II K 564/12

<p>Sygn. akt II K 564/12</p><div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 20 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Złotoryi II Wydział Karny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="163"/> <col width="501"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Michał Misiak</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>Anna Rogalska</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej--------------------</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r.</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">W.</span> z d. <span class="anon-block">K.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>w dniu 06 września 2012 roku na 73 km <span class="anon-block">autostrady (...)</span> rejonu <span class="anon-block"> (...)</span> kierował samochodem osobowym m – ki <span class="anon-block"> (...)</span> o <span class="anon-block">numerach rejestracyjnych (...)</span> w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości, mając w kolejnych badaniach I próba 0,49 mg/l, II próba 0,47 mg/l i III próba 0,41 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu</p> <p>to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> </p> <p>I uznaje oskarżonego <span class="anon-block">M. G.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w części wstępnej wyroku i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> skazuje go na karę 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych grzywny po 10 (dziesięć) złotych każda stawka;</p> <p>II na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42§2 kk</a> orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 (jeden) roku, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63§2 kk</a> na poczet tego środka karnego zalicza mu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 6 września 2012 r. do dnia uprawomocnienia się wyroku;</p> <p>III na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i wymierza mu opłatę w wysokości 120 złotych.</p> </div><div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy:</strong> </p> <p>W dniu 06 września 2012 r. w czwartek <span class="anon-block">M. G.</span> jechał <span class="anon-block">autostradą (...)</span> swoim samochodem marki <span class="anon-block">M.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> w stanie nietrzeźwości.</p> <p>W chwili badania miał następujące stężenie alkoholu w organizmie: I badanie o godz. 9.38 – 0,49 mg/l, II badanie o godz. 10.18 - 0,47 mg/l, III badanie o godz. 10.30 – 0,41 mg/l w wydychanym powietrzu.</p> <p> <span class="anon-block">M. G.</span> spożywał alkohol w dniu poprzednim.</p> <p>Dowód: wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">M. G.</span> – k. 59,</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. Ł.</span> – k. 34, 60,</p> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">J. A.</span> – k. 36, 60,</p> <p>wyniki badania alkosensorem i alkometrem– k. 2, 3,</p> <p>protokół oględzin samochodu – k. 29-30.</p> <p> <span class="anon-block">M. G.</span> ma 50 lat, ma wykształcenie średnie, z zawodu jest kierowcą-mechanikiem, do 15 września 2012 r. pracował jako kierowca-mechanik i zarabiał 2500 złotych netto miesięcznie, jest rozwiedziony, ma dwoje dorosłych dzieci, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo, nie był karany. W dniu 06 września 2012 r. zostało mu odebrane prawo jazdy kategorii <span class="anon-block"> (...)</span>. Zastosowano wobec niego zabezpieczenie majątkowe, polegające na zatrzymaniu samochodu <span class="anon-block">M.</span>.</p> <p>Dowód: wyjaśnienia oskarżonego – k. 6-7, 59,</p> <p>zapytanie o karalność– 17,</p> <p>postanowienie o zatrzymaniu prawa jazdy – k. 24,</p> <p>kserokopia zaświadczenia o wysokości zarobków – k. 18,</p> <p>postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym – k. 27-28,</p> <p>informacja z UM we <span class="anon-block">W.</span> – k. 50,</p> <p>kwestionariusz – k. 58.</p> <p> <span class="anon-block">M. G.</span> przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wnosił o warunkowe umorzenie postępowania, wskazując, że był przekonany, że wsiadając za kierownicę był trzeźwy, a prawo jazdy jest potrzebne mu do wykonywania zawodu.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Wina i sprawstwo oskarżonego nie budziły wątpliwości sądu.</p> <p>Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jego wyjaśnienia zostały potwierdzone odczytanymi zeznaniami świadków <span class="anon-block">M. Ł.</span> i <span class="anon-block">J. A.</span>, podejmujących wtedy interwencję policjantów, oraz wynikami badania oskarżonego na obecność i poziom alkoholu w organizmie.</p> <p>Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, że alkohol spożywał dnia poprzedniego, na co wskazuje pora zatrzymania go i malejące stężenie alkoholu.</p> <p>Pozostałe dowody również nie budziły wątpliwości sądu i sąd ustalił przebieg zdarzenia tak, jak to w poprzedniej części uzasadnienia opisano.</p> <p>Sąd w pełni podzielił stanowisko oskarżyciela publicznego co do kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego. Oskarżony prowadził bowiem w stanie nietrzeźwości samochód w ruchu lądowym, czym wypełnił znamiona ustawowe, opisane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a>.</p> <p>Rozważając rodzaj reakcji karnej na zachowanie oskarżonego, sąd nie przychylił się do stanowiska oskarżonego i jego obrońcy, wnoszących o warunkowe umorzenie postępowania.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę, sąd, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 kk</a>, wziął pod uwagę przede wszystkim stopień winy i społecznej szkodliwości jego czynu, które uznał za dość znaczne. Oskarżony prowadził bowiem samochód osobowy w stanie nietrzeźwości blisko dwukrotnie przekraczającym normę (i to rozumianą jako granica między wykroczeniem a przestępstwem). Samochód prowadził na autostradzie, a zatem drodze o wysokim natężeniu ruchu, gdzie pojazdy mogą rozwijać znaczne prędkości i gdzie szczególnie potrzebny jest taki stan kierowcy, który nie jest zakłócony działaniem substancji spowalniających reakcję i obniżających koncentrację. Sąd wziął pod uwagę jako okoliczność łagodzącą to, że alkohol oskarżony spożywał dzień wcześniej. Sąd uwzględnił potrzeby prewencji indywidualnej, mające istotne znaczenie dla oskarżonego, pracującego jako kierowca i to w przedsiębiorstwie komunikacji publicznej, gdzie zachowywanie trzeźwości w czasie prowadzenia pojazdu jest wymagane jeszcze bardziej, niż w przypadku przeciętnego kierowcy. Sąd wziął także pod uwagę względy prewencji generalnej, związane ze znaczną ilością tego typu występków, mimo surowej polityki karnej ustawodawcy w tym zakresie i licznych informacji medialnych o dużej liczbie zatrzymywanych nietrzeźwych kierowców.</p> <p>Mając na uwadze te okoliczności, mogąc wymierzyć karę grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 2 lat pozbawienia wolności, sąd uznał za najbardziej właściwe wymierzenie kary grzywny, gdyż oskarżony nie był dotąd karany.</p> <p>Ilość stawek dziennych sąd określił biorąc pod uwagę wskazane wyżej kryteria wymiaru kary, a wysokość dziennej stawki na najniższym poziomie na podstawie sytuacji materialnej oskarżonego, która obecnie jest przeciętna, ale wskutek wyroku może ulec pogorszeniu.</p> <p>Z tych względów, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a§1 kk</a> orzeczono, jak w punkcie I części dyspozytywnej wyroku.</p> <p>Sąd miał obowiązek orzec wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42§2 kk</a>. Sąd uznał, że w sprawie brak okoliczności, które nakazywałyby objęcie zakazem jedynie pewnego rodzaju pojazdów mechanicznych. Wprawdzie zakaz powyższy spowoduje poważne reperkusje w zakresie możliwości wykonywania przez oskarżonego pracy, to jednak są to normalne następstwa, tj. takie które mógł i powinien przewidywać, jego zachowania.</p> <p>Z tego powodu, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42§2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63§2 kk</a>, sąd orzekł, jak w punkcie II wyroku.</p> <p>Mając na uwadze stabilną sytuację materialną oskarżonego, uznał, iż brak jest podstaw do odstąpienia od obciążania oskarżonego kosztami sądowymi i stąd, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a>, zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie 120 złotych, orzekając, jak w punkcie III części dyspozytywnej wyroku.</p> </div>