I C 1158/12

<p>Sygn. akt I C 1158/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 10 grudnia 2012 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p> Przewodniczący: SSR Damian Czajka</p> <p> Protokolant: Karolina Nesterewicz</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 roku w Kłodzku</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">C. L.</span> </p> <p>o zapłatę 608,26 zł</p> <p>I. powództwo oddala;</p> <p>II. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanej kwotę 197 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p>Sygnatura akt I C 1158/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Strona powodowa<span class="anon-block">(...)</span>. w <span class="anon-block">W.</span>wniosła o zasądzenie od pozwanej <span class="anon-block">C. Z.</span>kwoty 608,26 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 marca 2010 r. wraz z kosztami postępowania. Uzasadniając żądanie wskazała, że 16 września 2008 r. z winy pozwanej doszło do powstania szkody, w skute zalania mieszkania, objętego ubezpieczeniem, za którą odpowiedzialność przyjęła powódka. W toku postępowania likwidacyjnego powodowy zakład ubezpieczeń wypłacił na rzecz poszkodowanej świadczenie z umowy ubezpieczenia w łącznej wysokości 683,26 zł. Z ta chwilą przeszła na stronę powodową wierzytelność o zapłatę odszkodowania od sprawcy szkody, którą jest <span class="anon-block">C. Z.</span>. Wezwana do zapłaty świadczenia pozwana uiściła 75 zł, zobowiązując się od zapłaty pozostałej części długu w ratach, z czego się nie wywiązała.</p> <p>Pozwana wnosząc o oddalenie powództwa w całości zarzuciła, że uregulowała wyrządzoną zalaniem, w skutek awarii grzejników w jej mieszkaniu, szkodę w lokalu sąsiednim, polegająca na niewielkim zacieku, który widziała. Wezwanie do zapłaty dalszej sumy 608,26 zł jest bezzasadne, bowiem dotyczy prawdopodobnie innego zdarzenia, związanego z zalewaniem i zaciekaniem dachu budynku, który Spółdzielnia Mieszkaniowa w <span class="anon-block">B.</span> remontowała. Pozwana zarzuciła także upływ terminu przedawnienia roszczenia, zaprzeczając aby kiedykolwiek wobec strony powodowej deklarowała ratalna spłatę zadłużenia.</p> <p>Sąd ustalił:</p> <p>W dniu 18 września 2008 r. <span class="anon-block">H. L.</span> zgłosiła telefonicznie stronie powodowej powstanie szkody w jej mieszkaniu, w dniu 16 września 2008 r., z powodu awarii kaloryfera w mieszkaniu sąsiadki, pozwanej <span class="anon-block">C. Z.</span>.</p> <p>W dniu 24 września 2008 r. przedstawiciel powodowego zakładu ubezpieczeniowego dokonał oględzin szkody, kwalifikując do naprawy ściany i sufity w pomieszczeniach łazienki, kuchni oraz przedpokoju.</p> <p>Po przeprowadzonej kalkulacji kosztów naprawy, strona powodowa, oświadczeniem z 15 października 2008 r. przyznała <span class="anon-block">H. L.</span> 75 zł tytułem odszkodowania, za remont w kuchni i łazience, która wypłaciła poszkodowanej 15 października 2008 r. Kolejnym pismem z dnia 6 stycznia 2008 r. przyznane zostało <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">L.</span> dalsze odszkodowanie w kwocie 608,26 zł, wypłacone 8 stycznia 2009 r.</p> <p>W oświadczeniu z 24 września 2008 r. pozwana potwierdziła awarię grzejnika w swoim mieszkaniu z dedykacją "przyjmują regres". Na tej podstawie zapłaciła powódce 75 zł, obejmujące pierwotnie ustaloną kwotę odszkodowania.</p> <p>Dowód:</p> <p>- odpis protokołu szkody ze zdjęciami (k.20-22),</p> <p>- odpis operatu szkody (k.23-27),</p> <p>- odpis potwierdzenia telefonicznego zgłoszenia szkody (k.51),</p> <p>- oświadczenie pozwanej (k.52),</p> <p>- odpisy oświadczeń strony powodowej o przyznaniu świadczenia (k.53-54).</p> <p>Pismami z 12 stycznia 2010 r. oraz 1 sierpnia 2011 r. strona powodowa wzywala bezskutecznie pozwaną do zapłaty dochodzonego pozwem roszczenia.</p> <p>Dowód:</p> <p>- odpisy pism strony powodowej (k.55-57).</p> <p>Sąd ustalił:</p> <p>Opisany wyżej stan faktyczny sporu Sąd ustalił w oparciu o przedstawione przeze powódkę dowody tj. odpisy dokumentów dotyczących prowadzonego postępowania likwidacyjnego, na rzecz poszkodowanej <span class="anon-block">H. L.</span>.</p> <p>Przystępując do prezentacji podstawy rozstrzygnięcia Sądu wskazać należy w pierwszej kolejności na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> podług, którego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Przepis ten na gruncie postępowania cywilnego znajduje instrumentalne dopełnienie w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> stanowiącym, iż strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.</p> <p>Z przepisów tych wynika, iż strona zgłaszająca roszczenie podlegające ochronie prawnej winna przede wszystkim (choć nie jest to wypowiedziane wprost w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a>) wskazać okoliczności stanowiące jego podstawę, a w dalszej kolejności dowody na ich potwierdzenie. Uzupełniając dodać można, iż zakres tych okoliczności determinuje podstawa prawna żądania, pomimo braku obowiązku strony do jej określenia, co wynika jednoznacznie z brzmienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 kpc</a> w myśl, którego przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie.</p> <p>Spełnienie przez powoda ciążących na nim ww. obowiązków, zwanych w skrócie ciężarem dowodu, daje możliwość skutecznego zrealizowania jego interesu, poprzez orzeczenie Sądu.</p> <p>Skoro stron powodowa dochodzi zapłaty wierzytelności przysługującej jej na podstawie 828 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (§ 1;§ 1 zd. 1)">§ 1 zd. 1 k.c.</a> według, którego jeżeli nie umówiono się inaczej, z dniem zapłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela roszczenie ubezpieczającego przeciwko osobie trzeciej odpowiedzialnej za szkodę przechodzi z mocy prawa na ubezpieczyciela do wysokości zapłaconego odszkodowania, to w pierwszej kolejności dowieść, powinna istnienie i rozmiar wierzytelności przysługującej poszkodowanemu, której dochodzi. Wobec zaprzeczenia przez pozwaną odpowiedzialności w rozmiarze opisanym w uzasadnieniu żądania, powodowy zakład ubezpieczeń winien udowodnić wszystkie przesłanki związane z odpowiedzialność odszkodowawczą pozwanej tj. zdarzenia powodując szkodę, jej rozmiar oraz związek przyczynowy pomiędzy nimi, a dopiero następnie fakt wypłacenia świadczenia z umowy ubezpieczenia, powodujący ustawowe przekształcenie podmiotowe wierzytelności poszkodowanego przeciwko sprawcy szkody. W niniejszym sporze strona powodowa wykazała jedynie okoliczność przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego i wypłatę świadczenia w sumie 683,26 zł, pomijając dowody na potwierdzenie prawidłowości własnych ustaleń. Jest to brak istotny, bowiem prezentowane w uzasadnieniu żądania dokumenty pochodzą od strony powodowej i nie niosą samodzielnie żadnych domniemań zgodności ze stanem rzeczy, co zwalnia pozwaną z ewentualnego obowiązku prowadzenia dowodu przeciwieństwa. W orzeczeniu z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie IV CSK 300/10 (LEX 677779) Sąd Najwyższy wskazał wprost, że treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 828;art. 828 § 1)">art. 828 § 1 k.c.</a> nie stwarza domniemania, że suma odszkodowania wypłaconego przez zakład ubezpieczeń odpowiada zakresowi odpowiedzialności osoby, która wyrządziła szkodę. Roszczenie ubezpieczyciela oparte o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 828;art. 828 § 1)">art. 828 § 1 k.c.</a> podlega ogólnym zasadom w zakresie rozkładu ciężaru dowodu w procesie.</p> <p>Zasadny jest także zarzut przedawnienia żądania. Roszczenie nabyte przez osobę trzecią w wyniku wstąpienia w prawa zaspokojonego wierzyciela zachowuje swoje dotychczasowe właściwości, tj. takie jakie miało, gdy przysługiwało zaspokojonemu wierzycielowi. Dotyczy to także przedawnienia. Roszczenia regresowe zakładu ubezpieczeń ulegają przedawnieniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 § 1 k.c.</a>) w takich warunkach, w których przedawnia się nabyte przezeń roszczenie ubezpieczającego do osoby trzeciej, odpowiedzialnej za szkodę w ubezpieczonym mieniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 828;art. 828 § 1)">art. 828 § 1 k.c.</a>). Ubezpieczyciel zatem, wstępując w miejsce ubezpieczającego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 518;art. 518 § 1;art. 518 § 1 pkt. 4)">art. 518 § 1 pkt 4 k.c.</a>), nabywa do osoby trzeciej roszczenie z takim ograniczonym terminem przedawnienia, jaki - po odliczeniu okresu, który do tego czasu upłynął - pozostawał ubezpieczającemu na dzień zapłaty odszkodowania do dochodzenia od tej osoby wynagrodzenia wyrządzonej mu szkody.</p> <p>Skoro wedle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 4421;art. 4421 § 1)">art. 4421 § 1 k.c.</a> roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia, to termin ten w okolicznościach sporu liczyć należy już od potwierdzenia telefonicznego zgłoszenia <span class="anon-block">H. L.</span>, która wskazała zarówno szkodę, jak i osobę ewentualnie odpowiedzialną, a nie od wypłaty świadczenia w roszczonym rozmiarze. Dlatego też Sąd uznał, że roszczenia strony powodowej przedawniło się najpóźniej w dacie 18 września 2011 r.</p> <p>Z tych wszystkich powodów powództwo należało oddalić w całości., nakazując stronie powodowej zwrot kosztów postępowania na rzecz pozwanej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>).</p> </div>