III AUa 655/12

<p>Sygn. akt: III AUa 655/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 27 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Jacek Zajączkowski (spr.)</p> <p>Sędziowie:SSA Ewa Chądzyńska</p> <p>SSA Lucyna Guderska</p> <p>Protokolant: sekr. sądowy Patrycja Stasiak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2012 r. w Łodzi</p> <p>sprawy<strong> <!-- --> <span class="anon-block">Z. A.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p>o świadczenie przedemerytalne,</p> <p>na skutek apelacji organu rentowego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Płocku</p> <p>z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt: VI U 1140/11;</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok i oddala odwołanie.</strong> </p> <p>Sygn. akt III AUa 655/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">Z. A.</span> odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 sierpnia 2011 r. odmawiającej prawa do świadczenia przedemerytalnego.</p> <p>Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">P.</span> wnosił o oddalenie odwołania w całości.</p> <p>Zaskarżonym wyrokiem z dnia 1 lutego 2011 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Płocku zmienił decyzję przyznał <span class="anon-block">Z. A.</span> prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 5 sierpnia 2011 r.</p> <p>Sąd pierwszej instancji ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p> <span class="anon-block">Z. A.</span> <span class="anon-block">urodzony (...)</span> składał już wniosek o świadczenie przedemerytalne. W dniu 20 lipca 2011 r. ZUS wydał decyzję odmowną, od której ubezpieczony nie składał odwołania.</p> <p>Do dnia 30 listopada 2010 r. wnioskodawca udowodnił łącznie 37 lat, 7 m-cy i 20 dni stażu pracy ZUS.</p> <p> <span class="anon-block">Z. A.</span> w okresie od dnia 1 lipca 1970 r. do dnia 28 lutego 1973 r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie Budownictwa Rolniczego w <span class="anon-block">P.</span> jako pomocnik murarza. Pracował w pełnym wymiarze czasu pracy. Odwołujący uczył się wówczas w Szkole Podstawowej dla Pracujących w <span class="anon-block">C.</span>.</p> <p>W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji uznał odwołanie za zasadne. Przywołał treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 ()">ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 roku o świadczeniach przedemerytalnych</a>, w szczególności jej art. 2 ust. 1 pkt 5. Zaznaczył, że zarówno fakt wypełnienia przez odwołującego warunku zatrudnienia przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, jak również to, że wnioskodawca wypełnił warunki wynikające z art. 2 ust. 3 cytowanej ustawy, jest bezsporne między stronami. Sporne natomiast było to, czy legitymuje się on wymaganym ustawą 40-letnim okresem składkowym i nieskładkowym. Sąd uznał, że okres pracy w Przedsiębiorstwie Budownictwa Rolniczego w <span class="anon-block">P.</span> od dnia 1 lipca 1970 r. do dnia 28 lutego 1973 r., poczynając od 23 lipca 1970 r. (data 15 urodzin) należało potraktować za okres pracy w pełnym wymiarze czas, który jest okresem składkowym i podlega doliczeniu do okresu ubezpieczeniowego uznanego przez organ rentowy za udowodniony. Powyższe ustalenie jest zasadne na tle dostępnych w sprawie dokumentów i zeznań świadków. Tym samym skarżącemu przysługuje prawo do żądanego świadczenia.</p> <p>Apelację od wyroku złożył organ rentowy, zarzucając sprzeczność ustaleń Sądu z materiałem dowodowym poprzez przyjęcie, że ubezpieczony pracował w okresie od 1 lipca 1970 r. do 28 lutego 1973 r. Wniósł o zmianę orzeczenia i oddalenie odwołania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest zasadna i skutkuje zmianą zaskarżonego wyroku i oddaleniem odwołania.</p> <p>Sednem sporu w niniejszej sprawie było spełnienie przez <span class="anon-block">Z. A.</span> koniecznej przesłanki wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 2;art. 2 ust. 1)">art. 2 ust 1</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (pkt. 5)">pkt 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych</a> (Dz.U. 2004 r., Nr 120, poz. 1252 z późń. zm.) w postaci posiadania okresu uprawniającego do emerytury, wynoszącego co najmniej 40 lat dla mężczyzn. Ubezpieczony „zgłosił” okres od 1 lipca 1970 r. do 28 lutego 1973 r., kiedy miał świadczyć pracę na rzecz Przedsiębiorstwa Budownictwa Rolniczego w <span class="anon-block">P.</span>. Sąd Okręgowy uznał za zasadnym, w świetle materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków i odwołującego, uwzględnienie owego okresu jako składkowego. Organ rentowy zakwestionował powyższe ustalenie zarzucając mu sprzeczność z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.</p> <p>Sąd Apelacyjny podziela powyższy zarzut i uznaje, że zgromadzone dowody nie pozwalają, bez naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> na przyjęcie, iż istotnie w ciągu całego przedmiotowego okresu, ubezpieczony świadczył pracę na rzecz w/w przedsiębiorstwa. Otóż Sąd Okręgowy oparł swoje konkluzje w tym zakresie przede wszystkim na zeznaniach świadków, którzy pracowali w zakładzie pracy i poświadczają, że również zatrudniony w nim był ubezpieczony. Słusznie jednak zwraca uwagę organ rentowy, że zarówno <span class="anon-block">R. B.</span> jak i <span class="anon-block">A. T.</span> zostali pracownikami <span class="anon-block"> (...)</span> dopiero w 1971 r., odpowiednio we wrześniu i październiku. Nie mogą oni zatem w pełni wiarygodnie potwierdzić, że odwołujący pracował tam wcześniej, już od 1 lipca 1970 r. Wątpliwości budzi również fakt braku dokumentacji dotyczącej pracy w tym zakładzie pracy – <span class="anon-block">R. B.</span> i <span class="anon-block">A. T.</span> takie dokumenty byli w stanie zgromadzić (legitymacja ubezpieczeniowa, umowa o pracę). Z dokumentów dotyczących <span class="anon-block">Z. A.</span> Sąd dysponuje jedynie de facto podaniem i życiorysem, nie zawierającymi jednak daty. Z tych dowodów można zatem pewnie wnioskować jedynie o tym, że wnioskodawca starał się o przyjęcie do pracy. Wreszcie należy odnotować fakt nie przywołania faktu zatrudnienia w tej firmie we wniosku o ustalenie kapitału zakładowego. Przy czym zachowanie takie wcale nie jest tak zrozumiałe, skoro przy ustalaniu kapitału początkowego uwzględnia się przebyte przed dniem 1 stycznia 1999 r. okresy składkowe, a zatem podanie tej okoliczności wpływałoby ostatecznie na wysokość świadczenia. Reasumując poczynione rozważania, wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji zebrany w sprawie materiał dowodowy wcale nie daje podstaw do przyjęcia, że w całym przedmiotowym okresie odwołujący pracował w Przedsiębiorstwie Budownictwa Rolniczego w <span class="anon-block">P.</span>. Pamiętać tu trzeba, że co prawda <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> zezwala na swobodną ocenę dowodów ale nie na dowolną. Fakty wysnuwane z poszczególnych dowodów muszą obronić się przy uwzględnieniu kryterium zgodności z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, a także konieczna jest ich ocena na tle całokształtu okoliczności stwierdzonych w sprawie. W niniejszej sprawie poza oświadczeniem ubezpieczonego, osobiście przecież zainteresowanego w wyniku postępowania dowodowego, żadnych innych bezpośrednich dowodów nie ma. W szczególności nie ma dokumentów świadczących o podjęciu zatrudnienia i to już od lipca 1970 r. Oczywiście Sąd może zawsze skorzystać z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231)">art. 231 k.p.c.</a> i uznać za ustalone fakty mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, jeżeli wniosek taki można wyprowadzić z innych ustalonych faktów. Jednakże znowuż fakty składające się na podstawę domniemania faktycznego muszą uzasadniać, w świetle wiedzy i doświadczenia życiowego, wyprowadzone z nich wnioski. W tym zaś przypadku z okoliczności złożenia podania o pracę i życiorysu, nie zawierających przy tym daty, nie można przyjąć z dostatecznie dużą dozą pewności, że praca była rzeczywiście wykonywana i to już od lipca 1970 r. Świadkowie co prawda potwierdzają zatrudnienie ubezpieczonego, ale sami zatrudnieni zostali dopiero w 1971 r. i ewentualnie od tej daty mogą wypowiadać się z całą pewnością. Zatem przy „życzliwej” ocenie dowodów można byłoby przyjąć fakt zatrudnienia <span class="anon-block">Z. A.</span> najwcześniej od września 1971 r. To jednak nie zmieniałoby sytuacji odwołującego, jako że dawałoby mu dodatkowo około 1,5 roku okresu składkowego i nie pozwalałoby osiągnąć wymaganych 40 lat okresu ubezpieczenia.</p> <p>Podsumowując poczynione rozważania, Sąd Apelacyjny podziela zarzut organu rentowego, że sporne ustalenie Sąd pierwszej instancji poczynił z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów i przez to nie może się ono ostać. Zasadnie tym samym Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyjął, iż <span class="anon-block">Z. A.</span> nie spełnia koniecznej przesłanki wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041201252" title="Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 120, poz. 1252 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 5)">art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych</a>, a tym samym nie nabył prawa do takiego świadczenia. Odwołanie od prawidłowej negatywnej decyzji organu rentowego nie było uzasadnione i jako takie powinno zostać oddalone.</p> <p>Mając na względzie powyższe Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> </div>