I ACa 621/12

<p>Sygn. akt I ACa 621/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 4 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="164"/> <col width="22"/> <col width="438"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p>SSA Magdalena Pankowiec</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p>SA Małgorzata Dołęgowska (spr.)</p> <p>SO del. Elżbieta Siergiej</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p> Sylwia Radek - Łuksza </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. w Białymstoku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> Syndyka masy upadłości <span class="anon-block">M. P.</span> prowadzącej <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo Biuro Usług (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji</strong> </p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie</p> <p>z dnia 14 czerwca 2012 r. sygn. akt I C 34/12</p> <p>I.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od powoda na rzecz pozwanej 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Syndyk Masy Upadłości <span class="anon-block">M. P.</span>, prowadzącej działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą Biuro Usług (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>, w pozwie skierowanym przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, wniósł o wyłączenie spod egzekucji komorniczej autokaru <span class="anon-block">marki S. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wskazując, że własność tego pojazdu, zgodnie z umową przewłaszczenia na zabezpieczenie, zawartą z dłużnikiem pozwanego, przeszła na powoda (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a>).</p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniosło o oddalenie powództwa podnosząc zarzut bezskuteczności, w stosunku do niego, umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie, jako czynności dokonanej z pokrzywdzeniem wierzyciela (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527 k.c.</a>).</p> <p>Wyrokiem z 14 czerwca 2012 r., Sąd Okręgowy w Olsztynie oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>Sąd I instancji ustalił, że 16 listopada 2010 r. ogłoszona została upadłość <span class="anon-block">H. P.</span> prowadzącej działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą Biuro Usług (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Przed ogłoszeniem upadłości <span class="anon-block">H. P.</span> wynajmowała swemu synowi <span class="anon-block">R. P. (1)</span>, dłużnikowi pozwanej spółki, trzy nieruchomości gruntowe, zabudowane budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, budynkiem usługowo-biurowym oraz budynkiem hotelowym. Po ogłoszeniu upadłości syndyk utrzymał w mocy umowy najmu, dokonując jedynie urealnienia wysokości czynszu. Wiosną 2011 r. pojawiły się problemy z jego regulowaniem.</p> <p>W 2011 r. komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w Olsztynie, z wniosku pozwanego, wszczął przeciwko <span class="anon-block">R. P. (2)</span> postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych w postaci aktów notarialnych z 30 grudnia 2010 r. (rep. <span class="anon-block"> A</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> i rep. <span class="anon-block"> A</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>), zaopatrzonych w klauzulę wykonalności z 24 czerwca 2011 r. Celem postępowania było zaspokojenie wierzytelności w wysokości 35.000 zł. Przeciwko <span class="anon-block">R. P. (1)</span>, z wniosku pozwanego, toczyły się równolegle także inne postępowania egzekucyjne, na łączną kwotę 46.631,41 zł.</p> <p>W dniu 5 lipca 2011 r. powód i <span class="anon-block">R. P. (1)</span> zawarli umowę przewłaszczenia opisanego wyżej pojazdu na zabezpieczenie wierzytelności syndyka, wynikających z umów najmu nieruchomości. Przeniesienie własności pojazdu miało skutek z chwilą podpisania umowy. Do zawarcia umowy doszło z inicjatywy powoda. W dniu jej podpisania zadłużenie z tytułu czynszu najmu nieruchomości wynosiło ok. 115.000 zł i obejmowało faktury za luty, marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2011 r.</p> <p>W dniu 29 września 2011 r. komornik sądowy, w ramach toczącego się z wniosku pozwanego postępowania egzekucyjnego (sygn. KM 1375/11), dokonał zajęcia autokaru.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, że w tak ustalonych okolicznościach faktycznych, decydujące znaczenie miała ocena zasadności zarzutu, sformułowanego przez pozwanego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527)">art. 527</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 531;art. 531 § 1)">art. 531 § 1 k.c.</a> </p> <p>W ocenie Sądu I instancji, na skutek zawarcia umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie doszło do pokrzywdzenia wierzyciela <span class="anon-block">R. P. (1)</span> (pozwanego). Wniosek ten uzasadnia fakt, że postępowania egzekucyjne wszczęte przeciwko <span class="anon-block">R. P. (1)</span> nie doprowadziły do zaspokojenia wierzytelności pozwanego, a zajęcie rachunków bankowych dłużnika okazało się bezskuteczne. Oznacza to, że <span class="anon-block">R. P. (1)</span> nie posiada żadnego majątku, z którego pozwany mógłby uzyskać zaspokojenie. Jedynym składnikiem, do którego można było skierować egzekucję, był właśnie autokar o wartości ok. 220.000 zł. W następstwie zawarcia umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie <span class="anon-block">R. P. (1)</span> wyzbył się tego składnika majątku, czym powiększył stopień swej niewypłacalności.</p> <p>Biorąc pod uwagę znaczną wysokość zobowiązań <span class="anon-block">R. P. (1)</span> względem pozwanej spółki, wynoszącą łącznie ok. 80.000 zł, oraz brak innych wartościowych składników majątkowych, z których strona pozwana mogłaby uzyskać zaspokojenie, Sąd uznał, że <span class="anon-block">R. P. (1)</span>, w dacie zawarcia umowy o przewłaszczenie, miał świadomość, iż w wyniku podejmowanych działań może stać się niewypłacalny lub stan jego niewypłacalności może się powiększyć.</p> <p>W zakresie ostatniej przesłanki akcji pauliańskiej, dotyczącej stanu świadomości osoby trzeciej co do charakteru czynności dłużnika, Sąd uznał, że w stosunku do powoda zastosowanie ma domniemanie prawne, ustanowione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a> Sąd zważył, że syndyk działa wprawdzie we własnym imieniu, jednakże skutki podejmowanych przez niego działań dotyczą bezpośrednio osoby upadłego. Kontynuacja umów najmu, zawartych jeszcze przed ogłoszeniem upadłości, wskazywała zdaniem Sądu na istnienie stałości stosunków gospodarczych, o której mowa w powołanym przepisie.</p> <p>Zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a> domniemanie nie zostało, zdaniem Sądu, obalone. Syndyk wskazał bowiem, że na datę sporządzenia umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie wysokość zadłużenia <span class="anon-block">R. P. (1)</span>, z tytułu czynszu najmu nieruchomości, wynosiła ok. 115.000 zł oraz przyznał, że w chwili zawierania umowy <span class="anon-block">R. P. (1)</span> nie był w stanie wywiązać się z obowiązku regulowania czynszu. Sąd zważył także, że prowadzona przez <span class="anon-block">R. P. (1)</span> działalność hotelarska, dla prawidłowego funkcjonowania, wymaga korzystania z usług innych podmiotów. Skoro <span class="anon-block">R. P. (1)</span> miał problemy z terminowym opłacaniem czynszu najmu, to można było wysnuć wniosek, że miał zadłużenie także wobec innych podmiotów, z którymi współpracował przy prowadzeniu hotelu. Sąd podkreślił też, że syndyk nie dopytywał nawet <span class="anon-block">R. P. (1)</span>, czy umowa nie doprowadzi do pokrzywdzenia innych jego wierzycieli. Próby wykupu licytowanego majątku upadłej przez dłużnika i dokonane inwestycje, na które powołuje się powód, nie mogły świadczyć same w sobie o dobrej kondycji finansowej dłużnika, w sytuacji gdy równocześnie dłużnik nie był w stanie, od kilku miesięcy, płacić czynszu syndykowi. Co więcej, charakter dokonanej czynności, polegającej na przeniesieniu własności pojazdu do czasu zapłaty zadłużenia, jednoznacznie wskazuje, zdaniem Sądu, że powód zdawał sobie sprawę z kłopotów finansowych <span class="anon-block">R. P. (1)</span> i chciał zabezpieczyć swoje wierzytelności przed innymi.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zostały spełnione wszystkie przesłanki <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 1;art. 527 § 2)">art. 527 § 1 i 2 k.c.</a>, pozwalające na uznanie umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie za bezskuteczną w stosunku do pozwanego, co skutkowało oddaleniem powództwa o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł pozwany zarzucając Sądowi I instancji naruszenie:</p> <p>1.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> skutkujące niewłaściwą oceną stosunków łączących powoda i <span class="anon-block">R. P. (1)</span> i w konsekwencji uznanie, że pozostają oni w stałych stosunkach gospodarczych,</p> <p>2.  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a> poprzez jego zastosowanie w sprawie; ewentualnie przyjęcie że powód nie obalił wynikającego z tego przepisu domniemania.</p> <p>Z uwagi na powyższe powód wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie zgodnie z żądaniem pozwu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja nie była zasadna. </strong> </p> <p>Z treści apelacji oraz stanowiska powoda, zajętego w toku rozprawy odwoławczej, wynika jednoznacznie, że skarżący nie kwestionował ustaleń faktycznych oraz argumentacji Sądu I instancji, jedynie poza uznaniem przez Sąd zasadności zastosowania w niniejszej sprawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a> i wynikającego z tego przepisu domniemania prawnego. Skarżący wskazał, że spór ogniskuje się wokół odpowiedzi na pytanie: czy pomiędzy powodem, a dłużnikiem pozwanego istniały stosunki gospodarcze, którym można przypisać cechę stałości. W ocenie skarżącego, na tak postawione pytanie należy udzielić odpowiedzi negatywnej, ponieważ syndyk masy upadłości, którego celem jest jak najszybsze zaspokojenie wierzycieli upadłego, z racji swej funkcji, nie nawiązuje stałych stosunków gospodarczych i w toku postępowania upadłościowego nie wchodzi w takie relacje z podmiotami gospodarczymi (zapis audio z rozprawy z 4 grudnia 2012 r. – 00.03’.32’’ – 00.12’.59’’). W tym stanie rzeczy, stanowisko powoda dało się ująć w tezę, że w sytuacji ogłoszenia upadłości likwidacyjnej przedsiębiorcy, zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a> jest <em> <!-- -->a limine</em> wyłączone. Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.</p> <p>Należy podkreślić, że przez sam fakt ogłoszenia upadłości likwidacyjnej podmiot gospodarczy nie traci przymiotu przedsiębiorcy. Ogłoszenie upadłości nie ma również wpływu na jego zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych, z tym, że znacznie ogranicza się jego prawa w zakresie zarządu własnym majątkiem. Upadły pozostaje jednak cały czas punktem odniesienia dla praw i obowiązków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, którą syndyk wykonuje na jego rzecz. Syndyk, na potrzeby realizacji celów postępowania upadłościowego, kontynuuje działalność gospodarczą opartą na przedsiębiorstwie upadłego i przez to wchodzi w te wszystkie relacje gospodarcze, które istniały pomiędzy upadłym i jego kontrahentami. W konsekwencji syndyk może pozostawać w stałych stosunkach gospodarczych w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a> </p> <p>Pojęcie stałych stosunków gospodarczych, którym ustawodawca posłużył się również w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 68(2))">art. 68^{<!-- -->2} k.c.</a>, nie ma swojej definicji legalnej. Przed próbą samodzielnej rekonstrukcji jego desygnatów, wskazać należy na trafne stanowisko, zgodnie z którym, przy ocenie relacji podmiotów gospodarczych z punktu widzenia przesłanek <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a> konieczne jest uwzględnienie specyfiki akcji pauliańskiej. To z kolei wymaga, by charakter kontaktów gospodarczych uzasadniał przyjęcie wiedzy kontrahenta dłużnika o jego stanie majątkowym <em> <!-- -->(por. M Sychowicz [w:] Komentarz do Kodeksu cywilnego. Księga trzecia, Zobowiązania, t. I, Warszawa 2007, s. 691, oraz M. Pyziak-Szafnicka (w:) System prawa prywatnego. Prawo zobowiązań – część ogólna, t. 6, Warszawa 2009, s. 1268)</em>. Innymi słowy przy wykładni normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a> trzeba mieć wzgląd na to, że domniemanie zostało ustanowione właśnie pod wpływem oceny, że stałe stosunki gospodarcze, dają podstawę do uznania, że pozostający w nich przedsiębiorcy mają wiedzę o sytuacji majątkowej swego kontrahenta. Dla przeciwwagi, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 68(2))">art. 68^{<!-- -->2} k.c.</a> decydujące znaczenie ma stały charakter kontaktów gospodarczych umożliwiający przewidzenie zarówno tego, że oferta zostanie złożona, jak i jej przybliżonej wielkości, a przede wszystkim zachowania stron związanego ze składaniem i przyjmowaniem ofert oraz zawieraniem umów <em> <!-- -->(por. wyrok Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2003 r., IV CK 286/02, Lex, nr 164015 – stanowisko SN wyrażone zostało na gruncie odpowiednika <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 68(2))">art. 68^{<!-- -->2} k.c.</a> – obowiązującego do 24 września 2003 r. - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 386)">art. 386 k.c.</a>)</em>. Z powyższego wynika, że argumentacja prawna skarżącego, kładąca nacisk na możliwość przewidywania zachowań drugiej strony, jako wyznacznika stałych stosunków gospodarczych, nie była do końca trafna. Podsumowując, przyznając stosunkom gospodarczym przymiot stałości trzeba mieć na uwadze kontekst normy, która do tych stosunków się odwołuje.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego, dla zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a>, kluczowe znaczenie ma czas trwania współpracy, w trakcie której strony mogą nabyć wiedzę o swojej sytuacji majątkowej. To z kolei oznacza, że o stałości stosunków można mówić w sytuacji, gdy strony związane są umowami gospodarczymi w dłuższym okresie. W zakresie tych stosunków nie mieszczą się natomiast umowy incydentalne, czy zawierane co jakiś czas. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z umowami, które jako takie mają charakter stały. Umowy te obowiązywały jeszcze przed ogłoszeniem upadłości i zostały „przedłużone” przez syndyka na czas nieoznaczony. Na ich podstawie można wnioskować o istnieniu stałych stosunków gospodarczych, a tym samym o możliwości zastosowania domniemania z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 527;art. 527 § 4)">art. 527 § 4 k.c.</a> </p> <p>Sąd Apelacyjny podziela również to stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym domniemanie to nie zostało przez powoda obalone. Wobec braku potrzeby szerszego aprobującego odniesienia się do wywodów zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, jedynie uzupełniająco należy wskazać, że w okolicznościach niniejszej sprawy domniemanie wzmacnia fakt bliskiego stosunku pokrewieństwa pomiędzy upadłą i dłużnikiem pozwanego, dający syndykowi możliwość poznania szczegółów faktycznej sytuacji majątkowej swego kontrahenta. Co więcej, przyjmując nawet, że po stronie syndyka nie było pozytywnej wiedzy o działaniu dłużnika ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela (pozwanego), w sytuacji, gdy w dacie podpisania umowy przewłaszczenia, dłużnik zalegał już z płatnością czynszu za pół roku, brak inicjatywy w zakresie kontroli jego sytuacji majątkowej, świadczy o niedochowaniu należytej staranności przez syndyka. Wnioskowanie o tej sytuacji na podstawie działań inwestycyjnych dłużnika, czy na podstawie faktu prowadzenia działalności hotelarskiej jest zawodne, skoro dłużnik nie spłacał i nie był w stanie spłacić swoich zobowiązań czynszowych. Uzasadnione mogło być zatem podejrzenie, że dłużnik może mieć również innych wierzycieli, względem których zobowiązania nie są realizowane.</p> <p>W konsekwencji zaaprobować należało stanowisko Sądu I instancji, że zarzut niweczący żądanie oparte na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 841;art. 841 § 1)">art. 841 § 1 k.p.c.</a>, był skuteczny.</p> <p>Dlatego też, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.</p> <p>O kosztach postępowania za instancję odwoławczą orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a>, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty pozwanego złożyło się wynagrodzenie jego pełnomocnika ustalone w wysokości minimalnej – 5.400 zł, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 6;art. 98 § 6 pkt. 7)">§ 6 pkt 7</a> w zw. z § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).</p> </div>