V GC 57/12

Sądy powszechne2012-11-16

Sygnatura

V GC 57/12

Data orzeczenia

2012-11-16

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Małgorzata Dowhanycz-Turoń (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 627 kc

Treść orzeczenia

Sygn. akt V GC 57/12 upr <div> <h2>WYROK</h2> W I M I E N I U R Z E C Z Y P O S P O L I T E J P O L S K I E J Dnia 16 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze V Wydział Gospodarczy w składzie: <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> SSR Małgorzata Dowhanycz -Turoń </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> st. sekr. sądowy Marzenna Ornaf </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2012 r. w Jeleniej Górze na rozprawie sprawy z powództwa  T. J. przeciwko  (...) Sp. z o. o. w J. o zapłatę I. powództwo oddala, II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.217,00 zł ( jeden tysiąc dwieście siedemnaście złotych ) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt V GC 57/12 upr </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2>  T. J. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) w pozwie skierowanym przeciwko  (...) Sp. z o.o. w J. wniósł o zasądzenie kwoty 5.535,00 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 25 października 2011 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że pozwana zleciła powodowi wykonanie tzw. daszków systemowych w terminie do dnia 07.10.2011 r. za cenę 4.500 zł netto stawiając dodatkowo warunek wykonania projektu i prototypu. Podkreślił, że powód daszki wykonał ale nie dokonał ich montażu – za co nie domaga się zapłaty. Zaznaczył, że wyodrębnienie w zleceniu wykonania daszków oraz ich montaż i odrębnych cen za w/w pozycje nakazuje traktować je jako dwie odrębne umowy tj. o dzieło i zlecenia. Podniósł, iż daszki dostarczył na umówione miejsce - do Ś. w dniu 24.10.2011 r. i wówczas powiadomił pozwaną, że nie może ich zamontować z powodu choroby pracowników. Wskazał, iż w reakcji w piśmie z dnia 14.11 2011 r. pozwana powiadomiła powoda, że wobec 38 - dniowego opóźnienia poszukuje innego wykonawcy i anuluje zlecenie złożone w dniu 16.09.2011 r. Powód dnia 28.11.2011 r. skierował do pozwanej wezwanie do zapłaty wraz z fakturą nr (...), jednakże okazało się ono bezskuteczne. Twierdził, że daszki przezeń wykonane zostały przez pozwaną zamontowane na budynku hotelu w Ś.. W odpowiedzi na pozew (k.45) pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 1.200,00 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz podniosła zarzut potrącenia wierzytelności pozwanej w łącznej kwocie 5.819,38 zł z wierzytelnością powoda dochodzoną pozwem. W uzasadnieniu przyznała, że strony łączyła umowa z dnia 16.09.2011 r. ale podkreśliła, iż stanowiła ona umowę o dzieło obejmującą kompleksowo : wykonanie daszków oraz ich montaż. Zaznaczyła, że powód nie uzyskał od pozwanej akceptacji rysunku technicznego daszków, a nadto sporządzonego prototypu – ten bowiem nie mógł zostać należycie zbadany, gdyż został przywieziony do okazania samochodem osobowym i przedstawiciel pozwanej nie mógł go wydobyć i obejrzeć. Zarzucił, że powód w dniu 24.10.2011 r. tj. z przekroczeniem umówionego terminu pozostawił konstrukcje daszków na budowie hotelu w Ś. pozostawiając je osobie nie reprezentującej pozwaną oraz ich nie zamontował. Dwutygodniowe próby kontaktów telefonicznych z powodem w celu wyegzekwowania montażu daszków okazały się bezskuteczne wobec tego podjęła próbę ich montażu i wówczas okazało się, że są one wykonane nieprawidłowo (w każdym z nich wadliwe były uchwyty do montowania szkła i 7 elementów miało inną od zleconej długość). Pozwana powierzyła naprawę daszków K. P. za cenę 2.952 zł, następnie oddała konstrukcje do malowania za kwotę 110,70 zł, co wymagało transportu tych elementów za cenę 1.574, 40 zł oraz przyjazdu i konsultacji pracownika dostawcy szkła dachowego za cenę 1.182,28 zł. Łącznie pozwana wydatkowała na w/w cele kwotę 5.819,38 zł i w dniu 17.02.2012 r. wezwała powoda do jej zapłaty w terminie 5 dni. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Strony są przedsiębiorcami. (bezsporne, wpisu do ewidencji działalności gospodarczej k. 13, odpis KRS pozwanego k. 14-15) P. H. (1) reprezentujący stronę pozwaną zawarł z reprezentującą powoda A. S. w dniu 16.09.2011 r. umowę zlecenia (...) o następującej treści : „Przedmiot zlecenia : - Daszki systemowe bez szkła 2 szt 4,5 mb + 7,6 mb - Konstrukcja wykonana ze stali czarnej malowanej proszkowo (...) - Konstrukcja typu kratownice H Max 50 cm min 11 cm grubość 1,5 cm - Mocowanie Blachownicy do muru poprzez blachę stalową 670x150x20 - Kotwy do mocowania kratownicy stal nierdzewna - Mocowanie pkt szkła-systemowe uchwyty do szkła wierconego przyspawane do półki blachownicy materiał stal nierdzewna - Cena za wykonanie konstrukcji 4 500,00 zł netto - Cena za montaż wraz z kotwami 30,00 zł x 12,1 mb 363,00 netto/12,1 mb - Dostawa + montaż loco Ś. - Wykonanie na podstawie zaakceptowanego rysunku (szkicu) wykonawczego - Wymagane zastosowanie materiałów p[osiadających atesty+aprobaty - Termin wykonanie do 7/10/2011”. Podczas zawierania umowy P. H. (1) podkreślał, że konieczne będzie zamontowanie daszków przez firmę powoda, albowiem pozwana nie ma możliwości ich montażu. (zlecenie z dn. 16.09.2011 k. 16, zeznania świadków : A. S. k. 131-132, Ł. S. k.132v-134v, przesłuchanie : powoda k.165-165v , reprezentanta pozwanej k.165v-166v) Strony ustaliły, że będą kontaktować się w formie telefonicznej lub e-mailowej. Kontaktami z A. S. podczas wykonywania zlecenia zajmował się pracownik pozwanej – Ł. S.. Strony prowadziły korespondencję e-mailową w której przesyłany był szkic i wymiary daszków. A. S. wraz z pracownikiem powoda była na miejscu hotelu w Ś. i ustalała osobiście z Ł. S. miejsce i sposób montażu daszków oraz otrzymała od niego rysunki techniczne. W październiku 2011 r. A. S. okazała Ł. S. wykonany przez powoda prototyp daszków. Przywiozła go do biura pozwanej samochodem osobowym. Nie wyciągała go z Ł. S. z samochodu w celu okazania. Ł. S. mierzył go wtedy miarką i miał zastrzeżenia do wymiaru płaskownika i wymiaru górnego elementu. Wówczas oświadczyła, iż zostanie to poprawione. W e-mailu z dnia 17 października 2011 r. przedłużono powodowi termin wykonania umowy do dnia 22 października 2011 r. W tym dniu daszków nie dostarczył i nie zamontował. W tym dniu z Ł. S. skontaktował się właściciel lakierni podając, że daszki są wykonane. Powód ani A. S. nie zwracali się do pozwanej o prolongowanie w/w terminu, ani nie tłumaczyła opóźnienia. (e-mail w sprawie żądania szkiców poglądowych k. 17, wstępny i ostateczny projekt daszków k. 18-19, fotografia prototypu k. 20-21, e -mail z dn. 17.10.2011r. k. 22, rysunki techniczne k. 54-55, zeznania świadków : A. S. k. 131-132, Ł. S. k.132v-134v przesłuchanie : powoda k.165-165v , reprezentanta pozwanej k.165v-166v ) W dniu 24.10.2011 r. daszki zostały dostarczone przez M. F. na umówione miejsce do Ś.. Daszki odebrał P. H. (2) (ojciec P. H. (1)) nie reprezentujący strony pozwanej i poinformował telefonicznie o ich przywiezieniu Ł. S.. W tym samym dniu A. S. wysłała do Ł. S. wiadomość e-mail w której podała, że daszki zostały dostarczone oraz, że „niestety ze względu na obecne braki kadrowe (pracownicy na zwolnieniach lekarskich) nie mamy możliwości zamontowania podpór”. Dnia 25.10.2011 r. powód wystawił fakturę VAT nr (...) tytułem podpór stalowych malowanych proszkowo na kwotę 5.535,00 zł. (faktura VAT nr (...) k. 24, dowód W-Z k. 25, e- maile k. 23-23 v, faktura nr (...) k. 25, zeznania świadków : A. S. k. 131-132, M. F. k.132-132v, M. A. k.164-164v, P. H. (2) k.164v-165, przesłuchanie : powoda k.165-165v , reprezentanta pozwanej k.165v-166v) Ł. S. sprawdził dostarczone daszki i wówczas okazało się, iż są wykonane nieprawidłowo tj. niezgodnie z projektem. Nie można było zamontować na nich dwóch skrajnych krawędzi szkła (króciec do montażu szkła powinien zawierać dwa uchwyty, a zawierał tylko jeden) i zaburzona była ich symetria. W następnym okresie wymieniony i P. H. (1) próbowali wielokrotnie skontaktować się telefonicznie z A. S.. Próby te były bezskuteczne. Pozwana nie zwracała się w tym czasie do powoda pisemnie w celu wezwania do montażu daszków, usunięcia ich wad i wyznaczenia dodatkowego terminu. W piśmie z dnia 14.11.2011 r. skierowanym do powoda strona pozwana stwierdziła, że w związku z rażącym opóźnieniem w realizacji zamówienia z dnia 16.09.2011 r. oraz faktem nie wywiązania się z jego wykonania została zmuszona do poszukania innego dostawcy. W związku z powyższym „anulowała w całości przedmiot w/w zlecenia”. W odpowiedzi z dnia 28.11.2011 r. powód m.in. wskazał, iż zrealizował zlecenie w zakresie punktu 1, a o braku możliwości realizacji punktu 2 poinformował pozwaną. Równocześnie wezwał pozwaną do zapłaty faktury VAT nr (...) w terminie 7 dni. Pismo to pozwana odebrała dnia 02.12.2011 r. Pismem z dnia 02.12.2011 r. pozwana spółka m.in. podtrzymała swoje stanowisko podkreślając, że zlecenie z dnia 16.09.2011 r. nie było podzielone na punkty a podczas przyjmowania zlecenia informowano o jego kompleksowości (dostawa plus montaż). Podpory wykonane przez powoda nie zostały zamontowane na budynku hotelu w Ś.. (pisma z 14 i 28.11.2011 roku k.26 – 28, pismo z 02.12.2011 roku k. 30-31, wezwania do zapłaty k. 29,34, nota odsetkowa k. 35, faktura k.36, koperta k. 37 email k. 38, fotografie k.39-40 verte, zeznania świadków : Ł. S. k.132v-134v, P. H. (2) k.164v-165przesłuchanie : powoda k.165-165v , reprezentanta pozwanej k.165v-166v) Pozwana powierzyła naprawę daszków wykonanych przez powoda K. P., który wykonał ją za cenę 2.952 zł, następnie oddała konstrukcje te do malowania za kwotę 110,70 zł. Wymagało to transportu tych elementów za cenę 1.574, 40 zł oraz przyjazdu i konsultacji pracownika dostawcy szkła dachowego za cenę 1.182,28 zł. Łącznie pozwana wydatkowała na w/w cele kwotę 5.819,38 zł i w dniu 17 .02.2012 r. na piśmie wezwała powoda do jej zapłaty w terminie 5 dni. (faktura VAT k. 56, zlecenie nr (...) k. 57, faktura VAT (...)r k. 58, wezwanie do zapłaty z dn. 17.02.2012r. k. 59-60, pismo z dn. 13.01.2012r. k. 63, faktura nr 44/2011 karta 141, faktura nr 49/2011 karta 142, zeznania świadków : Ł. S. k.132v-134v, K. P. k.152v-153v, P. H. (2) k.164v-165, przesłuchanie : powoda k.165-165v , reprezentanta pozwanej k.165v-166v) Pismem z dnia 22.05.2012 r. pełnomocnik pozwanej złożył powodowi oświadczenie o potrąceniu kwoty 5.819,38 zł z tytułu zwrotu kosztów poniesionych w związku z wykonaniem zastępczym zamówionych u powoda stalowych konstrukcji dachowych z wierzytelnością powoda w kwocie 5.535,00 zł z tytułu wynagrodzenia objętego fakturą VAT nr (...). Oświadczenie to zostało doręczone powodowi w dniu 24.05.2011 r. (pismo pełnomocnika pozwanego z dn. 22.05 2012r. z potwierdzeniem odbioru k. 118-110)  Sąd zważył, co następuje : Bezspornym było, że strony łączyła umowa z dnia 16.09.2011 r. nazwana przez nie umową zlecenia. Sporny pomiędzy stronami był charakter prawny rzeczonego kontraktu i związane z tym konsekwencje prawne w postaci zastosowania odpowiednich przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">k.c.</a> Powód uważał mianowicie, iż umowa z dnia 16.09.2011 r. stanowi w istocie dwie umowy tj. umowę o dzieło w zakresie wykonania i dostawy daszków oraz umowę zlecenia w zakresie ich montażu. Natomiast strona pozwana twierdziła, że umowa łącząca strony jest umową o dzieło i ma charakter kompleksowy obejmujący zarówno wykonanie daszków, dostawę jak i ich montaż, co łącznie oznacza wykonanie dzieła. W ocenie Sądu, treść umowy łączącej strony wskazywała jednoznacznie, że w świetle przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> kontrakt ten stanowił w istocie umowę o dzieło. Strony bowiem umówiły się na osiągnięcie konkretnego rezultatu przez powoda tj. na wykonanie daszków (podpór) pod tafle szklane, ich dostawę do hotelu w Ś. i ich montaż. Zdaniem Sądu umowa ta stanowiła całość i wszystkie jej postanowienia były równoważne. Strony bowiem w sposób jasny i zrozumiały określiły jej przedmiot wskazując od myślników kolejne warunki jej wykonania, parametry techniczne, cenę jej elementów i miejsce montażu. Nie dokonały podziału tej umowy na żadne jednostki redakcyjne tj. punkty i podpunkty. Graficznie umowa stanowiła całość. Sąd wobec tego stoi na stanowisku, że gdyby strony chciały wyodrębnić umowę na wykonanie daszków i ich transport od umowy o montaż zawarłyby odrębne umowy. Istotne przy tym jest, że reprezentant pozwanej spółki w toku ustaleń z A. S. przed zawarciem umowy podkreślał jej, że umowa musi dotyczyć również montażu daszków – wówczas tylko spełniała jego oczekiwania gospodarcze i ekonomiczne. Zważyć bowiem trzeba, że pozwana w budynku hotelu w Ś. wykonywał inne roboty budowlane i nie posiadała możliwości technicznych i osobowych do samodzielnego montażu. Twierdzenia te były w ocenie Sądu wiarygodne, bowiem odzwierciedlał je zapis umowy z dnia 16.09.2011 r. a nadto korelowały z zeznaniami świadka Ł. S. w tym zakresie (podał on, że zlecenie bez montażu byłoby bez sensu). Nadto nie bez znaczenia jest, iż A. S. wraz z pracownikiem powoda była na miejscu hotelu w Ś. i ustalała osobiście z Ł. S. miejsce i sposób montażu daszków. Zatem wiedziała, że istotne dla wykonania całej umowy jest wykonanie montażu. Zresztą już w dniu dostawy daszków tłumaczyła w e-maliu skierowanym do Ł. S. dlaczego owego montażu nie dokonano twierdząc „niestety ze względu na obecne braki kadrowe (pracownicy na zwolnieniach lekarskich) nie mamy możliwości zamontowania podpór”. Zdaniem Sądu dokonany przez powoda podział łączącej strony umowy o dzieło na dwie umowy tj. zlecenia i umowę o dzieło był sztuczny. Został stworzony na cele niniejszego procesu i nie odzwierciedlał rzeczywistej woli stron umowy. Skoro nie były wyodrębnione dwie umowy pisemne to w ocenie Sądu kontrakt z 16.09.2011 r. należało traktować kompleksowo jako jedną umowę (całość). Wobec powyższego Sąd nie dał wiary zeznaniom A. S. i powoda w zakresie w jakim podawali oni, że zlecenie z dnia 16.09.2011 r. było dwupunktowe tj. że w punkcie pierwszym zlecono wykonanie daszków, a w drugim montaż. Stały one bowiem w oczywistej sprzeczności z dowodem z dokumentu w postaci umowy stron i twierdzeniami reprezentanta pozwanej oraz Ł. S.. Treść przesłuchania powoda i zeznań A. S. nie została potwierdzona żadnymi innymi dowodami, a zatem należało ją potraktować jako subiektywną i wynikającą z zainteresowana uzyskaniem dla powoda korzystnego rozstrzygnięcia. Zdaniem Sądu zgromadzone w sprawie dowody wskazywały jednoznacznie, że daszki zostały przez powoda wykonane i przewiezione do Ś. w dniu 24.11.2011 r. lecz powód po pierwsze nie zrobił tego w umówionym terminie (tj. do dnia 22.11.2011 r. a o prolongatę terminu nie występował), po drugie daszki posiadały szereg wad. Nadto istotne jest, że powód ich nie zamontował. Niewątpliwie zatem powód nie wykonał łączącej strony umowy o dzieło. Zgodnie zaś z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 627)">art. 627 k.c.</a> przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że umowa o dzieło to nie umowa starannego działania, ale umowa rezultatu. Zatem skoro powód nie wykonał jej w całości to nie osiągnięto zamierzonego rezultatu. Tym samym nie należało mu się na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 627)">art. 627 k.c.</a> wynagrodzenie. Wobec powyższego powództwo oddalono, co odzwierciedla punkt I wyroku. Sąd miał na uwadze, że strona pozwana podniosła zarzut potrącenia. Zgromadzone dowody z dokumentów wskazywały, że pozwana spółka niewątpliwie nie dokonała czynności materialnoprawnej potrącenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498)">art.498 k.c.</a>, 499k.c.) przed zainicjowaniem niniejszego procesu. Zatem na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(14);art. 479(14) § 3)">art. 479 14 § 3 k.p.c.</a> udowodnić zarzut ów mogła jedynie dowodami z dokumentów. W ocenie Sądu tego nie uczyniła. Po pierwsze brak było przedłożonego wraz z odpowiedzią na pozew dokumentu zawierającego materialnoprawne oświadczenie woli pozwanej co do faktu potrącenia. Samo zaś podniesienie zarzutu w odpowiedzi na pozew nie spełniało tego wymogu. Za oświadczenie woli o potrąceniu nie można było w ocenie Sądu uznać pisma pozwanej z dnia 17.02.2012 r. wzywającego do zapłaty kwoty 5.819,38 zł. Nie uszło uwadze Sądu, że pełnomocnik pozwanej pismem z dnia 28.05.2012 r. próbując sanować ów brak przedłożył do akt niniejszej sprawy materialnoprawne oświadczenie woli lecz w świetle przepisów o prekluzji dowodowej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 479(14);art. 479(14) § 2)">art. 479 14 § 2 k.p.c.</a>) było ono spóźnione. Sąd stoi na stanowisku, że nawet gdyby hipotetycznie przyjąć, że oświadczenie o potrąceniu pozwana złożyła w terminie (tj. wraz z odpowiedzią na pozew) to i tak brak było dowodów, iż skorzystała ona zasadnie uprawnień zamawiającego przewidzianych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.c.</a> dających jej podstawę prawną do domagania się wierzytelności przedstawionej do potrącenia. Zgodnie bowiem z tym przepisem jeżeli przyjmujący zamówienie wykonywa dzieło w sposób wadliwy albo sprzeczny z umową, zamawiający może wezwać go do zmiany sposobu wykonania i wyznaczyć mu w tym celu odpowiedni termin. Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu zamawiający może od umowy odstąpić albo powierzyć poprawienie lub dalsze wykonanie dzieła innej osobie na koszt i niebezpieczeństwo przyjmującego zamówienie. Zgromadzone w sprawie dowody jednoznacznie wskazywały, że pozwana spółka po dacie 24.10.2011 r. tj. dostawy daszków nie wzywała powoda do montażu daszków, usunięcia ich wad i wyznaczenia dodatkowego terminu tj. do zmiany sposobu wykonywania dzieła i nie wyznaczyła w tym celu odpowiedniego terminu. Sąd stoi na stanowisku, że skoro strony kontaktowały się telefonicznie i e-mailowo pozwana winna była, wobec nie odbierania telefonów przez A. S. lub braku możliwości skontaktowania się z nią drogą telefoniczną, wysłać e-maila lub skorzystać z usług tradycyjnej poczty wysyłając przesyłkę poleconą. Pozwana tego nie uczyniła (brak było dowodów z dokumentów na tą okoliczność) i zleciła poprawienie oraz wykonanie daszków innej firmie oraz poniosła inne koszty, a następnie domagała się zwrotu wydatków z tego tytułu. Wobec powyższego Sąd stoi na stanowisku, że w świetle dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 636)">art. 636 k.c.</a> roszczenie żądania zwrotu kosztów tzw. wykonania zastępczego jej nie przysługiwało. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> stanowiącego o obowiązku uiszczenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez stronę przegrywającą spór, co w niniejszym postępowaniu obligowało powoda do ich uiszczenia. Wysokość zasądzonych w punkcie II wyroku kosztów opiewała na kwotę 1.217 zł z uwagi na treść § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (…), natomiast opłata skarbowa od pełnomocnictwa wynosiła 17 zł. </div>