Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

III AUz 111/12

Sądy powszechne2012-11-14
Sygnatura
III AUz 111/12
Data orzeczenia
2012-11-14
Rodzaj
DECISION

Sędziowie

Jolanta HawryszkoRomana MrotekZofia Rybicka-Szkibiel (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt III AUz 111/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 14 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="200"/> <col width="486"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Zofia Rybicka - Szkibiel</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSA Jolanta Hawryszko</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSA Romana Mrotek (spr.)</strong> </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">I. M.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- -->Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o prawo do emerytury</strong> </p> <p>na skutek zażalenia ubezpieczonego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 27 lipca 2012 r. sygn. akt VII U 1483/11</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a :</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie.</strong> </p> <p>Sygn. akt III AUz 111/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 27 lipca 2012r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił wniosek <span class="anon-block">I. M.</span> o przywrócenie terminu do złożenia apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 3 stycznia 2012r. oraz odrzucił apelację ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 3 stycznia 2012r.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił, że w dniu 3 stycznia 2012 roku wydany został wyrok oddalający odwołanie <span class="anon-block">I. M.</span> od decyzji KRUS z dnia 12 lipca 2011 roku.</p> <p>Ubezpieczony <span class="anon-block">I. M.</span> był obecny przy ogłoszeniu wyroku oraz został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie jego zaskarżenia.</p> <p>W tym samym dniu ubezpieczony złożył wniosek o sporządzenie i doręczeniu mu pisemnego uzasadnienia wyroku.</p> <p>Wyrok wraz z pisemnym uzasadnieniem oraz z ponownym, pisemnym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia apelacji został ubezpieczonemu doręczony w dniu 23 stycznia 2012 roku. Przesyłka została osobiście odebrana przez ubezpieczonego.</p> <p>Wyrok uprawomocnił się 7 lutego 2012 roku.</p> <p>W dniu 12 lipca 2012 roku z sekretariatem Wydziału VII Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, w którym zapadł w/w wyrok, skontaktował się osobiście ubezpieczony, którego poinformowano o treści tego wyroku, a także możliwości i terminie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia apelacji, względnie wniosku o uzasadnienie orzeczenia, jeżeli termin do wniesienia apelacji już upłynął, a strona uchybiła temu terminowi bez swojej winy.</p> <p>W tym samym dniu ubezpieczony złożył w Sądzie Okręgowym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od niekorzystnego wyroku z dnia 3 stycznia 2012 roku, podnosząc, że wcześniej nie złożył wniosku, bo nie wiedział. Do wniosku ubezpieczony dołączył apelację od przedmiotowego wyroku.</p> <p>W piśmie z dnia 26 lipca 2012 roku, uzupełniającym braki formalne wcześniejszego wniosku oraz dołączonej do niego apelacji, ubezpieczony jako przyczynę uchybienia terminowi do wniesienia apelacji ponownie wskazał: „nie wiedział i nie był poinformowany za powstałą przyczynę uchybienia".</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego wniosek ubezpieczonego <span class="anon-block">I. M.</span>, stanowiący przedmiot niniejszego rozpoznania, nie zasługiwał na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy wskazał, że przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 167;art. 168;art. 168 § 1)">art. 167 i 168 § 1 k.p.c.</a> stanowią, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 169;art. 169 § 1;art. 169 § 2;art. 169 § 3;art. 169 § 4;art. 169 § 5)">art. 169 § 1-5 k.p.c.</a> wskazuje, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności procesowej. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych. Postanowienie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.</p> <p>Kryterium oceny winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art.168 §1 k.p.c.</a> posłużono się pojęciem winy w ten sposób, że każdy stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu uniemożliwia przywrócenie go.</p> <p>Jednolite stanowisko w tej kwestii prezentuje także Sąd Najwyższy, stwierdzając w szeregu orzeczeń, że strona w każdej sytuacji obowiązana jest do dołożenia należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne, życiowo ważne sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 1999 roku, sygn. akt II UKN 555/98, OSNAPiUS 2000/14, poz. 561, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 1999 roku, sygn. akt II UKN 667/98, OSNAPiUS 2000/12, poz. 488, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1994 roku IPRN 21/94; OSNAPiUS 1994/5, poz. 85).</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego ubezpieczony nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku nie nastąpiło bez jego winy.</p> <p>Twierdzenia ubezpieczonego o tym, że nie wiedział i nie został poinformowany o sposobie i terminach zaskarżenia przedmiotowego wyroku nie zasługują na wiarę. Treść wygłoszonego pouczenia znajduje się w protokole rozprawy, po której ogłoszono wyrok. Z tego zapisu, jak i z faktu, że bezpośrednio po rozprawie, zgodnie z usłyszanym pouczeniem, ubezpieczony złożył wniosek o doręczenie wyroku z pisemnym uzasadnieniem wynika, iż pouczenie było prawidłowe.</p> <p>W dniu 23 stycznia 2012 roku ubezpieczony własnoręcznie pokwitował odbiór uzasadnienia wyroku wraz z także prawidłowym (kopia znajduje się w aktach), pisemnym pouczeniem o terminie złożenia apelacji, który wynosi 2 tygodnie od dnia odbioru wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem., a więc w tym przypadku od 23 stycznia 2012 roku.</p> <p>Sąd Okręgowy wskazał, iż tylko brak pouczenia lub błędne pouczenie w tym zakresie, nakazywałoby przyjęcie, że strona nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do wniesienia apelacji i w konsekwencji obligowałoby Sąd do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. Tutaj takie okoliczności nie zaistniały.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił, że w rozstrzyganym przypadku całokształt okoliczności nie wskazuje na przeszkody uniemożliwiające terminowe dokonanie czynności. W przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art.168 §1 k.p.c.</a> posłużono się pojęciem winy w ten sposób, że każdy stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu uniemożliwia przywrócenie go. W przedmiotowej sprawie winę strony, zdaniem Sądu Okręgowego, można określić jako niedbalstwo; nie dołożyła ona bowiem należytej staranności przy wykonywaniu swoich powinności. W okolicznościach sprawy nie można doszukać się żadnego faktu, który usprawiedliwiałby wnioskodawcę.</p> <p>W świetle powyższego, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 2)">art. 168 §2 k.p.c.</a> oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, jako spóźniony oraz w związku z powyższym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 370)">art. 370 k.p.c.</a> odrzucił apelację wniesioną po upływie przypisanego terminu (punkt II postanowienia).</p> <p>Zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego wniósł ubezpieczony. Nie zgadza się z uzasadnieniem i wnosi o przyjęcie apelacji.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</p> <p>Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 369;art. 369 § 1)">art. 369 §1 kpc</a> apelację wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem.</p> <p>Termin do wniesienia apelacji jest terminem ustawowym, nie może być w związku z tym przedłużany ani skracany; strona, która mu uchybiła, może natomiast domagać się jego przywrócenia.</p> <p>Warunkiem zasadności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest uprawdopodobnienie przez stronę, że pomimo całej swej staranności nie mogła czynności dokonać w terminie, a więc, że zachodziła niezależna od niej przeszkoda. Brak winy w uchybieniu terminu podlega ocenie na podstawie wszystkich okoliczności konkretnej sprawy z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można i należy wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy.</p> <p>Zażalenie nie dostarcza żadnej argumentacji dotyczącej niezawinionego niedotrzymania terminu do wniesienia apelacji.</p> <p>Ubezpieczony był obecny na rozprawie w dniu 3 stycznia 2012r. na której wydany został wyrok. Po ogłoszeniu wyroku przez odczytanie sentencji oraz podanie ustnych zasadniczych powodów rozstrzygnięcia, ubezpieczony został pouczony o sposobie i terminie do wniesienia środka zaskarżenia. Jeszcze tego samego dnia ubezpieczony złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono ubezpieczonemu w dniu 23 stycznia 2012r.</p> <p>Ubezpieczony apelacje wniósł po upływie ponad pięciu miesięcy od doręczenia odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Argument podnoszony we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji odnośnie braku wiedzy co do możliwości wniesienia środka zaskarżenia nie stanowi przesłanki usprawiedliwiającej przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Ubezpieczony został dwukrotnie – ustnie na rozprawie w dniu 3 stycznia 2012r. oraz pisemnie wraz z doręczeniem odpisu wyroku z uzasadnieniem – pouczony o trybie wnoszenia apelacji.</p> <p>Tym samym zasadnie Sąd Okręgowy nie przywrócił ubezpieczonemu terminu do wniesienia apelacji oraz prawidłowo na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 370)">art. 370 kpc</a> odrzucił apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu.</p> <p>Mając powyższe okoliczności Sąd Apelacyjny postanowił jak w sentencji i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 §2 kpc</a> oddalił zażalenie jako niezasadne.</p> </div>