II AKa 210/12

<p>Sygn. akt <strong> <!-- -->II AKa 210/12</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 15 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="175"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Andrzej Olszewski (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SA Piotr Brodniak</p> <p>SO del. do SA Artur Karnacewicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Emilia Biegańska</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Bogusławy Zapaśnik</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. Ś.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> i inne</p> <p>z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie</p> <p>z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt III K 37/12</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczoną wobec <span class="anon-block">P. Ś.</span> karę łączną pozbawienia wolności podwyższa do 4 (czterech) lat;</p> <p>II.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,</p> <p>III.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych z VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym,</p> <p>IV.  zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych <br/>z postępowaniem odwoławczym, w tym od opłaty.</p> <p> <em> <!-- --> Artur Karnacewicz Andrzej Olszewski Piotr Brodniak </em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 210/12</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">P. Ś.</span> został oskarżony o to, że:</p> <p>I.  w dniu 4 grudnia 2011 r. w <span class="anon-block">S.</span>, w rejonie Parku <span class="anon-block">(...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym nieletnim, posługując się podczas zdarzenia nożem, demonstrując go pokrzywdzonym poprzez trzymanie w ręku, a następnie używając tego noża w stosunku do <span class="anon-block">A. T.</span> poprzez ugodzenie go w okolice stawu ramiennego lewego, w wyniku czego u pokrzywdzonego doszło do naruszenia czynności narządu ciała jakim jest kończyna górna lewa i klatka piersiowa na okres powyżej 7 dni w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>, usiłował dokonać zaboru w celu przywłaszczenia torebki damskiej o wartości 40 złotych wraz z jej zawartością w postaci telefonu komórkowego marki <span class="anon-block">L.</span> o wartości 100 złotych, kluczy od mieszkania i pracy, portfela o wartości 10 złotych wraz z zawartością pieniędzy w kwocie 300 złotych, dowodu osobistego wystawionego na dane <span class="anon-block">J. T.</span>, dwóch kart płatniczych wystawionych przez <span class="anon-block">(...)</span> na dane <span class="anon-block">J. T.</span> i <span class="anon-block">(...)</span> S.A. na dane <span class="anon-block">A. T.</span>, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na opór stawiany przez pokrzywdzonych oraz pojawienie się osoby trzeciej,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </strong>;</p> <p>II. w dniu 4 grudnia 2011 r. w <span class="anon-block">S.</span>, w rejonie Parku <span class="anon-block">(...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym nieletnim, po uprzednim użyciu przemocy wobec małoletniego <span class="anon-block">M. K. (2)</span>, poprzez założenie chwytów obezwładniających na szyję i doprowadzeniu tym samym do stanu bezbronności oraz posługując się podczas zdarzenia nożem poprzez okazanie go, wykonywanie tym narzędziem ruchów na wysokości brzucha <span class="anon-block">P. K.</span> i grożenie jego użyciem, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">(...)</span> wartości 100 złotych, telefonu komórkowego marki <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">(...)</span> wartości 400 złotych oraz pieniędzy w kwocie 2 złotych, czym działał na szkodę <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">M. K. (3)</span> oraz <span class="anon-block">P. K.</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art 280 § 2 kk</a>.</strong> </p> <p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 czerwca 2012 r., <span class="anon-block">P. Ś.</span> uznano za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to:</p> <p>- za czyn opisany w punkcie I oskarżenia, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a>, wymierzono mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,</p> <p>- za czyn opisany w punkcie II oskarżenia, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a>, wymierzono mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 86;art. 86 § 1)">art. 85 i 86 § 1 kk</a> połączono orzeczone <span class="anon-block">P. Ś.</span> </p> <p>kary i orzeczono karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zaliczono oskarżonemu, na poczet orzeczonej kary, okres rzeczywistego pozbawienia go wolności w niniejszej sprawie od dnia 05 grudnia 2011 roku.</p> <p>Nadto, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44 § 2 kk</a> orzeczono przepadek dowodu rzeczowego w postaci noża z czarną rękojeścią przechowywanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>Zasądzono na rzecz adwokata <span class="anon-block">M. K. (1)</span> kwotę 1.230 (jeden tysiąc dwieście trzydzieści) złotych (w tym 23 % VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, a jednocześnie zwolniono <span class="anon-block">P. Ś.</span> w całości od kosztów sądowych.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżyli zarówno prokurator, jak i obrońca oskarżonego. Oskarżyciel publiczny wyrokowi zarzucił:</p> <p>„rażącą niewspółmierność kary wyrażającą się w orzeczeniu wobec <span class="anon-block">P. Ś.</span> za pierwszy z przypisanych mu czynów wskazanych w "sentencji wyroku kary jednostkowej w wysokości 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i w konsekwencji kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji w wysokości 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, podczas gdy bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów, stopień zawinienia oskarżonego, w szczególności charakter popełnionych przestępstw, motywacja i sposób działania sprawcy wyrażający się w nie tylko w posługiwaniu się podczas zdarzenia nożem, co należy do znamion przestępstwa, ale jego faktycznym użyciu wobec jednego z pokrzywdzonych i spowodowaniu w ten sposób obrażeń kwalifikowanych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>, działanie oskarżonego wspólnie z nieletnim, w stanie nietrzeźwości, motywowane chęcią osiągnięcia korzyści majątkowej, a nadto sposób życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa, w szczególności uprzednia karalność jako nieletniego i całkowita nieskuteczność stosowanych środków wychowawczych uzasadniają przekonanie, że wysokość orzeczonej wobec oskarżonego kary jednostkowej za czyn popełniony na szkodę małżeństwa <span class="anon-block">T.</span> na poziomie dolnej granicy ustawowego zagrożenia oraz w konsekwencji wysokość kary łącznej, nie spełni swoich celów wychowawczych i zapobiegawczych w stosunku do oskarżonego, a także potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.”</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a>, prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:</p> <p>„- uchylenie rozstrzygnięcia w zakresie wymierzonej kary łącznej,</p> <p>- podwyższenie kary jednostkowej za czyn opisany w punkcie I sentencji wyroku do wysokości 4 (czterech) lat,</p> <p>. - wymierzenie nowej kary łącznej w wysokości 5 (pięciu) lat.”</p> <p>Natomiast obrońca oskarżonego, zarzucając wyrokowi „rażącą surowość orzeczonej kary pozbawienia wolności”, wniósł o zmianę wyroku „poprzez złagodzenie obu kar jednostkowych pozbawienia wolności do lat 2 oraz na podstawie zasady absorpcji orzeczenie kary łącznej w wymiarze lat 2 z zastosowaniem instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1;art. 60 § 2)">art. 60§1 i 2 kk</a> i jednoczesnym orzeczeniem jej z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 5 lat próby.”</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja prokuratora zasługiwała częściowo na uwzględnienie, tym samym apelacja obrońcy oskarżonego okazała się bezzasadna, i to w stopniu oczywistym.</p> <p>Zdaniem Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy wymierzył odpowiednie jednostkowe kary pozbawienia wolności za przypisane oskarżonemu dwa przestępstwa rozboju, uwzględnił okoliczności ich popełnienia, motywy działania sprawcy, ale także przyznanie się do winy i okazaną skruchę.</p> <p>Jest oczywiste, że czyn popełniony na szkodę małżeństwa <span class="anon-block">J. T.</span> i <span class="anon-block">A. T.</span> miał większy ciężar gatunkowy, gdyż doszło do zranienia jednego poszkodowanego nożem, którym posłużył się <span class="anon-block">P. Ś.</span>. Jednak przebaczenie ze strony tych pokrzywdzonych i fakt, iż czyn ten zakończył się na etapie usiłowania, przemawiało za orzeczeniem najniższej kary w ramach ustawowego zagrożenia. Dlatego część apelacji prokuratora, postulującego podwyższenie kary orzeczonej za to przestępstwo do 4 lat pozbawienia wolności, nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Oczywiście, nie było żadnych podstaw do uwzględnienia postulowanego przez obrońcę nadzwyczajnego złagodzenia kary. Trudne warunki wychowawcze, w których przebywał oskarżony, w żaden sposób nie uzasadniają jego zachowań. Przecież oskarżony nie realizował należycie obowiązku szkolnego, dopuszczał się czynów zabronionych jako nieletni i nawet nie próbował się zmienić. Popełnienie przez niego dwóch kwalifikowanych rozbojów świadczy o postępującej demoralizacji <span class="anon-block">P. Ś.</span> i konieczności oddziaływania na niego w zamkniętym zakładzie karnym. Tym samym apelacja obrońcy była oczywiście bezzasadna.</p> <p>Natomiast częściowo zasługiwało na uwzględnienie stanowisko prokuratora, w którym postulował podwyższenie kary łącznej pozbawienia wolności. Cóż z tego, że oskarżony popełnił dwa przestępstwa w krótkim czasie, podobnie kwalifikowane ( co przemawiałoby za zastosowaniem zasady apsorbcji ), skoro jednocześnie działał on w sposób zdecydowany i przemyślany, nie wystarczyło mu zrealizowanie napadu wobec małoletnich <span class="anon-block">M. K. (2)</span> i <span class="anon-block">P. K.</span>. Wspólnie ze współsprawcą obserwowali okolice bankomatu, ponownie napadli na osoby, które wypłaciły pieniądze, przy czym nie powstrzymało oskarżonego nawet to, że tym razem były to osoby dorosłe.</p> <p>Ten fakt świadczy o bezwzględnym dążeniu do zdobycia pieniędzy, a <span class="anon-block">P. Ś.</span> nie zawahał się zranić nożem <span class="anon-block">A. T.</span>. Taki sposób działania, determinacja w realizacji zaplanowanego celu, ale również napaść łącznie na cztery osoby, w miejscu publicznym – przemawiały przeciwko orzeczeniu minimalnej kary łącznej. Dlatego Sąd Apelacyjny wymierzył <span class="anon-block">P. Ś.</span> karę łączną 4 lat pozbawienia wolności. Uwzględnia ona wyżej przytoczone fakty, ale także okoliczności łagodzące, które opisano wcześniej.</p> <p>Zdaniem Sądu Odwoławczego, taka kara pozwoli na przeprowadzenie odpowiedniej resocjalizacji oskarżonego, a jednocześnie tylko od zachowania się <span class="anon-block">P. Ś.</span>, w trakcie jej wykonywania zależy, czy zostanie odbyta w całości.</p> <p>Orzeczenie o wynagrodzeniu za obronę z urzędu znajduje swoje uzasadnienie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze</a> w związku z § 14 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności adwokackie ( …) – Dz. U. nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami.</p> <p>Ponieważ oskarżony nie posiada żadnego majątku, nie uzyskiwał przed aresztowaniem dochodów i ma do odbycia bezwzględną karę pozbawienia wolności - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za drugą instancję.</p> </div>