II Ca 814/12

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 814/12</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 13 listopada 2012 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: Barbara Nowicka </p> <p>Sędziowie: <span class="underline"> <!-- -->SO Alicja Chrzan</span> </p> <p>SO Jerzy Dydo</p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: Agnieszka Ingram</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012r. w Świdnicy</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy</p> <p>z wniosku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S.</span> </strong> </p> <p>przy udziale <strong> <!-- --> <span class="anon-block">W. K.</span> i <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o uchylenie się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">A. K.</span> </strong> </p> <p>na skutek apelacji uczestnika postępowania <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie</p> <p>z dnia 18 lipca 2012r., sygn. akt I Ns 137/12</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić apelację.</strong> </p> <p>Sygn. akt II Ca 814/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie postanowił stwierdzić uchylenie się od skutków prawnych niezachowania terminu do złożenia przez wnioskodawczynię <span class="anon-block">S. S.</span> oświadczenia o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">A. K.</span>, zmarłej dnia 25 czerwca 2009 roku w <span class="anon-block">D.</span>, ostatnio stale zamieszkałej w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p>W dniu 03 stycznia 2008 r. pomiędzy <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>a uczestnikiem postępowania <span class="anon-block">W. K.</span>została zawarta umowa pożyczki refinansowej w kwocie 28 000 zł na okres od dnia 03 stycznia 2008 r. do dnia 03 stycznia 2014 r. z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań pożyczkobiorcy w<span class="anon-block">(...)</span>Bank SA i <span class="anon-block">(...)</span>Bank SA. Za zobowiązania wynikające z tytułu powyższej umowy poręczyła żona pożyczkobiorcy <span class="anon-block">A. K.</span>. Uczestnik postępowania nie spłacał jednak swojego zobowiązania, w związku z czym <span class="anon-block">(...)</span>wysłała na adres poręczycielki <span class="anon-block">A. K.</span>zawiadomienia z dnia 20 lipca 2009 r. i 11 sierpnia 2009 r. o wysokości zadłużenia oraz o skutkach jego nieuregulowania. Wobec braku spłaty powstałych zaległości, pismem z dnia 07 września 2009 r. wypowiedziano <span class="anon-block">W. K.</span>przedmiotową umowę pożyczki, przy czym zawiadomienie o wypowiedzeniu umowy wysłano również do <span class="anon-block">A. K.</span>.</p> <p>Następnie <span class="anon-block">(...)</span>skierowała do tutejszego Sądu powództwo o zapłatę kwoty 26 140,99 zł przeciwko <span class="anon-block">A.</span>i <span class="anon-block">W.</span> <span class="anon-block">K.</span> a po uzyskaniu przeciwko nim tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 22 stycznia 2010 r. w sprawie o sygn. akt I Nc 113/10, wszczęła przeciwko solidarnym dłużnikom postępowanie egzekucyjne.</p> <p>W toku czynności egzekucyjnych Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kłodzku <span class="anon-block">H. S.</span> stwierdził, że <span class="anon-block">A. K.</span> zmarła jeszcze przed wszczęciem postępowania, to jest w dniu 25 czerwca 2009 r. Wobec tego postanowieniem z dnia 25 czerwca 2010 r. umorzył postępowanie egzekucyjne przeciwko tej dłużniczce.</p> <p>W związku z powyższym <span class="anon-block"> (...)</span> pismem z dnia 18 marca 2011 r. wezwała do spłaty zadłużenia spadkobierczynię poręczycielki, tj. wnioskodawczynię <span class="anon-block">S. K.</span> (obecnie <span class="anon-block">S.</span>), przy czym wnioskodawczyni pismo to odebrała w dniu 28 marca 2011 r. Wnioskodawczyni była wraz z mężem bardzo zaskoczona tym wezwaniem, albowiem zaraz po śmierci matki <span class="anon-block">A. K.</span> była w punkcie informacji kredytowej z jej dowodem osobistym, w celu ustalenia, czy nie zaciągnęła ona za życia jakiegoś kredytu. Odpowiedziano jej wówczas, że nie było takiej sytuacji. Ponadto sprawdzała, czy matka nie zalegała z jakimikolwiek opłatami i również ustaliła, że jej matka nie posiadała z tego tytułu żadnych zaległości. Za życia <span class="anon-block">A. K.</span> rozmawiała z nią nadto na temat tego, co będzie jak umrze, albowiem długo chorowała i przez dłuższy czas nie wstawała z łóżka ani nie wychodziła z domu. Jednak ani matka, ani ojciec nie poinformowali jej o zaciągnięciu pożyczki czy też o problemach związanych z jej spłatą. <span class="anon-block">W. K.</span> nie zdawał sobie nawet z tego sprawy, że jego żona była poręczycielem pożyczki. Ponadto z uwagi na fakt, że wnioskodawczyni zajmowała mieszkanie obok, odbierała czasami korespondencję przychodzącą do rodziców, ale nigdy nie widziała korespondencji z banków czy innych instytucji finansowych. Z tych wszystkich względów, do dnia odebrania wezwania do zapłaty, nie wiedziała o zadłużeniu jej matki, a w związku z tym nie widziała potrzeby odrzucenia spadku po niej.</p> <p>Po otrzymaniu przedmiotowego wezwania wnioskodawczyni udała się więc po poradę do prawnika, który oświadczył jej, żeby zwróciła się razem z ojcem <span class="anon-block">W. K.</span> o renegocjację umowy pożyczki. <span class="anon-block"> (...)</span> uwzględniła taki wniosek i rozłożyła zaległości na raty, zaś uczestnik postępowania <span class="anon-block">W. K.</span> zaczął te raty spłacać.</p> <p>Jednak w październiku 2011 r. wnioskodawczyni otrzymała wezwanie do Sądu, albowiem <span class="anon-block"> (...)</span> wystąpiła przeciwko niej, jako spadkobierczyni poręczycielki, o zapłatę kwoty 33 713,30 zł. Wówczas na rozprawie wnioskodawczyni przedstawiła wszystkie dowody wpłat dokonanych przez ojca, ale ostatecznie <span class="anon-block"> (...)</span> nie wyraziła zgody na renegocjację umowy pożyczki. W związku z tym <span class="anon-block">S. S.</span> udała się ponownie o pomoc do prawnika, który poradził jej, aby wystąpiła z wnioskiem w niniejszej sprawie. W międzyczasie <span class="anon-block"> (...)</span> wystąpiła do tutejszego Sądu z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">A. K.</span>.</p> <p>Sąd Rejonowy wydając powyższe postanowienie wskazał na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019;art. 1019 § 1)">art. 1019 § 1 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 2)">1015 § 2 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84)">art. 84 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 88;art. 88 § 2)">art. 88 § 2 k.c.</a> </p> <p>Uczestniczka postepowania – <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">G.</span> zaskarżając powyższe postanowienie apelacją w całości zarzuciła naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1019;art. 1019 § 1;art. 1019 § 2;art. 1019 § 3)">art. 1019 § 1, 2, 3 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 2)">art. 233 § 2 k.p.c.</a> i wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku oraz zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za II instancję wg norm przepisanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy przyjmując ustalenia Sądu Rejonowego za własne, zważył co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja nie jest zasadna.</strong> </p> <p>Sąd Okręgowy przyjął, że uczestniczka postępowania wskazując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1019)">art. 1019 k.p.c.</a> w istocie zamierzała wskazać naruszenie przez Sąd Rejonowy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019)">art. 1019 k.c.</a> </p> <p>Uczestniczka postępowania w uzasadnieniu apelacji poza przytoczeniem treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019)">art.1019 k.c.</a>, nie wskazała na czym miałoby polegać naruszenie przez Sąd Rejonowy treści tego przepisu.</p> <p>Sąd Rejonowy w sposób pełny i szczegółowy dokonał właściwej wykładni <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019)">art. 1019 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 84;art. 84 § 1;art. 84 § 2)">art. 84 § 1 i 2 k.c.</a>, którą to wykładnię Sąd Okręgowy w całości aprobuje, a także trafnie zakwalifikował błąd wnioskodawczyni co do przedmiotu spadku, to jest długu spadkowego, który spowodował zaniechanie złożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku, jako błąd istotny co do czynności prawnej.</p> <p>Sąd Rejonowy z zebranego materiału dowodowego wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Sąd Rejonowy nie naruszył reguł swobodnej oceny dowodów, przyjmując, że wnioskodawczyni dochowała wszelkiej należytej staranności polegającej na podjęciu uzasadnionych w danych okolicznościach działań, zmierzających do ustalenia stanu spadku, których podjęcie doprowadziłoby do takiego ustalenia i w konsekwencji do uniknięcia błędu.</p> <p>Jedynie w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub, gdy wnioskowanie Sądu wykracza poza schematy logiki formalnej, albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo – skutkowych, to tylko wtedy przeprowadzona przez Sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27 września 2002 roku, sygn. akt II CKN 817/00 ).</p> <p>Zauważyć należy, że w toku postępowania przed Sądem Rejonowym uczestniczka postępowania nie wnioskowała o wskazanie przez wnioskodawczynię „punktu informacji kredytowej”, a w związku z tym wnioskodawczyni nie odmówiła w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 2)">art. 233 § 2 k.p.c.</a> przedstawienia tego dowodu.</p> <p>Zatem zarzuty naruszenia przez Sąd Rejonowy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1019)">art. 1019 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 2)">art. 233 § 2 k.p.c.</a> nie są trafne.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> oddalił apelację jako bezzasadną.</p> </div>