I ACz 2083/12

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia, 14 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu, Wydział I Cywilny</p> <p>w następującym składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Hanna Małaniuk</p> <p>SSA Małgorzata Mazurkiewicz- Talaga</p> <p>SSA Jerzy Geisler</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2012 r.</p> <p>sprawy z powództwa: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. S.</span> </strong> </p> <p>przeciwko: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. D.</span> i <span class="anon-block">D. D.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia pozwanego</p> <p>na postanowienie Sąd Okręgowego w Poznaniu z dnia 21 maja 2012 r. sygn akt XII C 969/10</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> oddalić zażalenie</strong> </p> <p>SSA M. Mazurkiewicz- Talaga SSA H. Małaniuk SSA J.Geisler </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie pozwanych na postanowienie o odrzuceniu apelacji. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zażalenie podlega odrzuceniu między innymi wtedy, gdy nie jest należycie opłacone. Skarżący nie wnieśli opłaty od zażalenia, dlatego Przewodnicząca wezwała ich do jej uiszczenia w tej części, w której nie zostali zwolnieni od kosztów. Skarżący tego nie uczynili, dlatego zażaleniu nie można nadać biegu.</p> <p>Zażaleniem zaskarżyli powyższe postanowienie pozwani. Ze względu na nieuzupełnienie braków, zażalenie pozwanej prawomocnie odrzucono. Pozwany uzupełniając zażalenie podał, iż Sąd w sposób bezzasadny uznał, że nie zostały uzupełnione braki formalne apelacji , w sytuacji, gdy pozwani w sposób skrupulatny odpowiadali na wszystkie otrzymane z Sądu zobowiązania. W tym stanie rzeczy nie istniały przesłanki do odrzucenia zażalenia pozwanych.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Zażalenie jest bezzasadne.</p> <p>W niniejszej sprawie postanowieniem odrzucono apelację pozwanych. Wnieśli oni zażalenie na to postanowienie i zostali zwolnieni od opłaty od tego postanowienia powyżej kwoty 200 zł. Sąd Okręgowy wezwał pozwanych do uiszczenia tej opłaty pismem z 19 marca 2012 r., pozwany odebrał to pismo osobiście 25 kwietnia 2012 r. W dniu 12 kwietnia wniósł on o zwolnienie od opłaty w wysokości 200 zł, który to wniosek został odrzucony dnia 21 maja 2012 r., na zasadzie art. 107 ust 2 u.k.s.c., gdyż został ponownie oparty na tych samych okolicznościach co poprzedni wniosek. Zważyć należy, że złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych opartego na tych samych podstawach nie powoduje przerwania biegu terminu do złożenia opłaty (porównaj: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2009 r. sygn akt V CZ 4/09), co zapobiegać ma przewlekaniu postępowania. Jednakże postanowienie o odrzuceniu wniosku o zwolnienie od kosztów, jako opartego na tych samych podstawach, podlega kontroli na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 380)">art. 380 k.p.c.</a> zgodnie z którym sąd drugiej instancji, na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia sądu pierwszej instancji, które nie podlegają zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Wniosku o kontrolę postanowienia o odrzuceniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, pozwany w zasadzie nie sformułował. Ubocznie można jednak zauważyć, że postanowienie Sądu Okręgowego jest prawidłowe, gdyż oświadczenie pozwanego z 11 maja 2012 r. jest co do zasady identyczne z jego oświadczeniem z 31 stycznia 2012 r. Zwiększyła się co prawda deklarowana suma blokad na rachunku pozwanego, jednakże okoliczność ta nie może mieć wpływu na ocenę możliwości ponoszenia przez pozwanego kosztów sądowych, gdyż i wcześniej nie mógł on korzystać z tego rachunku. Bezspornym jest, iż pozwany nie uzupełnił braku fiskalnego zażalenia, a termin do uiszczenia opłaty nie został także skutecznie przerwany, co uzasadnia odrzucenie środka zaskarżenia.</p> <p>Ze względu na powyższe Sad Apelacyjny na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397§2 k.p.c.</a> w zw. z 385 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> <p>SSA M. Mazurkiewicz-Talaga SSA H. Małaniuk SSA J. Geisler </p> </div>