III AUz 117/12

<p>Sygn. akt III AUz 117/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 28 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="200"/> <col width="486"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Anna Polak (spr)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Urszula Iwanowska</p> <p>SSA Zofia Rybicka - Szkibiel</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy <span class="anon-block">R. I.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy</p> <p>na skutek zażalenia ubezpieczonego <span class="anon-block">R. I.</span> </p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lipca 2012 r. sygn. akt VI U 1694/12</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a :</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> oddalić zażalenie. </strong> </p> <p>SSA Zofia Rybicka – Szkibiel SSA Anna Polak SSA Urszula Iwanowska</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sygn. akt III AUz 117/12</em> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 18 lipca 2012 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych umorzył postępowanie w sprawie z odwołania <span class="anon-block">R. I.</span> od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w <span class="anon-block">S.</span> z dnia 3 marca 2006 r. (sygn. akt VI U 1694/12). Sąd I instancji uznał, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 k.p.c.</a> przedmiot zaskarżenia w tej sprawie nie istnieje, bowiem zaskarżona decyzja z dnia 3 marca 2006 r. została przez organ rentowy uchylona w dniu 20 marca 2006 r., a w związku z tym dalsze prowadzenie postępowania stało się niecelowe wobec braku substratu zaskarżenia.</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie złożył ubezpieczony podnosząc, że organ rentowy wprowadził go w błąd i uniemożliwił mu nabycie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zdaniem ubezpieczonego nie została zachowana właściwa procedura, natomiast skarżący od 2003 r. ma orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, z którego wynika, że jest osobą niezdolną do pracy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. </strong> </p> <p>Zażalenie nie jest zasadne.</p> <p>Sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych jest sprawa, w której wniesiono odwołanie od decyzji organu rentowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 476;art. 476 § 2)">art. 476 § 2 k.p.c.</a>). Zakres kognicji sądu i przedmiot rozpoznania sądowego w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznacza treść decyzji organu rentowego. Decyzja zapada po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego i co do zasady na wniosek ubezpieczonego, a w późniejszym postępowaniu, wywołanym odwołaniem do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, zgodnie z systemem orzekania w sprawach z tego zakresu, sąd rozstrzyga o prawidłowości zaskarżonej decyzji. W sprawie, w której wniesiono odwołanie od decyzji organu rentowego, przedmiot sporu nie może więc wykraczać poza treść tej decyzji (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2009 r., III UK 44/09, postanowienie z dnia 13 października 2009 r., II UK 234/08). Jeżeli przed rozstrzygnięciem przez sąd decyzja organu rentowego, będąca przedmiotem kontroli odwoławczej zostanie uchylona, brak podstaw prawnych do jej merytorycznej oceny.</p> <p>Z akt niniejszej sprawy wynika, że ubezpieczony <span class="anon-block">R. I.</span> prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy nabył z dniem 5 lipca 1987 r. i pobierał je do 30 września 1994 r., a następnie od 23 września 1996 r. do 30 listopada 1999 r. W dniu 12 listopada 1999 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres. Prawidłowość tej decyzji ostatecznie potwierdził Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2003 r. Od tego momentu ubezpieczony nie składał żadnego wniosku o ustalenie prawa do renty. Akta rentowe ujawniają, że w decyzji z dnia 3 marca 2006 r. wydanej w związku z korygowaniem wskaźnika wysokości podstawy dla potrzeb ustalenia kapitału początkowego ubezpieczonego, organ rentowy stwierdził, że przelicza świadczenie <span class="anon-block">R. I.</span> – w postaci renty z tytułu niezdolności do pracy przyznanej na stałe od 1 marca 2006 r., tj. najbliższego terminu płatności. Następnie decyzją z dnia 20 marca 2006 r. organ rentowy uchylił decyzję z dnia 3 marca 2006 r. w części dotyczącej prawa do świadczenia oraz jego wypłaty. W uzasadnieniu decyzji uchylającej organ wyjaśnił przyczynę pomyłki oraz jednoznacznie wskazał, że prawo do świadczenia rentowego ustało dla ubezpieczonego z dniem 1 grudnia 1999 r. i ubezpieczony nadal nie ma prawa do renty, a tym samym do jej wypłaty. Informacja taka została też udzielona <span class="anon-block">R. I.</span> w dalszej korespondencji z organem. Wraz z decyzją z dnia 20 marca 2006 r. ubezpieczony odebrał pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia decyzji do sądu. Mimo to, ubezpieczony w dniu 23 marca 2006 r. złożył odwołanie od uchylonej decyzji ZUS z dnia 3 marca 2006 r. podnosząc, że rentę powinien otrzymywać od 15 marca 2006 r., jednak pieniędzy nie dostał.</p> <p>Analiza wskazanych okoliczności z obowiązującym stanem prawnym przesądza o prawidłowości zaskarżonego postanowienia, ponieważ w sprawie faktycznie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355)">art. 355 k.p.c.</a>). Jak wynika z rozważań przytoczonych na wstępie rolą sądu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych jest ocena legalności decyzji organu rentowego, a samo postępowanie inicjuje odwołanie od decyzji. W sytuacji zatem, gdy decyzja taka została wyeliminowana z obrotu jeszcze przed wszczęciem postępowania sądowego, wyraźnie brak jest substratu zaskarżenia, tj. przedmiotu odwołania. Ubezpieczony miał natomiast możliwość zaskarżenia kolejnej decyzji, która zastąpiła decyzję uchyloną, tj. z dnia 20 marca 2006 r., czego jednak nie uczynił powodując, że rozstrzygnięcie to stało się prawomocne.</p> <p>Mając to wszystko na uwadze Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> postanowił oddalić wniesione zażalenie jako bezzasadne.</p> <p>SSA Zofia Rybicka – Szkibiel SSA Anna Polak SSA Urszula Iwanowska</p> </div>