II AKz 432/12

<p>Sygn. akt II AKz 432/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 28 listopada 2012r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie, II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Janusz Jaromin</p> <p>Sędziowie: SA Stanisław Stankiewicz</p> <p>SA Andrzej Wiśniewski(spr.)</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Anita Jagielska</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Zdzisława Rynkiewicza</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. N.</span> </strong> </p> <p>o wydanie wyroku łącznego</p> <p>zażalenia skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie</p> <p>z dnia 16 października 2012r. sygn. III K 195/12</p> <p>w przedmiocie umorzenia postępowania</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>I.  zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy,</p> <p>II.  zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">K. G.</span> kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej skazanemu z urzędu przed Sądem Apelacyjnym w sprawie o wydanie wyroku łącznego,</p> <p>III.  zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 16 października 2012r. Sąd Okręgowy w Szczecinie umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego z wniosku skazanego <span class="anon-block">J. N.</span>, wobec stwierdzenia, iż wniosek dotyczy skazań, które były już przedmiotem rozstrzygnięcia w innym postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, prowadzonym pod sygnaturą III K 5/08.</p> <p>Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skazany. Powołując się na wskazane w zażaleniu orzecznictwo i regulacje prawne, mające dotyczyć możliwości łączenia kar, w tym także odbytych, wskazał na zasadność zastosowania wobec jego osoby absorpcji kar.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.</p> <p>Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, iż w sprawie zachodzi przesłanka do umorzenia postępowania. Nie jest nią, co należy podkreślić w kontekście wywiedzionego zażalenia, okoliczność, że wskazane we wniosku wyroki nie podlegają łączeniu. Zarówno z podstawy prawnej wydanego przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia, jak i z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika jasno, że przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane z uwagi na inną przesłankę – powagę rzeczy osądzonej. Sąd pierwszej instancji wskazuje bowiem, że wszystkie wymienione przez skazanego we wniosku wyroki, zostały ujawnione w toku już wcześniej toczącego się postępowania o wydane wyroku łącznego, prowadzonego pod sygnaturą III K 5/08.</p> <p>Postanowieniem wydanym w sprawie III K 5/08 rozstrzygnięto co do możliwości wydania wyroku łącznego obejmującego skazania <span class="anon-block">J. N.</span> wyrokami Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 18 grudnia 2000r. w sprawie VI K 941/00 oraz Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 17 października 2003r. w sprawie III K 52/03. Są to zatem te same wyroki, których dotyczy aktualnie wniesiony do Sądu Okręgowego wniosek o wydanie wyroku łącznego. Tak więc przedmiotem generowanego nim postępowania były te same wyroki jednostkowe, co do możliwości łączenia których wypowiedział się już Sąd Okręgowy w Szczecinie, wydając postanowienie w sprawie III K 5/08. Wydanie rozstrzygnięcia w sprawie III K 5/08 stworzyło stan powagi rzeczy osądzonej co do materii, która była przedmiotem rozważań Sądu w tej sprawie. Zgodnie zaś z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 kpk</a> ponowne prowadzenie postępowania w tej samej kwestii nie jest możliwe.</p> <p>Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji, umorzył postępowanie w niniejszej sprawie z powodu istnienia negatywnej przesłanki procesowej – powagi rzeczy osądzonej. Kwestia, jaka miałaby być przedmiotem rozstrzygania, została już prawomocnie rozstrzygnięta w innym, wcześniejszym postępowaniu. Złożone przez skazanego zażalenie, żadnego argumentu przeciwko takiemu stanowisku Sądu Okręgowego w gruncie rzeczy nie przedstawia.</p> <p>Dodać należy, że wobec powyższego całkowicie zbędnym było przedstawianie przez Sąd Okręgowy („niejako na marginesie”) rozważań, co do możliwości połączenia kar orzeczonych wyrokami, których wniosek skazanego dotyczył. W chwili obecnej zaś, tylko z racji podniesionych w zażaleniu argumentów, wskazać należy, że o ile przepisy prawa faktycznie przewidują możliwość łączenia kar w całości odbytych, to jednak regulacja taka nie przełamuje ogólnej zasady, że łączeniu podlegają wyłącznie kary orzeczone za przestępstwa popełnione przed wydaniem pierwszego wyroku skazującego co do któregokolwiek z nich. Błędnie skazany uważa, że obecnie mogą podlegać łączeniu wszystkie kary orzeczone do czasu wydawania wyroku łącznego. Wszelkie warunki w jakich wydać można (i należy) wyrok łączny zostały określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91)">art. 91 kk</a> i zawarte w tych przepisach regulacje nie uległy od czasu wydania orzeczenia w sprawie III K 5/08 żadnej zmianie. O ile zachodzi sytuacja przewidziana w którymś z powyższych przepisów, obligatoryjne jest wydanie wyroku łącznego. Poza powyższymi, brak regulacji, wedle których możliwe byłoby wydanie wyroku łącznego. W szczególności podstawą orzeczenia kary łącznej wedle oczekiwania skazanego nie mogą być przepisy ani orzecznictwo przywołane przez skarżącego w zażaleniu i to w sposób świadczący o braku zapoznania się z ich treścią.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w punkcie pierwszym postanowienia.</p> <p>W zakresie kosztów obrony udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym orzeczono na podst. § 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu.</p> <p>W zakresie kosztów procesu za postępowanie odwoławcze orzeczono, w oparciu zasadę słuszności, na podst. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>.</p> </div>