutek złego stanu nawierzchni, zatem istnieje związek przyczynowy pomiędzy szkodą w pojeździe powódki, a złym stanem jezdni na odcinku <span class="anon-block">drogi nr (...)</span>, co do którego na pozwanym jako zarządcy ciążył obowiązek utrzymania jej w należytym stanie, pozwany ma obowiązek naprawić powódce szkodę. Obowiązek ten wynika z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361)">art. 361</a> (§1, § 2) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a>, zgodnie z którym przepisem, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.</p> <p>Powód wykazał zakres szkody i jej wartość, zaś pozwany tej okoliczności w toku procesu nie kwestionował. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Udowodnienie faktu, na którym strona opiera swe żądanie tzw. dowód główny, zwykle wywołuje reakcję strony przeciwnej, która może podjąć dowód przeciwieństwa albo dowód przeciwny, a tego pozwany nie zrobił. Zatem Sąd uznał tę okoliczność za przyznaną i zasądził na rzecz powódki kwotę 2.000 zł.</p> <p>Wobec faktu, że nakaz zapłaty z dnia 14.02.2011r. sygn. I Nc 219/12 wydany przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> jest prawomocny, Sąd zasądził od pozwanego w niniejszej sprawie dochodzoną kwotę 2.000 zł solidarnie z obowiązkiem zapłaty przez pozwane towarzystwo ubezpieczeniowe.</p> <p>Zgodnie z treścią art. 455k.c. jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania. W przedmiotowej sprawie pozwany został wezwany do spełnienia świadczenia w dniu następnym po zdarzeniu tj. w dniu 26.07.2011r, zatem roszczenie w zakresie odsetek ustawowych od dnia 26.08.2011 r. było uzasadnione.</p> <p>Sąd nie podzielił stanowiska pozwanego , że za szkodę ponosi odpowiedzialność powódka, gdyż kierujący pojazdem poruszał się z nadmierną prędkością po oznakowanej drodze znakiem ostrzegawczym A-30 i nie zachował należytej ostrożności, do której był zobowiązanych. Okoliczności te nie zostały wykazane przez pozwaną, do czego ją obligował przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc.</a> Nadto zarzutowi temu przeczą zeznania świadka <span class="anon-block">E. C.</span>, <span class="anon-block">Ł. C.</span> i zapis notatki urzędowej patrolu Policji, który jako przyczynę zdarzenia drogowego wskazał stan jezdni, nie wskazując by kierujący pojazdem naruszył jakiekolwiek zasady ruchu drogowego.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony tj. koszty procesu.</p> </div>