Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II AKa 355/12

Sądy powszechne2012-12-13
Sygnatura
II AKa 355/12
Data orzeczenia
2012-12-13
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Hanna Wnękowska (PRESIDING_JUDGE)Maria Mrozik-SztykielMirosława Strzelecka

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 355/12</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 13 grudnia 2012r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Hanna Wnękowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA – Maria Mrozik-Sztykiel </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA – Mirosława Strzelecka (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – st. sekr. sąd. Katarzyna Rucińska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Elżbiety Kozakiewicz-Jackowskiej </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy 1) <span class="anon-block">T. C.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2) <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->osk. 310 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. 13 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>, </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->3) <span class="anon-block">V. O.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 <br/>§ 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 <br/>§ 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 <br/>§ 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 <br/>§ 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji, wniesionej przez obrońców oskarżonych </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego <span class="anon-block">w. W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 5 lipca 2012 r. sygn. akt VIII K 195/11</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->W zaskarżonej części wyrok zmienia w ten sposób, że: </strong> </p> <p>1)  <strong> <!-- -->łagodzi karę orzeczoną wobec <span class="anon-block">C. T.</span> do 5 (pięciu) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> zalicza na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 10 września 2010 r. do dnia 13 grudnia <br/>2012 r.; </strong> </p> <p>2)  <strong> <!-- -->uchyla orzeczenie z punktów 4, 7 i 8 wyroku oparte o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">44 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">44 § 1 k.k.</a> i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu <span class="anon-block">w. W.</span> do ponownego rozpoznania; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->W pozostałej zaskarżonej części tenże wyrok utrzymuje w mocy; </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->Zwania oskarżonych <span class="anon-block">V. O.</span> i <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span> od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze a <span class="anon-block">C. T.</span> od kosztów sądowych w sprawie obciążając nimi Skarb Państwa; </strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">K. W.</span> Kancelaria Adwokacka w <span class="anon-block">W.</span> kwotę zł 738 (siedemset trzydzieści osiem) zawierającą 23% podatek VAT – tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego <span class="anon-block">C. T.</span> przed Sądem Apelacyjnym. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">V. O.</span>, <span class="anon-block">T. C.</span> i <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span> </strong>zostali oskarżeni o to, że:</p> <p>I.  w okresie od dnia 25 sierpnia 2010 r. do 8 września 2010 r. w <span class="anon-block">W.</span> działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ten sam sposób oraz wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz innymi nie ustalonymi osobami podrobili co najmniej 155 środków płatniczych w postaci kart do bankomatów wydanych przez <span class="anon-block"> Bank (...) S.A.</span>, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>, <span class="anon-block"> (...) Bank (...)</span> i <span class="anon-block"> Bank (...)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>II.  w okresie od 8 do 10 września 2010 r. w <span class="anon-block">W.</span> działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz innymi nieustalonymi i ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w ten sam sposób w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wprowadzając w błąd co do autentyczności uprzednio podrobionych kart do bankomatów dokonali nieuprawnionych transakcji tymi środkami płatniczymi wypłacając łączną kwotę 213 850 złotych, przy tym:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>kwotę 138 450 złotych na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> </p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>kwotę 16 400 złotych na szkodę <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> </p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>kwotę 54 500 złotych na szkodę <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> </p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>kwotę 4000 złotych na szkodę <span class="anon-block">M. Z.</span> </p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>kwotę 500 złotych na szkodę <span class="anon-block">D. C.</span>,</p> </dd> </dl> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>,</strong> </p> <p>III.  działając w czasie, miejscu i warunkach oraz wspólnie z osobami jak w pkt II usiłowali dokonać nieuprawnionych transakcji poprzednio podrobionymi środkami płatniczymi w postaci kart do bankomatów wprowadzając w błąd co do autentyczności tych kart na łączną kwotę 385 130 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na brak środków finansowych na kontach, przy czym na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> usiłowali wypłacić kwotę 96 690 złotych, a na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> kwotę 288 440 złotych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy <span class="anon-block">w. W.</span> wyrokiem z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt VIII K 195/11:</strong> </p> <p>1. Oskarżonych <span class="anon-block">C. T.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> w ramach zarzucanych im czynów w punktach I, II, III aktu oskarżenia uznał za winnych tego, że: - w okresie od dnia 25 sierpnia 2010 r. do 8 września 2010 r. w <span class="anon-block">W.</span> działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ten sam sposób oraz wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz innymi nie ustalonymi osobami brali udział w podrobieniu co najmniej 155 kart do bankomatów wydanych przez <span class="anon-block"> Bank (...) S.A.</span>, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>, <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span>, <span class="anon-block"> (...) Bank (...)</span> i <span class="anon-block"> Bank (...)</span>; a nadto w okresie od 8 do 10 września 2010 r. w <span class="anon-block">W.</span> działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz z <span class="anon-block">V. O.</span> oraz innymi nieustalonymi i ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w ten sam sposób w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wprowadzając w błąd co do autentyczności uprzednio podrobionych kart do bankomatów dokonali nieuprawnionych transakcji tymi środkami płatniczymi wypłacając łączną kwotę 213 850 złotych, przy tym:</p> <p>a.</p> <p>a.  kwotę 138 450 złotych na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span>,</p> <p>b.  kwotę 16 400 złotych na szkodę <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span>,</p> <p>c.  kwotę 54 500 złotych na szkodę <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span>,</p> <p>d.  kwotę 4000 złotych na szkodę <span class="anon-block">M. Z.</span>,</p> <p>e.  kwotę 500 złotych na szkodę <span class="anon-block">D. C.</span>,</p> <p>a nadto w okresie od 8 do 10 września 2010 r. w <span class="anon-block">W.</span> działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz z <span class="anon-block">V. O.</span> oraz innymi nieustalonymi i ustalonymi osobami działając w czasie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w ten sam sposób w wykonaniu z góry powziętego zamiaru usiłowali dokonać nieuprawnionych transakcji poprzednio podrobionymi kartami do bankomatów wprowadzając w błąd co do autentyczności tych kart na łączną kwotę 385 130 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na brak środków finansowych na kontach, przy czym na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> usiłowali wypłacić kwotę 96 690 złotych, a na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> kwotę 288 440 złotych, a także usiłowali dokonać nieznanej ilości nieuprawnionych transakcji poprzednio podrobionymi kartami do bankomatów wprowadzając w błąd co do autentyczności tych kart lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na brak właściwego kodu <span class="anon-block"> (...)</span> do używanych kart, przyjmując iż działali w warunkach czynu ciągłego,</p> <p>i czyn ten zakwalifikował z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13§2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p>i za to skazał oskarżonych <span class="anon-block">C. T.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 § 1 k.k.</a>w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310§2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 §2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 §1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 §3 kk</a> wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> karę 5 (pięciu) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 1)">art. 310 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11§3 kk</a> wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">C. T.</span> karę 7 <br/>(siedmiu) lat pozbawienia wolności.</p> <p>2. Oskarżonego <span class="anon-block">V. O.</span> w ramach zarzucanych mu czynów w punktach II i III aktu oskarżenia uznał za winnego tego, że: w okresie od 8 do 10 września 2010 r. w <span class="anon-block">W.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">C. T.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> oraz innymi nieustalonymi i ustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w ten sam sposób w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wprowadzając w błąd co do autentyczności uprzednio podrobionych kart do bankomatów dokonali nieuprawnionych transakcji tymi środkami płatniczymi wypłacając łączną kwotę 213 850 złotych, przy tym:</p> <p>a.</p> <p>a.</p> <p>a.  kwotę 138 450 złotych na szkodę <span class="anon-block"> (...) S .A.</span> </p> <p>b.  kwotę 16 400 złotych na szkodę <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> </p> <p>c.  kwotę 54 500 złotych na szkodę <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> </p> <p>d.  kwotę 4000 złotych na szkodę <span class="anon-block">M. Z.</span> </p> <p>e.  kwotę 500 złotych na szkodę <span class="anon-block">D. C.</span>,</p> <p>a nadto w okresie od 8 do 10 września 2010 r. w <span class="anon-block">W.</span> działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">C. T.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> oraz innymi nieustalonymi i ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w krótkich odstępach czasu w ten sam sposób w wykonaniu z góry powziętego zamiaru usiłował dokonać nieuprawnionych transakcji poprzednio podrobionymi kartami do bankomatów wprowadzając w błąd co do autentyczności tych kart na łączną kwotę 385 130 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak środków finansowych na kontach, przy czym na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> usiłował wypłacić kwotę 96 690 złotych, a na szkodę <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> kwotę 288 440 złotych, a także usiłował dokonać nieznanej ilości nieuprawnionych transakcji poprzednio podrobionymi kartami do bankomatów wprowadzając w błąd co do autentyczności tych kart lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na brak właściwego kodu <span class="anon-block"> (...)</span> do używanych kart i przyjął, że działał w ramach czynu ciągłego, i czyn ten zakwalifikował z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 §1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 §2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 §1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 §2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> skazał oskarżonego i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 310;art. 310 § 2)">art. 310 §2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 §3 kk</a> wymierzył mu karę 3 <br/>(trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>3.</p> <p>3.</p> <p>3.</p> <p>3.  Uniewinnił <span class="anon-block">V. O.</span> od popełnienia zarzucanego mu czynu w punkcie I aktu oskarżenia.</p> <p>4.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 §1 kk</a> zasądził od oskarżonych <span class="anon-block">V. O.</span>, <span class="anon-block">C. T.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> solidarnie na rzecz:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <span class="anon-block"> banku (...) SA</span> kwotę 138 450 ( sto trzydzieści osiem tysięcy czterysta pięćdziesiąt) zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <span class="anon-block"> banku (...) SA</span> kwotę 16 400 ( szesnaście tysięcy czterysta) zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <span class="anon-block"> banku (...) SA</span> kwotę 54 500 ( pięćdziesiąt cztery tysiące pięćset) zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <span class="anon-block">D. C.</span> kwotę 500 ( pięćset) zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p> <span class="anon-block"> banku (...) SA</span> kwotę 4000 ( cztery tysiące) zł.</p> <p>5.  Koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>6.  Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">K. W.</span> kwotę 1320 (tysiąca trzystu dwudziestu) zł plus podatek VAT, tytułem obrony z urzędu.</p> <p>7.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 2)">art. 44 §2 kk</a> orzekł na rzecz Skarbu Państwa przepadek dowodów rzeczowych opisanych w wykazie nr <strong> <!-- -->I</strong> Drz <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> k. 257- 266 poz. od 1 do 8, następnie od poz.l7 do 19, następnie od poz. 28 do poz.70, następnie od poz. 78 do poz. 82, następnie od pozycji 91 do poz. 218, następnie od poz. 229 do poz.244.</p> <p>8.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 §1 kk</a> orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa depozytu wartościowego nr <span class="anon-block"> (...)</span> opisanego k. 759, 764 oraz w wykazie dowodów rzeczowych nr I Drz <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> k. 257-266 poz.l3, 14, 20, 21,22, 23,24,219, 220,221,223,224,225.</p> </dd> </dl> <p>Apelację od tego orzeczenia wnieśli obrońcy oskarżonych <span class="anon-block">V. O.</span>, <span class="anon-block">T.</span> <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">V. O.</span> </em> </strong> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu <span class="anon-block">V. O.</span> w postaci 3 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy ujawnione okoliczności faktyczne, które należy brać pod uwagę przy wymierzę kary, w szczególności przyznanie się oskarżonego do popełnienia przestępstwa, wyrażenie skruchy, złożenie szczerych wyjaśnień, brak uprzedniej karalności oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste oraz sposób życia przed popełnieniem przestępstwa, uzasadniają wymierzenie oskarżonemu łagodniejszej kary.</p> <p>Konkludując skarżący wniósł o zmianę powyższego wyroku w pkt 1 jego sentencji poprzez wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">V. O.</span> łagodniejszej kary, a w pozostałym zakresie wnoszę o utrzymanie orzeczenia w mocy.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> </em> </strong> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>1. obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>) tj.:</p> <ul> <li> <p>a)</p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, polegającą na dokonaniu przez Sąd dowolnej oceny przeprowadzonych dowodów, z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, tj. wyjaśnień współoskarżonych <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> i <span class="anon-block">V. O.</span> oraz wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span>,</p> <p>b)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 2)">art. 424 § 2 k.p.k.</a> polegającą na nie wyjaśnieniu w uzasadnieniu motywów, jakimi kierował się Sąd I Instancji, wymierzając najsurowszą spośród oskarżonych karę oskarżonemu <span class="anon-block">T. C.</span> </p> </li> </ul> <p>czego skutkiem był:</p> <p>2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>) polegający na błędnym przyjęciu, że:</p> <ul> <li> <p>a)</p> <p>a)</p> <p>a)  <span class="anon-block">C. T.</span> wiedział, iż jedzie do Polski w celu podrabiania kart do bankomatów oraz w celu dokonywania nieuprawnionych transakcji uprzednio podrobionymi kartami, mimo iż z wyjaśnień samego oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> jak i pozostałych współoskarżonych <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span> i <span class="anon-block">V. O.</span> wynika, że <span class="anon-block">T. C.</span> nie znał prawdziwego celu wyjazdu do Polski;</p> <p>b)  <span class="anon-block">C. T.</span> brał udział w instalowaniu urządzeń „skimingowych” na bankomatach <span class="anon-block"> firmy (...)</span> znajdujących się przy <span class="anon-block">al. (...)</span> II nr 80 w <span class="anon-block">W.</span> oraz bankomacie <span class="anon-block"> banku (...) SA</span> znajdującym się przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> mimo że nie znał przeznaczenia mechanizmu listwy jak również nie wiedział co przy bankomatach robi oskarżony <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span>;</p> <p>c)  <span class="anon-block">C. T.</span> miał bezpośredni zamiar dokonania zarzucanych mu czynów jak i „utożsamiał się z ich (sprawców, tj. <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> i <span class="anon-block">V. O.</span>, przyp. własny) działaniami”, pomimo iż nie znał prawdziwego celu wyjazdu do Polski, nie znał przeznaczenia mechanizmu listwy zakładanej na bankomaty nadto podejmował próby powrotu do <span class="anon-block">R.</span>, a zatem nie godził się na udział w inkryminowanym procederze;</p> <p>3.  Naruszenie prawa materialnego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>):</p> <p>a)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 5)">art. 44 § 5 k.k.</a> poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy z materiału dowodowego w sprawie Sąd I Instancji wywiódł, że zgłoszeni w spawie pokrzywdzeni wykazali swój interes jak i wysokość szkody, zatem nie było podstaw do zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a> i orzeczenia przepadku na rzecz Skarbu Państwa depozytu wartościowego nr <span class="anon-block"> (...)</span>, opisanego na k. 759- 764 akt sprawy, a środki zgromadzone na depozycie powinny być zwrócone wykazanym pokrzywdzonym, jako właścicielom;</p> <p>b)  <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46)">art. 46 kk</a> poprzez jego zastosowanie i obciążenie oskarżonego solidarnym obowiązkiem naprawienia szkody w wysokości na rzecz pokrzywdzonych pomimo, że w depozycie wartościowym sądowym nr <span class="anon-block"> (...)</span> znajdują się środki pieniężne znalezione przy oskarżonych pochodzące bezpośrednio z przestępstwa, których zwrot na rzecz pokrzywdzonych pozwoli na naprawienie wyrządzonej czynem oskarżonego szkody;</p> <p>4.  Rażącą niewspółmierność kary (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a>) poprzez wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">T. C.</span> kary pozbawienia wolności w wysokości 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności, podczas gdy okoliczności niniejszej sprawy, w tym jego marginalny udział w inkryminowanych zdarzeniach, postawa oskarżonego podczas przewodu sądowego, warunki osobiste oskarżone, w szczególności dotychczasowa niekaralność daje podstawy do wymierzenia kary w niższym wymiarze.</p> </li> </ul> <p>Konkludując skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazania Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania ewentualnie w przypadku uznania przez Sąd II instancji za możliwe wydanie wyroku reformatoryjnego - uniewinnienie oskarżonego co do zarzutu określonego w punkcie I aktu oskarżenia jak i obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span>, o którym mowa w punkcie 4 zaskarżonego wyroku.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> </em> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</strong> </p> <p>1.  mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>) z pominięciem zasady <em> <!-- -->in dubio pro reo</em> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>) oraz stwierdzenie, że „w dniu rozprawy w dniu 3 stycznia 2011 r. oskarżony całkowicie zmienił wyjaśnienia w zakresie roli <span class="anon-block">T. C.</span>” w popełnionym przestępstwie, a także uznanie, że oskarżony <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> „dozuje informacje” i „pozoruje ujawnienie informacji”, co w konsekwencji doprowadziło do niezastosowania wobec niego obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a>), podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu przygotowawczym w pełni pokrywały się z wyjaśnieniami złożonymi na rozprawie w dniu 3 stycznia 2012 r. i nie stanowiły istotnej zmiany w stosunku do wyjaśnień z 10 listopada 2011 r., zawierały wiele szczegółów dotychczas nieznanych organom ścigania i znacznie przyczyniły się do wyjaśnienia popełnionego przestępstwa, w tym roli poszczególnych oskarżonych, a także do ujawnienia tożsamości nieujętych sprawców,</p> <p>2.  niesłuszne zastosowanie środka karnego przepadku na rzecz Skarbu Państwa depozytu wartościowego nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w sytuacji gdy środki pieniężne stanowiące przedmiot depozytu podlegały zwrotowi pokrzywdzonym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 5)">art. 44 § 5 k.k.</a>),</p> <p>3.  niesłuszne zastosowanie środka karnego obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych, w sytuacji gdy pokrzywdzonym nie wyrządzono szkody przestępstwem, albowiem wysokość środków pieniężnych stanowiących depozyt nr <span class="anon-block"> (...)</span>, które na podstawie art. 44 § 5 podlegały zwrotowi pokrzywdzonym, przekraczała wysokość dokonanych przez oskarżonych transakcji fraudowych.</p> <p>Konkludując skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> kary z zastosowaniem instytucji nadzwyczajnego jej złagodzenia oraz uchylenie orzeczonych środków karnych obowiązku naprawienia szkody i przepadku mienia.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Podniesiony w apelacjach obrońców oskarżonych <span class="anon-block">T. C.</span>, <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> zarzut obrazy prawa materialnego, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a> jest w pełni uzasadniony.</p> <p>Na wstępie podnieść należy, że do środków karnych, a do takich należy niewątpliwie przepadek przedmiotów (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 4)">art. 39 pkt 4 k.k.</a>) stosuje się te same zasady, co do wymiaru kary, co wynika wprost z tytułu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (rozdział 6)">rozdziału VI kodeksu karnego</a>. Zachodziła zatem konieczność indywidualnego orzeczenia takiego środka z osobna do każdego z oskarżonych w zakresie stosownym do jego udziału w popełnionym przestępstwie, a w przypadku niemożności ustalenia takiego udziału w częściach równych od każdego z nich.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że kwoty pieniężne w walucie euro zabezpieczone podczas zatrzymania oskarżonych nie pochodziły bezpośrednio z przestępstwa, dokonywali oni bowiem wypłat z bankomatów w walucie polskiej, którą następnie zamieniali w kantorach na euro, a zatem zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a> jako podstawy orzeczenia przepadku jest niewątpliwie nieprawidłowe i należało rozważyć czy nie zachodzi tu sytuacja o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> </p> <p> Niezalenie od powyższego trafnie podnoszą wskazani wyżej skarżący, że zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 5;art. 44)">§ 5 art. 44 k.k.</a> jak i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 2;art. 45 § 1)">art. 45 § 2 1 k.k.</a> przepadku takiego nie orzeka się, jeśli przedmioty o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 1)">art. 44 § 1 k.k.</a> bądź korzyść której dotyczy przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 45;art. 45 § 1)">art. 45 § 1 k.k.</a> podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu uprawnionemu podmiotowi, a dopiero wtedy gdy taki uprawniony podmiot nie występuje dopuszczalne jest orzeczenie przepadku tych przedmiotów na rzecz Skarbu Państwa.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy Sąd I instancji ustalił, iż doszło do pokrzywdzenia trzech instytucji bankowych i dwóch osób fizycznych na ściśle określone kwoty.</p> <p>W takiej sytuacji konieczne było ustalenie wartości kwot złożonych do depozytu wartościowego i orzeczenie ich zwrotu pokrzywdzonym, a gdyby przekraczałyby one wysokość poniesionych przez nich szkód – orzeczenie przepadku tej nadwyżki na rzecz Skarbu Państwa.</p> <p>Dokonanie szczegółowych ustaleń w powyższym zakresie ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> może bowiem wpłynąć na wysokość należnego pokrzywdzonym obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonych.</p> <p>Zastrzeżenie budzi także pkt 7 zaskarżonego wyroku odnoszący się do przepadku dowodów rzeczowych. I tak zgodnie z wykazem dowodów rzeczowych pod poz. 1-8 znajdują się protokoły. Tego rodzaju dokumenty winny być pozostawione w aktach sprawy bez konieczności stosowania środka karnego, który spełnia również funkcje represyjne bądź prewencyjne wobec sprawcy przestępstwa (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 września 2010 r. WA 26/10).</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok w omawianej części przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji w tym zakresie.</p> <p>Rozpoznając ponownie sprawę Sąd winien ustalić dokładną wartość korzyści uzyskanej przez oskarżonych z przestępstwa i wydać stosowne orzeczenie w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 44;art. 44 § 5)">art. 44 § 5</a> bądź 45 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46 § 1)">§ 1</a> zd. drugie i na nowo ustosunkować się do obowiązku naprawienia szkody w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> </p> <p>Pozostałe zarzuty podniesione w apelacjach obrońców oskarżonych z wyjątkiem zarzutu rażącej niewspółmierności kary orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> są niezasadne i to w stopniu oczywistym.</p> <p>Wbrew stanowisku skarżącego Sąd I instancji nie dopuścił się obrazy wskazanych przepisów prawa procesowego jak również błędu w ustaleniach faktycznych.</p> <p>Wprost przeciwnie ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd orzekający w odniesieniu do tego oskarżonego znajdują pełne oparcie w ujawnionym w toku przewodu sądowego materiale dowodowym, który Sąd ten poddał bardzo wnikliwej analizie logicznie i przekonująco uzasadniając wyprowadzone przez siebie wnioski.</p> <p>Podstawą ustaleń faktycznych w odniesieniu do tego oskarżonego stanowią nie tylko wyjaśnienia <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span> złożone na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r., ale również wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">V. O.</span> jak również częściowo wyjaśnienia samego <span class="anon-block">T. C.</span>, który aczkolwiek starał się pomniejszyć swoją rolę w dokonanych przestępstwach i zaprzeczał, by wyjeżdżając z <span class="anon-block">R.</span> znał cel tej podróży przyznał jednakże że zorientował się jakiego rodzaju działalnością zajmowali się pozostali oskarżeni, z tym, że jego rola ograniczała się wyłącznie do kierowania samochodem.</p> <p>Faktem jest, że zarówno <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span> jak <span class="anon-block">T. C.</span> w toku postępowania wielokrotnie zmieniali treść składanych przez siebie wyjaśnień. Powyższe kwestie nie uszły jednakże uwadze Sądu I instancji, który poddał te wszystkie wyjaśnienia bardzo szczegółowej analizie i przekonywująco uzasadnił, którym z tych wyjaśnień i z jakich powodów dał wiarę, a którym i dlaczego wiarygodności odmówił.</p> <p>Zgodzić należy się ze stanowiskiem Sądu Okręgowego, iż twierdzenia oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span> odnośnie braku świadomości celu podróży z <span class="anon-block">R.</span> do Polski pozostają w sprzeczności nie tylko z wyjaśnieniami <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span> złożonymi przed Sądem ale również z zasadami doświadczenia życiowego.</p> <p>Za prawidłowością oceny tych wyjaśnień przemawia również fakt, iż <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> składając wyjaśnienia niekorzystne dla <span class="anon-block">T. C.</span> nie starał się pomniejszyć własnej roli w dokonywanych przestępstwach, wprost przeciwnie wręcz podkreślał, iż to on zakładał urządzenia skimmingujące na bankomaty, przekazywał dane do <span class="anon-block">R.</span>, a następnie wypłacał pieniądze z bankomatów posługując się fałszywymi kartami zaś rola <span class="anon-block">T. C.</span> ograniczyła się do wożenia go po mieście i stanie na czatach.</p> <p>Oceniając prawidłowość oceny wyjaśnień <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span> dokonanej przez Sąd I instancji wskazać również należy na okoliczność, że podczas podejmowania pieniędzy z bankomatów przy użyciu podrobionych kart także <span class="anon-block">V. O.</span> współdziałał z inną osobą, której zadaniem było obserwacja terenu i ewentualne ostrzeżenie bezpośredniego sprawcy, co wskazuje na to, iż sposób działania obu tych grup był identyczny.</p> <p>Zasadnie podnosi również Sąd meriti, iż dla przyjęcia współsprawstwa nie jest niezbędne, by każda z osób współdziałających realizowała osobiście znamiona czynu zabronionego wystarczające jest, by osoba taka działała w ramach uzgodnionego podziału ról ułatwiając bezpośredniemu sprawcy realizację wspólnie zamierzonego celu, a taka właśnie sytuacja miała miejsce w odniesieniu do <span class="anon-block">T. C.</span>.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny nie znalazł żadnych podstaw do kwestionowania oceny dowodów dokonanej przez Sąd Okręgowy, która pozostaje w pełni pod ochroną <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> nie jest ona bowiem sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, jak również poczynionych w oparciu o nią ustaleń faktycznych.</p> <p>Prawidłowo i należycie uzasadniona jest także ocena prawna zachowania oskarżonego <span class="anon-block">T. C.</span>.</p> <p>Podzielając w całej rozciągłości argumentację Sądu orzekającego przytoczoną na uzasadnienie przyjętej przez ten Sąd kwalifikacji prawnej działań podjętych przez tego oskarżonego Sąd Apelacyjny nie widzi potrzeby jej powtarzania.</p> <p>Zgodzić się natomiast należy z zarzutem obrońcy <span class="anon-block">T. C.</span> dotyczącym rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności.</p> <p>Z uzasadnienia wyroku w części dotyczącej wymiaru kar nie wynika z jakich przyczyn Sąd wymierzył <span class="anon-block">T. C.</span> karę znacznie wyższą, niż drugiemu współsprawcy <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L. V.</span>, którego rola w dokonaniu tego przestępstwa było znacznie większa.</p> <p>Argumentacja, iż przestępstwo którego się dopuścił zostało wcześniej zaplanowane i systematycznie realizowane odnosi się w tym samym stopniu do obu współsprawców.</p> <p>Po ich stronie występują także podobne okoliczności łagodzące wymienione przez Sąd takie jak wcześniejsza niekaralność i wyrażona skrucha.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny uznał, iż kara wymierzona temu oskarżonemu razi niewspółmierną surowością i obniżył ją do kary 5 lat i 4 miesięcy tj. do tej samej wysokości jaką orzeczono wobec drugiego współsprawcy.</p> <p>W ocenie Sądu II instancji tak ukształtowana kara jest karą adekwatną do stopnia szkodliwości społecznej czynu popełnionego przez oskarżonego, stopnia jego zawinienia, właściwości i warunków osobistych w należyty też sposób realizuje ustawowe cele kary tak w zakresie oddziaływania na sprawcę jak i kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Odnosząc się do apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span> nie można zgodzić się z zarzutem, iż w odniesieniu do tego oskarżonego Sąd I instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych skutkujących niezastosowaniem wobec niego dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> </p> <p>Powyższa kwestia była przedmiotem bardzo wnikliwej analizy Sądu I instancji – na co wskazują pisemne motywy zaskarżonego wyroku.</p> <p>Na wstępie podnieść należy, iż redakcja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> od początku wzbudzała szereg wątpliwości interpretacyjnych koncentrujących się wokół wykładni terminu „ujawnia”.</p> <p>Zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów z dnia 29 października 2004 r. użyty w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> termin „ujawnia” oznacza przekazanie przez sprawcę organowi powołanemu do ścigania przestępstw określonych tym przepisem wiadomości temu organowi nieznanych lub takich, które według wiedzy sprawcy są temu organowi nieznane (OSNKW z 10/2004 poz. 92).</p> <p>Nie ulega wątpliwości, iż ujawnienie o którym mowa we wskazanym wyżej przepisie może dotyczyć tylko tych wyjaśnień <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> w których przyznał się do zainstalowania na dwóch bankomatach urządzeń skimmingowych i przekazanie uzyskanych w ten sposób informacji na wskazany przez niego adres mailowy, albowiem został on zatrzymany w czasie pobieranie pieniędzy z bankomatu, a zatem w tym zakresie nie mógł mieć wątpliwości, że organy ścigania powzięły wiedzę, co do tego rodzaju działalności.</p> <p>Sam fakt ujawnienia przestępstwa nie jest jednak wystarczającym warunkiem do zastosowania premii przewidzianej w omawianym przepisie.</p> <p>Na takim sprawcy spoczywa bowiem również obowiązek ujawnienia wszystkich znanych mu okoliczności w jakich doszło do przestępstwa, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie.</p> <p>Chodzi zatem nie tylko o podanie okoliczności prawdziwych, ale także nie zatajenie przez sprawcę żadnych okoliczności, które są mu znane.</p> <p>Nie jest wystarczające zrelacjonowanie przez sprawcę tylko niektórych okoliczności bądź fragmentów zdarzeń korzystnych dla niego samego lub osób z nim współdziałających, a zatajenie innych, jeżeli dysponował wiedzą w tym zakresie.</p> <p>Nie może być mowy o zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary w wypadku ustalenia, iż sprawca „dozuje” posiadane informacje, mając na względzie interesy współdziałających z nim osób (vide: uchwala Sądu Najwyższego z 25 lutego 1999 r. OSNKW z 3-4/1999 poz. 12).</p> <p>Nadto przyjmuje się, iż przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> nie ma zastosowania jeśli oskarżony w toku postępowania zmieni treść wyjaśnień w zakresie istotnych okoliczności popełnienia przestępstwa (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 11 marca 2010 r. w sprawie V KK 275/09 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2011 r. w sprawie V KK 350/10).</p> <p>I tak zasadnie podnosi Sąd orzekający odwołując się do wskazanego wyżej orzecznictwa Sądu Najwyższego, iż oskarżony <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">V.</span> nie spełnił wskazanych wyżej warunków.</p> <p>Jego wyjaśnienia odnośnie roli jaką w popełnionym wspólnie przestępstwie odgrywał <span class="anon-block">T. C.</span> nie były konsekwentne.</p> <p>W czasie pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym podał, iż <span class="anon-block">T. C.</span> wiedział, że mieli pojeździć po mieście, ale dokładnie nie wiedział po co, zorientował się kiedy widział jak sprawdzane są bankomaty. <span class="anon-block">T. C.</span> widział aparat do skanowania kart, ale mógł nie wiedzieć do czego on służył.</p> <p>Podczas przesłuchania przed Sądem w dniu 10 listopada 2011 r. oskarżony zmienił swoje wyjaśnienia stwierdzając, iż <span class="anon-block">C.</span> od początku wiedział po co jedzie widział urządzenia w hotelu jeszcze przed ich zamontowaniem.</p> <p> <span class="anon-block">J.</span> powiedział mu w rozmowie telefonicznej, iż pokazał <span class="anon-block">C.</span> jak montuje się takie urządzenie. Od <span class="anon-block">J.</span> wie też, że <span class="anon-block">C.</span> zapewniał go, iż potrafi je zamontować.</p> <p>Gdy <span class="anon-block">C.</span> poinformował go, iż nie potrafi ich montować uzgodnili, że będzie kierowcą i będzie stał na czatach (k. 1793 i nast.). W czasie kolejnego przesłuchania przed Sądem w dniu 03 stycznia 2012 r. nie potwierdził wyjaśnień składanych wcześniej stwierdzając, iż <span class="anon-block">T. C.</span> nie wiedział po co jedzie do Polski, jego rolą było jedynie kierowanie samochodem, nie wiedział co robił on przy bankomatach. Gdy zapytał go do czego służą urządzenia przechowywane w torbie po laptopie uzyskał odpowiedź, iż to nie jego sprawa.</p> <p>Powyższe okoliczności wynikające z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">V.</span> zasadnie zostały potraktowane przez Sąd I instancji jako uniemożliwiające zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> </p> <p>Wbrew stanowisku obrońcy oskarżonego są to okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, stanowią one bowiem podstawę do ustaleń, iż oskarżeni wspólnie podjęli zamiar bezprawnego dokonania wypłat z bankomatów, ustalili plan działania oraz podział ról jaki każdy z nich miał wykonywać.</p> <p>W tej sytuacji wniosek zawarty w omawianej apelacji o zmianę wyroku i zastosowanie wobec <span class="anon-block">R.</span> L. <span class="anon-block">V.</span> nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 3)">art. 60 § 3 k.k.</a> należy uznać nieuzasadniony.</p> <p>Za nieuzasadniony należy także uznać zarzut podniesiony w apelacji obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">V. O.</span> dotyczący rażącej niewspółmiernej surowości orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności.</p> <p>Wbrew stanowisku autora tej apelacji Sąd I instancji zgodnie z dyrektywami wymiaru kary określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> uwzględnił wszystkie okoliczności mające wpływ na jej wymiar, w tym również okoliczności łagodzące o których mowa w skardze apelacyjnej takie jak szczere przyznanie się do popełnienia zarzuconego czynu, wyrażoną skruchę, wcześniejszą niekaralność.</p> <p>Zasadnie jednakże podnosi Sąd Okręgowy, iż stopień szkodliwości społecznej czynu popełnionego przez tego oskarżonego był bardzo wysoki, a motywem jego działania było uzyskanie korzyści majątkowej.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny uznał iż kara orzeczona wobec tego oskarżonego jest karą adekwatną do stopnia szkodliwości społecznej popełnionego przez niego przestępstwa, stopnia jego zawinienia, właściwości i warunków osobistych realizuje też w należytym stopniu ustawowe cele kary tak w zakresie oddziaływania na sprawcę jak i kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i w żadnym razie nie może być uznana za karę rażąco niewspółmiernie surową w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Z omówionych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.</strong> </p> </div>