I ACa 648/12

<p>Sygn. akt I ACa 648/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 7 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Białymstoku I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="164"/> <col width="22"/> <col width="438"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p>SSA Janusz Leszek Dubij (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p>SA Jarosław Marek Kamiński</p> <p>SO del. Marek Szymanowski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>:</p> </td> <td> <p> Urszula Westfal </p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2012 r. w Białymstoku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. R.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Skarbowi Państwa - <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o zapłatę</strong> </p> <p>na skutek apelacji powódki</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku</p> <p>z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt I C 1111/11</p> <p>I.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od powódki na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej 5.400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->przyznaje adwokatowi <span class="anon-block">M. J.</span> od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Białymstoku wynagrodzenie z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 5.400 zł powiększone o stawkę podatku od towarów i usług (VAT) w postępowaniu odwoławczym. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block">A. R.</span> żądała zasądzenia na jej rzecz solidarnie od pozwanych Skarbu Państwa reprezentowanego przez <span class="anon-block">(...)</span> oraz <span class="anon-block">A. W.</span> Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku w <span class="anon-block">B.</span> kwoty 2.000.000zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia odpisu pozwu jako odszkodowanie w związku z przeprowadzeniem niezgodnej z prawem egzekucji z nieruchomości oraz obciążenie pozwanych kosztami procesu. Uzasadniając swoje stanowisko powódka podała, iż komornik wszczęła i prowadziła egzekucję z nieruchomości na podstawie tytułu wykonawczego, który następnie wyrokiem z dnia 3 marca 2008r. został pozbawiony wykonalności.</p> <p>Pozwana <span class="anon-block">A. W.</span> Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku wniosła o oddalenie powództwa oraz zasadzenie na jej rzecz od powódki zwrot kosztów procesu. Uzasadniając stanowisko wskazywała, iż w chwili wszczęcia i prowadzenia egzekucji znajdowała ona oparcie w przepisach prawa i okolicznościach faktycznych (k. 37).</p> <p>Pozwany Skarb Państwa również wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz obciążenie pozwaną kosztami procesu podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia powódki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442(1))">art. 442^{<!-- -->1}kc</a> oraz wskazując, iż powódka nie wykazała spełnienia przesłanek z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 kc</a> warunkującego zasadność jej roszczenia.</p> <p>Sąd Okręgowy w Białymstoku wyrokiem z dnia 29 maja 2012 r. oddalił powództwo; przyznał adwokatowi <span class="anon-block">M. J.</span> wynagrodzenie z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług (VAT) i wypłacić tę kwotę ze Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Białymstoku i odstąpił od obciążania powódki kosztami procesu.</p> <p>Sąd ten ustalił, że w dniu 3 czerwca 1996 r. na wniosek wierzyciela <span class="anon-block">S. D.</span> komornik <span class="anon-block">A. W.</span> zawiadomiła powódkę <span class="anon-block">A. R.</span> o wszczęciu egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego – prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 8 listopada 1990r. w sprawie II Ns 2029/98, na podstawie którego zasądzono od dłużnika na rzecz wierzyciela należność główną w kwocie 862,32zł oraz zaległe odsetki w kwocie 1.802,58zł. Dostarczone zawiadomienie zawierało wyraźne pouczenie wskazujące, iż w celu uniknięcia dalszych kosztów postępowania egzekucyjnego należy wpłacić kwotę na podane przez komornika konto.</p> <p>W toku prowadzonej egzekucji pozwana komornik dokonała zajęcia i wyznaczenie licytacji zajętej nieruchomości należącej do powódki. W związku ze stanem emocjonalnym dłużniczki komornik zawiadomiła o toczącym się postępowaniu egzekucyjnym prokuratora uznając, iż jego udział w sprawie jest potrzebny. W dniu 6 lutego 2007r. Prokurator Rejonowy w Białymstoku zgłosił swój udział w sprawie (k. 33 tom I I, akt III KM 146/96).</p> <p>W toku prowadzonej egzekucji powódka składała liczne skargi na czynności komornika, które po rozpoznaniu w przewidzianym przepisami trybie były oddalane. W dniu 23 marca 2007r. powódka złożyła komornikowi książeczkę <span class="anon-block"> (...)</span> z wkładem 10.670zł wnosząc o wstrzymanie licytacji nieruchomości. Całą zaległość wraz z kosztami egzekucji powódka opłaciła w dniu 20 listopada 2007r. przed terminem wyznaczonej licytacji z nieruchomości.</p> <p>Wyrokiem zaocznym z dnia 3 marca 2008r. Sąd Rejonowy w Białymstoku w sprawie I C 1577/07 uwzględniając złożony przez powódkę pozew pozbawił częściowo wykonalności tytuł egzekucyjny na podstawie którego prowadzono egzekucję w sprawie III KM 146/96 w zakresie kwoty 862zł.</p> <p>Sąd ustalił dalej, że podstawą odpowiedzialności Skarbu Państwa za działanie komornika stanowi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330882" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 882 (art. 23)">art. 23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji</a> (Dz.U.06.167.1191). Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971330882" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji - Dz. U. z 1997 r. Nr 133, poz. 882 (art. 23 ust. 1)">ust. 1</a> tego przepisu komornik jest obowiązany do naprawienia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu czynności. Zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415 ust. 3)">ust. 3</a> stanowi, iż Skarb Państwa jest odpowiedzialny za szkodę solidarnie z komornikiem. Odpowiedzialność odszkodowawcza komornika, będącego funkcjonariuszem publicznym, opiera się na ogólnych przepisach poświęconych odpowiedzialności deliktowej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 415)">art. 415 i nast. kc</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 77)">art.77 Konstytucji</a>). Podstawową przesłanką odpowiedzialności Skarbu Państwa więc jest niezgodne z prawem działanie funkcjonariusza państwowego, w tym przypadku komornika prowadzącego egzekucję. Nadto wykazaniu podlega szkoda oraz związek przyczynowy między działaniem komornika a szkodą. Brak którejkolwiek z przesłanek uniemożliwia uwzględnienie powództwa (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art.417 kc</a>).</p> <p>Tym niemniej wobec zgłoszonego przez powoda zarzutu przedawnienia w pierwszej kolejności należało zbadać zasadność tego zarzutu.</p> <p>Przedawnienie roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym w chwili obecnej unormowane jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442(1);art. 442(1) § 1)">art. 442^{<!-- -->1} § 1 kc.</a> Treść tego przepisu wskazuje, iż ulega ono przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę.</p> <p>Przepis ten zastąpił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442)">art. 442 kc</a> (uchylony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. (Dz.U.07.80.538) zmieniającej nin. ustawę z dniem 10 sierpnia 2007) stanowiący, iż w § 1, iż roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę.</p> <p>Przepisy te statuujące okresy przedawnienia roszczeń odszkodowawczych wpisują się w ogólną zasadę polskiego prawa cywilnego, iż roszczenia majątkowe ulegają po pewnym czasie przedawnieniu tj. upływ terminu powoduje, iż osoba obowiązana może uchylić się od obowiązku, który odpowiada treści roszczenia.</p> <p>Zasadniczy termin przedawnienia roszczeń o naprawienie szkody wynikłej z czynu niedozwolonego to trzy lata. Przyjmuje się, iż jego bieg rozpoczyna się z dniem, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia. Obie przesłanki powinny być spełnione łącznie. Jak podkreślał Sąd Najwyższy właściwą chwilą dla określenia początku trzyletniego biegu przedawnienia jest moment dowiedzenia się o szkodzie, gdy poszkodowany „zdaje sobie sprawę z ujemnych następstw zdarzenia wskazujących na fakt powstania szkody”, inaczej rzecz ujmując, gdy ma „świadomość doznanej szkody” (por. uchwałę składu 7 sędziów SN z 11 lutego 1963r., III PO 6/62, OSNCP 1964/5/87, wyrok z dnia 18.9.02r., III CKN 597/00 niepubl.).</p> <p>Powódka powstanie szkody łączyła z przeprowadzeniem niezgodnej z prawem egzekucji nadzorowanej przez Sąd Rejonowy w Białymstoku, w ramach nadzoru nad działaniem komornika sądowego. Wskazywała, iż w toku egzekucji Sąd Rejonowy nie uwzględniał jej skarg na czynności komornika <span class="anon-block">A. W.</span>, która nieprawidłowo wyliczyła wielkość zobowiązania powódki oraz wysokość kosztów egzekucyjnych. Niezgodność z prawem egzekucji powódka wywodziła z pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w oparciu o który prowadzona była egzekucja. Wyrok z dnia 3 marca 2008r. podważał bowiem zasadność prowadzonej egzekucji.</p> <p>Od tej chwili zatem można mówić o ewentualnej szkodzie powódki, utraciło bowiem moc prawną postanowienie Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 8 listopada 1990r. w sprawie II Ns 2029/98, na podstawie którego zasądzono od dłużnika na rzecz wierzyciela należność główną w kwocie 862,32zł oraz zaległe odsetki w kwocie 1.802,58zł.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, iż po wyroku z dnia 3 marca 2008r. świadomość powódki obejmowała zatem nie tylko powstanie ewentualnej szkody, ale również świadomość podmiotu odpowiedzialnego za nią, skoro powódka przez cały okres egzekucji utrzymywała, iż jest ona bezprawna a organy ją przeprowadzające działają niezgodnie z prawem. Z tych względów podstawowym okresem przedawnienia roszczenia powódki w niniejszej sprawie jest okres 3 letni, który upłynął z końcem dnia 3 marca 2011r. Pozew w niniejszej sprawie wpłynął zaś 30 czerwca 2011r.</p> <p>Sąd rozważył również możliwość wystąpienia szkody w chwili wpłacenia przez powódkę zaległości wraz z kosztami egzekucji dniu 20.11.2007r. wobec faktu późniejszego uchylenia podstaw do prowadzenia postępowania egzekucyjnego wyrokiem z dni 3 marca 2008r. Również i w tym wypadku roszczenie powódki jest przedawnione. Jednak w chwili uregulowania zadłużenia oraz kosztów egzekucji powódka nie miała podstaw do wysuwania roszczeń odszkodowawczych, bowiem tytuł wykonawczy, na podstawie którego prowadzono egzekucję pozostawał w obrocie prawnym.</p> <p>Z tych względów datą od której należy liczyć okres przedawnienia jest dzień 3 marca 2008r. Roszczenie powódki w niniejszej sprawie jest więc przedawnione. Uwzględnienie zarzutu przedawnienie skutkowało oddaleniem powództwa w całości.</p> <p>Zasadność zarzutu przedawnienia, zdaniem Sądu I instancji, sprawiła, iż dalsza analiza przesłanek merytorycznych odpowiedzialności odszkodowawczej okazała się niecelowa. Marginalnie Sąd podniósł, że powódka w toku prowadzonego postępowania zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu określonego przez przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> nie wykazała istnienia przesłanek określonych przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 kc.</a> </p> <p>Powódka nie wykazała również na czym miałaby polega bezprawność działania pozwanego komornika sądowego. Pozwana <span class="anon-block">A. W.</span> podała, iż wszelkie podejmowane przez nią działania w charakterze komornika miały oparcie w przepisach prawa, o czym świadczą oddalenia licznych składanych przez powódkę skarg na czynności komornika. Koszty egzekucyjne wygenerowała zaś powódka nie dopełniając nałożonego na nią obowiązku zapłaty w postanowieniu Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 8 listopada 1990r. w sprawie II Ns 2029/98, ostatecznie dobrowolnie uiszczając kwotę zadłużenia. Nadto wskazane koszty egzekucyjne pozwana pobrała w rzeczywistości w niższej wysokości niż przewidziane w §32 rozporządzenia w sprawie taksy za czynności komorników. Powódka okoliczności tych nie zdołała w sprawie podważyć.</p> <p>Mając na uwadze powyższe na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442(1);art. 442(1) § 1)">art. 442^{<!-- -->1} § 1 kc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">417 kc</a> Sąd powództwo oddalił.</p> <p>Koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd określił w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 6)">§ 6</a> w zw. a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 3)">§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>, biorąc pod uwagę nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy, zaangażowanie pełnomocnika i jego wkład w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Powyższy wyrok w całości zaskarżyła powódka zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego a to:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc</a> poprzez uwzględnienie zgłoszonego przez stronę pozwaną zarzutu przedawnienia, podczas gdy podniesienie przedmiotowego zarzutu w niniejszej sprawie stanowi nadużycie prawa i jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego;</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 2;art. 45)">art. 2 i art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polski</a> poprzez uwzględnienie zarzutu przedawnienia, w sytuacji gdy stanowi to naruszenie konstytucyjne chronionych praw powódki, jej prawa do sądu a także prawa do uzyskania orzeczenia zgodnego z poczuciem sprawiedliwości i wniosła o:</p> <p>1. zmianę wyroku poprzez zasądzenie na rzecz powódki wnioskowanej kwoty odszkodowania ewentualnie</p> <p>2. uchylenia wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;</p> <p>3. zasądzenie od pozwanych solidarnie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego za obie instancje.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Ustalenia Sądu I instancji są prawidłowe i Sąd Apelacyjny w pełni je akceptuje.</strong> </p> <p>Zauważyć na wstępie należy, że pełnomocnik powódki nie kwestionuje ustaleń Sądu I instancji, że roszczenie powódki uległo przedawnieniu a twierdzi jedynie, że Sąd z urzędu nie powinien uwzględnić zarzutu przedawnienia z uwagi na zasady współżycia społecznego. Zauważyć należy, że pełnomocnik Skarbu Państwa w piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2012 r. podnosił już zarzut przedawnienia roszczenia.</p> <p>Natomiast ani powódka ani jej pełnomocnik w toku postępowania przed Sądem I instancji nie odnieśli się do tego zarzutu. Oznacza to, że Sąd I instancji ustalając, że Skarb Państwa skutecznie podnosił zarzut przedawnienia dochodzonego roszczenia mógł bez potrzeby ustalania czy zachodzą inne przesłanki uzasadniające uwzględnienie powództwa orzec merytorycznie o roszczeniu (uchwała SN z dnia 17.II.2006 r. III CZP 84/05 OSNC 2006 Nr 7 – 8 poz. 1114 podobnie wyrok z dnia 11 sierpnia 2010 r. I CSK 653/09).</p> <p>Sąd I instancji nie poprzestał jednakże na samym zarzucie przedawnienia i ustalił wprawdzie marginalnie, że powódka nie wykazała by w sprawie zachodziły przesłanki skutkujące odpowiedzialnością Skarbu Państwa wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 417)">art. 417 kc.</a> Działanie komornika miało należyte umocowanie w istniejącym tytule wykonawczym a wszystkie czynności komornika były przez powódkę skarżone. Lista przyznanych powódce z urzędu pełnomocników do rozstrzygnięcia czynności w sprawach przez nią prowadzonych jest imponująca (k.4). Natomiast pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego było efektem zapłaty w dniu 20 listopada 2007 r. należności w sprawie II Ns 2029/98 wraz z kosztami egzekucyjnymi.</p> <p>W świetle powyższego należy stwierdzić, że długotrwałe postępowanie egzekucyjne było efektem działania samej powódki, która po prostu nie zapłaciła należności zasądzonej w sprawie II Ns 2029/98. Odpowiedzialność za tego rodzaju postępowanie powódki nie obciąża ani komornika prowadzącego egzekucję ani tym bardziej Skarbu Państwa. Sąd orzekając o oddaleniu powództwa nie dopuścił się naruszenia zasad współżycia społecznego ani przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">konstytucji</a> wskazanych w apelacji.</p> <p>W świetle powyższego apelacja jako niezasadna podlegała oddaleniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>). O kosztach procesu orzeczono stosownie do wyniku procesu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>).</p> </div>