III AUa 766/12

<p>Sygn. akt III AUa 766/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Katowicach</strong> </p> <p>Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="498"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Jolanta Ansion (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Ewa Piotrowska</p> <p>SSA Marek Żurecki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Sebastian Adamczyk</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. w Katowicach</p> <p>sprawy z odwołania <span class="anon-block">K. Z.</span> (<span class="anon-block">K. Z.</span> )</p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy</p> <p>na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w Częstochowie z dnia 3 lutego 2012 r. sygn. akt IV U 617/11</p> <p> <strong> <!-- -->zmienia zaskarżony wyrok i oddala odwołanie.</strong> </p> <p>/-/ SSA E. Piotrowska /-/ SSA J. Ansion /-/ SSA M. Żurecki </p> <p>Sędzia Przewodnicząca Sędzia</p> <p>Sygn. akt III AUa 766/12</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 23 marca 2011r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">C.</span> odmówił ubezpieczonemu <span class="anon-block">K. Z.</span> prawa do renty tytułu niezdolności do pracy.</p> <p>W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, iż ubezpieczony nie spełnił warunków określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57;art. 58)">art. 57 i art. 58 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. <br/>o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. Nr 153 <br/>z 2009r. poz. 1223 ze zm.) Organ rentowy wskazał, iż ubezpieczony nie udowodnił 5-letniego okresu ubezpieczenia, przypadającego w ostatnim dziesięcioleciu przed dniem powstania niezdolności do pracy lub złożeniem wniosku o rentę.</p> <p>W odwołaniu wniesionym do Sądu ubezpieczony zakwestionował decyzję organu rentowego. Ubezpieczony podniósł, iż nie przepracował w ostatnich <br/>10 latach 5 lat, gdyż cały czas chorował i choruje nadal, wskazując przy tym jednostki chorobowe na jakie cierpi.</p> <p>Wyrokiem z dnia 3 lutego 2012r., Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego <br/>i przyznał ubezpieczonemu <span class="anon-block">K. Z.</span> prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w wysokości renty najniższej, poczynając od dnia 1 lutego 2011r.</p> <p>Czyniąc ustalenia faktyczne, Sąd I instancji wskazał, iż ubezpieczony <span class="anon-block">K. Z.</span> <span class="anon-block">ur. dnia (...)</span>, w dniu 23 lutego 2011r. złożył wniosek o ustalenie prawa do renty.</p> <p>W dniu 2 marca 2011r. lekarz orzecznik ZUS orzekł, iż ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy. W orzeczeniu tym lekarz orzecznik stwierdził: raka stercza w stadium rozsiewu, stan po wszczepieniu sztucznej zastawki w poz. aortalną z powodu stenozy - w 2008r., stan po krwotoku domózgowym <br/>po przebytym urazie kości potylicznej - w 2004r., niedosłuch prawostronny <br/>w wywiadzie. Lekarz orzecznik wskazał, iż całkowita niezdolność do pracy istnieje od dnia 14 maja 2008r.</p> <p>Biegli sądowi specjaliści lekarze: - neurolog, kardiolog, urolog, <br/>internista stwierdzili, iż całkowita niezdolność do pracy nie powstała przed <br/>dniem 14 maja 2008r.</p> <p>Biegli neurolog i internista wskazali, iż badany w 2004r. doznał urazu głowy ze stłuczeniem płatów czołowych - leczony był zachowawczo w oddziale neurochirurgii, a następnie okresowo leczył się w poradni neurochirurgicznej.</p> <p>Po wypadku miał on uznany umiarkowany stopień niepełnosprawności do <br/>30 czerwca 2006r.</p> <p>W uznaniu w/w biegłych można przypuszczać, pomimo braku dokumentacji medycznej, że od czasu tego zdarzenia, tj. od 11 stycznia 2004r. był częściowo niezdolny do pracy, zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.</p> <p>W dniu 14 maja 2008r. z powodu zaostrzenia dolegliwości ze strony układu krążenia był hospitalizowany i następnie leczony kardiochirurgicznie, z uwagi na rozpoznanie aortalnej wady serca, a po wszczepieniu zastawki mechanicznej dożywotnio w warunkach nadzoru powinien być leczony p/zakrzepowo. Nadto, <br/>w 2009r. rozpoznano raka prostaty.</p> <p>Powyższe schorzenia, według biegłego neurologa i internisty czynią ubezpieczonego całkowicie niezdolnym do pracy na stałe, od dnia przyjęcia do szpitala, tj. od 14 maja 2008r., nadto schorzenia nie rokują poprawy, mają charakter progresywny (choroba nowotworowa).</p> <p>Biegły kardiolog stwierdził u ubezpieczonego przewlekłą chorobę niedokrwienną mięśnia serca, chorobę nadciśnieniową I stopnia, stan po wszczepieniu w pozycję aortalną sztucznej zastawki, z powodu złożonej wady, raka prostaty z przerzutami do kości, przebyty uraz głowy w 2004r. z krwotocznym stłuczeniem obu płatów czołowych i uznał, że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy od dnia 14 maja 2008r. na stałe.</p> <p>Natomiast biegły urolog wskazał, iż ubezpieczony cierpi na rozsiany proces nowotworowy, PSA wykonane w styczniu 2011r. - 82ng/ml brak regresji choroby. Po analizie dokumentacji i badaniu chorego biegły wskazał, iż ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy pod względem urologicznym na stałe - od daty rozpoznania histopatologicznego, tj. 27 stycznia 2010r.</p> <p>Organ rentowy uwzględnił łączny staż pracy ubezpieczonego w wymiarze <br/>17 lat, 9 miesięcy i 20 dni, tj. okres składkowy: 17 lat i 22 dni, okres nieskładkowy: 8 miesięcy i 28 dni.</p> <p>Sąd Okręgowy uznał, iż organ rentowy niezasadnie nie zaliczył ubezpieczonemu do stażu czasookresu pracy z w <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">G.</span> od 12 maja 1971r. do 4 listopada 1974r. z uwagi na literowy błąd w świadectwie pracy, dotyczący daty jego urodzenia, gdyż z dokumentacji ubezpieczonego wynika, że urodził się <span class="anon-block">(...)</span> a na świadectwie pracy jest data <span class="anon-block">(...)</span>., ustalając ogólny staż ubezpieczonego na poziomie ponad 20 lat (17 lat i 22 dni + <br/>3 lata, 7 miesięcy i 14 dni).</p> <p>Dokonując rozważań prawnych <em> <!-- -->„na poziomie ustawy”</em>, Sąd I instancji wskazał, że istotne wątpliwości Sądu budzi sytuacja, w której całkowicie trwale niezdolny do zatrudnienia ubezpieczony o stażu ponad 20 lat pracy, zostaje pozbawiony prawa do zabezpieczenia społecznego, co wymaga odniesienia <br/>się do gwarancji konstytucyjnych w przedmiocie prawa do zabezpieczenia społecznego, określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 67)">art. 67 Konstytucji</a>, w zakresie tzw. minimum praw gwarantowanych <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>.</p> <p>Dokonując szczegółowego przedstawienia poglądów przedstawicieli doktryny prawa konstytucyjnego, a także dając upust własnym przemyśleniom, Sąd Okręgowy wskazał, iż w jego ocenie, na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 67)">art. 67 Konstytucji</a> niedopuszczalnym jest, aby ubezpieczony, mający ponad dwudziestoletni staż pracy został pozbawiony prawa do zabezpieczenia społecznego. Jak wywiódł Sąd <br/>I instancji, powołując się na treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 31;art. 31 ust. 3)">art. 31 ust. 3 Konstytucji</a>, wszelkie prawa, w tym także prawo do zabezpieczenia społecznego, nie mogą być zdefiniowane poniżej pewnego minimum gwarantowanego przez w/w przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji</a>. Sąd Okręgowy podkreślił przy tym znaczenie zasady <em> <!-- -->omnia sunt interpretanda, <br/> </em>w świetle której znaczenie ustawy (<em> <!-- -->verba legis</em>), nigdy nie jest jasne, a co za tym idzie, wszelkie zwroty ustawowe podlegają wykładni, chyba, że znaczenie to wpisuje się w jakiś możliwy do odczytania cel.</p> <p>Sąd I instancji podkreślił jednocześnie, że w świetle treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 178;art. 178 ust. 1)">art. 178 ust. 1 Konstytucji</a>, sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji</a> oraz ustawom, a interpretując <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 193)">art. 193 Konstytucji</a> podkreślił, iż nie było intencją ustrojodawcy, aby na sądach ciążył obowiązek zwracania się do Trybunału Konstytucyjnego o orzekanie o niezgodności ustaw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a> zawsze, ilekroć tekst ustawy będzie wzbudzać podejrzenia o taką niezgodność. Dlatego, jak podkreślił Sąd Okręgowy, w niniejszej sprawie nie zachodziła potrzeba występowania z takim pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego.</p> <p>Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wniósł organ rentowy, zaskarżając go w całości i zarzucając temu orzeczeniu obrazę przepisów prawa materialnego, <br/>a to art. 57 ust. 1 pkt 2 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 58;art. 58 ust. 1;art. 58 ust. 1 pkt. 5;art. 58 ust. 2)">art. 58 ust. l pkt 5 i ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (jedn. tekst <br/>z 2009r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.) poprzez przyznanie ubezpieczonemu renty <br/>z tytułu niezdolności do pracy, wobec braku spełnienia ustawowego warunku <br/>w postaci posiadania wymaganego stażu rentowego.</p> <p>Wskazując na podane zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania.</p> <p>W uzasadnieniu apelacji organ rentowy podkreślił, że odnosi się z respektem i należnym szacunkiem do osoby ubezpieczonego, osoby obciążonej szeregiem poważnych schorzeń. Organ rentowy uwypuklił przy tym, iż byłoby ze wszech miar właściwe nie dostarczać mu trudów związanych z dalszym procesem <br/>w niniejszej sprawie. Apelujący zaakcentował jednakże, iż z punktu widzenia prawa nie sposób jednak zgodzić się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji, które posiada walor całkowitej dowolności, polegający na interpretowaniu norm ustawowych w oderwaniu od ich brzmienia.</p> <p>Organ rentowy zauważył przy tym, że w celu przyznania prawa do renty <br/> <em> <!-- --> z </em>tytułu niezdolności do pracy konieczne jest spełnienie warunków wynikających <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>. <br/>Na podstawie tej ustawy ubezpieczony <span class="anon-block">K. Z.</span> nie ma prawa do renty, co jest bezsporne.</p> <p>Jednocześnie apelujący wskazał, że bezpośredniość stosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji</a> nie oznacza kompetencji do kontroli konstytucyjności obowiązującego prawa przez organ powołany do stosowania prawa. Tryb tej kontroli został wyraźnie <br/>i jednoznacznie ukształtowany przez samą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucję</a>. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 188)">art. 188 Konstytucji</a> zastrzega orzekanie w tych sprawach do wyłącznej kompetencji Trybunału Konstytucyjnego. Domniemanie zgodności ustawy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a> może być obalone jedynie wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Dopóki nie zostanie stwierdzona niezgodność określonego przepisu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a>, dopóty przepis ten podlega stosowaniu.</p> <p>Podkreślił przy tym apelujący, iż w niniejszej sprawie Sąd I instancji nie tyle stwierdził niezgodność z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją</a> konkretnych przepisów ustawy, co stworzył nowe uregulowanie prawa do renty, z pominięciem ustawy, formułując warunki do świadczenia w ten sposób, że renta przysługuje osobie całkowicie niezdolnej do pracy, która posiada długoletni staż ubezpieczeniowy i nie ma środków utrzymania. Takie rozstrzygnięcie jest sprzeczne z powoływanym przez Sąd Okręgowy art. 67 ustawy zasadniczej, stanowiącym, że zakres i formy zabezpieczenia społecznego określa ustawa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest uzasadniona w stopniu oczywistym, albowiem rozstrzygnięcie Sądu I instancji zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art. 57 i art. 58 ust. 1 pkt 5 oraz art. 58 ust. 4 ustawy z dnia <br/>17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS.</p> <p>W sprawie bezsporne jest, że ubezpieczony nie spełnia warunków wymienionych w powyżej przytoczonych przepisach określonych precyzyjnie w obowiązującej ustawie. Ustawa ta określa zakres i formy zabezpieczenia społecznego, w tym prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wypełnia zatem nakaz konstytucyjny (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 67)">art. 67 Konstytucji</a>).</p> <p>Odnosząc się do rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego należy na wstępie podkreślić, co najwyraźniej uszło uwadze Sądu I instancji, iż w świetle treści <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 87;art. 87 ust. 1)">art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej</a>, źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucja</a>, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Oznacza to m.in., <br/>iż organ władzy publicznej stosujący prawo, jakim jest sąd powszechny, nie powinien ignorować istnienia takiego czy innego aktu normatywnego, <br/>a w szczególności aktu normatywnego o randze ustawy, nawet jeżeli ma osobiście negatywny stosunek do jego treści. Zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie Sąd <br/>I instancji bezzasadnie odmówił zastosowania obowiązującej normy prawnej, wyrażanej przez art. 57 ust. 1 pkt 2 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 58;art. 58 ust. 1;art. 58 ust. 1 pkt. 5;art. 58 ust. 2;art. 58 ust. 4)">art. 58 ust. l pkt 5 i ust. 2 oraz ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (jedn. tekst z 2009r., Nr 153, poz. 1227 ze zm.).</p> <p>Sąd Apelacyjn<em> <!-- -->y </em>dostrzega przy tym, iż Sąd I instancji dokonał wprawdzie tego zabiegu, powołując się w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia na treść szczegółowo powołanych norm konstytucyjnych, tym niemniej, biorąc pod uwagę charakter i jakość zawartej we wskazanym uzasadnieniu argumentacji prawnej, argumentacji pozbawionej wszelkiej adekwatności z uwagi na charakter rozpoznawanej sprawy, uznać wypada, iż Sąd Okręgowy odmówił zastosowana obowiązującej w/w normy prawnej w sposób całkowicie dowolny, z powodu kontestowania szeregu aktów prawnych dotyczących prawa ubezpieczeń społecznych, z ustawą z dnia 17 grudnia 1998r., o emeryturach <br/>i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych włącznie.</p> <p>Odnosząc się szczegółowo do argumentacji prawnej zawartej <br/>w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, argumentacji, której nie sposób określić mianem innym niż wysoce osobliwą, to wskazać wypada, iż z treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 67)">art. 67 Konstytucji</a> w związku z art. 31 ust. 3 tego aktu prawnego nie wynika, aby naruszeniem zasady proporcjonalności można było określić sytuację, w której ubezpieczony nie spełniający warunków określonych w art. 58 ust. 1 i 2 ustawy emerytalno-rentowej nie nabywa prawa do renty. Wskazać w tym miejscu wypada, iż z jednej strony tego rodzaju rozumowanie stoi w sprzeczności z ideą ubezpieczeń społecznych, polegającą na zasadzie solidarności międzypokoleniowej, z drugiej zdaje się utożsamiać pojęcie zabezpieczenia społecznego z pojęciem ubezpieczeń społecznych, które chociaż bliskoznaczne, mają jednakże odmienne desygnaty.</p> <p>Wskazując na pierwszą z powyższych uwag, zaznaczyć wypada, iż ustawodawca nie bez powodu wprowadza rozmaite ograniczenia w korzystaniu ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego przez osoby, które nie mogą się wykazać odpowiednimi okresami składkowymi i nieskładkowymi, względnie odpowiednim okresem czasu od ustania tych okresów. Podkreślenia bowiem wymaga, iż świadczenia z ubezpieczeń społecznych przysługujące uprawnionym nie wynikają z przyrodzonej zdolności ubezpieczonych do generowania wypłaty takich świadczeń w sytuacjach prawem określonych, lecz są wynikiem odprowadzania stosownych danin publicznych pod postacią składek na ubezpieczenia społeczne przez ubezpieczonych, którzy wówczas legitymują się określonym stażem z tytułu opłacania tych składek, albo określonym stażem zrównanym przez ustawodawcę <br/>z powodów społecznych (okresy nieskładkowe wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 7)">art. 7 ustawy z dnia <br/>17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (jedn. tekst z 2009r., Nr 153, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 7 poz. 1227)">poz. 1227</a> ze zm.) z okresami składkowymi.</p> <p>W sytuacji, gdy dana osoba nie legitymuje się odpowiednimi okresami składkowymi lub nieskładkowymi, nie nabywa prawa do świadczeń, albowiem przyjęcie odmiennego poglądu, polegającego na tym, iż każdej osobie, która <br/>z takich czy innych powodów nie jest zdolna do pracy przysługiwałoby świadczenie rentowe, niezależnie od tego czy może ona wykazać odpowiednią ilość okresów składkowych i nieskładkowych, prowadziłoby prostą drogą <br/>w krótkim okresie czasu do powiększenia się liczby beneficjentów systemu ubezpieczeń społecznych, przy braku stosownej ilości osób opłacających składki. Taki stan rzeczy musiałby doprowadzić do braku środków na wypłaty świadczeń <br/>z FUS (Fundusz Ubezpieczeń Społecznych).</p> <p>Po wtóre, wskazać wypada, iż w Rzeczypospolitej Polskiej istnieją także inne formy zabezpieczenia społecznego, niż świadczenia z ubezpieczeń społecznych. Są to formy przewidziane min. przez ustawę z dnia 12 marca 2004r., o pomocy społecznej (jedn. tekst Dz. U. z 2009r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.). <br/>Z protokołu rozprawy nie wynika, aby sędzia przewodniczący pouczył <br/>p. <span class="anon-block">K. Z.</span> o możliwości wystąpienia z wnioskiem o rentę w drodze wyjątku do Prezesa ZUS, którą to instytucję renty wyjątkowej przypisano temu organowi (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 73)">art. 73 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 13 października 1998r.</a> w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy o emeryturach z FUS).</p> <p>W świetle powyższych uwag, trudno jest zatem zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że sam fakt nie przyznania świadczenia rentowego ubezpieczonemu <span class="anon-block">K. Z.</span> obraża <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 67)">art. 67 Konstytucji</a> w związku z art. 31 ust. 3 ustawy zasadniczej. O zakresie ochrony konstytucyjnej: <em> <!-- --> „minimalnym standardzie wymagań”</em>, które ustawodawca musi uwzględniać wypowiadał się wielokrotnie Trybunał Konstytucyjny, w tym w wyroku z dnia <br/>24 października 2005r. P 13/04.</p> <p>Zaakcentować natomiast należy, iż w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, Sąd Okręgowy zaprezentował w odniesieniu do w/w przepisów ustawy emerytalno-rentowej wykładnię <em> <!-- -->contra legem, </em>co w okolicznościach niniejszej sprawy należało uznać za zabieg niczym nie usprawiedliwiony i co za tym idzie niedopuszczalny.</p> <p>W tym miejscu zauważyć należy, iż w istocie w niniejszej sprawie doszło do swoistego wykreowania przez Sąd <em> <!-- -->meriti </em>normy prawnej nieznanej ustawie, a tym samym uznać należy, że Sąd Okręgowy, z naruszeniem normy konstytucyjnej wyrażanej przez art. 95 ust. 1 ustawy zasadniczej wkroczył w kompetencje władzy ustawodawczej.</p> <p>Sąd I instancji szukał rozwiązania w regułach pozasystemowych, próbując <br/>je wtłoczyć pod ogólne wartości systemu prawnego. Jednakże kierując się tylko własną wolą i własnym zdaniem wpadł w pułapkę subiektywizmu <br/>i w konsekwencji - woluntaryzmu w formułowanych ocenach.</p> <p>Nie można także pozytywnie ocenić postępowania Sądu I instancji, <br/>z punktu widzenia ubezpieczonego, który wnosząc odwołanie od decyzji ZUS do Sądu Okręgowego miał prawo liczyć na przeprowadzenie swojej sprawy w sposób poważny i nie urągający prawu w sposób tak dalece posunięty, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie.</p> <p>W tym stanie rzeczy, Sąd Apelacyjny orzekł jak na wstępie, po myśli <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a>.</p> <p>/-/ SSA E. Piotrowska /-/ SSA J. Ansion /-/ SSA M. Żurecki </p> <p>Sędzia Przewodnicząca Sędzia</p> <p>JR</p> </div>