III K 354/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III K 354/12</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 11 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu w Wydziale III Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Ewa Mokrzysz</p> <p>Protokolant: Anna Konieczna</p> <p>bez udziału Prokuratora Prokuratury Rejonowej Wrocław Stare Miasto </p> <p>na posiedzeniu</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L.</span> </strong> </p> <p>wniosku w przedmiocie wydania wyroku łącznego</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a</strong> </p> <p>I.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 572)">art. 572 k.p.k.</a> umorzyć postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego co do wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21 września 2001 r. (sygn. akt III K 263/01),</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 569;art. 569 § 1)">art. 569 § 1 k.p.k.</a> w pozostałym zakresie stwierdzić swoją niewłaściwość i sprawę przekazać jako właściwemu Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie.</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1)">art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 14;§ 14 ust. 5)">§ 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>, zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Wojciecha Różańskiego kwotę 147,60 /sto czterdzieści siedem złotych 60/100/ brutto tytułem kosztów nieopłaconej obrony udzielonej skazanemu z urzędu;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. L.</span> </strong>został skazany prawomocnymi wyrokami:</p> <p>I.  Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 21 września 2001 r. (sygn. akt IIIK <strong> <!-- -->263/01</strong>);</p> <p>II.  Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 27 marca 2006 r. (sygn. akt II K <strong> <!-- -->145/06</strong>)</p> <p>objętych wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2007 r. (sygn. akt <strong> <!-- -->III K 186/06</strong>)</p> <p>III.  Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 17 października 2007 r. (sygn. akt <strong> <!-- -->II K 1436/07</strong>);</p> <p>IV.  Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia z dnia 23 marca 2011 r. (sygn. akt <strong> <!-- -->II K 959/10</strong>);</p> <p>V.  Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia z dnia 9 maja 2011 r. (sygn. akt <strong> <!-- -->II K 1525/10</strong>);</p> <p>VI.  Sądu Rejonowego Poznań Nowe Miasto i Wilda z dnia 23 maja 2011 r. (sygn. akt <strong> <!-- --> VI K 365/11</strong>);</p> <p>VII.  Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia z dnia 21 października 2011r. (sygn. akt <strong> <!-- -->X K 1208/10</strong>).</p> <p>We wniosku z dnia 2 sierpnia 2012 r. (data wpływu) skazany wniósł o wydanie wyroku łącznego obejmującego skazania w sprawach o sygn. akt II K 1436/07, II K 959/10, II K 1525/10.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego przez ten Sąd.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a>, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Wydanie wyroku łącznego w oparciu o wskazany wyżej przepis dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy przed datą wydania pierwszego wyroku skazującego sprawca popełnił również inne przestępstwa, za które nie został z różnych przyczyn skazany jednym, lecz wieloma, wyrokami. Wydanie wyroku łącznego zatem jest celowe i prawnie dopuszczalne wyłącznie w sytuacji istnienia właściwej, normatywnej relacji czasu popełnionych przestępstw do daty wydania chronologicznie pierwszego wyroku, choćby nieprawomocnego. Łańcuch czynów, będących w realnym zbiegu zostaje bowiem „przecięty” z chwilą wydania przez Sąd wyroku skazującego co do któregokolwiek z tych czynów.</p> <p>Sąd zbadał wymienione wyżej wyroki w aspekcie przesłanek do wydania wyroku łącznego i stwierdził, iż brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego przez sąd okręgowy. Wymieniony wyżej wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu sygn. akt III K 263/01 został wydany w dniu 21 września 2001 r., zaś czyny w kolejno zapadłych orzeczeniach były popełniane przez skazanego już po wydaniu tego wyroku, w dniach: 2 sierpnia 2007 r., 29 października 2008r., 10, 13 i 15 luty 2010 r., oraz od 1 do 8 grudnia 2010 r.</p> <p>Umorzenie postępowania przez sąd wyższej instancji może przybrać dwojaką postać. Po pierwsze jako umorzenie postępowania w całości, gdy brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego, a po drugie jako umorzenie postępowania w części, gdy istnieją podstawy do wydania wyroku łącznego w zakresie tylko niektórych skazań. Jak trafnie zauważył Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 grudnia 2006 r. (sygn. akt I KZP 32/06, OSNKW 2007, nr 1, poz. 3), każdy sąd rozpoznający sprawę o wydanie wyroku łącznego zobowiązany jest do umorzenia postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 572)">art. 572 k.p.k.</a> zawsze wówczas i w takim zakresie, w jakim stwierdzi brak warunków do wydania wyroku łącznego. W sytuacji, gdy sąd wyższego rzędu stwierdzi brak warunków do "połączenia" wyroku tego sądu z wyrokami sądów niższego rzędu, ocena właściwości rzeczowej do dalszego prowadzenia sprawy o wydanie wyroku łącznego uzależniona będzie od etapu rozpoznania sprawy. Jeśli nastąpi to w toku przygotowania do rozprawy, znajdzie zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 § 1 k.p.k.</a>, przy czym postanowienie o przekazaniu sprawy innemu sądowi, poprzedzone być musi orzeczeniem o stosownym umorzeniu postępowania o wydanie wyroku łącznego.</p> <p>Sąd Okręgowy podziela stanowisko prezentowane w judykaturze, że gdyby się okazało, że postępowanie o wyrok łączny obejmujące skazanie także przez sąd okręgowy podlega umorzeniu, zaś do połączenia zostają wyroki sądów rejonowych, należy umorzyć postępowanie o wyrok łączny i przekazać sprawę według właściwości odpowiedniemu sądowi rejonowemu. Odmienna decyzja skutkowałaby bowiem wydaniem wyroku łącznego przez sąd niewłaściwy rzeczowo i miejscowo (tak też Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2004 r., II AKz 106/06, KZS 2006, nr 4, poz. 44).</p> <p>Mając na uwadze, iż w stosunku do kar orzeczonych wyrokami Sądów Rejonowych wymienionymi wyżej w punktach od IV do VII uzasadnienia zachodzi przesłanka określona w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a>, Sąd Okręgowy, kierując się przedstawionymi argumentami oraz treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 569;art. 569 § 1)">art. 569 § 1 k.p.k.</a> przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie albowiem ten Sąd wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji – wyrok z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt X K 1208/10.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji postanowienia.</p> </div>