II K 132/11

<p>  <strong> <!-- --> Sygn. akt II K 132/11 </strong> </p> <p>V Ds. 40/10</p> <p/> <div> <h2>WYROK</h2> </div> <p/> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>  <strong> <!-- -->Dnia 06 listopada 2012r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">B.</span> w II Wydziale Karnym</strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Lucyna Brzoskowska</p> <p>Protokolant: sekr. sąd. Elżbieta Mazur - Łukasik</p> <p>przy udziale Asesora Prokuratury Rejonowej w <span class="anon-block">B.</span> – Anna Andruszkiewicz</p> <p>  <strong> <!-- -->po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 14.09.2011 roku, 28.09.2011 roku, 09.11.2011 roku, 12.12.2011 roku, 11.01.2012 roku, 22.02.2012 roku, 28.03.2012 roku<em> <!-- -->, </em>14.05.2012 roku, 18.07.2012 roku, 12.09.2012 roku, 31.10.2012 roku, </strong> </p> <p/> <p>  <strong> <!-- --> sprawy : </strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. G. (1)</span> </strong>, syna <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>I.  w okresie od 01 stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku, w <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego procederu źródło dochodu, wielokrotnie nabywał, a następnie wprowadził do obrotu uprzednio sprowadzone z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>, gmina <span class="anon-block">B.</span>wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu, w postaci co najmniej 1521 paczek papierosów różnych marek po 20 sztuk papierosów w każdej paczce, przy czym dokonał uszczuplenia podatku VAT w kwocie 3911 złotych, podatku akcyzowego w kwocie 15861 złotych i należności celnej o wartości 701 złotych,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 91;art. 91 § 3)">art. 91 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a>,</em> </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span>,</strong> syna <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">D.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>II.  w okresie od listopada 2009 roku do 22 czerwca 2010 roku, w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego procederu źródło dochodu, wielokrotnie sprowadził z Federacji Rosyjskiej do pospolitej Polskiej przez Przejście Graniczne w <span class="anon-block">B.</span>, gmina <span class="anon-block">B.</span>wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu, oraz nabył takie wyroby od innych osób, w postaci co najmniej 9250 paczek papierosów różnych marek po 20 sztuk papierosów w każdej paczce, przy czym dokonał uszczuplenia podatku VAT w kwocie 23 786 złotych, podatku akcyzowego w kwocie 96 458 złotych i należności celnej o wartości 7 400 złotych,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 3)">art. 86 § 1 i 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63;art. 63 § 6)">art. 63 § 6 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§ 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5kks</a> </em> </strong> </p> <p>III.  w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, wielokrotnie i systematycznie udzielił funkcjonariuszowi celnemu Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">A. J. (1)</span>korzyści majątkowe w postaci ok. 100 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy z Federacji Rosyjskiej do Polski, łącznie około 5000 zł., 100 litrów paliwa do samochodu oraz wyroby tytoniowe w postaci pięciu pakietów papierosów marki LM „zielone" w zamian za odstąpienie od czynności celnych i umożliwienie przemytu na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu w osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przez co nakłaniał osoby pełniące funkcje publiczne do naruszenia prawa.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>,</em> </strong> </p> <p>IV.  w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, wielokrotnie i systematycznie udzielił funkcjonariuszowi celnemu Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">A. J. (1)</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, po ok. 50 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy RP z Federacją Rosyjską, łącznie około 3400zł. oraz nieustalonej ilości paliwa pochodzące od <span class="anon-block">G. G. (1)</span>w zamian za odstąpienie od czynności celnych i umożliwienie przemytu na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przez co nakłaniał osoby pełniące funkcje publiczne do naruszenia prawa,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>,</em> </strong> </p> <p>V.  w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwo <span class="anon-block">(...)</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, wielokrotnie i systematycznie udzielił funkcjonariuszowi Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">A. J. (1)</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, po ok. 250 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy RP z Federacją Rosyjską, łącznie około 3750zł. pochodzące od obywatela Federacji Rosyjskiej <span class="anon-block">T. T.</span>w zamian za odstąpienie od czynności celnych i umożliwienie przemytu na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi mi skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na OC <span class="anon-block">B.</span>, przez co nakłaniał osoby pełniące funkcje publiczne do naruszenia prawa,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </em> </strong> </p> <p>VI.  w dniu 20 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>woj. <span class="anon-block">(...)</span>udzielił funkcjonariuszowi celnemu Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">D. W.</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy w kwocie 100 zł. oraz butelki o pojemności 1 litra alkoholu m-ki <span class="anon-block">(...)</span>w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest odstąpienie, w nocy 19 czerwca 2010r. na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, od szczegółowej kontroli celnej pojazdu m-ki <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span>kierowanego przez <span class="anon-block">B. D. (1)</span>przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonej ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy ukrytych w tymże pojeździe,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> </em> </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. G. (1)</span>,</strong> syna <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">J.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>VII.  w okresie od listopada 2009 roku do 22 czerwca 2010 roku, w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, wielokrotnie sprowadził z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej przez Przejście Graniczne w <span class="anon-block">B.</span>, gmina <span class="anon-block">B.</span>wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu, oraz nabył takie wyroby od innych osób, w postaci co najmniej 17756 paczek papierosów różnych marek po 20 sztuk papierosów w każdej paczce, przy czym dokonał uszczuplenia podatku VAT w kwocie 45660 złotych, podatku akcyzowego w kwocie 185158 złotych i należności celnej o wartości 8182 złotych,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 3)">art. 86 § 1 i 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63;art. 63 § 6)">art. 63 § 6 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§ 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a>,</em> </strong> </p> <p>VIII.  w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, wielokrotnie i systematycznie, za pośrednictwem <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, udzielił funkcjonariuszowi celnemu Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">A. J. (1)</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, po ok. 50 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy RP z Federacją Rosyjską, łącznie około 3400 zł. oraz nieustalonej ilości paliwa w zamian za odstąpienie od czynności celnych i umożliwienie przemytu na teren niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przez co nakłaniał osoby pełniące funkcje publiczne do naruszenia prawa,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>,</em> </strong> </p> <p>4.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J. (1)</span> </strong>z domu <span class="anon-block">J.</span>, córkę <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">T.</span> z domu <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">urodzoną (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span>,</p> <p>oskarżoną to, że:</p> <p>IX.  w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, jako funkcjonariusz celny Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span>, w związku z pełnieniem tej funkcji publicznej, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wielokrotnie i systematycznie przyjęła, od przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, po ok. 100 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy z Federacji Rosyjskiej do Polski, łącznie około 5000 zł., około 100 litów paliwa do samochodu oraz wyroby tytoniowe w postaci pięciu pakietów papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span> za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest w zamian za odstąpienie od szczegółowej kontroli celnej i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przy czym z popełnienia przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65kk</a>,</em> </strong> </p> <p>X.  w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, jako funkcjonariusz celny Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span>, w związku z pełnieniem tej funkcji publicznej, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wielokrotnie i systematycznie, za pośrednictwem <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przyjęła, pochodzące od przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski obywatela Federacji Rosyjskiej <span class="anon-block">T. T.</span>, korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, po ok. 250 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy z Federacji Rosyjskiej do Polski, łącznie około 3750 zł., za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest w zamian za odstąpienie od szczegółowej kontroli celnej i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przy czym z popełnienia przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a> </em> </strong> </p> <p>XI.  w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, jako funkcjonariusz celny Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span>, w związku z pełnieniem tej funkcji publicznej, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wielokrotnie i systematycznie, za pośrednictwem <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przyjęła, pochodzące od przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, po ok. 50 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy z Federacji Rosyjskiej do Polski, łącznie około 3400 zł., za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest w zamian za odstąpienie od szczegółowej kontroli celnej i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przy czym z popełnienia przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65kk</a> </em> </strong> </p> <p>5.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. J. (1)</span> </strong>z domu <span class="anon-block">S.</span>, córkę <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">Ł.</span> z domu <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">urodzoną (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>oskarżoną o to, że:</p> <p>XII.  okresie od stycznia 2010 roku do 21 czerwca 2010 roku, w <span class="anon-block">B.</span> i innych miejscach województwa <span class="anon-block"> (...)</span>, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, wielokrotnie nabywała, a następnie wprowadziła do obrotu uprzednio sprowadzone z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span> wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu, w postaci co najmniej 1630 paczek papierosów różnych marek po 20 sztuk papierosów w każdej paczce, przy czym dokonała uszczuplenia podatku VAT w kwocie 4191 złotych, podatku akcyzowego w 16997 złotych i należności celnej o wartości 1304 złotych,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 91;art. 91 § 3)">art. 91 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§ 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a>,</em> </strong> </p> <p>6.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S. (1)</span>,</strong> syna <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>XIII.  w okresie co najmniej od 18 listopada 2009 roku do 22 czerwca 2010 roku w nieustalonych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, jako asystent zespołu ewidencji i przetwarzania danych grupy służby granicznej w Placówce Straży Granicznej w <span class="anon-block">B.</span>, będąc funkcjonariuszem publicznym, w warunkach czynu ciągłego, przekraczając swoje uprawnienia ujawnił informacje, uzyskane w związku z wykonywaniem czynności służbowych w ten sposób, iż osobiście, telefonicznie lub przesyłając wiadomości tekstowe przekazywał <span class="anon-block">G. G. (1)</span>informacje o planowanych działaniach Straży Granicznej, pełnionych służbach przez innych funkcjonariuszy Straży Granicznej z <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">B.</span>, oraz o umieszczeniu jego samochodów i innych osób na listach, co skutkowało przeprowadzeniem szczegółowych kontroli takich pojazdów lub powtórnych kontroli w celu ujawnienia przemycanych wyrobów tytoniowych lub nie przeprowadzaniem takiej kontroli pojazdów w razie braku umieszczenia ich na powyższej liście, a ujawnianie tych informacji osobom zainteresowanym mogło narazić na szkodę prawnie chroniony interes oraz uniemożliwić skuteczną kontrolę graniczną osób i środków transportu, przekraczających granicę Państwa, czym działał też na szkodę interesu publicznego,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 266;art. 266 § 2)">art. 266 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art.11 § 2 kk</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>,</em> </strong> </p> <p>7.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. T.</span> </strong>, syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">T.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">A.</span> - <span class="anon-block">A.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>XIV.  w okresie od 01 stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku, w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span> i innych miejscach województwa <span class="anon-block"> (...)</span>, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, wielokrotnie sprowadził z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>, gmina <span class="anon-block">B.</span> wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu oraz nabył takie wyroby od innych osób, w postaci co najmniej 1530 paczek papierosów różnych marek po 20 sztuk papierosów w każdej paczce, przy czym dokonał uszczuplenia podatku VAT w kwocie 3934 złotych, podatku akcyzowego w kwocie 15955 złotych i należności celnej o wartości 1244 złotych,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 3)">art. 86 § 1 i 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63;art. 63 § 6)">art. 63 § 6 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54)">art. 54</a>§</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 ()">kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a>,</em> </strong> </p> <p>XV.  okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, wielokrotnie i systematycznie, za pośrednictwem <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, udzielił funkcjonariuszowi celnemu Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">A. J. (1)</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, po ok. 250 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy RP z Federacją Rosyjską, łącznie około 3750 zł. w zamian za odstąpienie od czynności celnych i umożliwienie przemytu na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przez co nakłaniał osoby pełniące funkcje publiczne do naruszenia prawa,</p> <p>- <strong> <!-- --> <em> <!-- -->to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </em> </strong> </p> <p>8.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. W.</span>, </strong> syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">B.</span> z domu <span class="anon-block">N.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>XVI.  w dniu 20 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>woj. <span class="anon-block">(...)</span>, jako funkcjonariusz celny Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span>, w związku z pełnieniem tej funkcji publicznej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął od <span class="anon-block">D. G. (1)</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy w kwocie 100 zł. oraz butelki o pojemności 1 litra alkoholu marki <span class="anon-block">(...)</span>w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest odstąpienie, w nocy 19 czerwca 2010 roku na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, od szczegółowej kontroli celnej pojazdu m-ki <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span>kierowanego przez <span class="anon-block">B. D. (1)</span>przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonej ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy ukrytych w tymże pojeździe,</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->- to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228 § 3 kk</a> </em> </strong> </p> <p>ORZEKA</p> <p>I.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. G. (1)</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, z tym ustaleniem, że w okresie od marca 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku, w <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego procederu źródło dochodu, wielokrotnie nabywał, a następnie wprowadził do obrotu uprzednio sprowadzone z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>, gmina <span class="anon-block">B.</span>wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu, w postaci co najmniej 1421 paczek papierosów różnych marek po 20 sztuk papierosów w każdej paczce, przy czym dokonał uszczuplenia podatku VAT w kwocie 3654,80 złotych, podatku akcyzowego w kwocie 14818 złotych i należności celnej o wartości 1137 złotych i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 91;art. 91 § 3)">art. 91 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a> skazuje go, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65§3kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7§2kks</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 2)">art. 38§1 pkt 2 kks</a> wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzi w stosunku miesięcznym oraz wymierza grzywnę w wysokości 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>II.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to:</p> <p>- za czyn z punktu II aktu oskarżenia na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 3)">art. 86 § 1 i 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63;art. 63 § 6)">art. 63 § 6 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§ 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5kks</a> skazuje go, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 3)">art. 86§3kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7§2kks</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 2)">art. 38§1 pkt 2 kks</a> wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz wymierza grzywnę w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>- za czyn z punktu III aktu oskarżenia na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> skazuje go, opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229§3kk</a> wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawieni wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2kk</a> wymierza grzywnę w wysokości 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>- za czyn z punktu IV aktu oskarżenia na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> skazuje go, opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229§3kk</a> wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawieni wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2kk</a> wymierza grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>- za czyn z punktu V aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, iż dopuścił się go w okresie od lutego 2010 roku do maja 2010 roku i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> skazuje go, opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229§3kk</a> wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawieni wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2kk</a> wymierza grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39§1 i 2 kks</a> w miejsce wymierzonych oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong>jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierza karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz w miejsce wymierzonych jednostkowych kar grzywny wymierza karę łączną grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>IV.  oskarżonego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong> uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu z punktu VI aktu oskarżenia,</p> <p>V.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. G. (1)</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to:</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->- </em> </strong>za czyn z punktu VII aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku, w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, wielokrotnie sprowadził z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej przez Przejście Graniczne w <span class="anon-block">B.</span>, gmina <span class="anon-block">B.</span>wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu, oraz nabył takie wyroby od innych osób, w postaci co najmniej 1826 paczek papierosów różnych marek po 20 sztuk papierosów w każdej paczce, przy czym dokonał uszczuplenia podatku VAT w kwocie 4696 złotych, podatku akcyzowego w kwocie 19042 złotych i należności celnej o wartości 1461 złotych i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 3)">art. 86 § 1 i 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63;art. 63 § 6)">art. 63 § 6 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§ 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a> skazuje go, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 3)">art. 86§3kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7§2kks</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 2)">art. 38§1 pkt 2 kks</a> wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz wymierza grzywnę w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>- za czyn z punktu VIII aktu oskarżenia na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229§3kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12kk</a> skazuje go, opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229§3kk</a> wymierza karę 2(dwóch) lat pozbawieni wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2kk</a> wymierza grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>VI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39§1 i 2 kks</a> w miejsce wymierzonych oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. G. (1)</span> </strong>jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierza karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz w miejsce wymierzonych jednostkowych kar grzywny wymierza karę łączną grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>VII.  oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J. (1)</span> </strong>uznaje za winną popełnienia zarzucanych jej czynów i za to:</p> <p>- za czyn z punktu IX aktu oskarżenia na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228§3kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65kk</a> skazuje ją, opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228§3kk</a> wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2kk</a> wymierza grzywnę w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych oraz na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41§1kk</a> orzeka środek karny w postaci zakazu zatrudnienia w strukturach celnych na okres 4 (czterech) lat,</p> <p>- za czyn z punktu X aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż dopuściła się go w okresie od lutego 2010 roku do maja 2010 roku i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228§3kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65kk</a> skazuje ją, opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228§3kk</a> wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2kk</a> wymierza grzywnę w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych oraz na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41§1kk</a> orzeka środek karny w postaci zakazu zatrudnienia w strukturach celnych na okres 4 (czterech) lat,</p> <p>- za czyn z punktu XI aktu oskarżenia na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228§3kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65kk</a> skazuje ją, opierając wymiar kary o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228§3kk</a> wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2kk</a> wymierza grzywnę w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych oraz na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41§1kk</a> orzeka środek karny w postaci zakazu zatrudnienia w strukturach celnych na okres 4 (czterech) lat,</p> <p>VIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§ 1 kk</a> w miejsce wymierzonych oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J. (1)</span> </strong>jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierza karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 2)">art. 86§2kk</a> w miejsce wymierzonych jednostkowych kar grzywny wymierza karę łączną grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 90;art. 90 § 1;art. 90 § 2)">art. 90§1 i 2 kk</a> orzeka łączny środek karny w postaci zakazu zatrudnienia w strukturach celnych na okres 4 (czterech) lat,</p> <p>IX.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt 1kk</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J. (1)</span> </strong>kary łącznej pozbawienia wolności zawiesza na okres próby 4 (czterech) lat,</p> <p>X.  oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. J. (1)</span> </strong>uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu z punktu XII aktu oskarżenia i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 91;art. 91 § 3)">art. 91 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§ 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a> skazuje ją, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65§3kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7§2kks</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 2)">art. 38§1 pkt 2kks</a> wymierza karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym oraz wymierza grzywnę w wysokości 60 (sześćdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>XI.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S. (1)</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z punktu XIII aktu oskarżenia i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231§1kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 266;art. 266 § 2)">art. 266§2kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2kk</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12kk</a> skazuje go, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231§1kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3kk</a> wymierza karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,</p> <p>XII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt 1kk</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S. (1)</span> </strong> kary pozbawienia wolności zawiesza na okres próby 2 (dwóch) lat,</p> <p>XIII.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41;art. 41 § 1)">art. 41§1kk</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S. (1)</span> </strong> środek karny w postaci zakazu zatrudnienia w strukturach służby granicznej na okres 2 (dwóch) lat,</p> <p>XIV.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. T.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to:</p> <p>- za czyn z punktu XIV aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż dopuścił się go w okresie od lutego 2010 roku do maja 2010 roku i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 3)">art. 86 § 1 i 3 kks</a> w zb. z art. zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a> skazuje go, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 3)">art. 86§3kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 2)">art. 7§2kks</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 38;art. 38 § 1;art. 38 § 1 pkt. 2)">art. 38§1 pkt 2kks</a> wymierza karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz wymierza grzywnę w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>- za czyn z punktu XV aktu oskarżenia z tym ustaleniem, iż dopuścił się go w okresie od lutego 2010 roku do maja 2010 roku i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229§3kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12kk</a> skazuje go, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229§3kk</a> wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2kk</a> wymierza grzywnę w wysokości 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych</p> <p>XV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 39;art. 39 § 1;art. 39 § 2)">art. 39§1 i 2 kks</a> w miejsce wymierzonych oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. T.</span> </strong>jednostkowych kar pozbawienia wolności wymierza karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz w miejsce wymierzonych jednostkowych kar grzywny wymierza karę łączną grzywny w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 50 (pięćdziesiąt) złotych,</p> <p>XVI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69§1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70§1 pkt 1kk</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. T.</span> </strong>kary łącznej pozbawienia wolności zawiesza na okres próby 4 (czterech) lat,</p> <p>XVII.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. W.</span> </strong>uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu z punktu XVI aktu oskarżenia<em> <!-- -->,</em> </p> <p>XVIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 32;art. 32 § 1;art. 32 § 2;art. 32 § 3)">art. 32§1 i 2 i 3 kks</a> orzeka wobec oskarżonych <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. G. (1)</span> i <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong> solidarnie środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w kwocie 13.100,00 złotych,</p> <p>XIX.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 32;art. 32 § 1;art. 32 § 2)">art. 32§1 i 2 kks</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong> środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w kwocie 46.300,00 złotych,</p> <p>XX.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 32;art. 32 § 1;art. 32 § 2)">art. 32§1 i 2 kks</a> orzeka wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. G. (1)</span> </strong> środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w kwocie 15.200,00 złotych,</p> <p>XXI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 32;art. 32 § 1;art. 32 § 2;art. 32 § 3)">art. 32§1 i 2 i 3 kks</a> orzeka wobec oskarżonych <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. J. (1)</span> i <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong>solidarnie środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w kwocie 16.300,00 złotych,</p> <p>XXII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 32;art. 32 § 1;art. 32 § 2;art. 32 § 3)">art. 32§1 i 2 i 3 kks</a> orzeka wobec oskarżonych <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. T.</span> i <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong>solidarnie środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w kwocie 10.000,00 złotych,</p> <p>XXIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45§1kk</a> orzeka wobec oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J. (1)</span> </strong>środek karny przepadku równowartości korzyści majątkowej pochodzącej z przestępstwa na rzecz Skarbu Państwa w wysokości 12.150,00 złotych,</p> <p>XXIV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 33;art. 33 § 1)">art. 33§1kks</a> orzeka przepadek ściągnięcia równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa skarbowego wobec:</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">L. G. (1)</span> w kwocie 2.200,00 złotych,</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> w kwocie 11.760,00 złotych,</p> <p>- oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span> w kwocie 6.900,00 złotych,</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> w kwocie 4.800 złotych</p> <p>- oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span> w kwocie 4.600 złotych,</p> <p>XXV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 30;art. 30 § 1;art. 30 § 2)">art. 30 § 1 i 2 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 31;art. 31 § 5;art. 31 § 6)">art. 31 § 5 i 6 k.k.s.</a> orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci 1077 paczek papierosów różnych marek oraz 12 pojemników o poj. 1,75l z cieczą o woni alkoholu, 1 butelka o poj. 0,5l z cieczą przechowywanych w magazynie depozytowym Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">B.</span> zapisanych pod pozycjami 6-14, 25-31, 35-38, 52-56 zapisanych pod numerem 10/11 księgi przechowywania przedmiotów oraz dowody rzeczowe w postaci 530 paczek papierosów różnych marek zapisanych pod numerami Drz 446/10,Drz 447/10, Drz 448/10 przechowywanych w magazynie depozytowym Oddziału Celnego w <span class="anon-block">B.</span>i zarządza ich zniszczenie oraz ;</p> <p>XXVI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 29;art. 29 ust. 2)">art. 29 ust. 2 k.k.s.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 § 2)">art. 30§2 k.k.</a>s i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 31;art. 31 § 3;art. 31 § 3 pkt. 1)">art. 31§3 pkt 1 k.k.s.</a> a contrario orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci samochodu osobowego marki <span class="anon-block">M.</span>, nr rej. <span class="anon-block"> (...)</span>, wraz z dowodem rejestracyjnym nr <span class="anon-block"> (...)</span>, 2 sztuki kluczyków, przechowywanych na parkingu <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> pod pozycją <span class="anon-block"> (...)</span> (odpowiednio zapisanych pod pozycjami Drz 5/11, Drz 6/11, Drz 7/11);</p> <p>XXVII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2kpk</a> zwrócić <span class="anon-block">G. G. (1)</span>dowody rzeczowe w postaci: telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki S. (...)</span>o numerze <span class="anon-block">(...)</span>wraz z baterią <span class="anon-block">(...)</span>(bez karty SIM), telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N.</span>model 6610i o numerze <span class="anon-block">(...)</span>wraz z baterią <span class="anon-block">(...)</span>oraz kartą SIM <span class="anon-block">(...)</span>, karta SIM o nr <span class="anon-block">(...)</span>, karta pamięci <span class="anon-block">(...)</span>, telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N.</span>model 6500c o numerze <span class="anon-block">(...)</span>wraz z baterią <span class="anon-block">(...)</span>zapisane pod pozycją 1-5, zapisanych pod numerem 10/11 księgi przechowywania przedmiotów Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>XXVIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> zwrócić <span class="anon-block">J. S. (1)</span>dowód rzeczowy w postaci: telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N. (...)</span>o numerze <span class="anon-block">(...)</span>wraz z kartą SIM oraz baterią zapisane pod pozycją 15, zapisanych pod numerem 10/11 księgi przechowywania przedmiotów Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>XXIX.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> zwrócić <span class="anon-block">A. J. (1)</span>dowody rzeczowe w postaci: telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N. (...)</span>o numerze <span class="anon-block">(...)</span>wraz z kartą SIM oraz baterią, telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S.</span>o numerze <span class="anon-block">(...)</span>z kartą SIM, telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S. (...)</span>o numerze <span class="anon-block">(...)</span>z kartą SIM, telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N.</span>o numerze <span class="anon-block">(...)</span>, dwa telefony <span class="anon-block">marki N.</span>i bateriami - zapisane pod pozycją 16-21 zapisanych pod numerem 10/11 księgi przechowywania przedmiotów Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>XXX.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> zwrócić <span class="anon-block">G. J. (1)</span>dowód rzeczowy w postaci: telefon komórkowy <span class="anon-block">marki M.</span>o numerze <span class="anon-block">(...)</span>wraz z kartą SIM zapisane pod pozycją 22, zapisanych pod numerem 10/11 księgi przechowywania przedmiotów Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>XXXI.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> zwrócić <span class="anon-block">D. G. (1)</span>dowody rzeczowe w postaci: telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S.</span>o nr <span class="anon-block">(...)</span>bez karty SIM, telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N. (...)</span>o nr <span class="anon-block">(...)</span>z kartą SIM, telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N. (...)</span>, telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N. (...)</span>, wizytówka, 6 kartek - zapisane pod pozycją 43-51, zapisanych pod numerem 10/11 księgi przechowywania przedmiotów Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>XXXII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> zwrócić <span class="anon-block">T. T.</span>dowody rzeczowe w postaci: karta SIM o numerze <span class="anon-block">(...)</span>, pięć sztuk karteczek, telefon <span class="anon-block">marki N.</span>- zapisane pod pozycją 32-34, zapisanych pod numerem 10/11 księgi przechowywania przedmiotów Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>XXXIII.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230§2 kpk</a> zwrócić <span class="anon-block">L. G. (1)</span>dowody rzeczowe w postaci: notes, umowa o świadczenie usług, cztery kartki z numerami telefonów, - zapisane pod pozycją 39-42, zapisanych pod numerem 10/11 księgi przechowywania przedmiotów Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">B.</span>,</p> <p>XXXIV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44§2kk</a> orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowody rzeczowe w postaci: kartki papieru z nadrukowanym tekstem zapisanych za numerem Drz 455/10 przechowywany w aktach sprawy – koperta k. 227 oraz kartki papieru z nadrukowanym tekstem zapisanych za numerem Drz 466/10 przechowywany w aktach sprawy – koperta k. 249, poprzez pozostawienie w aktach sprawy,</p> <p>XXXV.  na podstawie art. 63§1k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong> kary łącznej pozbawienia wolności zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od 22 czerwca 2010 roku do dnia 21 lipca 2010 roku przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,</p> <p>XXXVI.  na podstawie art. 63§1k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J. (1)</span> </strong>kary łącznej grzywny zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od 22 czerwca 2010 roku do dnia 15 lipca 2010 roku przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest dwóm dziennym stawkom grzywny,</p> <p>XXXVII.  na podstawie art. 63§1k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. T.</span> </strong> kary łącznej grzywny zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od 22 czerwca 2010 roku do dnia 11 sierpnia 2010 roku przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest dwóm dziennym stawkom grzywny,</p> <p>XXXVIII.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">J. J. (3)</span> wynagrodzenie za wykonywanie obrony z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> w śledztwie w kwocie 300 złotych (oraz 23% podatku VAT) oraz za postępowanie sądowe w kwocie 1260 złotych (oraz 23% podatku VAT),</p> <p>XXXIX.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1kpk</a> zwalnia oskarżonych z ponoszenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa w całości, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt. 2 kpk</a> odnośnie <span class="anon-block">D. W.</span> koszty procesu ponosi Skarb Państwa.</p> <p>SSR Lucyna Brzoskowska</p> <p> <strong> <!-- -->sygn. akt IIK 132/11</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. W.</span>w punkcie XVI aktu oskarżenia został oskarżony o to, że w dniu 20 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>woj. <span class="anon-block">(...)</span>, jako funkcjonariusz celny Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span>, w związku z pełnieniem tej funkcji publicznej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął od <span class="anon-block">D. G. (1)</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy w kwocie 100 zł. oraz butelki o pojemności 1 litra alkoholu marki <span class="anon-block">(...)</span>w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest odstąpienie, w nocy 19 czerwca 2010 roku na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, od szczegółowej kontroli celnej pojazdu m-ki <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span>kierowanego przez <span class="anon-block">B. D. (1)</span>przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonej ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy ukrytych w tymże pojeździe, to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228 § 3 k.k.</a> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>w punkcie VI aktu oskarżenia został oskarżony o to, że w dniu 20 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>woj. <span class="anon-block">(...)</span>udzielił funkcjonariuszowi celnemu Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">D. W.</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy w kwocie 100 zł. oraz butelki o pojemności 1 litra alkoholu m-ki <span class="anon-block">(...)</span>w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest odstąpienie, w nocy 19 czerwca 2010r. na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, od szczegółowej kontroli celnej pojazdu m-ki <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr. rej. (...)</span>kierowanego przez <span class="anon-block">B. D. (1)</span>przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonej ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy ukrytych w tymże pojeździe, to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 kk</a>.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</span> </strong> </p> <p>W Oddziale Celnym w <span class="anon-block">B.</span> od 26 kwietnia 2004 roku była zatrudniona oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> na stanowisku młodszego kontrolera celnego. Pełniła funkcje – stanowisko kontroli celnej w granicznym ruchu podróżnych, stanowisko rewidenta, stanowisko rachmistrza, stanowisko obsługi wagowej, stanowisko obsługi kasowej w oddziale, opiekun psa służbowego.</p> <p>We wrześniu 2009 roku będąc na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, w czasie kontroli szczegółowej na <span class="anon-block">(...)</span>przeprowadzanej przez celników, oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>spotkał swoją znajomą oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>. Oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span>zapytał celniczkę, czy zechciałaby porozmawiać o lepszej współpracy. Oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>zgodziła się i umówili się u niej w domu. Oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>podała mu swój numer telefonu. Po około tygodniu-dwóch w godzinach popołudniowych oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>pojechał do domu oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>do miejscowości <span class="anon-block">T.</span>. Po przyjeździe oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>zastał oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, która była sama w domu. Zaczęli rozmawiać na temat „współpracy”, która miała polegać na tym, że oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>będzie przekraczał granicę z nadwyżką towaru na jej zmianach. Oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>obiecała mu, że pomoże mu jak będzie miał problemy z celnikami. Pomiędzy oskarżonym <span class="anon-block">D. G. (1)</span>a oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>wytworzył się swoisty układ. Polegał on na tym, że <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, który przemycał na teren Polski z Rosji wyroby akcyzowe wręczał oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy w kwocie po 100 złotych za jednorazowe przekroczenie granicy z Federacji Rosyjskiej do Polski. Wręczał jej korzyści majątkowe w zamian za to, że oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>pomoże mu w bezproblemowych wjazdach samochodem z ponadnormatywną ilością wyrobów akcyzowych, w ramach odstąpienia od szczegółowej kontroli celnej i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>. Oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>jako funkcjonariusz celny wykorzystując swoje kontakty służbowe niejednokrotnie powodowała, że samochód kierowany przez oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przechodził kontrole pozorną lub odstępowano od rewizji celnej jego pojazdu.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>od listopada 2009 roku zaczął jeździć na zmianie oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>do Rosji sam, a następnie również wraz z <span class="anon-block">G. G. (1)</span>swoim samochodem <span class="anon-block">B.</span>. <span class="anon-block">D. G. (1)</span>w tym okresie jeździł 3-4 razy w tygodniu i przemycał najczęściej w baku samochodu 3-4 pakiety papierosów bez akcyzy. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>powiedział oskarżonemu <span class="anon-block">G. G. (1)</span>o układzie pomiędzy nim a oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>oraz o tym, że trzeba będzie zapłacić, to będą składać się po 50 złotych, czyli razem 100 złotych. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wręczał oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>pieniądze w łącznej kwocie po 100 złotych po każdym bezproblemowym przejeździe przez granicę na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span>od samego początku wiedział o układzie oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>z oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>za przysługę ze strony oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>najczęściej dawał jej również paliwo, które zawoził do jej domu i przelewał do jej samochodu <span class="anon-block">F. (...)</span>. Zdarzało się też, że po paliwo przyjeżdżał partner oskarżonej <span class="anon-block">A. J.</span>o imieniu <span class="anon-block">A.</span> <em> <!-- -->. </em>Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku przekazał oskarżonej <span class="anon-block">A. J.</span>łącznie około 100 litrów paliwa do samochodu oraz dał jej łącznie około 5 pakietów papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>w zamian za odstąpienie od czynności celnych i umożliwienie oskarżonemu <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przemytu na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy oraz za udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>pozostawał w stałym kontakcie z oskarżoną <span class="anon-block">A. J.</span>i nie miał problemów na granicy podczas przekraczania pasa na przejściu granicznym z ponadnormatywnym towarem podlegającemu zgłoszeniu celnemu. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku jeździł do Rosji po papierosy bez akcyzy z częstotliwością zmian <span class="anon-block">A. J.</span>, około cztery razy w tygodniu. Zdarzało się, że oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przekraczał granicę na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>także wtedy, gdy oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span>nie pełniła służby na granicy i także nie miał kłopotów, gdyż układ trwał nadal. Celnicy wiedzieli, że mają go nie sprawdzać, a później rozliczał się z <span class="anon-block">A. J.</span>wręczając jej po około 50 złotych <em> <!-- -->z</em>a jednorazowe przekroczenie granicy RP z Federacją Rosyjską.</p> <p>Oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>i oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>ustalili formę kontaktu. Na początku oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>dzwonił do celniczki na jej prywatny telefon. Później mężczyzna dał jej swój stary aparat telefoniczny <span class="anon-block">marki N.</span>, a <span class="anon-block">A. J.</span>kupowała do niego kartę startową. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>posiadał jeszcze trzy telefony, z których jeden był oficjalny, a z pozostałych prowadził z oskarżoną <span class="anon-block">A. J.</span>korespondencję sms-ową, a gdy był po rosyjskiej stronie, to zawsze dostawał od <span class="anon-block">A. J.</span>sms-y o sytuacji na granicy, udzielała informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawniała rodzaj, ilości i skład osobowy służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>poznał w 2008 roku <span class="anon-block">T. T.</span> <em> <!-- -->. </em>Od stycznia 2010 roku oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>zaczął współpracować z oskarżonym <span class="anon-block">T. T.</span>w zakresie przemytu wyrobów tytoniowych. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>jeździł własnym samochodem, ale korzystał z układu oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>na granicy. Za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>płacił oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>kwotę po 250 złotych za bezpieczny przejazd przez przejście graniczne. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>przywoził papierosy z Rosji, które sprzedawał w Polsce oskarżonemu <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, a z pieniędzy ze sprzedaży oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>potrącał kwotę 250-300 złotych dla oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, a pozostałą częścią rozliczali się według uzgodnienia. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>jeździł około 4 razy w tygodniu. Czasem był cofnięty. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>nie płacił bezpośrednio oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, nie kontaktował się z nią, ale wiedział, że oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>ma układ z oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>i godził się, by za jego pośrednictwem wręczać korzyści majątkowe oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>.</p> <p>W maju 2010 roku po godzinie 22.00, kiedy oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>stał na pasie po stronie polskiej, gdy wjechała grupa mobilna Izby Celnej w <span class="anon-block">O.</span>na przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span> <em> <!-- -->. </em>Wówczas oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>skontaktował się z oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>i za pomocą sms-a napisał, aby zrobiła tak, by było bezpiecznie na przejściu granicznym. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>otrzymał zwrotnego sms-a od oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, że będzie dobrze. Po wjechaniu przez oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>na pas, jeden z celników skierował go na <span class="anon-block">(...)</span>celem uniknięcia kontroli przez grupę mobilną. Pomimo kontroli, nie ujawniono przy oskarżonym <span class="anon-block">D.</span>ponadnormatywną ilość wyrobów tytoniowych. Po kontroli oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjechał i bezpiecznie opuścił przejście graniczne<em> <!-- --> . </em>Po kilku dniach oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wręczył oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>100 złotych za załatwienie sprawy w tym dniu<em> <!-- --> .</em> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przeważnie jeździł do domu oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, żeby omówić sprawy, które mieli między sobą odnośnie, kiedy i o której będzie jechał, że będzie starać się przejeżdżać na początku zmiany lub radziła mu, aby pod koniec zmiany. W czasie kiedy oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przekraczał granicę państwową w <span class="anon-block">B.</span>, to oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>go pilotowała, a jak była w pracy, to nie dzwonił do niej, tylko kontaktowali się za pomocą sms-ów. Oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>przekazywała innym celnikom pieniądze za bezproblemowe przejazdy z przemycanymi papierosami przez granicę w <span class="anon-block">B.</span>oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>i oskarżony mógł bezpiecznie przejechać przez kontrolę celną. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>starał się rozliczać z oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>za każdym razem, po każdym przejeździe. Zaraz po nocy kontaktował się z oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>i <span class="anon-block">D. G.</span>jechał do niej się rozliczyć<em> <!-- --> . </em> </p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span>wręczył za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>po ok. 50 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy RP z Federacją Rosyjską, łącznie około 3400zł. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>wręczył za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>w postaci pieniędzy po ok. 250 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy z Federacji Rosyjskiej do Polski, łącznie około 3750 zł. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wraz z oskarżonym <span class="anon-block">G. G. (1)</span>składali się po 50 złotych i łącznie wręczali po 100 złotych oskarżonej <span class="anon-block">A. J.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>płacił oskarżonej <span class="anon-block">A. J.</span>około 20-30 razy po 250 złotych za każdy przejazd. Pieniądze te wręczał oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>podczas spotkań z oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>u niej w domu podczas rozmów, picia kawy, i wtedy wyjmował pieniądze, płacił, a następnie odjeżdżał<em> <!-- --> . </em>Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>i oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>umawiali się na spotkania telefonicznie lub sms-em.</p> <p>Oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> wcześniej posługiwała się nazwiskiem <span class="anon-block">I.</span>. Na to nazwisko miała zarejestrowany telefon o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. Ponadto oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> posługiwała się numerami <span class="anon-block"> (...)</span>. Te numery były powiązane z aparatem telefonicznym o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. W sieci <span class="anon-block"> (...)</span> z aparatu telefonicznego o nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od 10-02-2012 roku do 15-06-2010 roku użytkowanych numerów telefonicznych było siedem, które były użytkowane w okresach:</p> <p>nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 03-03-2010r. - do 07-03-2010r.,</p> <p>nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 07-03-2010r. - do 10-03-2010r.,</p> <p>nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 10-03-2010r. - do 18-03-2010 r.,</p> <p>nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 22-05-2010r. - do 15-06-2010r.,</p> <p>nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 22-03-2010r. - do 24-03-2010r.,</p> <p>nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 26-03-2010r. - do 15-04-2010r.,</p> <p>nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 16-04-2010r. - do 19-05-2010r.</p> <p>Oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> korzystała jeszcze z jednego aparatu telefonicznego o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> do użytkowania dwóch numerów telefonicznych: <span class="anon-block"> (...)</span> – jako oficjalny oraz <span class="anon-block"> (...)</span> jako nieoficjalny w okresie: w dniu 10-02-2010r. Od godziny 08:49 do godz. 10:05, w dniu 18-02-2010r. o godz. 13:34, w dniu 02-03-2010r. od godz. 10:37 do godz. 10:40.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> w tym czasie posługiwał się trzema numerami telefonicznymi <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Logowania numerów telefonicznych <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, którymi posługiwała się oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> pokrywały się zawsze z pełnieniem przez nią służby celnej na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>w okresie od 24 sierpnia 2005 roku do dnia 25 czerwca 2010 roku zajmował stanowisko szyfranta – asystenta zespołu ewidencji i przetwarzania danych grupy służby granicznej Placówki Straży Granicznej w <span class="anon-block">B.</span>. Do jego zadań w <span class="anon-block">B.</span>należało przyjmowanie faksów, telegramów, szyfrogramów. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>był zapoznany z zakresem obowiązków na swoim stanowisku pracy.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span> był szwagrem oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span> i znali się od około 5 lat. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span> dowiedział się, że oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span> jeździł do Rosji i przemycał papierosy. Od około listopada 2009 roku <span class="anon-block">G. G. (1)</span> zaczął wypytywać oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span> o sytuację na granicy, jakie samochody są brane na przeszukanie, jakie ilości decydują o zabraniu na kontrolę szczegółową.</p> <p>W kwietniu 2010 roku do pracy oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span>przyszedł faks z <span class="anon-block">(...)</span> z <span class="anon-block">K.</span>o zleceniu przeszukaniu pojazdów. Wśród tych pojazdów był m. in. samochód, jakim jeździł oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span>. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>miał obowiązek ten faks zarejestrować w dzienniku telegramów wchodzących, a następnie miał obowiązek osobistego przekazania faksu do rąk komendanta. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>w ramach swoich obowiązków mógł zapoznać się z treścią tego faksu. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>, jak zobaczył zlecenie na samochód <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, to poinformował go, że znajduje się na liście do szczegółowej kontroli. Tego typu informacji oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>przekazał oskarżonemu <span class="anon-block">G. G. (1)</span>około 4 i robił to telefonicznie, albo przy osobistym spotkaniu. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>informował oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span>w zaszyfrowany sposób, o tym kiedy na przejściu granicznym pracuje przewodnik psa służbowego <span class="anon-block">K. M.</span>. Te informacje oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>przekazywał oskarżonemu <span class="anon-block">G. G. (1)</span>za darmo, ze względu na to, że to był jego szwagier. Oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span>mówił oskarżonemu <span class="anon-block">J. S. (1)</span>, że w tym czasie jeździł m. in. z <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przez granicę i przemycał papierosy. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>wiedział od oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span>jakimi samochodami on jeździł, gdzie chował papierosy w samochodzie, gdy przemycał je przez granicę. Oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span>wypytywał oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span>o ewentualnych kontrolach na granicy, o funkcjonariuszach mających służbę, a szyfrant te tajne informacje mu ujawniał. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>wiedział, iż oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span>potrafił przywieźć do Polski z Rosji około 30 pakietów papierosów bez akcyzy i jeździł 2-3 raty w tygodniu.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span> powiedział oskarżonemu <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, że ma szwagra w Straży Granicznej w <span class="anon-block">B.</span> – oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span>. Powiedział mu również, że utrzymywał ze szwagrem kontakty nie tylko o charakterze rodzinnym. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> wiedział od oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, że jego szwagier oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span> przekazywał mu potrzebne informacje dotyczące sytuacji na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span> w postaci, czy grozi im kontrola przez Wopistów, czy grozi cofnięcie do szlabanu na ponowną kontrolę, o zamierzonych działaniach straży granicznej, o kontrolach operacyjnych ze Straży Granicznej w <span class="anon-block">K.</span>, zlecenie na samochód, który miał później trafić wjeżdżając do Rosji do kontroli Straży Granicznej razem z Urzędem Celnym, co się dzieje, jak idzie, ile jest samochodów, kto przyjechał, kto wyjechał, kiedy może wjechać<em> <!-- -->. </em>Oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span> kontaktował się z oskarżonym <span class="anon-block">J. S. (1)</span>, który pracował jako szyfrant za pośrednictwem sms-ów i dostawał informacje od szwagra<em> <!-- -->. </em> </p> <p>W lutym 2010 roku oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>zadzwonił do oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span>i zaproponował, aby on przewoził dla niego papierosy. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>poinformował go, że na granicy nikt mu ich nie zabierze i nie nałoży grzywny. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>zgodził się i przerobił zbiornik w samochodzie <span class="anon-block">marki M.</span>, gdzie chował papierosy. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>zaczął współpracować z <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, dla którego na jego polecenie przywoził papierosy do Polski. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>dzwonił do niego i mówił mu, którego konkretnie dnia ma być na granicy, czy na początku zmiany celników. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>zgadzał się i słuchał go, co ma robić. Do 25 maja 2010 roku oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>zrobił takich kursów 12-15 i za każdym razem w baku <span class="anon-block">M.</span>chował 40-45 pakietów. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>dostarczał do <span class="anon-block">B.</span>i rozładowywali u oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>w garażu przemycone papierosy, albo jeździli na nowy cmentarz, gdzie najpierw spuszczali paliwo, a następnie rozładowywali papierosy. Pod koniec lutego 2010 roku oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>przywiózł papierosy oskarżonemu <span class="anon-block">D. G. (1)</span>do <span class="anon-block">B.</span>. Podjechał pod garaż <span class="anon-block">D. G.</span>i wtedy <span class="anon-block">D. G.</span>powiedział mu, że będzie musiał dawać po 250 złotych dla <span class="anon-block">S.</span>- pseudonim, którym posługiwała się oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span>. Pieniądze miały być przekazywane z tych pieniędzy, które zarabiali za przemyt papierosów, które oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>przywiózł z Federacji Rosyjskiej. Oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span>powiedział mu, że z każdego jego transportu daje dwa pakiety papierosów <span class="anon-block">marki G. (...)</span>dla <span class="anon-block">S.</span> <em> <!-- -->. </em>Za przejazdy oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>rozliczał się za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>z oskarżoną <span class="anon-block">A. J.</span>, dla której przekazywał pieniądze w ustalonej stawce 250 złotych. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>mówił T. <span class="anon-block">T.</span>, że potrąca z jego pieniędzy kwoty dla <span class="anon-block">A. J. (1)</span>za jego bezproblemowe przejazdy przez granicę. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>nie miał bezpośredniego kontaktu z oskarżoną <span class="anon-block">A. J.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>dowiadywał się za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, czy może wjeżdżać, czy ma czekać, i o której ma przyjeżdżać na przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>kontaktował się z celniczką za pomocą sms-a informując ją że oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>jest na bezcłowym. W odpowiedzi oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span>dawała oskarżonemu <span class="anon-block">D. G. (1)</span>informację, a on dzwonił do oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span>i przekazywał mu ją.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> za jeden kurs dostawał od oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> 400-500 złotych i to był jego czysty zysk, zaś dostawał 500 złotych jak wiózł też ropę. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> papierosy woził tylko dla oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span>. W czasie kiedy oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> wjeżdżał do Polski i stał po rosyjskiej stronie, to oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> dzwonił do niego, albo przysyłał sms-y, z informacją jaka była sytuacja na przejściu, czy ma jechać, albo stać i czekać, który celnik stoi na zielonym pasie.</p> <p>W dniu 25 maja 2010 roku oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> przekraczał granicę w przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span> poruszając się samochodem osobowym marki <span class="anon-block">M.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Podczas przeszukania przedmiotowego pojazdu funkcjonariusz celny <span class="anon-block">M. K.</span> ujawnił, że w bagażniku samochodu znajdował się specjalnie przysposobiony zbiornik paliwa. <span class="anon-block"> (...)</span> miało przeróbki konstrukcyjne - specjalnie przerobiony zbiornik paliwa, przystosowany do przewozu wyrobów akcyzowych, w którym były ukryte 530 paczek papierosów różnych marek, które ujawniono podczas przeszukania samochodu.</p> <p>W styczniu 2010 roku do oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span> na bazarze w <span class="anon-block">B.</span> podszedł do niej oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i zapytał, czy chce od niego kupić papierosy bez polskich znaków skarbowych akcyzy. Oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> zgodziła się i kupiła od niego trzy pakiety papierosów po 10 paczek bez polskich znaków skarbowych akcyzy, za które zapłaciła około 42 złote za pakiet. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> powiedział do oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, że jak by potrzebowała papierosy, to żeby do niego zadzwoniła i dał jej numer telefonu. Od tego czasu oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> co najmniej raz w tygodniu dzwoniła do oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i kupowała od niego papierosy różnych marek, które następnie odsprzedawała na bazarze. Papierosy, które wielokrotnie nabywała oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, a następnie wprowadziła do obrotu, były uprzednio sprowadzone przez oskarżonych <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span> z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span> i były bez oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu. Za kupowane papierosy oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> płaciła oskarżonemu <span class="anon-block">D. G. (1)</span> po 42-50zł za pakiet w zależności od marki papierosów. Oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> kupowała od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> po 5-10 pakietów papierosów na tydzień. Tygodniowo oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> zarabiała do 300 złotych na czysto. Oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> kupowała od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> papierosy bez polskich znaków akcyzy do 22 czerwca 2010 roku.</p> <p>Wiosną 2010 roku oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> poznał oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> na bazarze w <span class="anon-block">B.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> zaproponował oskarżonemu <span class="anon-block">L. G. (1)</span>, że będzie mu przywoził z Rosji papierosy bez akcyzy różnych marek, a ten będzie je od niego odkupywał. Oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> od listopada 2009 roku do wiosny 2010 roku był chory i wtedy nie chodził na bazar handlować. Dopiero w marcu 2010 roku oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> zaczął handlować papierosami. Papierosy, które wielokrotnie oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> nabywał od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, a następnie wprowadziła do obrotu, były uprzednio sprowadzone przez oskarżonych <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span> z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span> i były bez oznaczenia polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu. W zależności od marki papierosów oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> płacił oskarżonemu <span class="anon-block">D. G. (1)</span> za pakiet od 41-42zł do 45zł i sprzedawał je na bazarze. Oskarżeni <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i <span class="anon-block">L. G. (1)</span> kontaktowali się telefonicznie. Oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> kupował od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> tygodniowo 10-15 kartonów papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy. Oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> od razu przy zakupie papierosów rozliczał się ze sprzedającym <span class="anon-block">D. G.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> tygodniowo zarobił do 200zł na czysto. Oskarżony kupował od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> papierosy bez polskich znaków akcyzy do 22 czerwca 2010 roku.</p> <p>W dniu 22 czerwca 2010 roku podczas przeszukania pomieszczeń mieszkalnych, piwnicznych i pojazdu należących do oskarżonego <span class="anon-block">L. G. (1)</span> zabezpieczono wyroby tytoniowe bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy w postaci: 50 paczek papierosów po 20 sztuk marki <span class="anon-block"> (...)</span>, 21 paczek papierosów po 20 sztuk marki <span class="anon-block"> (...)</span>, 36 paczek papierosów po 20 sztuk marki <span class="anon-block"> (...)</span>, 4 paczki papierosów po 20 sztuk marki <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>W dniu 22 czerwca 2010 roku oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>poruszał się samochodem osobowym marki <span class="anon-block">V. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. Tego dnia przekraczał granicę państwa wjeżdżając z Federacji Rosyjskiej do Polski przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>. Podczas przeszukania tego samochodu ujawniono i zabezpieczono ukryte w zbiorniku paliwa oraz w kole zapasowym pojazdu wyroby tytoniowe bez polskich oznaczeń akcyzy skarbowej w postaci: 300 paczek po 20 sztuk w paczce papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>, 100 paczek po 20 sztuk w paczce papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>, 100 paczek po 20 sztuk w paczce papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>, 130 paczek po 20 sztuk w paczce papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>, 30 paczek po 20 sztuk w paczce papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>. Tego samego dnia podczas przeszukania pomieszczeń zajmowanych rzez oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>w <span class="anon-block">B.</span>ujawniono wyroby tytoniowe bez polskich oznaczeń znakami skarbowymi akcyzy w postaci: 1 paczka po 20 sztuk papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>, 1 paczka po 20 sztuk papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>, 1 paczka po 20 sztuk papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>, 1 paczka po 25 sztuk papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>, 6 paczek po 20 sztuk papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>, 5 paczek po 20 sztuk papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>, 5 paczek po 20 sztuk papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Podczas przeszukania w dniu 22 czerwca 2010 roku w miejscowości <span class="anon-block">B.</span>pomieszczeń mieszkalnych oraz gospodarczych, pojazdów oraz osoby oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span>ujawniono wyroby tytoniowe bez polskich znaków skarbowych akcyzy w postaci: 234 paczek papierosów po 20 sztuk marki <span class="anon-block">(...)</span>, 4 paczki papierosów po 20 sztuk marki <span class="anon-block">(...)</span>, 2 paczki papierosów po 20 sztuk marki <span class="anon-block">(...)</span>, 40 paczek papierosów po 20 sztuk marki <span class="anon-block">(...)</span>2 paczki papierosów po 20 sztuk marki <span class="anon-block">(...)</span>, 4 paczki papierosów po 20 sztuk marki <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. W.</span> pracował jako funkcjonariusz celny na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span> od 19 maja 2008 roku. Zgodnie z ustawą o służbie celnej był na służbie przygotowawczej i przez cały okres służby wykonywał sumiennie swoje obowiązki służbowe. Nigdy nie był karany, zaś wielokrotnie nagradzany za wykonywaną pracę, nawet w kwocie 2000 złotych. Otrzymywał wynagrodzenie rzędu 2200 złotych netto oraz nagrody kilkusetzłotowe. Oskarżony <span class="anon-block">D. W.</span> w okresie pełnienia służby przygotowawczej starał się być wzorowym pracownikiem, wtedy kierownictwo sprawowało nad nim pieczę, kontrolę, poddawano jego osobę szczegółowej obserwacji. Oskarżony <span class="anon-block">D. W.</span> pracował w systemie zmianowym, na różnych stanowiskach pracy, na różnych zmianach u różnych kierowników zmian. Obowiązki jakie danego dnia oskarżony wykonywał wynikały z przydziału ról oraz systemu losowego. Dnia 19 czerwca 2010 roku odprawiał pojazd marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, którym podróżował <span class="anon-block">B. D. (1)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->/ <span class="underline"> <!-- -->dowody</span> : </strong> </p> <p> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->wyjaśnienia oskarżonych: </span> <span class="anon-block">G. J. (1)</span>k.120v-121, k.275-276, k.277-278, k.1116-1116v, k.1657v-1658, <span class="anon-block">D. G. (1)</span>k.141, k.358-359, k.373v, k.410, k.476-479, k.524-536, k.577-579v, k.1121-1122v, k.1172-1175, k.1180, k.1287, k.1672v-1673v, <span class="anon-block">J. S. (1)</span>k.148v-149v, k.1135-1135v, k.1661, <span class="anon-block">T. T.</span>k.181v-182, k.379v-380, k.406-406v, k.785-786v , 1141-1141v, k.1672v, <span class="anon-block">L. G. (1)</span>k.212v-213, 334-335, k.1119-1119v, k.1657-1657v</em> <strong> <!-- -->, </strong> <em> <!-- --> <span class="anon-block">G. G. (1)</span>k.364v-365, k. 1125-1127v, k.1178-1181, k.1658-1659v, <span class="anon-block">A. J. (1)</span>k.383v, k.403, k.1146, k.1660v-1661, <span class="anon-block">D. W.</span>k.1217-1217v, k.1659v-1660v</em> </p> <p> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->zeznania świadków:</span> <span class="anon-block">B. D. (1)</span> k.588-592, k.1695v-1696v, <span class="anon-block">M. K.</span> k.195, k.1696v, <span class="anon-block">I. W.</span> k.1696v, <span class="anon-block">M. S. (1)</span> k.1745v-1746v, <span class="anon-block">M. S. (2)</span> k.1746v-1747, <span class="anon-block">B. L.</span> k.3387v-3388v,</em> </p> <p> <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->dowody z dokumentów:</span> dokumenty dot. <span class="anon-block">J. S. (1)</span>k.15-18, k.20-22, dokumenty k.27-29, informacje k.81-82, ewidencja mandatów k.84, wyliczenia należności k.88-90, k.93-94, protokół oględzin samochodu marki <span class="anon-block">M.</span>k.186-187, dokumentacja fotograficzna k.188-192, protokół taryfikacji k.198, wydruk przejazdów k.207, ewidencja mandatów k.210, protokół przeszukania k.222-226, protokół przeszukania osoby k.241-243, protokół przeszukania k.244-245, k.246-248, protokół przeszukania osoby k.258-260, protokół przeszukania k.261-265, k.269-270, protokół zatrzymania rzeczy k.271-273, protokół okazania k.275-276, k.277-278, protokół przeszukania k.289-291, k.294-295, k.301-303, protokół przeszukania osoby k.304-306, protokół zatrzymania osoby k.307, protokół przeszukania k.318-321, protokół przeszukania osoby k.322-323, protokół okazania 334-335, dokumentacja fotograficzna k.336, protokół przeszukania osoby k.339-341, protokół przeszukania osoby k.342-343, karty karne k.454-457, protokół oględzin samochodu k.463, karty karne k.490-494, informacja k.548-549, protokół oględzin k.560-562, materiał poglądowy k.563-571, informacja k. 584-585, protokół oględzin rzeczy k.620-621, wydruki przejazdów k.625-636, elektroniczna książki służby k.637, protokół oględzin rzeczy k.639-640, k.644-648, protokół oględzin rzeczy k.675-676, k.686-691, informacja k,701, protokół oględzin k.703-704, k.706-707, dokumentacja fotograficzna k.709, protokół oględzin rzeczy k.710-711, k.713-714, k.716-717, k.719-724, analiza k.967-1101, karty karne k.1154-1156, dokumenty k.1182-1203, zapytanie o karalność k.1208-1213, odpis wyroku k.1229-1232, zakresy obowiązków i uprawnień służbowych k.1234-1243, opinie służbowe k.1244-1263, wyciągi z rozkazów k.1264-1277, przebieg służby k.1278, dokumenty dotyczące <span class="anon-block">A. J. (1)</span>k.1288-1338, odpisy wyroków k.1343-1345, dokumenty dotyczące <span class="anon-block">D. W.</span>k.1347-1363, zapytanie o karalność k.1366, odpis wyroków k.1388-1393, informacja k.1398, k.1409, dane osobo poznawcze k.1427-1430, zapis video k.904-905, k.1627-1639, 1653-1655, 1703-1703v, 1724-1736, k. 1808-3290, k.3313, k.3336-3341, k.3350-3352, k.3356-3362, k.3363-3375, k. 3376-3378, k.3384a, 5 płyt – kopie nagrań z przejścia granicznego w <span class="anon-block">B.</span>, załączniki do akt śledztwa VI Ds. 40/10 - nr 1 (I tom), nr 2 (I tom), nr 3 (I tom), nr 4 (I-III tomy), nr 5 (I-V tomy), nr 6 (I –III tomy), nr 7 (I tom), płyty Drz/p 51-67) </em> </p> <p>Przesłuchiwana w toku postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. J. (1)</span> </strong>przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, i wyjaśnił, że gdzieś w styczniu 2010 roku na bazarze w <span class="anon-block">B.</span>, poznała mężczyznę o imieniu <span class="anon-block">D.</span>, który podszedł do niej i zapytał, czy chce od niego kupić papierosy bez polskich znaków skarbowych akcyzy. Podejrzana podał, że zgodził się i kupiła od niego trzy pakiety papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy. Podała, że w pakiecie było 10 paczek i zapłaciła około 42 lub 43 złote za pakiet. <span class="anon-block">G. J. (1)</span>stwierdziła, że jak by potrzebowała papierosy, to żeby do niego zadzwoniła i dał jej numer telefonu. Podejrzana wyjaśniła, że od tego czasu co najmniej raz w tygodniu zaczęła dzwonić do niego i kupowała od niego papierosy różnych marek, które następnie odsprzedawała na bazarze. Podała, że za papierosy <span class="anon-block">marki J. (...)</span>płaciła <span class="anon-block">D.</span>42-43zł za pakiet, za papierosy marki <span class="anon-block">L.</span> płaciła 45-48zł za pakiet, za papierosy <span class="anon-block">marki M. (...)</span>płaciła 50 zł za pakiet. Dodała, że od <span class="anon-block">D.</span>brała 5-10 pakietów papierosów tygodniowo, a tygodniowo zarabiała do 300złotych (k.120v-121).</p> <p>W toku kolejnego przesłuchania podejrzana <span class="anon-block">G. J. (1)</span> przyznała się do sprzedaży papierosów bez akcyzy na targowisku w <span class="anon-block">B.</span>. Zaprzeczyła, że by była w grupie przestępczej. Podejrzana podała, iż po prostu brała papierosy do sprzedaży od mężczyzny o imieniu <span class="anon-block">D.</span>, który przemycał papierosy. Wyjaśniła, że żadnych papierosów przez granicę nie przemycała. Potwierdziła uprzednio złożone wyjaśnienia, z tym, że zaprzeczyła by była w zorganizowanej grupie przestępczej. Dodała, że wyjaśnienia jej polegają na prawdzie, a sprzedawała papierosy by dorobić z uwagi na trudna sytuację materialną (k.1116-1116v).</p> <p>Przesłuchiwana w charakterze oskarżonej na rozprawie przed Sądem <span class="anon-block">G. J. (1)</span> przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, że odnośnie czasookresu to wszystko się zgadza, zaś nie zgadza się ilość paczek papierosów. Podała, że stojąc na bazarze poznała <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i weszła z nim w kontakt telefoniczny oraz słowny i zarówno <span class="anon-block">D. G.</span> do niej dzwonił, jak i ona dzwoniła do niego. Wyjaśniła, że zawsze brała od <span class="anon-block">D. G.</span> papierosy <span class="anon-block">marki J. (...)</span>. Dodała, że bywały przerwy w kupowaniu papierosów od <span class="anon-block">D. G.</span>, ale od innych osób nie kupowała. Oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> dodała, że wiedziała, że <span class="anon-block">L. G. (1)</span> kupował od <span class="anon-block">D. G.</span> papierosy, bo razem na bazarze stali. Wyjaśniła, że każdy we własnym zakresie kontaktował się z <span class="anon-block">D. G.</span> i z <span class="anon-block">L. G.</span> w tym zakresie się nie kontaktowała, ani nie umawiali. Oskarżona podała, że nie potrafi określić ilości kupowanych od <span class="anon-block">D. G.</span> papierosów, zaś kupowała od niego paczkami lub pakietami i kupowała za około 40-45 złotych za pakiet, a sprzedawała po 50 złotych. <span class="anon-block">G. J. (1)</span> wyjaśniła, że jednorazowo od <span class="anon-block">D. G.</span> jak spotkali się w tygodniu, to brała około 8-10 pakietów papierosów. (k.1657v-1658)</p> <p>Przesłuchiwany w toku postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong> przyznał się do popełnienia przestępstwa skarbowego popełnionego w dniu 22 czerwca 2010r. i odmówił składania wyjaśnień (k.141, k.359).</p> <p>W kolejnych wyjaśnieniach złożonych w dniu 23 czerwca 2010 roku i 24 czerwca 2010 roku <span class="anon-block">D. G. (1)</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k.373v, k.410).</p> <p>Podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym w dniu 29 czerwca 2010roku <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśnił, że mniej więcej we wrześniu 2009 roku będąc na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, w czasie kontroli szczegółowej na <span class="anon-block">(...)</span>przeprowadzanej przez celników, spotkał swoją znajomą <span class="anon-block">A. J. (1)</span>i zapytał ja, czy zechciałaby porozmawiać o lepszej współpracy i ona wyraził chęć i umówili się u niej w domu oraz podała mu numer telefonu. Podejrzany wyjaśnił, że po około tygodniu-dwóch pojechał do domu <span class="anon-block">A. J. (1)</span>w <span class="anon-block">T.</span>w godzinach popołudniowych, była sama w domu i rozmawiali, że on będzie przekraczał granicę z akcyzą na jej zmianach. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">A. J. (1)</span>obiecała mu, że pomoże mu jak będzie miał problemy z celnikami i ona nie chciała za to pieniędzy, więc zaproponował jej paliwo. <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśniał, że zaczął jeździć na jej zmianie do Rosji wraz z <span class="anon-block">G. G. (1)</span>swoim samochodem <span class="anon-block">B.</span>. Stwierdził, że <span class="anon-block">G. G. (1)</span>od samego początku wiedział o jego układzie z <span class="anon-block">A. J.</span>, gdyż sam mu o tym powiedział oraz o tym, że jak trafia na celnika, któremu trzeba będzie zapłacić, to składają się po 50 złotych, czyli razem 100 złotych, które podejrzany następnie będzie wręczał. <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśnił, że <span class="anon-block">A. J.</span>nie brała od niego pieniędzy za przepuszczenie bez kontroli, chyba że inny celnik zażądał, to wtedy on przekazywał jej pieniądze, by przekazała je celnikowi. Dodał, że nie był świadkiem jak <span class="anon-block">A. J.</span>dawała łapówkę innemu celnikowi, ale wiedział o tym od niej. Stwierdził, że za przysługę <span class="anon-block">A. J.</span>najczęściej dawał paliwo, które zawoził jej do domu i przelewał do jej samochodu <span class="anon-block">F. (...)</span>, a zdarzało się też, że po paliwo przyjeżdżał partner <span class="anon-block">A. J.</span>o imieniu <span class="anon-block">A.</span>. Podał, że w okresie od września 2009 roku do chwili zatrzymania przekazał <span class="anon-block">A. J.</span>łącznie około 100 litrów benzyny oraz dał jej łącznie około 5 pakietów papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>. Wyjaśnił, że nie miał problemów na granicy podczas przekraczania pasa na przejściu granicznym z ponadnormatywnym towarem podlegającemu zgłoszeniu celnemu. Stwierdził, że takimi celnikami, z którymi rozliczał się za pośrednictwem <span class="anon-block">A. J.</span>był <span class="anon-block">A. Z.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">P. K. (1)</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">T. H.</span>, <span class="anon-block">W. D.</span>, <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, którym dawał po 100 złotych. Stwierdził, że <span class="anon-block">A. J.</span>na pewno się z nimi rozliczała, bo później nie miał problemu z tymi celnikami. Wyjaśnił, że celnik <span class="anon-block">D. W.</span>rozliczył się z nim jednorazowo, kiedy sam mu zapłacił kwotę 100 złotych i whisky <span class="anon-block">B.</span>za odprawienie kolegi <span class="anon-block">D.</span>za nieujawnienie wyrobów tytoniowych w jego samochodzie podczas kontroli. Dodał, że zdarzenie z <span class="anon-block">D.</span>miało miejsce na nocnej zmianie z 19/20 czerwca 2010 roku, gdy <span class="anon-block">D.</span>jechał sam samochodem marki <span class="anon-block">V. (...)</span>, a sam tego dnia tez przekraczał granicę. Podkreślił, że za każdym razem jak przejeżdżał przez przejście graniczne w zamian za nieujawnienie wyrobów tytoniowych w jego samochodzie podczas kontroli celnej płacił pieniądze w kwocie 100 złotych za tzw. układ. Wyjaśnił, że w okresie od września 2009 roku do chwili zatrzymania jeździł do Rosji po tzw. akcyzę z częstotliwością zmian <span class="anon-block">A. J.</span>, czyli mniej więcej cztery razy w tygodniu oraz także, gdy <span class="anon-block">A. J.</span>nie było na granicy, to tez przekraczał granicę na tej zmianie i nie miał kłopotów, gdyż układ trwał nadal, bo celnicy wiedzieli, że nie mogą go ruszyć, a i tak później rozliczał się z <span class="anon-block">A. J.</span>. Dodał, że z <span class="anon-block">A. J.</span>ustalili formę kontaktu, czyli na początku dzwonił do niej na jej prywatny telefon, później dawał jej swój stary aparat telefoniczny <span class="anon-block">N.</span>, a <span class="anon-block">A. J.</span>kupowała do niego kartę startową. Wyjaśnił, że posiadał jeszcze trzy telefony, z których jeden był oficjalny, a z pozostałych prowadził z <span class="anon-block">A. J.</span>korespondencję sms-ową, a gdy był po rosyjskiej stronie, to zawsze dostawał od <span class="anon-block">A. J.</span>sms-y o sytuacji na granicy. Następnie wyjaśnił, że od około dwóch lat zna <span class="anon-block">T. T.</span>, z którym od stycznia 2010 roku zaczął współpracować w zakresie przemytu wyrobów tytoniowych. Wyjaśnił, że jeździł on własnym samochodem, ale korzystał z jego układu na granicy, czyli płacił <span class="anon-block">A. J.</span>przez niego kwotę 300 złotych za bezpieczny przejazd przez przejście graniczne. Stwierdził, że Rosjanie polskim celnikom płacili więcej niż Polacy. Podał, że <span class="anon-block">T. T.</span>przywoził papierosy, które sprzedawał w Polsce, a z pieniędzy ze sprzedaży potrącał kwotę 300 złotych dla celników, a pozostałą część rozliczali się według uzgodnienia. Dodał, że <span class="anon-block">T. T.</span>jeździł około 4 razy w tygodniu, ale czasem był cofnięty. <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśnił, że <span class="anon-block">T. T.</span>nie płacił <span class="anon-block">A. J.</span>, nie kontaktował się z nią, ale wiedział, że ma układ z <span class="anon-block">A. J.</span>. Następnie wyjaśnił, że w maju 2010 roku w godzinach wieczornych po godzinie 22.00, miało miejsce zdarzenie, kiedy stał na pasie po stronie polskiej i wjechała grupa mobilna Izby Celnej w <span class="anon-block">O.</span>na przejście graniczne i wówczas skontaktował się z <span class="anon-block">A. J.</span>i za pomocą sms-a napisał, aby zrobiła, by było dobrze i otrzymał zwrotnego sms-a, że będzie dobrze o okazało się, że po wjechaniu na pas, któryś celnik skierował go na <span class="anon-block">(...)</span>celem uniknięcia kontroli przez grupę mobilną. Wyjaśnił, że wtedy kontroli dokonywał celnik <span class="anon-block">D. K. (1)</span>, a posiadał ponadnormatywną ilość wyrobów tytoniowych i w wyniku kontroli celnik ten nie ujawnił towaru, chociaż udawał, że coś robi, bo to wymóg, gdyż w hangarze jest kamera. Wyjaśnił, że po kontroli wyjechał i bezpiecznie opuścił przejście graniczne, zaś po kilku dniach dał <span class="anon-block">A. J.</span>100 złotych za załatwienie sprawy z <span class="anon-block">D. K. (1)</span>. Z kolei wyjaśnił, że wie, iż <span class="anon-block">G. G.</span>ma szwagra w Straży Granicznej w <span class="anon-block">B.</span>, z którym utrzymywał kontakt nie tylko rodzinny, ale również w jego obecności wysyłał do szwagra sms, ale treści nie zna, zaś wiedział, że <span class="anon-block">G.</span>od szwagra wiedział potrzebne informacje takie, czy grozi im kontrola przez Wopistów, czy cofnięcie do szlabanu na ponowną kontrolę, o zamierzonych działaniach straży granicznej, o kontrolach operacyjnych ze Straży Granicznej w <span class="anon-block">K.</span>. <span class="anon-block">D. G. (1)</span>dodał, że posiada szerszą wiedzę na temat tego, co się dzieje na przejściu granicznym, jacy celnicy są wplątani w korupcję na granicy oraz funkcjonariusze Straży Granicznej, przy czym dodał, że ma szerszą wiedzę, ale powie w tej kwestii odpowiadając z wolnej stopy, bo się boi o swoje życie i chce zapewnić ochronę najbliższym. Podał, że z żadną z opisanych osób nie jest i nie był skonfliktowany, ani nie są to wyjaśnienia mające na celu rozliczeń w ramach zemsty. Dodał, że były sytuacje, kiedy ujawniono u niego kilka pakietów za co był karany mandatem, ale były to przypadkowe sytuacje, nie związane z wymienionymi celnikami (k.476-478).</p> <p>Podczas przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym w dniu 08 lipca 2010 roku, podejrzany <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśnił, że odnośnie Straży Granicznej, to wyglądało to tak, że jadąc do Rosji lub z powrotem, to kontakt miał <span class="anon-block">G.</span>, dostawał informacje za pośrednictwem sms-ów, gdyż tam pracował jego szwagier i mieli bardzo dobry kontakt, zaś on sam nie miał osobiście z żadnym z WOPISTÓW. Stwierdził, że nie znał nazwiska tego szwagra, bo nie miał z nim bliższych kontaktów, to <span class="anon-block">G.</span>się z nim kontaktował. Wyjaśnił, że dostawał informacje takie jak przeważnie zlecenie na samochód, który miał później trafić wjeżdżając do Rosji do kontroli Straży Granicznej razem z Urzędem Celnym. Stwierdził, że wtedy już nawet celnik na układzie nie mógł samochodu puścić, bo Straż Graniczna przyniosła papier do celnika i dany samochód już nie mógł pojechać prosto i nie był przeszukiwany przez Służbę Celną, tylko trafiał na kontrole szczegółową na Budynek Kontroli Szczegółowej. Wyjaśnił, że jak kierowca wiedział, że będzie zlecenie na jego samochód to jechał na pusto. O tym wszystkim, o zleceniach mówił mu <span class="anon-block">G.</span>i podał, że jak coś się działo na granicy, to otrzymywał informację sms-a co się dzieje, jak idzie, ile jest samochodów, kto przyjechał, kto wyjechał, kiedy może wjechać. Podejrzany opisywał szczegóły współpracy <span class="anon-block">G.</span>ze szwagrem. <span class="anon-block">D. G. (1)</span>podał, że nie wie nic na temat, by <span class="anon-block">G.</span>wręczał komuś korzyści majątkowe. Następnie wyjaśniał, że jeździł przeważnie na zmianie <span class="anon-block">A. J.</span>i wtedy kontaktował się z nią, a pieniądze za przejazd przekazywał dla niej. Wyjaśnił, że była tylko jedna sytuacja, kiedy sam dał pieniądze celnikowi i był to <span class="anon-block">D. W.</span>, któremu przekazał 100 złotych i <span class="anon-block">B.</span>, a po za tym przekazywał pieniądze przez <span class="anon-block">J.</span>. <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśnił, że <span class="anon-block">J.</span>go pilotowała, kontaktowali się sms-ami, jak była w pracy, to nie dzwonił do niej. Podał, że przeważnie jeździł do jej domu, żeby umówić sprawy, które mieli między sobą odnośnie kiedy i o której będzie jechał, że będzie starać się przejeżdżać na początku zmiany lub radziła mu, aby pod koniec zmiany. Ponownie dodał, że pieniądze dla innych celników przekazywał za pośrednictwem <span class="anon-block">J.</span>. Stwierdził, że stąd wie, że <span class="anon-block">J.</span>przekazywała innym celnikom pieniądze, bo gdyby nie przekazywała celnikowi, który go robił, to ten celnik albo by się upomniał, albo by mnie następnym razem nie zrobił. Wyjaśnił, że z <span class="anon-block">J.</span>starał się rozliczać za każdym razem, po każdym przejeździe, zaraz po nocy starał się z nią skontaktować i pojechać i się rozliczyć. Wyjaśniał, że to on zaproponował <span class="anon-block">J.</span>ten proceder, bo nie dało się jeździć normalnie w październiku lub listopadzie 2009 roku. Podał, że znał <span class="anon-block">J.</span>, bo spotykała się z jego znajomym i znał ja przez znajomych celników. Dodał, że wręczał 40, 50 razy, ale trudno mu było dokładnie powiedzieć i dawał po 100 złotych, czasami 200 złotych do czasu zatrzymania. Wyjaśnił, że z <span class="anon-block">J.</span>spotykali się u niej w domu, gdy przyjeżdżał do niej – rozmawiali, pili kawę, wyjmował pieniądze, płacił i odjeżdżał, a umawiali się na spotkania telefonicznie lub sms-em. <span class="anon-block">D. G. (1)</span>podał, że jeździł 3-4 razy w tygodniu, ale przeważnie 4 razy. Podawał jakich innych celników znał osobiście oraz którym <span class="anon-block">J.</span>dawała pieniądze. Podejrzany <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśnił, że kolega <span class="anon-block">D.</span>miał zastrzeżony paszport, trafił na hangar, zadzwonił do niego z hangaru. Podał, że oni z <span class="anon-block">W.</span>mieli kiepskie stosunki, bo niedługo był z nimi na tej zmianie i nie ufali mu za bardzo, bo ciężko było się z nim dogadać, krótko z nimi pracował. Podejrzany podał, że <span class="anon-block">W.</span>znał trochę wcześniej, bo spotkał się z nim na mieście i odbył z nim pewną rozmowę i <span class="anon-block">W.</span>zgodził się, że jak będzie taka potrzeba, to przymknie oko. Następnie wyjaśnił, że <span class="anon-block">D.</span>samochodem <span class="anon-block">V. (...)</span>trafił na hangar, gdzie był <span class="anon-block">W.</span>i zadzwonił do niego, że <span class="anon-block">W.</span>zaczyna sprawdzać samochód, ale nie trafił w miejsce gdzie był towar. Podał, że <span class="anon-block">D.</span>nie wiedział, że on z <span class="anon-block">W.</span>wcześniej rozmawiał. Wyjaśnił, że powiedział <span class="anon-block">D.</span>, żeby powiedział <span class="anon-block">W.</span>delikatnie parę słów, żeby odstąpił od tej kontroli, że na drugi dzień się z nim spotka i się rozliczy, dogadamy, więc <span class="anon-block">D.</span>przekazał <span class="anon-block">W.</span>to, co on mu powiedział przez telefon, więc on odstąpił od kontroli nie ujawniając nic. Podał, że na drugi dzień, gdy <span class="anon-block">W.</span>z pracy, to stanął sobie na CPN- ie, wiedział jakim samochodem jeździ i w ten sposób go spotkał, pojechał za nim, zatrzymał go pod domem, poprosił, by wsiadł do jego auta i odbył z nim rozmowę i zapłacił mu 100 złotych oraz litr <span class="anon-block">B.</span>za te zdarzenie z <span class="anon-block">D.</span>. Ponadto podał, że jeszcze przed światami Bożego Narodzenia w 2009 roku wręczył pieniądze 200 złotych <span class="anon-block">P. K. (2)</span>. – Następnie wyjaśnił, że z <span class="anon-block">J.</span>kontaktował się sms-ami, jak była na zmianie. Nie pamiętał jakimi numerami telefonów się posługiwali, ale <span class="anon-block">J.</span>zmieniała karty. <span class="anon-block">D. G. (1)</span>stwierdził, że chciałby jak najszybciej wyjść, zaś to co wyjaśnił potwierdzi w każdej chwili i nie ma zamiaru odmawiać wyjaśnień, które złożył. Dodał, że dostarczy telefon, którym się posługiwał, jak tylko wyjdzie z aresztu. Podejrzany <span class="anon-block">D. G. (1)</span>następnie wyjaśniał ponownie na okoliczność znajomości z <span class="anon-block">T. T.</span>. Dodał, że <span class="anon-block">T. T.</span>przywoził dla niego papierosy, które przywoził do <span class="anon-block">B.</span>i rozładowywali u niego w garażu, albo jeździli na nowy cmentarz, gdzie najpierw spuszczali paliwo, a następnie rozładowywali papierosy. Podał, że też za przejazd T. <span class="anon-block">T.</span>rozliczał się z <span class="anon-block">J.</span>, dla której przekazywał pieniądze w ustalonej stawce 300, aby rozliczał się z innymi celnikami. Podał, że <span class="anon-block">T. T.</span>nie miał bezpośredniego kontaktu z <span class="anon-block">J.</span>, tylko on kontaktował się z nią w ten sposób, że pisał sms-a do <span class="anon-block">J.</span>, że <span class="anon-block">T. T.</span>jest na bezcłowym i czy może wjeżdżać, czy ma czekać i o której ma przyjeżdżać, wtedy <span class="anon-block">J.</span>dawała mu informację, a on dzwonił do <span class="anon-block">T. T.</span>i przekazywał mu. Z kolei wyjaśniał o innych celnikach oraz funkcjonariuszach Straży Granicznej (k.524-535v).</p> <p>W toku przesłuchania w dniu 12 lipca 2010 roku podejrzany <span class="anon-block">D. G. (1)</span>podawał dane kolejnych celników, którzy współpracowali, m.in. <span class="anon-block">F.</span>, <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">Ł.</span>i z tego co mu było wiadome, to kontaktowała się z nimi <span class="anon-block">A. K.</span>, do której znał numer telefonu. Następnie podawał szczegóły dotyczące innych jeszcze celników, układów ich dotyczących. Następnie podejrzany <span class="anon-block">D. G. (1)</span>ponownie wyjaśniał, że za jego pośrednictwem płacił <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">G.</span>i stwierdził, że nie wie, czy ktoś inny płacił <span class="anon-block">A. J.</span>. Wyjaśnił, że razem z <span class="anon-block">G.</span>jeździli na pół, wspólnie kupowali towar w Rosji i po sprzedaniu tego towaru dzielili się i pół dawał on, a pół <span class="anon-block">G.</span>i przekazywał to <span class="anon-block">A. J.</span>, która następnie przekazywała to później jakiemuś celnikowi. Dodał, że jeszcze za jego pośrednictwem były dawane po rozliczeniu z <span class="anon-block">T. T.</span>. Wyjaśnił, że z <span class="anon-block">G.</span>składali się po 50 złotych, czyli łącznie wręczali 100 złotych, a było tego 30-40 razy od stycznia 2010 roku. Podał, że jak jeździł razem z <span class="anon-block">G.</span>to płacili, dzielili się zarobkiem i płacili razem w porozumieniu. Podejrzany wyjaśnił, że <span class="anon-block">T. T.</span>za jego pośrednictwem płacił <span class="anon-block">A. J.</span>około 20-30 razy po 300 złotych za każdy przejazd. <span class="underline"> <!-- -->Ponadto <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśnił, że jego wyjaśnienia są prawdziwe i powiedział</span> to co wiedział wymieniając miedzy innymi Rosjan, Armeńczyków, bo się znają i razem jeżdżą. Wyjaśnił, że obawia się o rodzinę, o swoje życie, jeżeli oni będą wiedzieli o jego wyjaśnieniach im szkodzących, to będą jakieś groźby z ich strony do niego (k.577-579v).</p> <p>Podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego w dniu 07 lutego 2011 roku <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, podtrzymał wcześniej złożone wyjaśnienia, stwierdzając, że polegają one na prawdzie. W uzupełnieniu wyjaśnił, że jeżeli chodzi o <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, to często jeździł z nim do Rosji po tzw. „akcyzę” i w zasadzie od początku układu z <span class="anon-block">A. J. (1)</span>. Wyjaśnił, że jak jeździli razem, to przywozili papierosy z Rosji wspólnie, a gdy je potem sprzedawali, to dzielili się zyskiem po połowie. Wyjaśnił, że tak samo po połowie ponosili koszty związane z opłacaniem celników, i gdy wręczał <span class="anon-block">J.</span>łapówki w kwocie po 100 złotych, to połowa kwoty była od <span class="anon-block">G.</span>50 złotych. Podejrzany <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśnił, że <span class="anon-block">G.</span>wiedział o układzie, że płacił <span class="anon-block">J.</span>i godził się na to, by od niego też przekazywał pieniądze i była to zawsze połowa kwoty, jaka on płacił <span class="anon-block">J.</span>. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">T. T.</span>za każdy swój przejazd z akcyzą, opłacał <span class="anon-block">A. J.</span>za jego pośrednictwem w kwocie 300 złotych, to znaczy, gdy jechał z przemytem, to potem za sprzedany towar potrącał mu 300 złotych, które wręczał <span class="anon-block">J.</span>. Potwierdził, to co powiedział wcześniej, że osobiście wręczył jeszcze łapówkę <span class="anon-block">P. K. (1)</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820300210" title="Ustawa z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210 ()">p.s.</a> <span class="anon-block">(...)</span>i opisał szczegółowo okoliczności tego zdarzenia. Dodał, że jak wcześniej wyjaśniał wręczył jeszcze łapówkę <span class="anon-block">D. W.</span>w postaci 100złotych i butelkę whisky <span class="anon-block">B.</span>, o czym mówił wcześniej. Stwierdził, że oprócz <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, <span class="anon-block">P. K. (1)</span>i <span class="anon-block">D. W.</span>osobiście nikomu łapówek nie dawał. Następnie wyjaśnił, że nie zgadza się z zarzutem kierowania grupą przestępczą, a po prostu jeździł z <span class="anon-block">G.</span>i przypadkowo poznanym <span class="anon-block">T.</span>, który potem sam przemycał papierosy. Dodał, że ludziom na targowisku sprzedawał papierosy sporadycznie (k.1121-1122v)<strong> <!-- --> . </strong> </p> <p>W trakcie konfrontacji przeprowadzonej w dniu 08-02-2011 roku przeprowadzonej pomiędzy podejrzanymi <span class="anon-block">D. G. (1)</span>a <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśnił, że siedzącego obok mężczyznę zna i jest to <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, a odczytane fragmenty wyjaśnień polegają na prawdzie. W całości podtrzymał złożone przez niego w tej sprawie wyjaśnienia. Podał, że <span class="anon-block">G. G. (1)</span>wiedział o jego układzie z celniczką <span class="anon-block">A. J. (1)</span>i wiedział, że jak trzeba było celnika opłacić, który ich przepuszczał na granicy, to część pieniędzy była przekazywana przez niego mu, a następnie on przekazywał całą kwotę <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, a było to zwykle 100 złotych, na które składało się 50 złotych od niego i 50 złotych od <span class="anon-block">G. G. (1)</span>. (k.1180)</p> <p>Podejrzany <span class="anon-block">D. G. (1)</span> w trakcie składania wyjaśnień w dniu 10-02-2011 roku nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw. Podał, że wszystkie wyjaśnienia, które wcześniej składał są nieprawdziwe, bo składał je pod wpływem emocji, był przestraszony, nie siedział nigdy w więzieniu, to aresztowanie było to dla niego wielkim zaskoczeniem. Wyjaśnił, że nie działał w żadnej grupie przestępczej, nie rozumie tych zarzutów. Podał, że zeznał na celników nieprawdę, bo po złości kierowali go na hangar, nie miła z nimi nic wspólnego. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">A. J. (1)</span> jest dla niego tylko koleżanką, z którą spotykał się tylko w formie koleżeńskiej i jeździł do niej bardzo często na kawę. Podejrzany wyjaśnił, że nigdy nie dawał jej pieniędzy, bo nigdy by ich od niego nie wzięła. <span class="anon-block">D. G. (1)</span> podał, że z <span class="anon-block">J.</span> rozmawiali na różne tematy, nie tylko osobiste, przez telefon, pisane były sms-sy o ogólnej treści. Stwierdził, że nie sms-ował z nią, co się dzieje na przejściu granicznym. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">T. T.</span> przejeżdżał i była to jego sprawa, a gdy był bliżej przejścia, to go informował, kto tam stoi lub pracuje. Stwierdził, że <span class="anon-block">T. T.</span> żadnych papierosów dla niego nie woził. Podejrzany stwierdził, że żadnych pieniędzy <span class="anon-block">T. T.</span> przez niego dla <span class="anon-block">J.</span> nie przekazywał, a on mu nic nie potrącał. Potwierdził, że <span class="anon-block">G.</span> jeździł z nim, brali wódkę, po dwa pakiety, często byli karani mandatami. Wyjaśnił, że 22 czerwca 2010 roku pierwszy raz pojechał busem do Rosji i zapakował go tymi papierosami, które u niego ujawniono. Podał, że paliwo dla <span class="anon-block">J.</span> sprzedawał, a konkretnie dla jej faceta i papierosy też sprzedawał dla niego. Podejrzany <span class="anon-block">D. G.</span> wyjaśnił, że <span class="anon-block">G.</span> nie dawał żadnych pieniędzy dla <span class="anon-block">J.</span> za jego pośrednictwem. Stwierdził, że wcześniej pomawiał go po złości, bo on coś na niego mówił, a <span class="anon-block">T.</span> też w zasadzie nic mu nie zrobił, a pomawiał go, bo działał dla siebie jak najlepiej. Podał, że nie zna się na prawie, nie wiedział co ma mówić, wszyscy przesłuchujący zakładali, że dawał mu pieniądze. <span class="anon-block">D. G.</span> wyjaśnił, że on nic mu nie dawał i nic mu nie zabierał, a przywoził tylko dla niego paliwo. Stwierdził, że jego mecenas nie ma dla niego czasu, nie wiedział co ma mówić, a wie tylko tyle, że zeznawał nieprawdę, nie wiedział dlaczego. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">D. W.</span> i <span class="anon-block">P. K. (1)</span> obciążył po złości, bo prawie za każdym razem kierowali go na hangar i nie dawał im żadnych pieniędzy, gdyż nigdy z nimi prywatnie, a ni w pracy nie rozmawiał. Przyznał się tylko do przemytu papierosów, które u niego znaleziono w dniu 22 czerwca 2010 roku, ale nie do tej ilości. Odmówił udziału w konfrontacji. Podał, że wszystkiego się boi, o swoje życie, zdrowie, rodzinę, nie wiedział, co się może wydarzyć. Dodał, że zeznania zmienił, bo wcześniej mówił nieprawdę z tego powodu. (k.1172-1175)</p> <p>Podczas kolejnego przesłuchania podejrzany <span class="anon-block">D. G. (1)</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw oraz odmówił składania wyjaśnień (k.1287).</p> <p>Przesłuchiwany w charakterze oskarżonego na rozprawie <span class="anon-block">D. G. (1)</span> również nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. (k.1672v-1673v)</p> <p>W toku postępowania przygotowawczego przesłuchiwany w charakterze podejrzanego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. S. (1)</span> </strong>przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Wyjaśnił, że od 1996 roku pracuje w Straży Granicznej jako szyfrant w PSG <span class="anon-block">B.</span>, następnie pracował w <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span>jako szyfrant i do jego zadań w <span class="anon-block">B.</span>należało przyjmowanie faksów, telegramów, szyfrogramów. Wyjaśnił, że wiedział jakie miał obowiązki na swoim stanowisku pracy. Następnie podał, że <span class="anon-block">G. G. (1)</span>jest jego szwagrem, czyli mężem jego siostry i znają się od około 5 lat. Wyjaśnił, że jak poznał <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, to dowiedział się, że on jeździ do Rosji i przemyca papierosy. <span class="anon-block">J. S. (1)</span>wyjaśniał, że od około listopada 2009 roku <span class="anon-block">G. G. (1)</span>zaczął go wypytywać o sytuację na granicy, jakie samochody są brane na przeszukanie, jakie ilości decydują o zabraniu na kontrolę szczegółową. Wyjaśnił, że z tego co pamięta, to w kwietniu 2010 roku do jego pracy przyszedł faks z <span class="anon-block">(...)</span>z <span class="anon-block">K.</span>o zleceniu przeszukaniu pojazdów i wśród tych pojazdów był m. in. samochód jakim jeździł <span class="anon-block">G. G. (1)</span>. Wyjaśnił, że miał obowiązek ten faks zarejestrować w dzienniku telegramów wchodzących, a następnie miał obowiązek osobistego przekazania faksu do rąk komendanta i mógł zapoznać się z jego treścią. <span class="anon-block">J. S. (1)</span>podał, że jak zobaczył zlecenie na samochód <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, to poinformował go – sms-em lub ustnie, że jest na liście do szczegółowej kontroli. Podejrzany stwierdził, że takich informacji przekazał <span class="anon-block">D. G. (3)</span>około 4 i robił to telefonicznie albo przy osobistym spotkaniu. Podejrzany dodał, że informował <span class="anon-block">D. G. (3)</span>w zaszyfrowany sposób, o tym kiedy na przejściu granicznym pracuje przewodnik psa służbowego <span class="anon-block">K. M.</span>. Stwierdził, że te informacje przekazywał <span class="anon-block">D. G. (3)</span>za darmo, bo to jego szwagier. <span class="anon-block">J. S. (1)</span>wyjaśnił, że <span class="anon-block">D. G. (3)</span>mówił mu, iż w tym czasie jeździł m. in. razem z <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przez granice i przemycał papierosy. Następnie podejrzany <span class="anon-block">J. S. (1)</span>podawał, jakimi samochodami jeździł <span class="anon-block">D. G. (3)</span>, gdzie chował papierosy w samochodzie, gdy przemycał je przez granicę. <span class="anon-block">J. S. (1)</span>dodał, że nigdy sam z własnej woli informował <span class="anon-block">D. G. (3)</span>o ewentualnych kontrolach na granicy, o funkcjonariuszach mających służbę, to on sam go o to wypytywał i wtedy te tajne informacje mu ujawniał, ale nie wiedział, czy <span class="anon-block">D. G. (3)</span>przekazywał te informacje <span class="anon-block">D. G. (1)</span>. Podejrzany <span class="anon-block">J. S. (1)</span>wyjaśnił, że wiedział, iż <span class="anon-block">D. G.</span>potrafił przywieźć do Polski z Rosji około 30 pakietów papierosów bez akcyzy, a jeździł 2-3 raty w tygodniu. Dodał, że nie jest skonfliktowany z <span class="anon-block">D. G.</span>. Wyjaśnił, że nie zna celniczki <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, ani <span class="anon-block">T. Ś.</span>, czy <span class="anon-block">L.</span>i <span class="anon-block">M. G.</span>. Podejrzany <span class="anon-block">J. S. (1)</span>wyjaśnił, że było zdarzenie, że przyszedł faks jawny do niego jako szyfranta i zapamiętał, że treść tego faksu zawiera zlecenie kontroli szczegółowej wielu samochodów, w tym na liście był samochód <span class="anon-block">D. T.</span>i <span class="anon-block">G.</span>, zapamiętał to i przekazał tą informację dla <span class="anon-block">G.</span>podczas spotkania z nim. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">G. G.</span>bał się funkcjonariusza <span class="anon-block">T. K.</span>i dziwił do niego i wypytywał go czy ten funkcjonariusz jest na przejściu, i chyba podawał mu o tym informacje. Podał, że <span class="anon-block">G.</span>dzwonił do niego też i pytał o <span class="anon-block">D. K. (2)</span>, czy jest na przejściu na służbie i informował go o tym. Dodał, że generalnie jak mu mówił, że ktoś jest na przejściu kogo oni się boją, to <span class="anon-block">G.</span>nie wjeżdżał do Polski obawiając się kontroli ze strony tych funkcjonariuszy, którzy mogli zatrzymać przemycane przez niego papierosy. Wyjaśnił, że najczęściej spotykał się z <span class="anon-block">G.</span>u jego ojca w <span class="anon-block">L.</span>. Podał, że zdarzało się, że jeździł z <span class="anon-block">G.</span>do lasu „robić” drzewo, bo on jest myśliwym, a <span class="anon-block">G.</span>nie jest myśliwym. Wyjaśnił, że sms-y wysyłane do <span class="anon-block">G.</span>z tajnymi informacjami wysyłał w takiej formie, aby wynikało z nich, że mowa jest o polowaniu, a nie przekazywaniu informacji jaki funkcjonariusz, którego się <span class="anon-block">G.</span>obawiał będzie miał służbę. Dodał, że takich zakamuflowanych informacji <span class="anon-block">G.</span>przekazał co najmniej kilka. Oświadczył, że będzie chciał się dobrowolnie poddać karze, a wyjaśnienia jakie złożył są dobrowolne, nie ma żadnych zastrzeżeń co do sposobu przesłuchania, nie czuje się zastraszony i od daty zatrzymania nikt mu nie groził mu tymczasowym aresztowaniem jak się nie przyzna. /k.148-149v/.</p> <p>Podczas kolejnego przesłuchania podejrzany <span class="anon-block">J. S. (1)</span>nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Oświadczył, że nie podtrzymuje wyjaśnień złożonych w dniu 22 czerwca 2010 roku w Prokuraturze Rejonowej w <span class="anon-block">B.</span>. Podał, że nie należał do żadnej grupy przestępczej, a zna tylko <span class="anon-block">G. G. (1)</span>. Wyjaśnił, że przed sprawą rzadko się widywał, a teraz nie ma z nim żadnego kontaktu. Następnie potwierdził wyjaśnienia złożone uprzednio, ale stwierdził, że nie polegają one na prawdzie. Odmówił składania wyjaśnień oraz odmówił udziału w konfrontacji z <span class="anon-block">G.</span>. (k.1135-1135v)</p> <p>Przesłuchiwany na rozprawie w charakterze oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, odmówił składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania. (k.1661)</p> <p>Przesłuchiwany w toku postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. T.</span> </strong> przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa karno - skarbowego oraz odmówił składania wyjaśnień (k.181v-182).</p> <p>Podczas składania kolejnych wyjaśnień podejrzany <span class="anon-block">T. T.</span>przyznał się do współpracy z <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, dla którego na jego polecenie przywoził papierosy do polski. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">D.</span>w lutym 2010 roku namawiał go, aby przywoził mu papierosy z Rosji. Podał, że w 2009 roku przywoził <span class="anon-block">D.</span>z Rosji dwa razy 120 litrów ropy. Podejrzany wyjaśnił, że właśnie w lutym 2010 roku <span class="anon-block">D.</span>do niego zadzwonił i powiedział, aby on przewoził dla niego papierosy i, ze na granicy nikt mu ich nie zabierze i nie nałoży grzywny. <span class="anon-block">T. T.</span>wyjaśnił, że zgodził się i przerobił zbiornik w samochodzie marki <span class="anon-block">M.</span>i zapakował tam papierosy. Podejrzany podał, że potem <span class="anon-block">D.</span>dzwonił do niego i mówił mu, którego konkretnie dnia ma być na granicy na początku zmiany celników. <span class="anon-block">T. T.</span>wyjaśni, że się zgodził i słuchał go co ma robić. Podał, że do 25 maja 2010 roku zrobił takich kursów 12-15 i za każdym razem w baku <span class="anon-block">M.</span>chował 40-45 pakietów. Stwierdził, że zna celniczkę o nazwisku <span class="anon-block">J.</span>, na którą mówią <span class="anon-block">S.</span>. Podał, że ona nie lubi Rosjan i cofa do Rosji. Wyjaśnił, że raz <span class="anon-block">J.</span>go odprawiała i nic nie znalazła, chociaż przewoził papierosy w baku <span class="anon-block">M.</span>. Podał, że nigdy nie kontaktował się z <span class="anon-block">J.</span>. Stwierdził, że chyba <span class="anon-block">D.</span>dawał jej pieniądze i podał, że przypomniał sobie, że <span class="anon-block">D.</span>powiedział mu kiedyś pod koniec lutego 2010 roku, jak przywoził mu papierosy, że będzie musiał dać 250złotych dla <span class="anon-block">S.</span>. Podkreślił, że <span class="anon-block">D.</span>powiedział wprost, że trzeba dać jej 250złotych z tych pieniędzy, które zarobią za transport papierosów, które właśnie podejrzany przywiózł. <span class="anon-block">T. T.</span>twierdził, że było to, gdy był w <span class="anon-block">B.</span>i przyjechał pod garaż <span class="anon-block">D.</span>i on mu to wtedy powiedział. Dodał, że nie wie, czy <span class="anon-block">D.</span>płacił jej za każdy transport. 250złotych. Wyjaśnił jeszcze, że przypomniał sobie, iż <span class="anon-block">d.</span> powiedział mu, że z każdego jego transportu daje dwa pakiety papierosów <span class="anon-block">marki G. (...)</span>dla <span class="anon-block">S.</span>. Stwierdził, że nie widział nigdy osobiście, aby <span class="anon-block">S.</span>brała od <span class="anon-block">D.</span>papierosy albo pieniądze oraz nie widział, aby <span class="anon-block">D.</span>rozmawiał z <span class="anon-block">S.</span>. Stwierdził, że nie zna numeru telefonu do <span class="anon-block">S.</span>, a do <span class="anon-block">D.</span>dzwonił na dwa numery telefonów. Podejrzany <span class="anon-block">T. T.</span>wyjaśnił, że od <span class="anon-block">D.</span>za jeden kurs dostawał 400-500 złotych i to był jego czysty zysk, przy czym dostawał 500 złotych jak wiózł też ropę. Dodał, że papierosy woził tylko dla <span class="anon-block">D.</span>i do nikogo innego nie dzwonił. Wyjaśnił, że jak wjeżdżał do Polski i stał po rosyjskiej stronie, to <span class="anon-block">D.</span>do niego dzwonił, albo przysyłał sms-sy, że ma jechać, albo stać i czekać. Podał, że czasami widział mężczyznę, który jeździł z <span class="anon-block">D.</span>jako pasażer, ale nie znał jego imienia i nie wiedział co robi i, czy przemycał papierosy. Twierdził, że <span class="anon-block">D.</span>mówił mu, że <span class="anon-block">S.</span>kupiła sobie samochód terenowy, i parę razy mówił, że trzeba pojechać na kawę do <span class="anon-block">S.</span>, a mieszka ona w <span class="anon-block">B.</span>. <span class="anon-block">T. T.</span>wyjaśniał, że jak pytał <span class="anon-block">D.</span>jaki celnik stoi na zielonym pasie, to on mówił mu jaki celnik stoi i wymieniał ich z pseudonimu lub z imienia. O pogranicznikach nic mu nie wspominał i nie ostrzegał go oraz <span class="anon-block">T. T.</span>twierdził, że dla <span class="anon-block">D.</span>było ważne, aby jego samochód był sprawny technicznie, by pogranicznik go przepuścił. Dodał, że on osobiście żadnemu celnikowi łapówki nie wręczył (k.379v-380).</p> <p>Podczas składania kolejnych wyjaśnień podejrzany <span class="anon-block">T. T.</span>, że nie miał żadnego kontaktu z celniczką <span class="anon-block">J.</span>, chociaż wie kto to jest z granicy i jak wygląda, jak ma na imię oraz to, że mówią na nią <span class="anon-block">S.</span>. Wyjaśnił, że raz <span class="anon-block">D. G. (1)</span>powiedział, że trzeba odłożyć dla <span class="anon-block">J.</span>250 złotych. Podejrzany podał, że <span class="anon-block">D. G. (5)</span>mówił, że on z nim pracuje i przywoził papierosy dla niego, a reszta ma go nie obchodzić. <span class="anon-block">T. T.</span>stwierdził, że <span class="anon-block">D. G. (1)</span>mówił mu, że potrąca z jego pieniędzy kwoty dla <span class="anon-block">J.</span>za jego bezproblemowe przejazdy przez granicę. Dodał, że jednak jak to było naprawdę i dla kogo te pieniądze były, to nie może powiedzieć. Podejrzany wyjaśnił, że dla <span class="anon-block">D.</span>zaczął jeździć od lutego 2010 roku do maja 2010 roku, kiedy zabrano mu samochód. Stwierdził, że w kwietniu nie jeździł, bo czekał na wizę. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">D. G. (1)</span>potrącał mu z jego pieniędzy za papierosy około 12-15 razy po 250 złotych dla <span class="anon-block">J.</span>, za możliwość przemycania przez niego papierosów. Podkreślił, że <span class="anon-block">D. G. (1)</span>mówił mu, że pieniądze przekazuje tylko <span class="anon-block">A. J. (1)</span>i stwierdził, że być może on tak tylko mówił, a pieniądze zostawiał dla siebie. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">D. G. (1)</span>nie mówił mu, by dawał innym celnikom. Stwierdził, że nazwiska <span class="anon-block">G. G. (1)</span>i <span class="anon-block">J. S. (1)</span>nic mu nie mówią. <span class="anon-block">T. T.</span>wyjaśnił, że po opuszczeniu aresztu nie miał kontaktu ani z <span class="anon-block">G.</span>, ani z <span class="anon-block">J.</span>. Dodał, że <span class="anon-block">D. G. (5)</span>mówił mu, że płacone są pieniądze celniczce, ale on żadnej ulgi na granicy nie zauważył, bo dostał dwa mandaty, jego samochód był kierowany do hangaru i zaczął wątpić, czy <span class="anon-block">D. G. (5)</span>oddaje pieniądze <span class="anon-block">J.</span>. (k.785-786v)</p> <p>W trakcie składania kolejnych wyjaśnień podejrzany <span class="anon-block">T. T.</span> podał, że nie ze wszystkim się zgadza. Przyznał się do pracy z <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, ale nie należał do jakiejś jego grupy. Podał, że za papierosy, które przywoził, po ich sprzedaży <span class="anon-block">G.</span> potrącał mu 250 złotych mówiąc, że są dla <span class="anon-block">J.</span>, bo mówił, że trzeba się odwdzięczać <span class="anon-block">J.</span>. Wyjaśnił, że on osobiście żadnych pieniędzy <span class="anon-block">J.</span> nie dawał, nawet jej nie znał. Wyjaśnił, że przez <span class="anon-block">G.</span> nie przekazywał jej pieniędzy, to <span class="anon-block">G.</span> brał pieniądze w ten sposób, że oddawał mu mniej pieniędzy niż powinien był zwrócić za papierosy. Wyjaśnił, że jeżeli chodzi o przemyt papierosów, to woził je od końca lutego 2010 roku do maja 2010 roku. Dodał, że papierosy zaczął wozić dla <span class="anon-block">D. G.</span> od lutego 2010 roku. Potwierdził, że w tym czasie mógł przywieźć 1530 paczek papierosów, które ma w zarzucie, a może więcej, to też się zgadza. Podejrzany <span class="anon-block">T. T.</span> potwierdził złożone wcześniej w tej sprawie wyjaśnienia. (<span class="anon-block"> (...)</span>-1141v)</p> <p>Na rozprawie przed Sądem przesłuchiwany w charakterze oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, przy czym sprostował, że przyznaje się do pierwszego zarzutu, zaś do drugiego zarzutu się nie przyznaje. Skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Potwierdził treść wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym, przy czym dodał, że <span class="anon-block">D.</span> nie mówił mu, że pieniądze są dla <span class="anon-block">A.</span>, po prostu mu je potrącał. (k.1672v)</p> <p>Przesłuchiwany w toku postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. G. (1)</span> </strong>przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśni, że z powodu trudnej sytuacji finansowej zdecydował się na handel papierosami bez polskich znaków skarbowych akcyzy. Wyjaśnił, że papierosy bez akcyzy kupował od mężczyzny o imieniu <span class="anon-block">D.</span>, którego poznał wiosnę 2010 roku na bazarze. Podejrzany podał, że umówili się, iż on będzie podejrzanemu przywoził papierosy różnych marek. Podał, że w zależności od marki papierosów płacił za pakiet od 41-42zł do 45zł i sprzedawał je na bazarze. Wyjaśnił, że z <span class="anon-block">D.</span> kontaktował się telefonicznie i kupował od niego tygodniowo 10-15 kartonów papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy. Wyjaśnił, że od razu przy zakupie rozliczali się. Podał, że potrafił tygodniowo zarobić nawet 200zł na czysto. <span class="anon-block">L. G. (1)</span> dodał, że od listopada 2009 roku do połowy kwietnia 2010 roku był chory i wtedy nie chodził na bazar handlować i dopiero od początku kwietnia 2010 roku zaczął handlować papierosami. Podejrzany stwierdził, że wyjaśnienia są prawdziwe, nie czuje się zastraszony i nikt mu nie groził w czasie przesłuchania (k.212v-213).</p> <p>W toku kolejnego przesłuchania podejrzany <span class="anon-block">L. G. (1)</span> przyznał się do sprzedaży papierosów bez akcyzy, zaś nie przyznał się do udziału w grupie przestępczej. Wyjaśnił, że tylko kupował od <span class="anon-block">D.</span> papierosy na bazarze i potem je odsprzedawał. Podał, że jeździł do Rosji, ale pięć lat temu. Potwierdził uprzednio złożone wyjaśnienia, przy czym zaprzeczył w udziale w zorganizowanej grupie przestępczej. <span class="anon-block">L. G. (1)</span> stwierdził, że związek z <span class="anon-block">D.</span> polegał na tym, że sporadycznie kupował od niego papierosy (k.1119-1119v).</p> <p> <span class="anon-block">L. G. (1)</span>przesłuchiwany w charakterze oskarżonego na rozprawie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie było to od 01 stycznia 2010 roku, bo w tym czasie chorował i zaczął sprzedawać papierosy od wiosny. Podał, że oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>parę razy przywoził papierosy na bazar, raz zapytał, czy ktoś chce brać papierosy i zgodził się, a po jakimś czasie <span class="anon-block">D. G. (1)</span>poprosił go o numer telefonu i on zgodził się. Wyjaśnił, że od kwietnia do czerwca 2010 roku chorował, miał problemy z kolanami i nie zawsze brał papierosy. Stwierdził, że ogólnie to był chory i jeździł do lekarzy. Oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span>podał, że nie pamięta ile paczek papierosów sprzedał mu <span class="anon-block">D. G. (1)</span>i ile razy to było. Stwierdził, że w zarzucie jest więcej podanych paczek papierosów niż rzeczywiście sprzedał, ale dodał, że nie może podać ile tych paczek papierosów było. Wyjaśnił, że wcześniej nie znał <span class="anon-block">D. G. (1)</span>i przypadkowo spotkali się na bazarze. Oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span>podał, że z <span class="anon-block">D. G. (1)</span>rozliczał się od razu, zaś cena jaka płacił za papierosy, a najczęściej brał <span class="anon-block">(...)</span>, to płacił trochę więcej niż 40 złotych za pakiet papierosów, a sprzedawał po 50 złotych za pakiet papierosów. Wyjaśnił, że też kupował w tamtym czasie od innych osób papierosy. Dodał, że zarówno on dzwonił do <span class="anon-block">D. G.</span>, jak i <span class="anon-block">D. G.</span>kontaktował się telefonicznie z nim. (k.1657-1657v)</p> <p>Przesłuchiwany w toku postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. G. (1)</span> </strong>przyznał się do popełnienia przestępstwa karno - skarbowego, zaś nie przyznał się do popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229§3kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12kk</a>. Wyjaśnił, że zna <span class="anon-block">D. G. (1)</span>od kilku lat, zaś <span class="anon-block">J. S. (1)</span>zna od około siedmiu lat. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">J. S. (2)</span>to mąż jego żony i wie, gdzie on pracuje w Straży Granicznej w <span class="anon-block">B.</span>. Podejrzany <span class="anon-block">G. G. (1)</span>wyjaśnił, że <span class="anon-block">J. S. (1)</span>przekazywał mu szyfrem informacje, iż danego dnia na terenie przejścia granicznego będzie pracował <span class="anon-block">K. M.</span>. Podejrzany podał, że obawiali się, że <span class="anon-block">K. M.</span>może ich skierować na powtórną kontrolę. Wyjaśnił, że nie pamiętał w jaki sposób te informacje <span class="anon-block">J. S. (1)</span>mu przekazywał, czy telefonicznie, czy sms-em. Stwierdził, iż <span class="anon-block">J. S. (1)</span>przekazywał mu, że jest zlecenie z <span class="anon-block">K.</span>od Straży Granicznej na jego samochód oraz przekazywał mu chyba dwa razy, że <span class="anon-block">K. M.</span>jest na służbie. <span class="anon-block">G. G. (1)</span>wyjaśnił, że nie płacił <span class="anon-block">J. S. (1)</span>żadnych pieniędzy. Podał, że do stycznia 2010 roku jeździł przez przejście samochodem marki <span class="anon-block">V. (...)</span>o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, a później jeździł <span class="anon-block">(...)</span>koloru czarnego. Podał, że powiedział słownie <span class="anon-block">D. G. (1)</span>o ustaleniach poczynionych przez <span class="anon-block">J. S. (1)</span>o informacjach jakie od niego dostał. Następnie <span class="anon-block">G. G. (1)</span>wyjaśnił, że <span class="anon-block">D. G. (1)</span>jeździł od listopada 2009 roku pojazdem marki <span class="anon-block">B. (...)</span>koloru czarnego o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, a potem na granicy wykorzystywał samochód marki <span class="anon-block">C. (...)</span>. Wyjaśnił, że zazwyczaj jak <span class="anon-block">D. G. (1)</span>jeździł do Rosji, to on starał się jeździć z nim jako pasażer. Podał, że brał wtedy maksymalnie dwa kartony, a <span class="anon-block">D. G. (5)</span>brał więcej kartonów, które chował w zbiorniku paliwa. <span class="anon-block">G. G. (1)</span>wyjaśnił, że zdarzało się, iż jeździli na dwa samochody. Wyjaśnił, że na przemycie potrafił zarobić na czysto do 200 złotych miesięcznie. Podał, że papierosy sprzedawał znajomym. Podejrzany dodał, że wie, iż <span class="anon-block">D. G. (1)</span>dał paliwo dla celniczki <span class="anon-block">J.</span>. Przyznał, że zna Rosjanina o imieniu <span class="anon-block">T.</span>, z którym kolegował się <span class="anon-block">D. G. (1)</span>i dodał, że w dniu kiedy <span class="anon-block">T.</span>został zatrzymany na granicy, to zabrano mu samochód marki <span class="anon-block">M.</span>, ale nie wiedział, co mu zajęli i nie wiedział dla kogo on wiózł papierosy. Podejrzany <span class="anon-block">G. G. (1)</span>wyjaśnił, że było tak, że jak wjeżdżał na przejście graniczne, to <span class="anon-block">D. G. (5)</span>mówił mu przez telefon, kto jest na pasie. Dodał, że nic nie wiedział na temat, aby <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wręczał pieniądze <span class="anon-block">A. J. (1)</span>(k.364v-365).</p> <p>Podczas kolejnego przesłuchania w dniu 07 lutego 2011 roku podejrzany <span class="anon-block">G. G.</span>nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Przyznał, że jeździł z <span class="anon-block">D. G.</span>w tym okresie do Rosji, ale jeździł po małe ilości papierosów, tak by zarobić na chleb. Podał, że mu wystarczyło przewieźć pakiet lub dwa pakiety papierosów, gdy jeździł z <span class="anon-block">G.</span>. Podał, że nie był z <span class="anon-block">D. G.</span>w spółce, nie wozili wspólnych papierosów, on działał na własny rachunek. Stwierdził, że jeździli samochodem <span class="anon-block">D. G.</span>, ale on w samochodzie nie ukrywał papierosów, tylko miał je przy sobie. Zaprzeczył, by przywoził takie ilości papierosów jak podano w zarzucie. Tłumaczył, że uprzednio w prokuraturze przyznał się, bo myślał, że chodzi o inne sprawy i był zdenerwowany i nie za bardzo wiedział o co chodzi. Stwierdził, że żadnemu celnikowi nie płacił pieniędzy, ani osobiście, ani za pośrednictwem <span class="anon-block">G.</span>. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">G.</span>z niczego mu się nie tłumaczył, więc też nie wiedział, że on płaci łapówki celnikowi. Następnie przyznał się do przemytu 17 pakietów papierosów. Podejrzany <span class="anon-block">G. G. (1)</span>potwierdził, że jego szwagier <span class="anon-block">J. S. (1)</span>przekazywał mu informacje o sytuacji na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, tak jak to opisał wcześniej. Stwierdził, że jak wcześniej podawał <span class="anon-block">A. J.</span>nie płacił żadnych pieniędzy. Wyjaśnił, że bardziej z pomówienia niż od <span class="anon-block">D. G.</span>wiedział, że miał on dawać jakieś paliwo <span class="anon-block">J.</span>. Wyjaśnił, że <span class="anon-block">G.</span>mówił mu, że miał zatankować <span class="anon-block">J.</span>20 litrów paliwa, cały kanister, ale być może ona mu za to zapłaciła. Dodał, że ma kontakt ze szwagrem <span class="anon-block">J. S.</span>, ale na temat sprawy nie rozmawiali, jednocześnie kontakty między nimi się rozluźniły i po tym wszystkim to już nie ten sam szwagier jak był. <span class="anon-block">G. G.</span>podał, że <span class="anon-block">J. S. (1)</span>informacje z przejścia granicznego przekazywał mu łącznie ze dwa razy, a chodziło o to, czy na przejściu jest <span class="anon-block">M.</span>oraz mówił, że jego samochód jest planowany do kontroli. (k. 1125-1127v)</p> <p>Podczas przeprowadzonej konfrontacji pomiędzy podejrzanym <span class="anon-block">G. G.</span>a podejrzanym <span class="anon-block">D. G.</span>, <span class="anon-block">G. G.</span>potwierdził, że zna konfrontowanego z nim <span class="anon-block">D. G. (1)</span>. Stwierdził, że odczytane mu fragmenty wyjaśnień <span class="anon-block">D. G.</span>nie są zgodne z prawdą. Podtrzymał w całości swoje wyjaśnienia, które są prawdziwe. Stwierdził, że odczytane wyjaśnienia o <span class="anon-block">D. G.</span>są wymyślone, ponieważ nic nie wiedział o układzie istniejącym między <span class="anon-block">D. G.</span>a <span class="anon-block">A. J.</span>. Wyjaśnił, że nigdy nie płacił <span class="anon-block">A. J.</span>za pośrednictwem <span class="anon-block">D. G. (1)</span>jakichkolwiek pieniędzy i nigdy nie powiedział mu masz tu 50 złotych dla <span class="anon-block">A. J.</span>, bo nawet nie znał jej imienia i nazwiska, a poznał je dopiero po zatrzymaniu go w czerwcu 2010 roku. Dodał, że nie wie dlaczego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wymyślił taką historię. (k.1180)</p> <p>Przesłuchiwany w charakterze oskarżonego na rozprawie <span class="anon-block">G. G. (1)</span>nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Potwierdził odczytane wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego, tłumacząc ich treść tym, że wtedy zostali zatrzymani, to był czerwiec i to wszystko było tak powiedziane tylko ze względu na to, by wrócić do domu, gdzie była żona i córka i każdy człowiek powiedział by w takiej sytuacji to co trzeba, by wyjść. Następnie wyjaśnił, że podczas przesłuchania go w Prokuraturze w <span class="anon-block">B.</span>, najpierw był tylko przesłuchiwany przez prokuratora, a następnie wszedł do pokoju pan ze straży granicznej. Podał, że żaden z nich nie bili go, nikt na niego nie krzyczał, ale padały z ich strony sugestie o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania ze strony funkcjonariusza SG. Oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span>podał, że przed zatrzymaniem około godziny 8.00 przyszło do jego domu czterech mężczyzn, którzy przeszukali mieszkanie, spisali go. Wyjaśnił, że podczas dowożenia go na przesłuchanie nie było mowy na temat jego kontaktów z <span class="anon-block">J. S. (1)</span>i <span class="anon-block">G.</span>oraz w kwestii papierosów, ale była rozmowa w samochodzie, czy zna <span class="anon-block">S.</span>. Oskarżony podał, że podejrzewał, iż wiedzieli co go łączy z <span class="anon-block">S.</span>. Stwierdził, że kazano mu powiedzieć, że <span class="anon-block">S.</span>przekazywał mu informacje. Oskarżony wyjaśnił, iż <span class="anon-block">J. S. (2)</span>jest jego szwagrem i czasem z rodziną spotykali się. Zaprzeczył, by padło pytanie do <span class="anon-block">S.</span>, by on coś powiedział, że mają coś na niego, bo obaj wiedzieli, że ma on za dużo do stracenia. Następnie wyjaśnił, że podczas przesłuchania w Prokuraturze zarysowano mu sytuację i zasugerowanemu, co ma mówić. Wyjaśnił, że zaczął pewne rzeczy powtarzać, bo zależało mu na powrocie do domu. Oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>wyjaśnił, że relacje odczytane mu na rozprawie w wyjaśnieniach nie do końca są zgodne z prawdą. Stwierdził, że między osobami przekraczającymi granicę jest kontakt telefoniczny i zdarza się, że wymieniają się informacjami, co do sytuacji na przejściu granicznym i przy takiej ilości przekraczania granicy, to się wie kiedy jaki funkcjonariusz ma służbę, że funkcjonariuszy się zna z widzenia. Z kolei opisał jak wyglądała odprawa na przejściu granicznym. Oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>stwierdził, że nigdy nie rozmawiał z <span class="anon-block">D. G.</span>na temat paliwa dla <span class="anon-block">A. J.</span>i nic na ten temat nie wie. Następnie <span class="anon-block">G. G.</span>wyjaśnił, że na posesji w <span class="anon-block">B.</span>znaleziono 20 pakietów papierosów, które należały do niego. Wyjaśnił, że w okresie listopad 2009 roku do czerwiec 2010 roku przekraczał przejście graniczne około dwa razy w tygodniu i w tamtym okresie jeździł z normą, bo wtedy były kontrole szczegółowe i więcej jeździł na pusto z normą, czyli dwie paczki papierosów. Potwierdził, że w tym okresie zdarzało się, iż jeździł do Rosji z <span class="anon-block">D. G.</span>, zaś zaprzeczył by znał <span class="anon-block">T. T.</span>. Dodał, że nie pamięta dat przesłuchań, ale podczas przesłuchania w <span class="anon-block">O.</span>nadal bał się tymczasowego aresztowania, zaś w tym czasie nie miał dozoru policji, ani poręczenia, ani zakazu opuszczania kraju. Oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>wyjaśnił, że nie potwierdza faktu, aby otrzymywał od oskarżonego <span class="anon-block">S.</span>informacje dotyczące sytuacji na przejściu granicznym. Stwierdził jedynie, że to co wcześniej podał na temat <span class="anon-block">J. S.</span>można nazwać jego linią obrony. Dodał, że nie potwierdza, aby między nim a <span class="anon-block">D. G.</span>była mowa o paliwie dla <span class="anon-block">A. J.</span>. (k.1658-1659v)</p> <p>Przesłuchiwana w charakterze podejrzanej w postępowaniu przygotowawczym <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J. (1)</span> </strong> nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i skorzystała z prawa do odmowy składania wyjaśnień (k.383v, k.403, k.1146).</p> <p>Przesłuchiwana na rozprawie w charakterze oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i złożyła oświadczenie, iż w ciągu 7 lat kariery zawodowej jako funkcjonariusz celny nigdy nie przyjęła żadnej korzyści majątkowej w postaci paliwa, papierosów, pieniędzy. Stwierdził, że z obecnych oskarżonych zna jedynie <span class="anon-block">D. W.</span> i <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, którego poznała za pośrednictwem jej byłego partnera. Podała, że zarzut ma postawiony od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku, zaś od grudnia 2009 roku została opiekunem psa służbowego, a tym samym była odsunięta od odpraw na pasie, a jej miejsce pracy to była kasa, albo budynek kontroli szczegółowej, gdzie wypisywała mandaty. Oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> podała, że w trakcie tego okresu była na zwolnieniu i na urlopie i dość często wyjeżdżania z psem na szkolenia. Dodała, że nie przekazywała informacji na temat stanu funkcjonariuszy w danym dniu na przejściu, a w tym czasie były stałe zmiany, nie było żadnych roszad i podróżni dobrze wiedzieli, kto ma daną zmianę. (k.1660v-1661)</p> <p>Przesłuchiwany w charakterze podejrzanego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. W.</span> </strong> nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że nie zna <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, ani <span class="anon-block">B. D. (1)</span>. Stwierdził, że nigdy żadnych korzyści majątkowych nie przyjmował, ani w <span class="anon-block">B.</span>, ani nigdzie indziej. Wyjaśnił, że zna <span class="anon-block">A. J. (1)</span> z pracy na przejściu, która była jego koleżanka z pracy. Podejrzany <span class="anon-block">D. W.</span> podał, że kilka razy poza pracą dostarczał jej jajka wiejskie od swoich kur. Stwierdził, że jest zaskoczony tym zarzutem, bo na alkohol to go stać, a <span class="anon-block">B.</span> nie pił. Wyjaśnił, że wynagrodzenie, które otrzymuje z pracy mu wystarcza, a na pracy mu zależy (k.1217-1217v).</p> <p>Na rozprawie przesłuchiwany w charakterze oskarżonego <span class="anon-block">D. W.</span> również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że pracował jako funkcjonariusza celny na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span> od 19 maja 2008 roku i zgodnie z ustawą o służbie celnej był na służbie przygotowawczej i przez cały okres służby wykonywał sumiennie swoje obowiązki służbowe. Wyjaśnił, że nigdy nie był karany, wręcz wielokrotnie nagradzany za wykonywaną pracę, nawet w kwocie 2000 złotych, przyznawanych nie tylko za obecność w pracy, ale także za sumienność, zaangażowania, dużą wykrywalność. Podał, że otrzymywał wynagrodzenie rzędu 2200 złotych netto oraz nagrody kilkuset złotowe. Oskarżony <span class="anon-block">D. W.</span> wyjaśnił, że w okresie pełnienia służby przygotowawczej starał się być wzorowym pracownikiem, wtedy kierownictwo sprawowało nad nim pieczę, kontrolę, poddawano jego osobę szczegółowej obserwacji, bo od ich oceny zależało, czy zostanie w pracy, dlatego w żaden sposób nie ryzykowałby utraty pracy dla 100 złotych. Wyjaśnił, że pracował w systemie zmianowym, na różnych stanowiskach pracy, na różnych zmianach u różnych kierowników zmian. Podał, że nie pamięta, ale nie wyklucza, że odprawiał <span class="anon-block">G.</span>, czy <span class="anon-block">D.</span>. Stwierdził, że nie jest w stanie powiedzieć, czy 19 czerwca 2010 roku odprawiał pojazd marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, bo były losowane stanowiska pracy. Zaprzeczył, by była przeprowadzana kontrola o jakiej mówił świadek <span class="anon-block">D.</span>. Uzasadnił to tym, że nie przypomina sobie, aby jakikolwiek podróżny na pytanie funkcjonariusza przyznał się wprost i szczerze do ilości posiadanej kontrabandy, a także nigdy nie było takiej sytuacji, aby inny funkcjonariusz w jakikolwiek sposób próbował wpłynąć na moją pracę by odstąpić od kontroli, a nawet jeżeli byłaby taka sytuacja, to nie wyraziłby na to zgody. Stwierdził, że <span class="anon-block">A. J. (1)</span> to koleżanka z pracy i ani ona lub inny funkcjonariusz nie rozmawiali z nim o układach i przymykanie oka podczas kontroli. <span class="anon-block">D. W.</span> podkreślił, że żadnej łapówki, ani korzyści majątkowej nie przyjął za przepuszczenie podróżnego z kontrabandą. Wyjaśnił, że pracował jako funkcjonariusz i wielokrotnie ujawniał przemycane papierosy i mógł narazić się wielu przemytnikom i pewnie dlatego znalazł się tutaj. Stwierdził, że były sytuacje zastraszania go. Wyjaśnił, że nie wie czym naraził się <span class="anon-block">D. G.</span> i <span class="anon-block">G. G.</span>. (k.1659v-1660v)</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. W.</span> </strong>, albowiem zebrany materiał dowodowy nie podważył w sposób niewątpliwy tych treści. Wręcz przeciwnie, większość zebranego materiału dowodowego potwierdza wiarygodność jego wyjaśnień.</p> <p>Na wstępie rozważań należy zauważyć, iż myśl art. 5§1k.p.k. oskarżonego uważa się za niewinnego dopóki jego wina nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem.</p> <p>Powyższy przepis określa zasadę domniemania niewinności. Stanowi ona jedną z najważniejszych zasad określających sytuację procesową oskarżonego <em> <!-- -->(zob. A. Murzynowski, Istota i zasady procesu karnego, Warszawa 1994, s. 248).</em> </p> <p>Zasada ta ma swoją podstawę konstytucyjną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42;art. 42 ust. 3)">art. 42 ust. 3 Konstytucji</a>.</p> <p>Istota domniemania niewinności sprowadza się do tego, że oskarżony jest w procesie karnym niewinny, a "przeciwne" musi mu być udowodnione. Związana ściśle z domniemaniem niewinności zasada in dubio pro reo w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> nakazuje rozstrzygnąć nie dające się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego. Oznacza to, że <span class="underline"> <!-- -->udowodnienie winy oskarżonemu musi być całkowite, pewne, wolne od wątpliwości</span> <em> <!-- -->(wyrok SN z 24.02.1999 roku, V KKN 362/97, Prokuratura i Prawo z 1999 roku, nr 7-8, str. 11).</em> </p> <p>W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie <span class="anon-block">D. W.</span> popełniania zarzucanego mu czynu w sposób nie budzący wątpliwości.</p> <p>Wskazać należy, że wyrok karny skazujący może być bowiem wydany jedynie w oparciu o dowody, które spełniają wymóg bezwzględnej wiarygodności i nie budzą wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy.</p> <p>Wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">D. W.</span>, w których konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzuconego mu czynu Sąd dał wiarę, albowiem poza gołosłownymi i niewiarygodnymi pomówieniami <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i <span class="anon-block">B. D. (1)</span> brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających tezy zawarte w punkcie XVI aktu oskarżenia. Relacje wymienionych - oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i świadka <span class="anon-block">B. D. (1)</span>, nie znajdują poparcia w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">D. W.</span>, który stanowczo zaprzeczał w toku całego postępowania przyjmowaniu od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> korzyści majątkowej. Należy zauważyć, że oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> ostatecznie odwołał pomówienie dotyczące <span class="anon-block">D. W.</span> oraz sam świadek <span class="anon-block">B. D. (1)</span> również zmienił zeznania na rozprawie, podając powód dlaczego uprzednio obciążał <span class="anon-block">D. W.</span>. W tym zakresie Sąd dał wiarę wyjaśnieniom <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i świadka <span class="anon-block">B. D. (1)</span>, gdzie zaprzeczają sytuacji dotyczącej obciążania <span class="anon-block">D. W.</span>. W ocenie Sądu wobec takiego stanowiska tych osób oraz konsekwentnych wyjaśnień <span class="anon-block">D. W.</span> konsekwentnie nieprzyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu, zatem brak jest dowodów na jego popełnienie przez wymienionego. Okoliczność, że oskarżony <span class="anon-block">D. W.</span> pełnił służbę na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, gdzie zaistniało zdarzenie, o którym zeznał świadek <span class="anon-block">B. D. (1)</span>, nie stanowi wystarczającej przesłanki do uznania, że <span class="anon-block">D. W.</span> także brał udział w przestępczym procederze. Oskarżyciel oparł zarzut stawiany <span class="anon-block">D. W.</span> jedynie, jak się okazało na gołosłownych i swobodnych twierdzeniach jedynie dwóch osób – <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i <span class="anon-block">B. D. (1)</span> – którzy ostatecznie odwołali uprzednie wersje, uzasadniając tą zmianę. Jednocześnie <span class="anon-block">D. W.</span> jasno, wiarygodnie i logicznie podał argumenty, dla których nie miał powodu, ani konieczności przyjęcia korzyści majątkowej od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> - przez cały okres służby wykonywał sumiennie swoje obowiązki służbowe, nigdy nie był karany służbowo, wręcz wielokrotnie nagradzany za wykonywaną pracę, nawet w kwocie 2000 złotych, otrzymywał wynagrodzenie rzędu 2200 złotych netto oraz nagrody kilkuset złotowe, w okresie pełnienia służby przygotowawczej kierownictwo sprawowało nad nim pieczę, kontrolę, poddawano jego osobę szczegółowej obserwacji, dlatego w żaden sposób nie ryzykowałby utraty pracy dla 100 złotych. Należy zauważyć, iż pomimo ujawnienia przez oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> w toku przesłuchiwania go w tej sprawie wielu innych imion i nazwisk funkcjonariuszy celnych i straży granicznej, którzy jakoby brali udział w przestępczym procederze, w tym brania łapówek lub korzyści majątkowych, to jednak jedynie funkcjonariuszowi celnemu <span class="anon-block">D. W.</span> postawiono zarzut na podstawie rzekomej jednostkowej sytuacji. Z tych względów wszystkie nie dające się usunąć wątpliwości należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego <span class="anon-block">D. W.</span> i uniewinnić go od popełnienia zarzuconego mu czynu.</p> <p>Tym samym mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> w zakresie, gdzie obciążał <span class="anon-block">D. W.</span> nie są wiarygodne. Co prawda <span class="anon-block">D. G.</span> podawał szczegóły dotyczące wręczenia korzyści majątkowej <span class="anon-block">D. W.</span>, jednak, jak wcześniej Sąd zauważył, ostatecznie wycofał się z nich, a także świadek <span class="anon-block">B. D.</span> nie potwierdził pierwszych swoich zeznań. Skoro Sąd uznał, iż brak jest dowodów na popełnienie przestępstwa przez <span class="anon-block">D. W.</span> z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228§3kk</a>, tym samym nie ma dowodów na popełnienie przestępstwa przez oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> z punktu VI aktu oskarżenia z art. 229§3k.k.</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong>, gdzie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W ocenie Sądu stanowią one jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony, chęcią uniknięcia odpowiedzialności karnej oraz surowej kary. Przeczą tym wyjaśnieniom przede wszystkim wyjaśnienia oskarżonego, gdzie przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów złożonych w postępowaniu przygotowawczym, którym Sąd dał wiarę oraz dowodom z dokumentów i materiałów operacyjnych, a także częściowo wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">G. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span>, które Sąd omówi poniżej.</p> <p>Wnikliwa analiza wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> pozwala na przyjęcie, że argumenty jakie wymieniony podawał podczas przesłuchania w dniu 10-02-2011 roku i podczas kolejnych wyjaśnień, w tym przed Sądem, gdzie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, kiedy wyjaśniał, że wszystkie wyjaśnienia, które wcześniej składał są nieprawdziwe i uzasadnił to tym, iż składał je pod wpływem emocji, był przestraszony, nie siedział nigdy w więzieniu, a aresztowanie było dla niego wielkim zaskoczeniem, nie są wiarygodne, a tłumaczenie nie zasługuje na wiarę.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>został <span class="underline"> <!-- -->zwolniony z tymczasowego aresztowania w dniu 21 lipca 2010 roku</span>. I znamienne wydaje się w kontekście wskazanych powyżej argumentów podanych przez oskarżonego, że podczas składania wyjaśnień w charakterze podejrzanego w dniu <span class="underline"> <!-- -->07 lutego 2011 roku – zatem, kiedy wyjaśniał z wolnej stopy, gdy ustały powody, dla których jak twierdził przyznawał się i obciążał innych, <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw, podtrzymał wcześniej złożone wyjaśnienia stwierdzając, że polegają one na prawdzie</span>, a następnie ponownie szczegółowo podawał okoliczności dotyczące układu z <span class="anon-block">A. J. (1)</span>i kontaktów z <span class="anon-block">G. G.</span>, T. <span class="anon-block">T.</span>i innymi. W tych wyjaśnieniach podaje przecież między innymi, że jeżeli chodzi o <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, to często jeździł z nim do Rosji po tzw. „akcyzę” i w zasadzie od początku układu z <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, i jak jeździli razem, to przywozili papierosy z Rosji wspólnie, a gdy je potem sprzedawali, to dzielili się zyskiem po połowie i tak samo po połowie ponosili koszty związane z opłacaniem celników, i gdy wręczał <span class="anon-block">J.</span>łapówki w kwocie po 100 złotych, to połowa kwoty była od <span class="anon-block">G. G.</span>, czyli 50 złotych. Potwierdził, że <span class="anon-block">G. G.</span>wiedział o układzie, że płacił <span class="anon-block">J.</span>i godził się na to, by od niego też przekazywał pieniądze i była to zawsze połowa kwoty, jaką on płacił <span class="anon-block">A. J.</span>. Potwierdził także, że <span class="anon-block">T. T.</span>za każdy swój przejazd z akcyzą opłacał <span class="anon-block">A. J.</span>za jego pośrednictwem w kwocie po 300 złotych, to znaczy, gdy jechał z przemytem, to potem za sprzedany towar potrącał mu 300 złotych, które wręczał <span class="anon-block">A. J.</span>. Potwierdził, że ludziom na targowisku sprzedawał papierosy (k.1121-1122v).</p> <p>Następnie podczas przesłuchania w dniu <span class="underline"> <!-- -->08 lutego 2011</span> roku na konfrontacji z <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wyjaśnił – również z wolnej stopy, że siedzącego obok mężczyznę zna i jest to <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, a odczytane fragmenty wyjaśnień polegają na prawdzie. W całości podtrzymał złożone przez siebie w tej sprawie wyjaśnienia. Potwierdził przecież, że <span class="anon-block">G. G. (1)</span>wiedział o jego układzie z celniczką <span class="anon-block">A. J. (1)</span>i wiedział, że jak trzeba było celnika opłacić, który ich przepuszczał na granicy, to część pieniędzy była przekazywana przez niego mu, a następnie on przekazywał całą kwotę <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, a było to zwykle 100 złotych, na które składało się 50 złotych od niego i 50 złotych od <span class="anon-block">G. G. (1)</span>. (k.1180)</p> <p>I jak wcześniej Sąd zauważył dopiero podczas przesłuchania w dniu 10 lutego 2011 roku i podczas kolejnych przesłuchań oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> zaczął nie przyznawać się oraz zaprzeczał okolicznościom wcześniej podanym, które obciążały <span class="anon-block">A. J.</span>, <span class="anon-block">G. G.</span>, T. <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">G. J.</span>, <span class="anon-block">L. G.</span> i <span class="anon-block">J. S.</span>. Zatem w ocenie Sądu, mając na uwadze powyższe rozważania i analizę wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> te wyjaśnienia nie są wiarygodne.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> w trakcie składania kolejnych wyjaśnień, gdzie przyznaje się kilkakrotnie do popełnienia zarzucanych mu czynów - w dniach 22.06.2010 roku, 29.06.2010 roku, 08.07.2010 roku, 12.07.2010 roku, 07.02.2011 roku, 08.02.2011 roku podaje szczegółowo, jasno, konkretnie, spontanicznie okoliczności popełnienia zarzucanych mu czynów. Te wyjaśnienia w ocenie Sądu świadczą o prawdziwości jego twierdzeń. Na podstawie właśnie tych wyjaśnień udało się ustalić innych oskarżonych - <span class="anon-block">A. J.</span>, <span class="anon-block">G. G.</span>, T. <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">G. J.</span>, <span class="anon-block">L. G.</span> i <span class="anon-block">J. S.</span> oraz ich rolę w przestępczym procederze, a także postawić im konkretne zarzuty.</p> <p>Szczegóły jakie oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>podawał za każdym razem podczas wspomnianych przesłuchań tworzą logiczną całość, nie są przypadkowe, czy chaotyczne. Wręcz przeciwnie, tak jak Sąd wcześniej zauważył, wzajemnie się uzupełniają, a podawane za każdym razem tożsame fakty, jedynie utwierdzają Sąd w przekonaniu o ich wiarygodności i prawdziwości. W wyjaśnieniach tych oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przecież jednoznacznie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Podawał takie szczegóły jak - kiedy i w jaki sposób nawiązał kontakt z oskarżoną <span class="anon-block">A. J.</span>, podając konkretne daty, sposoby kontaktów, miejsca spotkań podczas, których wręczał jej korzyści majątkowe, czyli pieniądze, od siebie i od <span class="anon-block">G. G.</span>i T. <span class="anon-block">T.</span>oraz paliwo, papierosy, mówił o wspólnych wyjazdach do Rosji z <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, któremu mówił o układzie z <span class="anon-block">A. J.</span>i o konieczności składania się po 50 złotych, czyli razem 100 złotych, które następnie wręczał <span class="anon-block">A. J.</span>. Podał szczegóły, że w okresie od września 2009 roku do chwili zatrzymania przekazał <span class="anon-block">A. J.</span>łącznie około 100 litrów benzyny oraz dał jej łącznie około 5 pakietów papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>. Opisał formę kontaktu jaką ustalili z <span class="anon-block">A. J.</span>i, że na początku dzwonił do niej na jej prywatny telefon, później dawał jej swój stary aparat telefoniczny <span class="anon-block">N.</span>, a <span class="anon-block">A. J.</span>kupowała do niego kartę startową, że posiadał jeszcze trzy telefony, z których jeden był oficjalny, a z pozostałych prowadził z <span class="anon-block">A. J.</span>korespondencję sms-ową, a gdy był po rosyjskiej stronie, to zawsze dostawał od <span class="anon-block">A. J.</span>sms-y o sytuacji na granicy.</p> <p>Podał szczegóły współpracy z <span class="anon-block">T. T.</span>, z którym od stycznia 2010 roku zaczął współpracować w zakresie przemytu wyrobów tytoniowych i korzystał z jego układu na granicy, czyli płacił <span class="anon-block">A. J.</span>przez niego kwotę pieniędzy za bezpieczny przejazd przez przejście graniczne i wiedział, że <span class="anon-block">T. T.</span>jeździł około 4 razy w tygodniu.</p> <p>Znał też okoliczności dotyczące <span class="anon-block">G. G.</span>i jego szwagra <span class="anon-block">J. S.</span>pracującego w Straży Granicznej w <span class="anon-block">B.</span>i wiedział, że <span class="anon-block">G. G.</span>od szwagra otrzymywał informacje dotyczące ewentualnych kontroli przez Wopistów, czy cofnięcie do szlabanu na ponowną kontrolę, o zamierzonych działaniach straży granicznej, o kontrolach operacyjnych ze Straży Granicznej w <span class="anon-block">K.</span>. Ponadto szczegółowo podawał jak często przejeżdżał przez granicę przewożąc papierosy bez akcyzy, mianowicie, że w okresie od września 2009 roku do chwili zatrzymania jeździł do Rosji po tzw. akcyzę z częstotliwością zmian <span class="anon-block">A. J.</span>, czyli mniej więcej cztery razy w tygodniu.</p> <p>Ponadto oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> przyznał, że ludziom na targowisku sprzedawał papierosy.</p> <p>Z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> wynika jednoznacznie, iż to on był osobą, która zapoczątkowała przestępczy proceder, w którym brali udział oskarżeni <span class="anon-block">A. J.</span>, <span class="anon-block">G. G.</span>, T. <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">G. J.</span>, <span class="anon-block">L. G.</span>.</p> <p>W ocenie Sądu przyjęte w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>ilości i wartości jak w zarzucie zawartym w punkcie II aktu oskarżenia, to są prawdziwe i realne. Na ilość przypisanych oskarżonemu paczek papierosów składa się 660 paczek papierosów ujawniona w dniu 22 czerwca 2010 roku, do tego należy dodać ilość papierosów, które oskarżony odsprzedał oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span>– 1630 paczek papierosów oraz oskarżonemu <span class="anon-block">L. G. (1)</span>– 1421 paczek papierosów, 1530 paczek papierosów, które oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>przywiózł dla niego, 20 paczek papierosów zatrzymanych podczas przeszukania, przyjmując zgodnie z wydrukiem przekroczeń granicy, iż w okresie objętym zarzutem oskarżony przekraczał granicę około 110 razy <em> <!-- -->(za okres 02-11-2009r. do 10-03-2010r. - k.626-628 oraz za okres od 02 stycznia 2010 r. do 22 czerwca 2010 r. – analiza k.1092-1095)</em>, oraz przyjmując średnio zgodnie z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, że przeważnie przywoził 3 - 4 kartony, zatem realna jest ilość 9250 paczek papierosów przypisanych wymienionemu sprawcy.</p> <p>Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> w części, gdzie podaje, iż współpracował z <span class="anon-block">T. T.</span> potwierdza w swoich wyjaśnieniach tenże oskarżony.</p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> </strong>, gdzie przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów i szczegółowo wyjaśnia odnośnie oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span>. Należy zauważyć, iż oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> jednoznacznie przyznał się do współpracy z <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, dla którego na jego polecenie przywoził papierosy z Federacji Rosyjskiej do Polski. Podał szczegółowo okoliczności w jakich poznał oskarżonego i jak rozpoczęła się ich współpraca. Znamienne w ocenie Sądu jest to, że oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> używa tak jednoznacznych, szczegółowych, jasnych sformułowań, co powoduje, iż zdaniem Sądu odzwierciedlają one rzeczywiste stosunki i sytuacje jakie miały miejsce pomiędzy wymienionymi.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>zbieżnie z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span>podawał, że nie miał bezpośredniego kontaktu z <span class="anon-block">A. J.</span>, i że przywoził mu paliwo. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>również potwierdził, że oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span>mówił mu o układzie z <span class="anon-block">A. J.</span>i wskazywał te same kwoty, jakie trzeba było jej płacić za możliwość przemycania przez niego papierosów. Z tych wyjaśnień też wynika, że oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>wiedział i godził się, aby za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>wręczać oskarżonej <span class="anon-block">A. J.</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy. Wręcz podkreślił, że <span class="anon-block">D. G.</span>powiedział mu wprost, że trzeba dać <span class="anon-block">A. J.</span>250złotych z tych pieniędzy, które zarobią za transport papierosów i podał nawet szczegóły, kiedy taka rozmowa z oskarżonym <span class="anon-block">D. G. (1)</span>miała miejsce, mianowicie <span class="anon-block">T. T.</span>twierdził, że było to, gdy był w <span class="anon-block">B.</span>i przyjechał pod garaż <span class="anon-block">D.</span>i on mu to wtedy powiedział. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>potwierdził także, iż <span class="anon-block">D. G.</span>dzwonił do niego i mówił mu, którego konkretnie dnia ma być na granicy, czy na początku zmiany celników i korzystał z tych informacji.</p> <p>Przyznał, że do 25 maja 2010 roku zrobił takich kursów 12-15 i za każdym razem w baku <span class="anon-block">M.</span>chował 40-45 pakietów. Ponadto oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span>potwierdził, iż od <span class="anon-block">D. G.</span>za jeden kurs dostawał 400-500 złotych i to był jego czysty zysk, zaś za papierosy, które przywoził, po ich sprzedaży <span class="anon-block">D. G.</span>potrącał mu 250 złotych mówiąc, że są dla <span class="anon-block">A. J.</span>, twierdząc, że trzeba się odwdzięczać <span class="anon-block">A. J.</span>. Potwierdził, że papierosy woził tylko dla <span class="anon-block">D. G.</span>i do nikogo innego nie dzwonił. Poza tym przyznał, że jak wjeżdżał do Polski i stał po rosyjskiej stronie, to <span class="anon-block">D. G. (1)</span>do niego dzwonił, albo przysyłał sms-sy, co ma robić, czy czekać, czy jechać, a jak pytał <span class="anon-block">D. G. (1)</span>jaki celnik stoi na zielonym pasie, to ten mówił mu jaki celnik stoi i wymieniał ich z pseudonimu lub z imienia (k.379v-380, k.785-786v).</p> <p>Jednoznacznie potwierdził, że jeżeli chodzi o przemyt papierosów, to woził je od końca lutego 2010 roku do maja 2010 roku. Potwierdził też, że w tym czasie mógł przywieźć 1530 paczek papierosów, które ma w zarzucie, a może więcej, to też się zgadza (1141 -1141v).</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania dotyczące omówionej części wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> Sąd nie dał wiary tym jego wyjaśnieniom, gdzie nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W ocenie Sądu stanowią one jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony, chęcią uniknięcia odpowiedzialności karnej oraz surowej kary. Przeczą tym wyjaśnieniom przede wszystkim wyjaśnienia samego oskarżonego, gdzie przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów złożonych w postępowaniu przygotowawczym, którym Sąd dał wiarę oraz dowodom z dokumentów i materiałów operacyjnych, a także częściowo wyjaśnieniom oskarżonych <span class="anon-block">G. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span>, które Sąd omówił.</p> <p>Analizując wyjaśnienia <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span> </strong>, Sąd nie dał mu wiary, gdy składał je w postępowaniu przygotowawczym i sądowym w zakresie, gdzie nie przyznaje się do przemytu przypisanych mu papierosów oraz sądowym, gdzie zaprzeczył co do otrzymywania od <span class="anon-block">J. S.</span> informacji dotyczących sytuacji na przejściu granicznym. W ocenie Sądu stanowią one jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej i surowej kary.</p> <p>Przede wszystkim wyjaśnienia <span class="anon-block">G. G.</span>złożone przed Sądem są sprzeczne z jego wyjaśnieniami złożonymi w postępowaniu przygotowawczym. Sąd ma nieodparte wrażenie, iż właśnie wyjaśnienia złożone przez <span class="anon-block">G. G.</span>na początku prowadzonego postępowania są prawdziwe i zasługują na uznanie za wiarygodne. Zdaniem Sądu nie są przekonywujące argumenty podawane przez oskarżonego <span class="anon-block">G. G.</span>na rozprawie, że podczas pierwszego przesłuchania zarysowano mu sytuację, a tym samym zasugerowano mu odpowiedzi i tym samym powiedział, co chciano usłyszeć tylko dlatego, by uchronić się przed tymczasowym aresztowaniem. Analiza wyjaśnień złożonych przez wymienionego w postępowaniu przygotowawczym w ocenie Sądu pozwala na wysunięcie odmiennych wniosków. Mianowicie oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span>podaje zbyt wiele szczegółów odnośnie przekraczania granicy w <span class="anon-block">B.</span>z <span class="anon-block">D. G.</span>, by można mówić o przypadkowości lub sugestiach ze strony innych osób. Tym bardziej, że wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">G. G.</span>w tym zakresie są zbieżne i wzajemnie się uzupełniają z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span>. Obaj oskarżeni podają, jak często jeździli razem, jakimi samochodami, jakie ilości każdy z nich przemycał i te relacje układają się w logiczną i realną całość. Mianowicie oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>wie, że <span class="anon-block">D. G.</span> jeździł od listopada 2009 roku pojazdem marki <span class="anon-block">B. (...)</span>koloru czarnego o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, a potem na granicy wykorzystywał samochód marki <span class="anon-block">C. (...)</span>. Wiedział, co podał w wyjaśnieniach, że jak jeździli do Rosji, to <span class="anon-block">D. G.</span>brał więcej niż on kartonów, które chował w zbiorniku paliwa. Podaje takie szczegóły, że na przemycie potrafił zarobić na czysto do 200 złotych miesięcznie.</p> <p>Tego typu szczegóły w ocenie Sądu nie są przypadkowe, czy spreparowane przez organy ścigania na rzecz postępowania, które w sposób nieudolny oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span> miałby starać się przełożyć na własne wyjaśnienia. Jak Sąd wcześniej zauważył zbieżnie wyjaśniał oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span>, ponadto potwierdzają te okoliczności dowody dokumentów w postaci wydruków przejazdów przez granicę, analiza. Należy zauważyć, iż w czasie składania wyjaśnień przez oskarżonych <span class="anon-block">D. G.</span> i <span class="anon-block">G. G.</span> nie mieli oni ze sobą kontaktu, ponieważ <span class="anon-block">D. G.</span> w tym czasie był tymczasowo aresztowany.</p> <p>Należy również zauważyć, iż w bezpośredniej konfrontacji oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span>potwierdził, że siedzącego obok mężczyznę zna i jest to <span class="anon-block">G. G.</span>. Przyznał też, że <span class="anon-block">G. G. (1)</span>wiedział o jego układzie z celniczką <span class="anon-block">A. J. (1)</span>i wiedział, że jak trzeba było celnika opłacić, który ich przepuszczał na granicy, to część pieniędzy była przekazywana przez niego mu, a następnie on przekazywał całą kwotę <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, a było to zwykle 100 złotych, na które składało się 50 złotych od niego i 50 złotych od <span class="anon-block">G. G. (1)</span>.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>podawał wymijająco, że z pomówienia miał wiedzieć o tym, że <span class="anon-block">G.</span>dawał paliwo <span class="anon-block">A. J.</span>. Jednak Sądu takie tłumaczenie nie przekonuje. Skoro miałby to być układ tylko między <span class="anon-block">D. G.</span>a <span class="anon-block">A. J.</span>, zatem skąd oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>miałby o tym układzie wiedzieć, jak nie od <span class="anon-block">D. G.</span>lub od <span class="anon-block">A. J.</span>. Dlaczego wspomina o paliwie, a nie o innych przedmiotach mogących służyć jako łapówka np. pieniądze, alkohol, papierosy, itp.? W ocenie Sądu było coś na rzeczy, albowiem następnie oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>stwierdza, że jednak od <span class="anon-block">D. G.</span>wie, że ten miał zatankować <span class="anon-block">J.</span> 20 litrów paliwa, cały kanister. <em> <!-- -->(k. 1125-1127).</em> A także należy podkreślić, iż w pierwszych wyjaśnieniach spontanicznie podał szczegół dotyczący właśnie dawania przez <span class="anon-block">D. G.</span>paliwa <span class="anon-block">A. J.</span>.</p> <p>W ocenie Sądu tak podane okoliczności nie są przypadkowe. Zbyt duża zbieżność co do rodzaju łapówki oraz osoby, dla której była dawana. Przecież oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>w przeciwieństwie do twierdzeń podanych na rozprawie, akurat podał nazwisko celniczki <span class="anon-block">A. J.</span>oraz rodzaj łapówki – paliwo. Zatem w ocenie Sądu jednoznacznie to potwierdza okoliczność nie tylko taką, że były powiązania pomiędzy oskarżonymi <span class="anon-block">D. G.</span>i <span class="anon-block">A. J.</span>oraz o jakim charakterze, a także to, że <span class="anon-block">D. G.</span>mówił oskarżonemu <span class="anon-block">G. G.</span>o swoim układzie z oskarżoną <span class="anon-block">A. J.</span>. Co znajduje także potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span>, którym w tym zakresie Sad dał wiarę.</p> <p>Ponadto wbrew twierdzeniom oskarżonego <span class="anon-block">G. G.</span>, że nie potrzebne są dodatkowe informacje o tym, co się dzieje na przejściu granicznym, bo służby poszczególnych funkcjonariuszy celnych są rotacyjne i przewidywalne, albowiem przeczą temu wyjaśnienia samego oskarżonego <span class="anon-block">G. G.</span>oraz <span class="anon-block">D. W.</span>i zeznania świadka <span class="anon-block">M. S. (1)</span>. Mianowicie należy zauważyć pewną niekonsekwencję w wyjaśnieniach oskarżonego <span class="anon-block">G. G.</span>, który raz twierdzi, że służby poszczególnych funkcjonariuszy celnych są rotacyjne i przewidywalne, a innym razem wyjaśnia, że jak wjeżdżał na przejście graniczne, to <span class="anon-block">D. G.</span>mówił mu przez telefon, kto jest na pasie oraz na rozprawie podał, że między osobami przekraczającymi granicę jest kontakt telefoniczny i zdarza się, że wymieniają się informacjami, co do sytuacji na przejściu granicznym i przy takiej ilości przekraczania granicy, to się wie, kiedy jaki funkcjonariusz ma służbę, że funkcjonariuszy się zna z widzenia. To jednak świadczy o tym, że osoby z przejścia granicznego kontaktowały się między sobą w zakresie im potrzebnym, a zatem sytuacja na przejściu granicznym nie była tak przewidywalna, jak próbował. O losowości przydzielania miejsca służby, a zatem o tym, że nie koniecznie było takie przewidywalne, co się dzieje na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>wyjaśniał wiarygodnie <span class="anon-block">D. W.</span>oraz świadek <span class="anon-block">M. S. (1)</span>.</p> <p>Należy także zauważyć, iż oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>podaje takie szczegóły, iż zna Rosjanina o imieniu <span class="anon-block">T.</span>, z którym kolegował się <span class="anon-block">D. G.</span> oraz, że w dniu kiedy <span class="anon-block">T.</span>został zatrzymany na granicy, to zabrano mu samochód marki <span class="anon-block">M.</span>. W ocenie Sądu, również te okoliczności potwierdzają, iż oskarżeni <span class="anon-block">G. G.</span>i <span class="anon-block">D. G.</span>współpracowali oraz uwiarygodnia to ich wyjaśnienia dotyczże zarzucanych im czynów.</p> <p>Sąd dał również wiarę wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">G. G.</span>w części, gdzie przyznał, że <span class="anon-block">J. S.</span>przekazywał mu szyfrem informacje dotyczące sytuacji na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>oraz dotyczące planowanej kontroli jego samochodu. Wyjaśnienia oskarżonego w tej części są jasne, logiczne, szczegółowe. Należy podkreślić, iż oskarżony podaje szczegóły zbieżne z okolicznościami podawanymi przez oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span>w pierwszych wyjaśnieniach. Potwierdził ich wzajemne kontakty. Znamienne jest, iż podczas składania wyjaśnień po raz kolejny, gdzie nie przyznał się do współpracy z oskarżonym <span class="anon-block">D. G.</span>, to nadal jednoznacznie przyznał, że jego szwagier <span class="anon-block">J. S.</span> przekazywał mu informacje o sytuacji na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, tak jak to opisał wcześniej. W ocenie Sądu stanowi to niezbity i wiarygodny dowód potwierdzający przestępcze działanie oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span>.</p> <p>Ponadto potwierdzeniem roli oskarżonych <span class="anon-block">G. G.</span>i <span class="anon-block">J. S.</span>w korupcyjnym procederze było uzyskiwanie przez <span class="anon-block">G. G.</span>od <span class="anon-block">J. S.</span>informacji dotyczących funkcjonariuszy Straży Granicznej planowanych do służby w Placówce Straży Granicznej w <span class="anon-block">B.</span>na daną zmianę oraz ogólnie, co do sytuacji na przejściu granicznym oraz planowanych czynnościach służbowych podejmowanych w stosunku do osób pozostających w zainteresowaniu służb SG o czym świadczą między innymi wiadomości tekstowe SMS zawarte w komunikatach z dni:</p> <p>- komunikat nr 6 z dnia 2009/11/18 z godz. 15:08:39,</p> <p>- komunikat nr 6 z dnia 2009/11/18 z godz. 15:09:49,</p> <p>- komunikat nr 6 z dnia 2009/11/18 z godz. 15:18:11,</p> <p>- komunikat nr 6 z dnia 2009/11/18 z godz. 16:21:39,</p> <p>- komunikat nr 6 z dnia 2009/11/18 z godz. 17:39:46,</p> <p>- komunikat nr 26 z dnia 2009/12/08 z godz. 17:09:16,</p> <p>- komunikat nr 26 z dnia 2009/12/08 z godz. 17:29:38,</p> <p>Te informacje stanowiły tajemnicę służbową, które oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>uzyskiwał od szwagra chorążego sztabowego SG oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span>. Informacje te oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>przekazywał dalej także oskarżonemu <span class="anon-block">D. G.</span>, który sam potwierdził te okoliczności w swoich wyjaśnieniach. Również inne rozmowy świadczą o tym, że oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span>informował oskarżonego <span class="anon-block">G. G.</span> o sytuacji na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, kiedy <span class="anon-block">G. G.</span>kontaktował się z <span class="anon-block">J. S.</span>– rozmowa z dnia 10.03.2010 roku z godz. 15:05:58 <em> <!-- -->(k.2112), </em>z dnia 20-01-2010 roku z godz. 16:16:39 <em> <!-- -->(k.2616), </em>z dnia 10.03.2010 roku z godziny 15:05:54 <em> <!-- -->(k.2919-2920), </em> </p> <p>O wspólnych powiązaniach pomiędzy oskarżonymi <span class="anon-block">G. G.</span>a <span class="anon-block">D. G.</span> odnośnie przekraczania przejścia granicznego oraz przekazywania sobie informacji na temat sytuacji na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>świadczą ich kontakty telefoniczne, miedzy innymi: z dnia 20-11-2009 roku z godziny 21:25:00 <em> <!-- -->(k.2252-2253), </em>z dnia 21-11-2009 roku z godziny 08:09:20 (<em> <!-- --> k.2258), </em>z dnia 12.12.2009 roku z godziny 15:25:43 <em> <!-- -->(k</em>.<em> <!-- --> 2378), </em>z dnia 12.12.2009 roku z godziny 16:54:15 <em> <!-- -->(k.2380 </em>-<em> <!-- --> 2381), </em>z dnia 16-12-2009 roku z godziny 16:01:20 <em> <!-- -->(k.2396), </em>z dnia 17-12-2009 roku z godziny 15:18:29 <em> <!-- -->(k.24092</em>-<em> <!-- --> 2410)</em>, z dnia 17-12-2009 roku z godziny 23:19:00 <em> <!-- -->(k.2419</em>-<em> <!-- --> 2420), </em>z dnia 19-12-2009 roku z godziny 16:09:44 <em> <!-- -->(k.2442</em>-<em> <!-- --> 2444), </em>z dnia 04-01-2010 roku z godziny 19:56:45 <em> <!-- -->(k.2520</em>), z dnia 05-01-2010 roku z godziny 11:25:57 (<em> <!-- --> k.2521), </em>z dnia 24-01-2016<em> <!-- --> (k.2644), </em>z dnia 31.01.2010 roku z godziny 14:01:29 <em> <!-- -->(k.2700), </em>z dnia 10-03-2010 roku z godziny 10:50:41 i następne <em> <!-- -->(k.2911-2912, k.2915, k.2917-2919, k.2920, k.2924, k.2945-2947), </em>26.03.2010 roku z godz. 21:33:41 (<em> <!-- --> k.3016-3017).</em> </p> <p>Na podstawie wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">G. G.</span>, którym Sąd dał wiarę oraz dowodom z dokumentów w postaci wykazu przekroczeń granicy (k.635-636) i analizy (k.1092-1095) zostało udowodnione, że oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span>w przypisanym okresie co najmniej przekroczył granicę co najmniej 77 razy. Przyjmując za wiarygodne twierdzenie oskarżonego <span class="anon-block">G. G.</span>, że za każdym przejazdem przewoził po dwa pakiety papierosów (czyli 20 paczek papierosów), tym samym Sąd przyjął, że oskarżony przemycił do kraju co najmniej 1540 paczek papierosów. Dodając do tego paczki papierosów ujawnione podczas przeszukania w łącznej ilości 286 paczek, daje to ilość 1826 paczek papierosów. Dlatego też wskazany czasookres popełnienia czynu Sąd przypisał oskarżonemu <span class="anon-block">G. G.</span>oraz wskazaną ilość paczek papierosów. Zaś wartości uszczupleń Sąd wyliczył na podstawie wyliczeń matematycznych.</p> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom <strong> <!-- -->oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> </strong> nie przyznającej się do popełnienia zarzucanych jej czynów. Zdaniem Sądu stanowią one jedynie przyjętą przez oskarżoną linię obrony, chęcią uniknięcia odpowiedzialności karnej, a co za tym idzie kary. W ocenie Sądu tym wyjaśnieniom przeczą przede wszystkim wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, <span class="anon-block">G. G. (1)</span> oraz <span class="anon-block">T. T.</span>, gdzie przyznają się do popełnienia zarzucanych im czynów złożonych w postępowaniu przygotowawczym, którym Sąd dał wiarę oraz dowodom z dokumentów i materiałów operacyjnych, które Sąd omówi poniżej.</p> <p>Oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span>wyjaśniła, że od grudnia 2009 roku została opiekunem psa służbowego, a tym samym była odsunięta od odpraw na pasie, a jej miejsce pracy to była kasa, albo budynek kontroli szczegółowej, gdzie wypisywała mandaty. Oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span>podała, że w trakcie tego okresu była na zwolnieniu i na urlopie i dość często wyjeżdżania z psem na szkolenia. Zaprzeczyła, by przekazywała informacje na temat stanu funkcjonariuszy w danym dniu na przejściu, a w tym czasie były stałe zmiany, nie było żadnych roszad i podróżni dobrze wiedzieli, kto ma daną zmianę (k.1660v-1661). Twierdzeniom oskarżonej omówionym powyżej przeczy wykaz miejsc pełnienia służby w okresie od 01-01-2010 roku do 22-06-2010 roku. Mianowicie wynika z tego wykazu, iż w przeciągu wskazanego półrocza oskarżona dwa razy brała opiekę nad dzieckiem, raz była na dwudniowym szkoleniu, trzykrotnie była na urlopie na żądanie, czterokrotnie była na delegacji, raz na urlopie wypoczynkowym oraz raz na zwolnieniu, co daje około 36 dni nieobecności na służbie. W skali całego okresu przypisywanego oskarżonej nie są to długie nieobecność. Okres obecności w pracy i podczas pełnionych służb wystarczył oskarżonej <span class="anon-block">A. J.</span>w zupełności, by skutecznie i wielokrotnie nawiązywać kontakt telefoniczny z oskarżonym <span class="anon-block">D. G.</span>. Potwierdza to analiza.</p> <p>W ocenie Sądu wbrew twierdzeniom oskarżonej, że wykonywanie czynności służbowych jako opiekun psa służbowego było tożsame, że była odsunięta od odpraw na pasie, a pełniła służbę na kasie lub w budynku kontroli szczegółowej, a tym samym nie mogła popełnić przypisywanych jej przestępstw, nie wyklucza w ocenie Sądu w żadnym razie tego, że była zorientowana w sytuacji na przejściu granicznym i jak najbardziej mogła o tym informować oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> telefonicznie w rozmowach lub za pośrednictwem wiadomości tekstowych SMS. Świadczą o tym nie tylko wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, którego wyjaśnienia w tym zakresie Sąd omówił poniżej, ale przede wszystkim koronnym, niezbitym dowodem na kontakty pomiędzy oskarżonymi <span class="anon-block">A. J.</span> i <span class="anon-block">D. G.</span> są zapisy z ich rozmów, połączeń telefonicznych zobrazowane w analizie.</p> <p>Należy zauważyć, iż jeżeli komuś zależy na tym, aby nikt postronny nie widział i nie słyszał, że wykonuje się rozmowy telefoniczne lub pisze sms-y, to nie robi się tego w czyjejś obecności lub w obrębie włączonych kamer na terenie przejścia granicznego. Zawsze można przecież znaleźć miejsce na tyle zaciszne i ustronne, aby pod nieobecność innych osób wykonywać takie czynności. A oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span> pracując od siedmiu lat na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, na pewno znała takie miejsca i skrzętnie to wykorzystywała.</p> <p>O wzajemnych powiązaniach <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J.</span>z <span class="anon-block">D. G.</span> </strong>świadczą nie tylko wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, gdzie przyznał się, a którym Sąd dał wiarę, ale przede wszystkim dobitnie o tym świadczy analiza połączeń użytkowanych przez nich w okresie objętym zarzutami aparatami telefonicznymi, numerami telefonicznymi oraz analiza wzajemnych połączeń pomiędzy ujawnionymi zabezpieczonymi u oskarżonych telefonami, daty przekroczeń granicy przez <span class="anon-block">D. G. (1)</span>i pełnionych w tych dniach służb przez oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span>. Analiza tych połączeń dobitnie wskazuje na to, że oskarżeni ci w zasadzie w sposób ciągły, wielokrotnie kontaktowali się telefonicznie w postaci rozmów lub sms-ów ze sobą, w czasie kiedy oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>pełniła służbę na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, a oskarżony przekraczał w tym czasie granicę na tym przejściu.</p> <p>Oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, wcześniej posługiwała się nazwiskiem <span class="anon-block">I.</span>. Na to nazwisko miała zarejestrowany telefon o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. Ponadto oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> posługiwała się numerami <span class="anon-block"> (...)</span>. Te numery były powiązane z aparatem telefonicznym o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>. Na podstawie połączeń telefonicznych zarejestrowanych w sieci <span class="anon-block"> (...)</span> aparatu telefonicznego o nr <span class="anon-block"> (...)</span> w okresie od 10-02-2012 roku do 15-06-2010 roku zauważyć można, że użytkowanych numerów telefonicznych było siedem, które były użytkowane w okresach:</p> <p>- nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 03-03-2010r. - do 07-03-2010r.,</p> <p>- nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 07-03-2010r. - do 10-03-2010r.,</p> <p>- nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 10-03-2010r. - do 18-03-2010 r.,</p> <p>- nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 22-05-2010r. - do 15-06-2010r..</p> <p>- nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 22-03-2010r. - do 24-03-2010r.,</p> <p>- nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 26-03-2010r. - do 15-04-2010r.,</p> <p>- nr <span class="anon-block"> (...)</span> od 16-04-2010r. - do 19-05-2010r.</p> <p>Ponadto oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> korzystała z jednego aparatu telefonicznego o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> do użytkowania dwóch numerów telefonicznych: <span class="anon-block"> (...)</span> – jako oficjalny oraz <span class="anon-block"> (...)</span> jako nieoficjalny w okresie: w dniu 10-02-2010r. Od godziny 08:49 do godz. 10:05, w dniu 18-02-2010r. o godz. 13:34, w dniu 02-03-2010r. od godz. 10:37 do godz. 10:40.</p> <p>Z analizy wynika, że logowania numerów telefonicznych <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, którymi posługiwała się oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, z ich pośrednictwem utrzymywała stały kontakt telefoniczny z oskarżonym <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, który posługiwał się trzema numerami telefonicznymi <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>. Należy przy tym podkreślić, iż co ważne <span class="underline"> <!-- -->logowania numerów telefonicznych <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block"> (...)</span>, którymi posługiwała się oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> zawsze pokrywały się z pełnieniem przez nią służby celnej na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>. </span> </p> <p>W ocenie Sądu należy zwrócić uwagę i podkreślić na ilość połączeń telefonicznych pomiędzy oskarżonymi <span class="anon-block">A. J.</span> a <span class="anon-block">D. G.</span>. Mianowicie z analizy wynika, że oskarżeni w okresie objętym zarzutami kontaktowali się bardzo często. Oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span>z numeru <span class="anon-block">(...)</span>o nr <span class="anon-block">(...)</span>kontaktowała się z trzema numerami telefonu należącymi do oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>i tak:</p> <p>- z numerem <span class="anon-block"> (...)</span> – 151 razy i z tego numeru oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> na w/w numer telefonu <span class="anon-block">A. J.</span> łączył się 358 razy,</p> <p>- z numerem <span class="anon-block"> (...)</span> – 133 razy i z tego numeru oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> na w/w numer telefonu <span class="anon-block">A. J.</span> łączył się 262 razy,</p> <p>- z numerem <span class="anon-block"> (...)</span> – 9 razy i z tego numeru oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> na w/w numer telefonu <span class="anon-block">A. J.</span> łączył się 12 razy.</p> <p>Ponadto poniżej zostanie ukazana ilość połączeń pomiędzy pozostałymi numerami telefonów, którymi posługiwała się oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span> z numerem telefonu oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span>, i tak:</p> <p>- oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span> z numeru <span class="anon-block"> (...)</span> łączyła się z numerem telefonu oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> – 4 razy, zaś oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> z tego numeru telefonu na podany numer telefonu oskarżonej kontaktował się 12 razy,</p> <p>- oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span> z numeru <span class="anon-block"> (...)</span> łączyła się z numerem telefonu oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> – 15 razy, zaś oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> z tego numeru telefonu na podany numer telefonu oskarżonej kontaktował się 43 razy,</p> <p>- oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span> z numeru <span class="anon-block"> (...)</span> łączyła się z numerem telefonu oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> – 30 razy, zaś oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> z tego numeru telefonu na podany numer telefonu oskarżonej kontaktował się 71 razy,</p> <p>- oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span> z numeru <span class="anon-block"> (...)</span> łączyła się z numerem telefonu oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> – 11 razy, zaś oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> z tego numeru telefonu na podany numer telefonu oskarżonej kontaktował się 18 razy,</p> <p>- oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span> z numeru <span class="anon-block"> (...)</span> łączyła się z numerem telefonu oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> – 19 razy, zaś oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> z tego numeru telefonu na podany numer telefonu oskarżonej kontaktował się 50 razy,</p> <p>- oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span> z numeru <span class="anon-block"> (...)</span> łączyła się z numerem telefonu oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> – 30 razy, zaś oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> z tego numeru telefonu na podany numer telefonu oskarżonej kontaktował się 71 razy,</p> <p>- oskarżona <span class="anon-block">A. J.</span> z numeru <span class="anon-block"> (...)</span> łączyła się z numerem telefonu oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> – 21 razy, zaś oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> z tego numeru telefonu na podany numer telefonu oskarżonej kontaktował się 56 razy.</p> <p>W ocenie Sądu powyższa analiza ilość połączeń, ich miejsce logowania dobitnie świadczą jaki miały cel i charakter kontakty pomiędzy oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span> a oskarżonym <span class="anon-block">D. G. (1)</span>. Mianowicie oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> jako funkcjonariusz celny wykorzystując swoje kontakty służbowe niejednokrotnie informowała oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> o istniejącej sytuacji na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>, powodowała, że samochód kierowany przez niego przechodził kontrole pozorne lub odstępowano od rewizji celnej jego pojazdu, czego skutkiem był bezproblemowy wjazd samochodu oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> z ponadnormatywną ilością wyrobów akcyzowych do Polski. Potwierdzeniem tego są również wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, który w wyjaśnieniach złożonych w dniu 29 czerwca 2010 roku, jednoznacznie potwierdza, iż z <span class="anon-block">A. J.</span> ustalili formę kontaktu, mianowicie na początku on dzwonił do celniczki na jej telefon prywatny, a później dał jej swój aparat telefoniczny <span class="anon-block">marki N.</span>, a celniczka zakupiła do niego kartę startową. W ocenie Sądu ilość połączeń, ich miejsce logowania pomiędzy numerami telefonów, którymi posługiwali się wymienieni oskarżeni nie może być traktowana i postrzegana jako kontakty przypadkowe lub mające inny charakter lub cel niż wskazany powyżej. Z kolei ilość i kierunek nawiązanych połączeń świadczy o tym, że nie ma mowy o pomyłce w wyborze numerów.</p> <p>Ponadto analiza ukazuje, że nie tylko połączenia telefoniczne pomiędzy oskarżonymi <span class="anon-block">A. J.</span> i <span class="anon-block">D. G.</span> i logowania ich telefonów zawsze pokrywały się z pełnieniem przez oskarżoną służby celnej na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>. Także potwierdza, że pokrywa się to również z przejazdami oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span>, kiedy kontaktowali się telefonicznie także podczas służby celnej oskarżonej <span class="anon-block">A. J.</span> – przedstawia to analiza na k.977-1003, k.1009-1017, k.1026-1032, k.1034-1038, k.1042, k.1043-1045, k.1047-1049, k.1053-1055, k.1057-1059,1066-1069, k.1077-1081, k.1089.</p> <p>O fakcie wręczania oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> konkretnych kwot pieniężnych przez oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> oraz za jego pośrednictwem przez oskarżonych <span class="anon-block">G. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span>, oprócz wiarygodnych wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, świadczą dobitnie wyjaśnienie oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span>. W ocenie Sądu nie jest to przypadkowe, aby trzy osoby, podczas składania niezależnie od siebie wyjaśnień i to przez oskarżonych <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span> kilkakrotnie, podawali tą samą osobę – celniczkę <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, której oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> wręczał korzyści majątkowe oraz sposób i wysokości kwot jej wręczanych. Przy czym zachowanie oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> jednoznacznie wskazuje, że z popełnienia przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu. Świadczy o tym ilość i regularność wręczanych przez oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> korzyści majątkowych.</p> <p>Wyjaśnienia tych oskarżonych w ocenie Sądu układają się w wiarygodną i logiczną całość, ukazującą opisany w zarzutach proceder, wzajemne powiązania istniejące pomiędzy wymienionymi osobami. Co prawda oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> w wyjaśnieniach (k.1141) zaprzecza, że osobiście lub za pośrednictwem <span class="anon-block">D. G.</span> przekazywał pieniądze oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, to jednak należy podkreślić, iż przede wszystkim wiedział i obejmował swoją świadomością oraz godził się na to, że oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> pieniądze takie przekazywał, wiedział jaką kwotę, komu i za co oraz znał inne szczegóły tego procederu.</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie oceny przeprowadzonych dowodów, należało przyjąć, iż stanowią one wystarczającą podstawę do przypisania oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span>zarzutów. Wynika z powyższego jednoznacznie i bez żadnych wątpliwości, że oskarżona dopuściła się przypisanych jej przestępstw, iż w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, jako funkcjonariusz celny Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span>, w związku z pełnieniem tej funkcji publicznej, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wielokrotnie i systematycznie przyjęła, od przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, po ok. 100 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy z Federacji Rosyjskiej do Polski, łącznie około 5000 zł., około 100 litów paliwa do samochodu oraz wyroby tytoniowe w postaci pięciu pakietów papierosów marki <span class="anon-block">(...)</span>za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest w zamian za odstąpienie od szczegółowej kontroli celnej i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przy czym z popełnienia przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65kk</a>, oraz, że w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, jako funkcjonariusz celny Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span>, w związku z pełnieniem tej funkcji publicznej, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wielokrotnie i systematycznie, za pośrednictwem <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przyjęła, pochodzące od przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski obywatela Federacji Rosyjskiej <span class="anon-block">T. T.</span>, korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, po ok. 250 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy z Federacji Rosyjskiej do Polski, łącznie około 3750 zł., za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest w zamian za odstąpienie od szczegółowej kontroli celnej i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przy czym z popełnienia przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65 kk</a>, a także w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku w <span class="anon-block">B.</span>, <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>, jako funkcjonariusz celny Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span>, w związku z pełnieniem tej funkcji publicznej, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wielokrotnie i systematycznie, za pośrednictwem <span class="anon-block">D. G. (1)</span>przyjęła, pochodzące od przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, po ok. 50 zł. za jednorazowe przekroczenie granicy z Federacji Rosyjskiej do Polski, łącznie około 3400 zł., za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest w zamian za odstąpienie od szczegółowej kontroli celnej i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przy czym z popełnienia przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65kk</a>.</p> <p>Te wyjaśnienia, gdzie oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> przyznaje, iż sprzedawał ludziom na targowisku papierosy, potwierdzają wiarygodne wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">G. J. (1)</span> i <span class="anon-block">L. G. (1)</span>.</p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. J. (1)</span> </strong>. Są one jasne, pełne, konsekwentne. Na ich podstawie Sąd dokonał ustaleń dotyczące stanu faktycznego. Oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> szczegółowo opisała okoliczności do jakich doszło do spotkania i współpracy z oskarżonym <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, sposób kontaktowania się, częstotliwości spotkań, ilości i marki kupowanych przez nią od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> papierosów, które to papierosy oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> sprowadzał na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej z Rosji, bez zgłoszenia celnego lub oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy oraz, które oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> odkupywał od oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> i odsprzedawał <span class="anon-block">G. J. (1)</span>. Zeznała konsekwentnie, że co najmniej raz w tygodniu dzwoniła do oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i kupowała papierosy różnych marek po 5-10 pakietów papierosów tygodniowo, zaś tygodniowo zarabiała do 300 złotych. Tym samym te okoliczności świadczą bez wątpienia o tym, że oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> w krótkich odstępach czasu - tygodniowo, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru – zamiar utrzymywania stałego kontaktu z oskarżonym <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i umówienie się na kolejne spotkania i odkupowania od niego papierosów bez polskich znaków akcyzy, uczyniła sobie z tego procederu stałe źródło dochodu – tygodniowo zarabiała do 300 złotych, dopuściła się przestępstwa wielokrotnie i z pewną regularnością, a takie zachowania stanowiło dla niej sposób na uzyskiwanie dochodu, przy czym nie było to jej być ani jedyne, ani główne źródło. Sama oskarżona potwierdzała wiarygodność i prawdziwość podanych przez siebie wyjaśnień, a także podawała powód, dlaczego sprzedawała papierosy mianowicie, by dorobić z uwagi na trudna sytuację materialną. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span> są zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, który wiarygodnie wyjaśnił, iż odsprzedawał osobom na bazarze papierosy, które uprzednio sam oraz w porozumieniu z oskarżonym <span class="anon-block">G. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span> sprowadzali z Rosji na terytorium Polski bez zgłoszenia organom.</p> <p>Sąd przyjmując wartości oraz ilości odnoszące się do oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, przyjął średnie wyliczenia na podstawie wyjaśnień oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span> odnoście częstotliwości, ilości i ceny kupowanych papierosów bez akcyzy oraz zysku jaki uzyskiwała z odsprzedaży papierosów bez akcyzy i należało przyjąć za właściwe ilości papierosów oraz naliczone wartości przyjęte w zarzucie. Co prawda oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> kwestionowała ilość paczek papierosów zarzucanych jej w akcie oskarżenia, to jednak z ustaleń Sądu można było przypisać oskarżonej właśnie te ilości wskazane przez wymieniona. Sąd przyjął ilości wskazane w akcie oskarżenia jako prawdziwe i realne na tej podstawie, że mając na uwadze, iż zarzut przypisany oskarżonej dotyczy okresu od stycznia 2010 roku do 21 czerwca 2010 roku, zatem obejmuje on 23 tygodnie. Tym samym przyjmując, iż tygodniowo oskarżona kupowała od oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span> od 5-10 pakietów czyli od 50 do 100 paczek papierosów, to średnie wyliczenia dadzą realną ilość 1650 paczek papierosów jakie oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> kupiła od oskarżonego <span class="anon-block">D. G.</span>, a następnie wprowadziła do obrotu. Ponadto przyjmując za prawdziwe twierdzenia oskarżonej <span class="anon-block">G. J.</span>, że tygodniowo na czysto zarabiała na odsprzedaży papierosów 300 złotych, to należało przyjąć, iż w przeciągu 23 tygodni na czysto zarobiła 6900 złotych.</p> <p>Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. G. (1)</span> </strong>. Są one jasne, pełne, konsekwentne. Na ich podstawie Sąd dokonał ustaleń stanu faktycznego. Oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> szczegółowo opisał okoliczności do jakich doszło do spotkania i współpracy z oskarżonym <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, sposób kontaktowania się, ilości, marki kupowanych przez niego od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> papierosów, które to papierosy oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> sprowadzał sam lub wspólnie z oskarżonym <span class="anon-block">G. G. (1)</span> na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej z Rosji, bez zgłoszenia celnego lub oznaczenia znakami skarbowymi akcyzy oraz, które oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> odkupywał od oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> i odsprzedawał oskarżonemu <span class="anon-block">L. G. (1)</span>. Podał jednoznacznie, że z oskarżonym <span class="anon-block">D. G. (1)</span> kontaktowali się telefonicznie i kupował od niego tygodniowo 10-15 kartonów papierosów bez polskich znaków skarbowych akcyzy. Podał, że od razu przy zakupie papierosów rozliczali się z oskarżonym <span class="anon-block">D. G. (1)</span>. Przyznał wiarygodnie, że potrafił tygodniowo zarobić nawet 200zł na czysto. Okoliczności te świadczą jednoznacznie o tym, że oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> w krótkich odstępach czasu - tygodniowo, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru – utrzymywanie stałego kontaktu z oskarżonym <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i umówienie się na kolejne spotkania i odkupowania od niego papierosów bez polskich znaków akcyzy, uczynił sobie z tego procederu stałe źródło dochodu – tygodniowo zarabiał do 200 złotych dopuścił się przestępstwa wielokrotnie i z pewną regularnością, a takie zachowania stanowiło dla niego sposób na uzyskiwanie dochodu, przy czym nie było to jego być ani jedyne, ani główne źródło.</p> <p>Oskarżony twierdził początkowo, że od listopada 2009 roku do kwietnia 2010 roku nie sprzedawał papierosów, ponieważ był chory. Następnie przed Sądem wyjaśnił, że nie było to od 01 stycznia 2010 roku, bo w tym czasie chorował i zaczął sprzedawać papierosy od wiosny, jednocześnie podając, że od kwietnia do czerwca 2010 roku chorował, miał problemy z kolanami i nie zawsze brał papierosy.</p> <p>Tym samym na podstawie wyjaśnień oskarżonego, Sąd uznał, iż należało przyjąć czasookres zarzutu od marca 2010 roku. Oskarżony konsekwentnie podawał, że wcześniej był chory i nie chodził na bazar handlować, a dopiero od wiosny 2010 roku zaczął handlować papierosami. Sąd zmniejszył ilości papierosów oraz wartości narażenia na uszczuplenie Skarb Państwa na podstawie wyjaśnień oskarżonego, kalkulatora do wyliczenia (k.94) oraz ilości zatrzymanych podczas przeszukania paczek papierosów, przyjmując łącznie 1421 paczek papierosów. Ponadto uznając za prawdziwe twierdzenia oskarżonego <span class="anon-block">L. G.</span>, że tygodniowo, ale nie regularnie, z przerwami na czysto zarabiał na odsprzedaży papierosów 200 złotych, zatem Sąd przyjął, iż w przeciągu przypisanego mu okresu na czysto zarobił 2.200 złotych.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> jednoznacznie stwierdził, że jego wyjaśnienia są prawdziwe, nie czuje się zastraszony i nikt mu nie groził w czasie przesłuchania.</p> <p>Należy zauważyć, iż w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">L. G. (1)</span> są zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, który wiarygodnie wyjaśnił, iż odsprzedawał osobom na bazarze papierosy.</p> <p>Sąd przyjmując wartości oraz ilości odnoszące się do oskarżonego <span class="anon-block">L. G. (1)</span> na podstawie wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">L. G. (1)</span> odnoście częstotliwości, ilości i ceny kupowanych papierosów bez akcyzy oraz zysku jaki uzyskiwał z odsprzedaży papierosów bez akcyzy, należało przyjąć za właściwe ilości papierosów oraz naliczone wartości przyjęte w przypisanym mu zarzucie w wyroku.</p> <p>W ocenie Sądu omówione wyżej wyjaśnienia oskarżonych potwierdzają jednoznacznie, że przestępczy proceder jakim się parali miał rzeczywiście miejsce. Z wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, <span class="anon-block">L. G. (1)</span>, <span class="anon-block">T. T.</span>, <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, w części gdzie Sąd dał im wiarę, wynika bez żadnych wątpliwości, iż to właśnie oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> był inicjatorem układu z oskarżoną <span class="anon-block">A. J.</span>, nawiązania współpracy z oskarżonymi <span class="anon-block">G. J.</span> i <span class="anon-block">L. G. (1)</span> oraz z oskarżonymi <span class="anon-block">T. T.</span> i <span class="anon-block">G. G.</span>.</p> <p>Sąd nie uznał za wiarygodne wyjaśnienia <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span> </strong>złożone w na rozprawie przed Sądem, gdzie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W ocenie Sądu stanowią one jedynie przyjętą linię obrony przez oskarżonego, chęcią uniknięcia odpowiedzialności karnej oraz kary. Przeczą temu przede wszystkim jego własne wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego, którym Sąd dał wiarę. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>w sposób spontaniczny, jasny i logiczny podawał okoliczności w jakich doszło do tego, iż przekazywał oskarżonemu <span class="anon-block">G. G. (1)</span>poufne, służbowe informacje dotyczące sytuacji na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>. Konkretnie przecież podał, że w kwietniu 2010 roku do jego pracy przyszedł faks z WMOSG z <span class="anon-block">K.</span>o zleceniu przeszukaniu pojazdów i wśród tych pojazdów był m. in. samochód, jakim jeździł <span class="anon-block">G. G. (1)</span>i sam przyznał, że jak zobaczył zlecenie na samochód <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, to poinformował go – sms-em lub ustnie, że jest na liście do szczegółowej kontroli. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>jednoznacznie i stanowczo podał, że takich informacji przekazał <span class="anon-block">G. G. (1)</span>około 4 i robił to telefonicznie, albo przy osobistym spotkaniu oraz, że informował <span class="anon-block">G. G. (1)</span>w zaszyfrowany sposób, o tym kiedy na przejściu granicznym pracuje przewodnik psa służbowego <span class="anon-block">K. M.</span>. Podał nawet takie szczegóły i powody „współpracy” z oskarżonym <span class="anon-block">G. G. (9)</span>, że te informacje przekazywał mu za darmo, bo to jego szwagier oraz wiedział jakimi samochodami jeździł <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, gdzie chował papierosy w samochodzie, gdy przemycał je przez granicę. Oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>potwierdził okoliczności, że <span class="anon-block">G. G. (1)</span>mówił mu, iż w tym czasie jeździł m. in. razem z <span class="anon-block">G. G. (9)</span>przez granicę i przemycał papierosy. Z kolei podawał takie szczegóły, że wiedział, iż <span class="anon-block">G. G.</span>potrafił przywieźć do Polski z Rosji około 30 pakietów papierosów bez akcyzy, a jeździł 2-3 raty w tygodniu. Jednocześnie oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span>potwierdził, że nie jest skonfliktowany z <span class="anon-block">G. G.</span>. W ocenie Sądu znamienne są wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span>w tej części, gdzie szczegółowo podaje formę i treść przekazywanych sobie informacji z <span class="anon-block">G. G.</span>. Mianowicie, że sms-y wysyłane do <span class="anon-block">G.</span>z tajnymi informacjami wysyłał w takiej formie, aby wynikało z nich, że mowa jest o polowaniu, a nie przekazywaniu informacji jaki funkcjonariusz, którego się <span class="anon-block">G.</span>obawiał będzie miał służbę (k.148v-149v).</p> <p>W ocenie Sądu taka treść wyjaśnień świadczy jednoznacznie o tym, że oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span> rzeczywiście przekazywał informacje oskarżonemu <span class="anon-block">G. G. (1)</span> uzyskane podczas służby. Należy zauważyć, iż te wyjaśnienia mają potwierdzenie w materiałach operacyjnych – dowodach w postaci zapisów w komunikatach z dni:</p> <p>- komunikat nr 6 z dnia 2009/11/18 z godz. 15:08:39,</p> <p>- komunikat nr 6 z dnia 2009/11/18 z godz. 15:09:49,</p> <p>- komunikat nr 6 z dnia 2009/11/18 z godz. 15:18:11,</p> <p>- komunikat nr 6 z dnia 2009/11/18 z godz. 16:21:39,</p> <p>- komunikat nr 6 z dnia 2009/11/18 z godz. 17:39:49,</p> <p>- komunikat nr 26 z dnia 2009/12/08 z godz. 17:09:16,</p> <p>- komunikat nr 26 z dnia 2009/12/08 z godz. 17:29:38,</p> <p>- rozmowa z dnia 2010/01/20 z godz. 16:16:43 <em> <!-- -->(k.2030)</em>,</p> <p>Komunikaty te zostały spisane do protokołu i tak na k. 1888-1889 i k.1926 oraz k. 2231-2232 akt sprawy jednoznacznie wynika, że był nawiązany kontakt telefoniczny pomiędzy oskarżonym <span class="anon-block">G. G. (1)</span> posługującym się numerem <span class="anon-block"> (...)</span> (<em> <!-- -->zatrzymany podczas przeszukania)</em> a oskarżonym <span class="anon-block">J. S. (1)</span> posługującym się telefonem o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> (<em> <!-- -->zatrzymany podczas przeszukania) </em>i właśnie te treści wiadomości tekstowych potwierdzają wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span>, że sms-y wysyłane do <span class="anon-block">G.</span> z tajnymi informacjami wysyłał w takiej formie, aby wynikało z nich, że mowa jest o polowaniu, a nie przekazywaniu informacji jaki funkcjonariusz, którego się <span class="anon-block">G.</span> obawiał będzie miał służbę. Jak już wcześniej Sąd zauważył, również inne rozmowy świadczą o tym, że oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span> informował oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span> o sytuacji na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span> – rozmowa z dnia 10.03.2010 roku z godz. 15:05:58 <em> <!-- -->(k.2112). </em> </p> <p>Te wyjaśnienia zasługujące na wiarę są zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, gdzie Sąd dał im wiarę. Mianowicie oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span> potwierdził, że oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span> przekazywał mu szyfrem informacje, iż danego dnia na terenie przejścia granicznego będzie pracował <span class="anon-block">K. M.</span>, a wiedza ta była mu potrzebna, gdyż obawiali się, że <span class="anon-block">K. M.</span> może ich skierować na powtórną kontrolę. Co prawda oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span> stwierdził, że nie pamięta w jaki sposób te informacje <span class="anon-block">J. S. (1)</span> mu przekazywał, jednak jako przykład podał, że telefonicznie lub sms-em, co potwierdza wersję podaną przez oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span>. Oskarżony <span class="anon-block">G. G.</span> potwierdził, iż oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span> przekazywał mu informacje dotyczące zlecenia z <span class="anon-block">K.</span> od Straży Granicznej na jego samochód oraz, że <span class="anon-block">J. S.</span> przekazywał mu chyba dwa razy, że <span class="anon-block">K. M.</span> jest na służbie. Podał, że powiedział <span class="anon-block">D. G. (1)</span> o ustaleniach poczynionych przez <span class="anon-block">J. S. (1)</span> o informacjach jakie od niego dostał. Sąd w tym zakresie dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">G. G.</span> jako zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span>.</p> <p>W ocenie Sądu nie jest przypadkowe, iż obaj oskarżeni zbieżnie podają szczegóły, które są tożsame i wzajemnie potwierdzają się. Zdaniem Sądu świadczy to jednoznacznie o tym, że w tym zakresie ich wyjaśnienia są prawdziwe, a zatem zdarzenia przez nich podane rzeczywiście miały miejsce. Dodatkowym wzmocnieniem wiarygodności omówionych wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">J. S. (1)</span> i <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, są wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>. Mianowicie <span class="anon-block">D. G.</span> jednoznacznie podał, że wiedział, iż <span class="anon-block">G. G.</span> ma szwagra w Straży Granicznej w <span class="anon-block">B.</span>, z którym utrzymywał kontakt nie tylko rodzinny, ponieważ wiedział, że <span class="anon-block">G. G.</span> od szwagra otrzymywał potrzebne informacje takie, czy grozi im kontrola przez Wopistów, czy cofnięcie do szlabanu na ponowną kontrolę, o zamierzonych działaniach straży granicznej, o kontrolach operacyjnych ze Straży Granicznej w <span class="anon-block">K.</span>.</p> <p>Omówione wyjaśnienia oskarżonych <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">D. G.</span> i <span class="anon-block">G. G.</span> są wiarygodne, układają się w logiczną całość. Wymienieni niezależnie od siebie podawali szczegóły dotyczące współpracy oskarżonych <span class="anon-block">J. S. (1)</span> i <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, które wzajemnie się pokrywały i uzupełniały, ukazując całość przestępczego działania <span class="anon-block">J. S. (1)</span>.</p> <p>Mając na uwadze omówione wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span>oraz zbieżne z nimi wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, potwierdzone wiarygodnymi wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, Sąd doszedł do przekonania, iż oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span>swoim zachowaniem wypełnił znamiona przypisanego mu czynu z art. 231§1k.k. w zw. z art. 266§2k.k. i inne. Nie ma wątpliwości, iż pełniąc funkcję asystenta zespołu ewidencji i przetwarzania danych grupy służby granicznej w Placówce Straży Granicznej w <span class="anon-block">B.</span>pełnił funkcję publiczną – był funkcjonariuszem publicznym. Nie ma Sąd również wątpliwości, iż poprzez ujawnianie oskarżonemu <span class="anon-block">G. G.</span>– osobie trzeciej, nieuprawnionej do posiadania wiedzy w danym zakresie, informacji uzyskanych w związku z wykonywaniem czynności służbowych w ten sposób, iż osobiście, telefonicznie lub przesyłając wiadomości tekstowe przekazywał mu wiedzę o planowanych działaniach Straży Granicznej, pełnionych służbach przez innych funkcjonariuszy Straży Granicznej z PSG w <span class="anon-block">B.</span>, oraz o umieszczeniu jego samochodów i innych osób na listach, co skutkowało przeprowadzeniem szczegółowych kontroli takich pojazdów lub powtórnych kontroli w celu ujawnienia przemycanych wyrobów tytoniowych lub nie przeprowadzaniem takiej kontroli pojazdów w razie braku umieszczenia ich na powyższej liście, a ujawnianie tych informacji osobom zainteresowanym mogło narazić na szkodę prawnie chroniony interes oraz uniemożliwić skuteczną kontrolę graniczną osób i środków transportu, przekraczających granicę Państwa, czym przekroczył swoje uprawnienia działając na szkodę interesu publicznego. W ocenie Sądu w wyniku zachowania oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span>mogła wyniknąć szkoda w interesie publicznym, a że przestępstwo to należy do przestępstw bezskutkowych, nie było konieczne, by wystąpił jakikolwiek uszczerbek w chronionych prawem dobrach <em> <!-- -->(Zoll (w:) Zoll, 1999, s. 782). </em>Wystarczy, że wystąpi zagrożenie takim uszczerbkiem, przy czym zagrożenie to jest abstrakcyjne <em> <!-- -->(Spotowski, Przestępstwa..., s. 56 i n.)</em>. Oskarżony w ramach swoich działań, którymi naraził na szkodę interes publiczny działał w związku z przekroczeniem uprawnień, których źródła były określane w normach prawnych regulujących kompetencje jego jako funkcjonariusza, a z którymi oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span>był zapoznawany, podpisywał zakresy swoich obowiązków oraz potwierdził w wyjaśnieniach, że wiedział jakie miał obowiązki na swoim stanowisku pracy. W ocenie Sądu oskarżony <span class="anon-block">J. S.</span>swoim działaniem wypełnił znamię przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231§1kk</a> do jakiego należy <strong> <!-- -->działanie na szkodę </strong>interesu publicznego, albowiem uprawnione jest w tym konkretnym przypadku stwierdzenie, że zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span>jako funkcjonariusza publicznego stworzyło <strong> <!-- -->realne niebezpieczeństwo </strong>powstania szkody, a nie tylko zagrożenie potencjalne lub ogólne<em> <!-- --> , </em>przekazywanie nieuprawnionym osobom informacji o planowanych działaniach Straży Granicznej, pełnionych służbach przez innych funkcjonariuszy Straży Granicznej z PSG w <span class="anon-block">B.</span>, oraz o umieszczeniu samochodów danej osoby lub innych osób na listach, co skutkowało przeprowadzeniem szczegółowych kontroli takich pojazdów lub powtórnych kontroli w celu ujawnienia przemycanych wyrobów tytoniowych lub nie przeprowadzaniem takiej kontroli pojazdów w razie braku umieszczenia ich na powyższej liście, realnie mogło narazić na szkodę prawnie chroniony interes oraz uniemożliwić skuteczną kontrolę graniczną osób i środków transportu, przekraczających granicę Państwa. Również zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span>wypełnia znamiona art. 266§2k.k., albowiem jako funkcjonariusz publiczny, ujawniał osobie nieuprawnionej – oskarżonemu <span class="anon-block">G. G.</span>informacje, które uzyskał w związku z wykonywaniem czynności służbowych, a których ujawnienie mogło narazić na szkodę prawnie chroniony interes w zakresie jak zostało to omówione wyżej.</p> <p>Świadek <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S. (1)</span> </strong> zeznawał wiarygodnie odnośnie pracy oskarżonej <span class="anon-block">A. J.</span> w okresie objętym zarzutem na przejściu granicznym w <span class="anon-block">B.</span>. Świadek zeznał, że <span class="anon-block">A. J. (1)</span> pracowała w systemie zmianowym, a obowiązki wynikały z przydziału ról oraz systemu losowego. Świadek zeznał, że jeżeli chodzi o obowiązki wynikające z przydziału ról, to wynikały one z karty stanowiskowej, z której też wynikało jaki zakres obowiązków jej dotyczy. Świadek zeznał, że system losowy polegał na tym, że na podstawie karty stanowiskowej były przydzielane role do losowania, które funkcjonariusz miał wykonywać na miejscu, np. rewident, rachmistrz i inne, zarówno w ruchu towarowym jak i osobowym, zaś ilość losowań była uzależniona od sytuacji na przejściu, czyli ilu funkcjonariuszy było w danym momencie na służbie na przejściu i w tamtym okresie było maksymalnie 5 losowań, przy czym zwyczajowo były 3–4 losowania. Świadek podał, że pierwsze losowanie było w momencie objęcia stanowisk, czyli objęcia służby, to jest o godzinie 8.00 lub 20.00, zaś pozostałe losowania, to leżało to w gestii kierowników zmian i oni decydowali, czy robić takie losowania. Świadek zeznał, że w okresie styczeń-lipiec 2010 zakaz używania telefonów komórkowych podczas pełnienia służby nie obowiązywał. Świadek zeznał, że <span class="anon-block">A. J. (1)</span> miała zmieniony zakres obowiązków z uwagi na to, iż była opiekunem psa i jednocześnie zajmowała stanowisko rewidenta. Następnie świadek zeznał, że mogło być tak, że w pierwszym stadium sprawowania opieki nad psem służbowym, kiedy odbywała szkolenia, w czasie służby pies przebywał w pomieszczeniu zamkniętym, a pani <span class="anon-block">J.</span> mogła wykonywać odprawy na pasie, nie będąc w roli przewodnika psa, zaś jako przewodnik psa mogła znajdować się na każdym pasie odpraw w celu typowania pojazdów do kontroli zarówno w ruchu osobowym jak i towarowym z użyciem psa służbowego.</p> <p>Świadek <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. L.</span> </strong>wiarygodnie zeznała, że jest koordynatorem do spraw psów służbowych w Izbie Celnej w <span class="anon-block">O.</span>, a następnie wyjaśniała definicję słowa „ opiekun” to w okresie styczeń – czerwiec 2010, to przewodnik psa zawsze był przewodnikiem, od momentu otrzymania psa jest przewodnikiem. Należy podkreślić, iż świadek zeznała, że na funkcjonariusza <span class="anon-block">A. J. (1)</span> i otrzymała ona psa i była jego przewodnikiem, ale kurs podstawowy miała przejść latem 2010 roku, kiedy przestała pracować, czyli była przed kursem podstawowym i nie wykonywała w pełni czynności związanych z tym psem, tylko wykonywała czynności opiekuńcze, czyli przyzwyczajenie psa do warunków panujących na przejściu granicznym i inne. Świadek zeznała, że zanim oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> została zakwalifikowana do bycia przewodnikiem psa musiała przejść miesięczny kurs przy doświadczonym przewodniku psa, ale to jeszcze działo się zanim dostała tego psa fizycznie, zanim została zakwalifikowana jako przewodnik psa i takie kwalifikacje przeszła w ośrodku szkolenia psów służbowych, było to szkolenie jednodniowe i też raczej to były kwalifikacje i przeszła je pozytywnie i dyrektor mógł jedynie wyrazić zgodę na przydzielenie jej psa. Świadek <span class="anon-block">B. L.</span> zeznała następnie o drodze dochodzenia na opiekuna psa.</p> <p>Świadek <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S. (3)</span> </strong>zeznał wiarygodnie, że w okresie styczeń – lipiec 2010 roku był bezpośrednim przełożonym <span class="anon-block">A. J. (1)</span>. Świadek zeznał, że jego zdaniem <span class="anon-block">A. J. (1)</span> dobrze pracowała. Świadek <span class="anon-block">M. S. (3)</span> zeznał także, iż w tamtym czasie oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> dostała pod popiekę psa służbowego, ale nie była przewodnikiem, a pełniła funkcję opiekuna i zajmowała się psem, była jego opiekunem. Przy czym świadek zeznał, że z tego, co pamięta <span class="anon-block">A. J. (1)</span> nie miała jeszcze wtedy skończonych kursów, nie miała przeszkolenia na opiekuna psa. Świadek zeznał o kompetencjach opiekuna, iż należy do niego kontrolowanie pojazdów z udziałem psa, przy czym w tamtym czasie oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> nie miała w tym zakresie przeszkolenia, czyli opiekuna psa, zatem wykonywała czynności służbowe bez udziału psa. Świadek zeznał, że z tego co pamięta, to losował dla niej stanowiska pracy, a opiekuna psa losowania nie dotyczą.</p> <p>Świadek <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. K.</span> </strong>wiarygodnie zeznał na okoliczności kontroli oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> i samochodu, którym oskarżony się poruszał. Świadek potwierdził okoliczności, iż podczas kontroli pojazdu marki <span class="anon-block">M.</span> ujawnił wstawiony w bagażniku nieoryginalny zbiornik paliwa.</p> <p>Zeznania świadka <strong> <!-- --> <span class="anon-block">I. W.</span> </strong> nic nie wniosły do sprawy.</p> <p>Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów zebrane w toku postępowania. Są one szczegółowe, sporządzone przez osoby do tego uprawnione, nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Stanowią bardzo ważne uzupełnienie i dopełnienie pozostałych dowodów zebranych w sprawie. Dowody w postaci kontroli operacyjnej i stenogramów z utrwalonych rozmów są w pełni wiarygodne, gdyż zostały sporządzone w prawidłowej formie, nie budzą wątpliwości co do okoliczności sprawy i rzetelności ich sporządzenia. Czynność utrwalenia rozmów została przeprowadzona z zachowaniem przewidzianych procedur.</p> <p>W świetle zgromadzonych dowodów w ocenie Sądu okoliczności popełnienia czynu przez <strong> <!-- -->oskarżoną <span class="anon-block">G. J. (1)</span> </strong> nie budzą wątpliwości i wina została jej udowodniona. Nie ulega wątpliwości, że oskarżona w okresie od stycznia 2010 roku do 21 czerwca 2010 roku, w <span class="anon-block">B.</span> i innych miejscach, wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami – <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span>, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego procederu stałe źródło dochodu, wielokrotnie nabywała, a następnie wprowadziła do obrotu uprzednio sprowadzone z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span> wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu, w postaci co najmniej 1630 paczek papierosów różnych marek po 20 sztuk papierosów w każdej paczce, przy czym dokonała uszczuplenia podatku VAT w kwocie 4191 złotych, podatku akcyzowego w 16997 złotych i należności celnej o wartości 1304 złotych. Tym samym dopuściła się popełnienia przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 91;art. 91 § 3)">art. 91 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§ 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a>.</p> <p>W świetle zgromadzonych dowodów w ocenie Sądu okoliczności popełnienia czynu przez <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">L. G. (1)</span> </strong>nie budzą wątpliwości i wina została mu udowodniona. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony w okresie od marca 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku, w <span class="anon-block">B.</span>i innych miejscach województwa <span class="anon-block">(...)</span>wspólnie i w porozumieniu z innymi, ustalonymi osobami – <span class="anon-block">D. G. (1)</span>i <span class="anon-block">T. T.</span>, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego procederu źródło dochodu, wielokrotnie nabywał, a następnie wprowadził do obrotu uprzednio sprowadzone z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>, gmina <span class="anon-block">B.</span>wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu, w postaci co najmniej 1421 paczek papierosów różnych marek po 20 sztuk papierosów w każdej paczce, przy czym dokonał uszczuplenia podatku VAT w kwocie 3654,80 złotych, podatku akcyzowego w kwocie 14818 złotych i należności celnej o wartości 1137 złotych. Tym samym dopuścił się przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 91;art. 91 § 3)">art. 91 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 3)">art. 65 § 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 kks</a>.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że papierosy są towarami podlegającymi oznaczeniu znakami skarbowymi akcyzy, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040290257" title="Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym - Dz. U. z 2004 r. Nr 29, poz. 257 ()">Ustawą z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym</a> (Dz. U. z dnia 26 lutego 2004r. ze zm.). W związku tym wielokrotnie nabyte, a następnie wprowadzone do obrotu uprzednio sprowadzone z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu przez oskarżonych <span class="anon-block">G. J. (1)</span> i <span class="anon-block">L. G. (1)</span> powinny być przed sprowadzeniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opatrzone znakami skarbowymi akcyzy, a ich przywóz powinien być zgłoszony w trakcie odprawy celnej. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego jest oczywistym, że <span class="anon-block">G. J. (1)</span> i <span class="anon-block">L. G. (1)</span> o powyższych okolicznościach wiedzieli i mieli pełną tego świadomość. Nie ulega wątpliwości, że oskarżona <span class="anon-block">G. J. (1)</span> i oskarżony <span class="anon-block">L. G. (1)</span> wielokrotnie nabyli, a następnie wprowadzili do obrotu papierosy bez polskich znaków skarbowych akcyzy, nie mając zamiaru dokonać niezbędnego w tym zakresie zgłoszenia celnego. Świadczy o tym fakt odkupowania przez nich od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> wymienionych wyrobów akcyzowych, a następnie ich odsprzedaż i zaniechania obowiązkowi uiszczenia należnych Skarbowi Państwa podatków i należności.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Odnośnie winy oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span> </span> należy stwierdzić, że oskarżona jest osobą dorosłą, posiadającą odpowiedni poziom doświadczenia życiowego. Zna również obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nie przestrzegania. Czyn zarzucany oskarżonej ma charakter prosty ze społecznego punktu widzenia, można więc przyjąć, że rozumiała ona ich znaczenie i mogła właściwie pokierować swoim postępowaniem. W tej sytuacji uznać należy, że oskarżonej można i należy przypisać winę.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Wymierzając karę ograniczenia wolności i grzywny oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span>,</span> Sąd miał na uwadze całokształt okoliczności zarówno łagodzących jak i obciążających, w szczególności stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez nią czyn i stopień winy. Określając wysokość kary ograniczenia wolności i grzywny Sąd uwzględnił również cele zapobiegawcze i wychowawcze kary w stosunku do sprawczyni, a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>W pierwszej kolejności Sąd jako okoliczność obciążającą uwzględnił motywację oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, która dążąc do osiągnięcia łatwego zysku nie zawahała się złamać przepisy prawa, uczynienie sobie z tego procederu stałe źródło dochodu. Ponadto Sąd wziął w tym zakresie pod uwagę wysokość należności na jakie sprawczyni naraziła Skarb Państwa na uszczuplenie. Jako okoliczności łagodzące przy wymiarze kar Sąd wziął pod uwagę szczere przyznanie się oskarżonej do winy oraz brak stałych dochodów, która otrzymuje niewysoką emeryturę<em> <!-- -->,</em> co nakazuje traktować motywację oskarżonej z pewnym zrozumieniem, dotychczasową niekaralność oskarżonej. Wysokość wymierzonych kar oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span> jest w ocenie Sądu adekwatna do wagi popełnionego przez oskarżoną przestępstwa karno - skarbowego, w szczególności stopnia jego społecznej szkodliwości i winy sprawczyni. Ponadto wysokość oraz rodzaj kar została określona przy uwzględnieniu sytuacji materialnej oraz sytuacji osobistej i rodzinnej oskarżonej.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Odnośnie winy oskarżonego <span class="anon-block">L. G. (1)</span> </span> należy stwierdzić, że oskarżony jako osobą dorosła, posiadająca odpowiedni poziom doświadczenia życiowego, zna również obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nie przestrzegania. Czyn zarzucany oskarżonemu ma charakter prosty ze społecznego punktu widzenia, można więc przyjąć, że rozumiał on ich znaczenie i mógł właściwie pokierować swoim postępowaniem. W tej sytuacji uznać należy, że oskarżonemu można i należy przypisać winę.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Wymierzając karę ograniczenia wolności i grzywny oskarżonemu <span class="anon-block">L. G. (1)</span>,</span> Sąd miał na uwadze całokształt okoliczności zarówno łagodzących jak i obciążających, w szczególności stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czyn i stopień winy. Określając wysokość kary ograniczenia wolności i grzywny Sąd uwzględnił również cele zapobiegawcze i wychowawcze kary w stosunku do sprawcy, a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił motywację oskarżonego <span class="anon-block">L. G. (1)</span>, który dążąc do osiągnięcia łatwego zysku nie zawahał się złamać przepisy prawa, uczynienie sobie z tego procederu stałe źródło dochodu. Ponadto Sąd wziął w tym zakresie pod uwagę wysokość należności na jakie sprawca naraziła Skarb Państwa na uszczuplenie. Jako okoliczności łagodzące przy wymiarze kar Sąd wziął pod uwagę szczere przyznanie się oskarżonego do winy oraz brak stałych dochodów, który otrzymuje niewysoką rentę<em> <!-- -->,</em> co nakazuje traktować motywację oskarżonego z pewnym zrozumieniem, dotychczasową niekaralność oskarżonego. Wysokość wymierzonych kar oskarżonemu <span class="anon-block">L. G. (1)</span> jest w ocenie Sądu adekwatna do wagi popełnionego przez niego przestępstwa karno - skarbowego, w szczególności stopnia jego społecznej szkodliwości i winy sprawczyni. Ponadto wysokość oraz rodzaj kar została określona przy uwzględnieniu sytuacji materialnej oraz sytuacji osobistej i rodzinnej oskarżonego.</p> <p>W świetle zgromadzonych dowodów w ocenie Sądu okoliczności popełnienia czynu przez <strong> <!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span> </strong> nie budzą wątpliwości i wina została mu udowodniona. Tym samym oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span> dopuścił się czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 231;art. 231 § 1)">art. 231 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 266;art. 266 § 2)">art. 266 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art.11 § 2 kk</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>.</p> <p>Uznając oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span> za winnego popełnienia przypisanego mu czynu, Sąd wymierzył mu karę jak w części dyspozytywnej w punkcie XI wyroku.</p> <p>Przy wymiarze kary oskarżonemu <span class="anon-block">J. S. (1)</span>, Sąd brał pod uwagę takie okoliczności obciążające, jak: rodzaj naruszonego przez sprawcę dobra prawem chronionego, jakim było prawidłowe funkcjonowanie instytucji państwowych i samorządu terytorialnego, a także wynikający z tego ich autorytet, poufność informacji, ochrona stosunku zaufania pomiędzy dysponentem a depozytariuszem informacji, który jest warunkiem prawidłowości wykonywania określonych zawodów, pełnienia funkcji czy prowadzenia pewnych działalności oraz prawnie chroniony interes.</p> <p>Jako okoliczność łagodzącą w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span> Sąd dopatrzył się jedynie uprzednią niekaralność oraz pierwsze przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Mając powyższe na uwadze społeczna szkodliwość popełnionego czynu zabronionego przez wymienionego jest znaczna.</p> <p>Wymierzona oskarżonemu <span class="anon-block">J. S. (1)</span> kara pozbawienia wolności, w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć wobec oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jednocześnie zdaniem Sądu właściwości sprawcy pozwalają na zastosowanie w stosunku do niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Jest to w zupełności wystarczające w stosunku do niego dla osiągnięcia wobec niego celu kary, a w szczególności, iż pomimo niewykonania kary, oskarżony nie popełni ponownie przestępstwa.</p> <p>Sąd orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. S. (1)</span> środek karny w postaci zakazu zatrudnienia w strukturach służby granicznej na okres 2 (dwóch) lat. Przesłanką orzekania środka karnego zakazu zajmowania określonego stanowiska jest nadużycie przez sprawcę stanowiska lub zawodu przy popełnieniu przestępstwa lub okazanie przez fakt popełnienia przestępstwa, że dalsze zajmowanie stanowiska lub wykonywanie zawodu zagraża istotnym dobrom chronionym przez prawo. W ocenie Sądu oskarżony <span class="anon-block">J. S. (1)</span> spełnił obie wymienione przesłanki. Mianowicie nadużył stanowiska przy popełnieniu przestępstwa, gdyż popełniając przypisany mu czyn przestępny, działał formalnie w ramach uprawnień sprzężonych z pełnieniem danego stanowiska, ale umyślnie czynił niewłaściwy użytek z owych uprawnień. Ponadto dalsze zajmowanie stanowiska przez <span class="anon-block">J. S.</span> w ocenie Sądu zagraża istotnym dobrom chronionym prawem, gdyż przez fakt popełnienia przestępstwa wymieniony dowiódł, że nie ma należytych kwalifikacji moralnych do pełnienia stanowiska.</p> <p>Mając na uwadze omówione dowody, Sąd doszedł do przekonania, że oskarżona <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. J. (1)</span> </strong>dopuściła się przypisanych jej czynów, a wina nie budzi wątpliwości i została jej udowodniona. Tym samym oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>dopuściła się czynów zabronionych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 228;art. 228 § 3)">art. 228 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65)">art. 65kk</a>. Nie ma wątpliwości, że oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span>jako funkcjonariusz publiczny przyjmowała korzyści majątkowe, gdyż pracowała jako funkcjonariusz celny Oddziału Celnego Przejścia Granicznego w <span class="anon-block">B.</span>, działała w krótkich odstępach czasu – w okresie od stycznia 2010 roku do 22 czerwca 2010 roku, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie i systematycznie przyjęła, od przekraczającego granicę z Federacji Rosyjskiej do Polski <span class="anon-block">D. G. (1)</span>i za jego pośrednictwem od oskarżonych <span class="anon-block">G. G. (1)</span>i <span class="anon-block">T. T.</span>korzyści majątkowe w postaci pieniędzy, paliwa do samochodu oraz wyroby tytoniowe za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa to jest w zamian za odstąpienie od szczegółowej kontroli celnej i umożliwienie przemytu przez przejście graniczne w <span class="anon-block">B.</span>na teren RP niedozwolonych ilości wyrobów tytoniowych bez oznaczeń polskimi znakami skarbowymi akcyzy, udzielanie informacji o zakresie czynności celnych planowanych i podejmowanych wobec przemytników, ujawnianie rodzaju, ilości i składu osobowego służb celnych pracujących danego dnia na terenie OC <span class="anon-block">B.</span>, przy czym z popełnienia przestępstwa uczyniła sobie stałe źródło dochodu.</p> <p>Uznając oskarżoną <span class="anon-block">A. J. (1)</span> za winną popełnienia przypisanych jej czynów, Sąd wymierzył oskarżonej kary jednostkowe i karę łączną jak w części dyspozytywnej wyroku.</p> <p>Przy wymiarze kar jednostkowych, a w konsekwencji kary łącznej pozbawienia wolności oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> Sąd brał pod uwagę takie okoliczności obciążające, jak: rodzaj naruszonego przez sprawczynię dobra prawem chronionego, prawidłowość, bezstronność, rzetelność sprawowania funkcji publicznej, sposób działania, ilość i rodzaj przyjętych korzyści majątkowych. Jako okoliczności łagodzące w stosunku do oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> Sąd dopatrzył się jedynie - uprzednia niekaralność. Zatem społeczna szkodliwość popełnionego czynu zabronionego przez wymienioną jest znaczna.</p> <p>Wymierzona oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> kara pozbawienia wolności, w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. Uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć wobec oskarżonej, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Zdaniem Sądu właściwości oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> pozwalają na zastosowanie w stosunku do niej dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Jest to w zupełności wystarczające w stosunku do wymienionej dla osiągnięcia wobec niej celu kary, a w szczególności, iż pomimo niewykonania kary, oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> nie popełni ponownie przestępstwa. Oskarżona, jak Sąd wcześniej zauważył, nie była uprzednio karana, jednocześnie wyjechała z kraju, na stałe zamieszkała w Niemczech, zatem opuściła dane środowisko, zerwała uprzednio nawiązane układy, tym samym powyższe okoliczności dają szansę, iż okres próby odnośnie <span class="anon-block">A. J. (1)</span> przebiegnie pozytywnie.</p> <p>Sąd orzekł wobec oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> obok kary pozbawienia wolności grzywnę, co zwiększa dolegliwość kary, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone, tym samym pozwala pełniej osiągnąć jej cele.</p> <p>Ponadto Sąd orzekł wobec oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> środek karny w postaci zakazu zatrudnienia w strukturach celnych na okres 4 lat. Przesłanką orzekania środka karnego zakazu zajmowania określonego stanowiska jest nadużycie przez sprawcę stanowiska lub zawodu przy popełnieniu przestępstwa lub okazanie przez fakt popełnienia przestępstwa, że dalsze zajmowanie stanowiska lub wykonywanie zawodu zagraża istotnym dobrom chronionym przez prawo. W ocenie Sądu oskarżona <span class="anon-block">A. J. (1)</span> spełniła obie wymienione przesłanki. Mianowicie nadużyła stanowiska przy popełnieniu przestępstwa, gdyż popełniając przypisany mu czyn przestępny, działała formalnie w ramach uprawnień sprzężonych z pełnieniem danego stanowiska, ale umyślnie czyniła niewłaściwy użytek z owych uprawnień. Ponadto dalsze zajmowanie stanowiska przez <span class="anon-block">A. J.</span> w ocenie Sądu zagraża istotnym dobrom chronionym prawem, gdyż przez fakt popełnienia przestępstwa wymieniona dowiodła, że nie ma należytych kwalifikacji moralnych do pełnienia danego stanowiska. Sąd, określając czas trwania tego środka, miał na uwadze wartość osiągniętej korzyści majątkowej, aktywność oskarżonego przy ustalaniu zasad funkcjonowania przestępczego układu oraz znaczny czas pozostawania w korupcyjnym porozumieniu z <span class="anon-block">D. G. (1)</span>.</p> <p>Mając na uwadze omówione dowody, Sąd doszedł do przekonania, że oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong> dopuścił się przypisanych mu czynów, a wina nie budzi wątpliwości i została mu udowodniona. Tym samym oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> dopuścił się czynów zabronionych przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 3)">art. 86 § 1 i 3 k.k.s.</a> w z.b. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63;art. 63 § 6)">art. 63 § 6 k.k.s.</a> w z.b. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§ 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s.</a> </p> <p>Nie ma wątpliwości, że papierosy są towarami podlegającymi oznaczeniu znakami skarbowymi akcyzy i towarem podlegającym reglamentacji w obrocie z zagranicą – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ()">ustawą z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług</a> ( Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 536) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040290257" title="Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym - Dz. U. z 2004 r. Nr 29, poz. 257 ()">ustawą z dnia 23.01.2004r. o podatku akcyzowym</a> (Dz. U. z 2004, Nr 29, poz. 257). W świetle zgromadzonego materiału dowodowego oczywistym jest, że oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> o powyższych okolicznościach wiedział i miał pełną świadomość, iż przewozi ilość wyrobów tytoniowych przekraczającą dozwolone normy i wprowadza, a następnie odsprzedaje towar podlegający właśnie reglamentacji w obrocie z zagranicą. Jednocześnie wiedział i miał pełną tego świadomość, co wynika z jego wyjaśnień, iż postępuje bezprawnie wręczając funkcjonariuszowi celnemu korzyści majątkowe dla uzyskania własnych korzyści. Oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> jest osobą dorosłą, posiadającą odpowiedni poziom doświadczenia życiowego, również w zakresie sposobu przekraczania granicy w <span class="anon-block">B.</span>. Zna także obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania, które to w postaci kary już w przeszłości doświadczył. W tym stanie rzeczy wina oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości i została wykazana przeprowadzonymi w sprawie dowodami.</p> <p>Uznając oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> za winnego popełnienia przypisanych mu czynów, Sąd wymierzył mu kary jednostkowe pozbawienia wolności, a w konsekwencji karę łączną pozbawienia wolności, jak w części dyspozytywnej wyroku. Przy wymiarze kar jednostkowych, a w konsekwencji kary łącznej pozbawienia wolności oskarżonemu <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, Sąd brał pod uwagę takie okoliczności obciążające, jak: uprzednią karalność, rodzaj naruszonego przez sprawcę dóbr prawem chronionych, mianowicie prawidłowość, bezstronność, rzetelność sprawowania funkcji publicznej, sposób działania, współdziałanie z innymi osobami, namawianie innych osób do przestępczej działalności, ilość i rodzaj wręczonych korzyści majątkowych, motywację sprawcy, który dążąc do osiągnięcia łatwego zysku nie zawahał się złamać prawa, jednocześnie namawiając inne osoby do łamania przepisów prawa. Ponadto jako kolejną okoliczność obciążającą przy wymiarze kary Sąd brał pod uwagę ilość przekroczeń granicy przez oskarżonego, co w tej sytuacji powoduje, iż nie można mówić o przypadkowości, czy wyjątkowości w jakiej znalazł się oskarżony, a wręcz przeciwnie – jego działanie było ewidentnie określoną formą uzyskiwania w sposób nielegalny źródła dochodu.</p> <p>Jako okoliczności łagodzące w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> Sąd dopatrzył się jedynie przyznanie się na wstępnym etapie postępowania przygotowawczego.</p> <p>Zatem społeczna szkodliwość popełnionych przez oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> przypisanych mu czynów zabronionych jest znaczna.</p> <p>Wymierzona oskarżonemu <span class="anon-block">D. G. (1)</span> kara łączna pozbawienia wolności, w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. Uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć wobec oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Ciężar gatunkowy oraz wielość okoliczność obciążających, jakie Sąd brał pod uwagę wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> zdaniem Sądu przeciwstawiała się wymierzeniu mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Postawa i warunki osobiste wymienionego oraz całokształt okoliczności sprawy nakazują przyjąć, że nie można było zastosować w stosunku do <span class="anon-block">D. G. (1)</span> dobrodziejstwa instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu jedynie orzeczenie kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> pozwoli na wdrożenie go do przestrzegania porządku prawnego, albowiem brak jest wobec wymienionego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Prognoza ta oparta jest bowiem na przekonaniu, że sprawca, pomimo niewykonania kary pozbawienia wolności będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. W stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> takiej prognozy nie ma - popełniał on kolejne przestępstwa umyślne. Jednocześnie w ocenie Sądu oskarżony <span class="anon-block">D. G.</span> nie zasługuje na łagodniejsze traktowanie, ponieważ co prawda w początkowej fazie postępowania przygotowawczego przyznał się, wyjaśniał obszernie, podawał fakty dotyczące <span class="anon-block">G. G.</span>, T. <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">A. J.</span> oraz inne szczegóły, zależności, układy itp., które pozwoliły na poczynienie ustaleń stanu faktycznego, to jednak nie może uciec z pola widzenia, iż ostatecznie zaprzeczył wszystkiemu, nie przyznał się, odwołał wcześniejsze wyjaśnienia. Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż to on był inicjatorem układu – namówił <span class="anon-block">J.</span> do współpracy, płacił sam oraz za swoim pośrednictwem od innych pieniądze dla celników przez <span class="anon-block">A. J.</span>, sprowadzał sam i wspólnie z <span class="anon-block">G. G. (1)</span> spore ilości papierosów z Rosji oraz nawiązuje współpracę z T. <span class="anon-block">T.</span>, który przywozi mu papierosy z Rosji, następnie te papierosy sprzedawał <span class="anon-block">G. J. (1)</span> i <span class="anon-block">L. G. (1)</span>, wciąga w układ <span class="anon-block">G. G.</span> i T. <span class="anon-block">T.</span>, wie na temat kontaktów <span class="anon-block">G. G.</span> z <span class="anon-block">J. S.</span>. Tym samym, mając powyższe na uwadze, jak Sąd wcześniej zauważył, wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> brak jest podstaw do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności.</p> <p>Sąd orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> obok kary pozbawienia wolności grzywnę, co zwiększa dolegliwość kary.</p> <p>Mając na uwadze omówione dowody, Sąd doszedł do przekonania, że oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. G. (1)</span> </strong> dopuścił się przypisanych mu czynów, a wina jego nie budzi wątpliwości i została mu udowodniona. Tym samym oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span> dopuścił się czynów zabronionych przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 3)">art. 86 § 1 i 3 k.k.s.</a> w z.b. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63;art. 63 § 6)">art. 63 § 6 k.k.s.</a> w z.b. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§ 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s.</a> </p> <p>Bez wątpienia, że papierosy są towarami podlegającymi oznaczeniu znakami skarbowymi akcyzy i towarem podlegającym reglamentacji w obrocie z zagranicą – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ()">ustawą z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług</a> ( Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 536) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040290257" title="Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym - Dz. U. z 2004 r. Nr 29, poz. 257 ()">ustawą z dnia 23.01.2004r. o podatku akcyzowym</a> (Dz. U. z 2004, Nr 29, poz. 257). W świetle zgromadzonego materiału dowodowego oczywistym jest, że oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span> o powyższych okolicznościach wiedział i miał pełną świadomość, iż przewozi ilość wyrobów tytoniowych przekraczającą dozwolone normy i wprowadza, a następnie odsprzedaje towar podlegający właśnie reglamentacji w obrocie z zagranicą. Ponadto zostało udowodnione, że wiedział i miał pełną tego świadomość, iż postępuje bezprawnie wręczając za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> funkcjonariuszowi celnemu korzyści majątkowe dla uzyskania własnych korzyści. Oskarżony <span class="anon-block">G. G. (1)</span> jest osobą dorosłą, posiadającą odpowiedni poziom doświadczenia życiowego, również w zakresie sposobu przekraczania granicy w <span class="anon-block">B.</span>, o czym świadczą wykazy wielokrotnego przekraczania przejścia granicznego w <span class="anon-block">B.</span>. Zna także obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania, które to w postaci kary już w przeszłości doświadczył. W tym stanie rzeczy wina oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości i została wykazana przeprowadzonymi w sprawie dowodami.</p> <p>Przy wymiarze kar jednostkowych, a w konsekwencji kary łącznej pozbawienia wolności oskarżonemu <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, Sąd brał pod uwagę takie okoliczności obciążające, jak: uprzednią karalność, rodzaj naruszonego przez sprawcę dóbr prawem chronionych, mianowicie prawidłowość, bezstronność, rzetelność sprawowania funkcji publicznej, sposób działania, współdziałanie z innymi osobami, ilość wysokość wręczanej korzyści majątkowej, motywację sprawcy, który dążąc do osiągnięcia łatwego zysku nie zawahał się złamać prawa. Ponadto jako kolejną okoliczność obciążającą przy wymiarze kary Sąd brał pod uwagę ilość przekroczeń granicy przez oskarżonego, co w tej sytuacji uprawnia do przyjęcia, iż nie można mówić o przypadkowości, czy wyjątkowości w jakiej znalazł się oskarżony, a wręcz przeciwnie – jego działanie było ewidentnie określoną formą uzyskiwania w sposób nielegalny źródła dochodu.</p> <p>Jako okoliczności łagodzące w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span> Sąd dopatrzył się jedynie przyznanie się na wstępnym etapie postępowania przygotowawczego.</p> <p>Zatem społeczna szkodliwość popełnionych przez oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span> przypisanych mu czynów zabronionych jest znaczna.</p> <p>W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu <span class="anon-block">G. G. (1)</span> kara łączna pozbawienia wolności, w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. Uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć wobec oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wielość okoliczność obciążających, jakie Sąd brał pod uwagę pry wymiarze kary w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span>, zdaniem Sądu sprzeciwiała się wymierzeniu mu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Postawa i warunki osobiste wymienionego oraz całokształt okoliczności sprawy nakazują przyjąć, że nie można było zastosować w stosunku do <span class="anon-block">G. G. (1)</span> dobrodziejstwa instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu jedynie orzeczenie kary pozbawienia wolności wobec wymienionego pozwoli na wdrożenie go do przestrzegania porządku prawnego, albowiem brak jest wobec wymienionego pozytywnej prognozy kryminologicznej. Prognoza ta oparta jest bowiem na przekonaniu, że sprawca, pomimo niewykonania kary pozbawienia wolności będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. W stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span> takiej prognozy nie ma - popełniał on kolejne przestępstwa umyślne. Tym samym, mając powyższe na uwadze, brak jest podstaw do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span>.</p> <p>Sąd orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">G. G. (1)</span> obok kary pozbawienia wolności grzywnę, co zwiększa dolegliwość kary.</p> <p>Mając na uwadze omówione dowody, Sąd doszedł do przekonania, że <strong> <!-- -->oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> </strong> dopuścił się przypisanych mu czynów, a wina jego nie budzi wątpliwości i została mu udowodniona. Tym samym oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> dopuścił się czynów zabronionych przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 229;art. 229 § 3)">art. 229 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> oraz z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 3)">art. 86 § 1 i 3 k.k.s.</a> w z.b. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63;art. 63 § 6)">art. 63 § 6 k.k.s.</a> w z.b. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 2)">art. 54§ 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 37;art. 37 § 1;art. 37 § 1 pkt. 2;art. 37 § 1 pkt. 5)">art. 37 § 1 pkt 2 i 5 k.k.s.</a> </p> <p>Bez wątpienia, że papierosy są towarami podlegającymi oznaczeniu znakami skarbowymi akcyzy i towarem podlegającym reglamentacji w obrocie z zagranicą – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ()">ustawą z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług</a> ( Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 536) oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040290257" title="Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym - Dz. U. z 2004 r. Nr 29, poz. 257 ()">ustawą z dnia 23.01.2004r. o podatku akcyzowym</a> (Dz. U. z 2004, Nr 29, poz. 257). W świetle zgromadzonego materiału dowodowego oczywistym jest, że oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> o powyższych okolicznościach wiedział i miał pełną świadomość, iż przewozi ilość wyrobów tytoniowych przekraczającą dozwolone normy i wprowadza, a następnie odsprzedaje towar podlegający właśnie reglamentacji w obrocie z zagranicą. Ponadto zostało udowodnione, że wiedział i miał pełną tego świadomość, iż postępuje bezprawnie wręczając za pośrednictwem oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span> funkcjonariuszowi celnemu korzyści majątkowe dla uzyskania własnych korzyści. Oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> jest osobą dorosłą, posiadającą odpowiedni poziom doświadczenia życiowego, również w zakresie sposobu przekraczania granicy w <span class="anon-block">B.</span>, o czym świadczą wykazy wielokrotnego przekraczania przejścia granicznego w <span class="anon-block">B.</span>. W tym stanie rzeczy wina oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości i została wykazana przeprowadzonymi w sprawie dowodami.</p> <p>Przy wymiarze kar jednostkowych, a w konsekwencji kary łącznej pozbawienia wolności oskarżonemu <span class="anon-block">T. T.</span>, Sąd brał pod uwagę takie okoliczności obciążające, jak: rodzaj naruszonego przez sprawcę dóbr prawem chronionych, mianowicie prawidłowość, bezstronność, rzetelność sprawowania funkcji publicznej, sposób działania, współdziałanie z innymi osobami, ilość wysokość wręczanej korzyści majątkowej, motywację sprawcy, który dążąc do osiągnięcia łatwego zysku nie zawahał się złamać prawa, ilość przekroczeń granicy przez oskarżonego, co w tej sytuacji uprawnia do przyjęcia, iż nie można mówić o przypadkowości, czy wyjątkowości w jakiej znalazł się oskarżony, a wręcz przeciwnie – jego działanie było ewidentnie określoną formą uzyskiwania w sposób nielegalny źródła dochodu.</p> <p>Jako okoliczności łagodzące w stosunku do oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> Sąd dopatrzył się jedynie uprzednią niekaralność oraz przyznanie się na wstępnym etapie postępowania przygotowawczego.</p> <p>Zatem społeczna szkodliwość popełnionych przez oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> przypisanych mu czynów zabronionych jest znaczna.</p> <p>Wymierzona oskarżonemu <span class="anon-block">T. T.</span> kara pozbawienia wolności, w ocenie Sądu jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. Uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć wobec oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Zdaniem Sądu właściwości oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> pozwalają na zastosowanie w stosunku do niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Jest to w zupełności wystarczające w stosunku do wymienionego dla osiągnięcia wobec niego celu kary, a w szczególności, iż pomimo niewykonania kary, oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> nie popełni ponownie przestępstwa. Oskarżony nie był uprzednio karany i całokształt okoliczności dotyczących wymienionego, przemawia za tym, iż okres próby przebiegnie pozytywnie.</p> <p>Sąd orzekł wobec oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> obok kary pozbawienia wolności grzywnę, co zwiększa dolegliwość kary zasadniczej, której wykonanie zostało warunkowo zawieszone, tym samym pozwala pełniej osiągnąć jej cele.</p> <p>Sąd w punkcie XXVI wyroku w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 29;art. 29 ust. 2)">art. 29 ust. 2 k.k.s.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 30;art. 30 § 2)">art. 30§2 k.k.</a>s i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 31;art. 31 § 3;art. 31 § 3 pkt. 1)">art. 31§3 pkt 1 k.k.s.</a> a contrario orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa pojazdu marki osobowego marki <span class="anon-block">M.</span>, nr rej. <span class="anon-block"> (...)</span>, wraz z dowodem rejestracyjnym nr <span class="anon-block"> (...)</span>, 2 sztuki kluczyków. Niewątpliwym jest to, iż pojazd ten został użyty do przemytu wyrobów akcyzowych, został do tego celu specjalnie przysposobiony i posiada on wykonane w tym celu skrytki.</p> <p>W ocenie Sądu nie zachodzi w niniejszej sprawie okoliczność opisana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 3;art. 31 § 3 pkt. 1)">art. 31 § 3 pkt 1 k.k.</a>s tj. orzeczenie przepadku pojazdu nie jest niewspółmierne do wagi popełnionego przestępstwa.</p> <p>Niewspółmierność orzeczenia przepadku przedmiotów w relacji do wagi przestępstwa (wykroczenia) skarbowego może wystąpić wtedy, gdy zachodzi <span class="underline"> <!-- -->rażąca</span> dysproporcja pomiędzy wartością przedmiotu, który może ulec przepadkowi, a wagą czynu przypisanego sprawcy. Przy określaniu wagi czynu sprawcy bierze się pod uwagę m.in. wartość należności uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie lub wartość przedmiotu czynu ( vide: Kodeks Karny Skarbowy – Komentarz tom I, F. Prusak, wyd. Zakamycze 2006r.) Mając na uwadze, że oskarżony nie przewoził 20-30 paczek papierosów, ale przewoził wyroby w ilości hurtowej, stanowiące przestępstwo karno-skarbowe, wskazujące jednoznacznie na zamiar wprowadzenia ich do obrotu. W ocenie Sądu w/w okoliczności powodują, iż w niniejszej sprawie nie może być mowy o niewspółmierności przepadku pojazdu do wagi popełnionego czynu. Nadto należy zauważyć, iż zatrzymany samochód był specjalnie przysposobiony do popełnienia przestępstwa skarbowego, albowiem miał on przeróbki konstrukcyjne w zbiorniku paliwa - specjalnie przerobiony zbiornik paliwa, przystosowany do przewozu wyrobów akcyzowych, w którym były właśnie ukryte 530 paczek papierosów różnych marek.</p> <p>W ocenie Sądu, tak ukształtowane orzeczenie w przedmiocie kary zasadniczej oraz środka karnego spełni swoje zadanie. Nałożona na oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span> kara i środek karny będą stanowiły realną dolegliwość oraz uzyskają odpowiednie oddziaływanie w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Niewątpliwie uzmysłowią oskarżonemu naganność jego postępowania oraz powinny wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego, norm moralnych i zasad współżycia społecznego oraz spełnić swoje cele w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej.</p> <p>Jednocześnie z uwagi na to, iż w przypadku oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span> w całości oraz częściowo, albowiem odnośnie niżej wymienionych część wyrobów tytoniowych została wykryta, zatrzymana i zabezpieczona jako dowód w sprawie, w stosunku do oskarżonych <span class="anon-block">L. G. (1)</span>, <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, <span class="anon-block">G. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span> nie było możliwe orzeczenie przepadku dowodów rzeczowych w postaci papierosów, ponieważ po wprowadzeniu wyrobów tytoniowych większa ich ilość została wprowadzona do obrotu – sprzedana, zatem na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 32;art. 32 § 1;art. 32 § 2;art. 32 § 3)">art. 32§1, 2, 3 kks</a> orzeczono wobec wymienionych oskarżonych środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów. Funkcją tego środka jest substytuowanie przepadku przedmiotów na wypadek niemożności jego orzeczenia. Sąd określił równowartość przepadku przedmiotów w pieniądzu po cenach rynkowych, biorąc za miarodajny moment określenia równowartości za moment orzekania i na podstawie przepisów – Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 16 lutego 2012 roku w sprawie średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży papierosów oraz średniej ważonej detalicznej ceny sprzedaży tytoniu do palenia w roku 2011 (M.P z dnia 24 lutego 2012r.) <em> <!-- -->na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20090030011" title="Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 (art. 99;art. 99 ust. 14)">art.99 ust. 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym</a> (Dz. U. z 2011r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.) ogłoszono, że w roku 2011 średnia ważona detaliczna cena sprzedaży wynosi, w przypadki: 1) papierosów – 501,71 zł w przeliczeniu na 1000 sztuk (…)</em>. Jednocześnie w razie popełnienia przestępstwa skarbowego przez kilka osób, odpowiadają one solidarnie za uiszczenie równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 32;art. 32 § 3)">art. 32 § 3 k.k.s.</a>), albowiem Skarb Państwa ma prawo żądać uiszczenia od każdego z odpowiedzialnych - tylko jednego, tylko niektórych lub wszystkich razem. Oskarżeni <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, <span class="anon-block">G. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span> poprzez sprowadzenie wspólnie i w porozumieniu, z Federacji Rosyjskiej do Rzeczpospolitej Polskiej przez Przejście <span class="anon-block">G.</span> w <span class="anon-block">B.</span> wyroby tytoniowe różnych marek bez oznaczenia ich polskimi znakami skarbowymi akcyzy i bez przedstawienia ich organowi celnemu, a następnie odsprzedali innym osobom, zaś <span class="anon-block">G. J. (1)</span> i <span class="anon-block">L. G. (1)</span> nabyli, a następnie wprowadzili do obrotu uprzednio sprowadzone z Federacji Rosyjskiej do Rzeczypospolitej Polskiej wyroby tytoniowe. Zatem w zakresie poszczególnych konfiguracji solidarnie odpowiadają za uiszczenie równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów.</p> <p>Mając powyższe na uwadze oraz ilości przypisanych oskarżonym paczek papierosów, gdzie średnia ważona detaliczna cena sprzedaży wynosiła w przypadku papierosów – 10 złotych, orzeczono wobec oskarżonych:</p> <p>- <strong> <!-- --> <span class="anon-block">L. G. (1)</span> i <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong> solidarnie środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w kwocie 13.100,00 złotych – czyli za 1310 paczek papierosów, jaką Sąd przypisał oskarżonemu <span class="anon-block">L. G. (1)</span>, które wprowadził do obrotu po uprzednim odkupieniu ich od oskarżonego <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, po odjęciu 111 paczek papierosów ujawnionych u wymienionego, codo których Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa,</p> <p>-<strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong> środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w kwocie 46.300,00 złotych – czyli za 4630 paczek papierosów, jaką Sąd przypisał oskarżonemu, po odjęciu ilości paczek papierosów odsprzedanych <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, <span class="anon-block">L. G. (1)</span> i kupionych od <span class="anon-block">T. T.</span> oraz 680 paczek papierosów ujawnionych podczas przeszukania, co do których Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa,</p> <p>-<strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. G. (1)</span> </strong> środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w kwocie 15.200,00 złotych - czyli za 1520 paczek papierosów, jaką Sąd przypisał oskarżonemu, po odjęciu 286 paczek papierosów zabezpieczonych w sprawie podczas przeszukania, co do których Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa,</p> <p>-<strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. J. (1)</span> i <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong>solidarnie środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w kwocie 16.300,00 złotych - czyli za 1630 paczek papierosów, jaką Sąd przypisał oskarżonej <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, które wprowadziła do obrotu, którą to ilość Sąd przyjął, iż oskarżony <span class="anon-block">D. G. (1)</span> odsprzedał oskarżonej,</p> <p> <strong> <!-- -->-<span class="anon-block">T. T.</span> i <span class="anon-block">D. G. (1)</span> </strong>solidarnie środek karny ściągnięcia równowartości pieniężnej przepadku przedmiotów w kwocie 10.000,00 złotych – czyli za 1000 paczek papierosów, jakie Sąd przypisał oskarżonemu <span class="anon-block">T. T.</span>, którą to ilość Sąd przyjął, iż oskarżony <span class="anon-block">T. T.</span> sprowadził i odsprzedał oskarżonemu <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, po odjęciu 530 paczek papierosów ujawnionych podczas przeszukania u oskarżonego, co do których Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa.</p> <p>Odnośnie oskarżonej <span class="anon-block">A. J. (1)</span> Sąd orzekł środek karny przepadku równowartości korzyści majątkowej na rzecz Skarbu Państwa pochodzącej z przestępstwa – przyjętych korzyści majątkowych – w łącznej wysokości 12.150,00 złotych. Oskarżona łącznie w takiej wysokości przyjęła korzyści majątkowe w postaci pieniędzy od oskarżonych. (punkt XXIII)</p> <p>Z uwagi na to, że oskarżeni <span class="anon-block">L. G. (1)</span>, <span class="anon-block">D. G. (1)</span>, <span class="anon-block">G. J. (1)</span>, <span class="anon-block">T. T.</span> i <span class="anon-block">G. G. (1)</span> z popełnienia przestępstwa osiągnęli korzyści majątkowe nie podlegające przepadkowi, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 33;art. 33 § 1)">art. 33§1kks</a> orzeczono wobec nich przepadek ściągnięcia równowartości korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przestępstwa skarbowego. (punkt XXIV wyroku)</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 k.k.</a> Sąd na poczet kar pozbawienia wolności lub grzywien zaliczył oskarżonym <span class="anon-block">A. J. (1)</span>, <span class="anon-block">D. G. (1)</span> i <span class="anon-block">T. T.</span> okres tymczasowego aresztowania w sprawie, jak w punktach XXXV-XXXVII wyroku.</p> <p>Odnośnie dowodów rzeczowych, które Sąd uznał, że podlegają zwrotowi osobom uprawnionym, jako zbędne dla dalszego postępowania orzeczono jak w punktach XXVII – XXXIII wyroku.</p> <p>W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 29 ust. 1 pkt. 25)">punkcie XXV</a> w oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 k.k.</a>s w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 30;art. 30 § 1;art. 30 § 2)">art. 30 § 1 i 2 k.k.s.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 31;art. 31 § 5;art. 31 § 6)">art. 31 § 5 i 6 k.k.s.</a> Sąd orzekł o obligatoryjnym przepadku na rzecz Skarbu Państwa, jeżeli chodzi o wyroby tytoniowe i alkoholowe, jednocześnie orzekając o ich zniszczeniu. Ten środek karny dodatkowo wzmacnia cele represyjne sankcji karnej.</p> <p>W punkcie XXVI na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44§2kk</a> Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci: kartki papieru z nadrukowanym tekstem zapisanych za numerem Drz 455/10 oraz kartki papieru z nadrukowanym tekstem zapisanych za numerem Drz 466/10 - poprzez pozostawienie w aktach sprawy.</p> <p>O wynagrodzeniu dla obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">T. T.</span>, który wykonywał obronę z urzędu w śledztwie oraz w postępowaniu sądowym, orzeczono jak w punkcie VII wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 1;§ 14 ust. 1 pkt. 2;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 3;§ 16)">§14 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 3 i §16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami).</p> <p>Sąd w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 k.k.s.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych uznając, że ich poniesienie byłoby dla niego zbyt uciążliwe z uwagi na sytuację materialną oraz wysokość renty. Z uwagi na to, że w sprawie zapadł wyrok uniewinniający wobec <span class="anon-block">D. W.</span> koszty postępowania odnośnie jego osoby na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> należało przenieść na Skarb Państwa.</p> <p>SSR Lucyna Brzoskowska</p> </div>