VI Ka 670/12

<p>Sygn. akt VI Ka 670/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący – Sędzia SO Waldemar Masłowski (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie SO Barbara Żukowska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO Andrzej Tekieli</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant Anna Potaczek </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. R.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 68;art. 68 § 1)">art. 68 § 1 kks</a> </p> <p>z powodu apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu</p> <p>z dnia 5 września 2012 r. sygn. akt IIK 1/12</p> <p>I.  zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego <span class="anon-block">J. R.</span> w ten sposób, że uniewinnia go od przypisanego mu czynu, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa,</p> <p>II.  zarządza zwrot na rzecz <span class="anon-block">J. R.</span> dowodów rzeczowych w postaci zabezpieczonych papierosów.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">J. R.</span> został oskarżony o to, że w dniu 12.03.2011r. w <span class="anon-block">S.</span>, będąc w posiadaniu wyrobów akcyzowych w postaci 5.924 paczek papierosów produkcji polskiej różnych marek z nieważnymi znakami akcyzy, nie dopełnił obowiązku sporządzenia spisu wyrobów akcyzowych i nie przedstawił tego spisu do potwierdzenia Naczelnikowi Urzędu Celnego w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 68;art. 68 § 1)">art. 68 § 1 kks</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Zgorzelcu wyrokiem z dnia 5 września 2012r. w sprawie sygn. akr IIK 1/12:</p> <p>I.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">J. R.</span> za winnego czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 68;art. 68 § 1)">art. 68 § 1 kks</a> i za to, na podstawie wyżej cytowanego przepisu wymierzył oskarżonemu karę grzywny 10 stawek dziennych w kwotach po 70 zł. każda,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 30;art. 30 § 2)">art. 30 § 2 kks</a> orzekł przepadek przedmiotów przestępstwa skarbowego wymienionych w protokole na karcie 3-6 akt i zarządził ich zniszczenie,</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i wymierzył mu opłatę w kwocie 70 zł.</p> <p>Powyższy wyrok zaskarżył apelacją obrońca oskarżonego, zaskarżonemu orzeczeniu</p> <p>zarzucając:</p> <p>I.  obrazę przepisów prawa materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 68;art. 68 § 1)">art. 68 § 1 kks</a> poprzez przyjęcie, iż <span class="anon-block">J. R.</span> w dniu 12.03.2011r. nie sporządził i nie przedłożył Naczelnikowi Urzędu Celnego w <span class="anon-block">L.</span> spisu wyrobów akcyzowych stanowiących przedmiot obrotu w ramach prowadzonej przez oskarżonego wspólnie z żoną działalności gospodarczej, podczas gdy zakwestionowany przez kontrolerów Urzędu Celnego towar w postaci papierosów różnych marek nie był przeznaczony do sprzedaży, wobec czego nie podlegał obowiązkowi ujęcia w spisie przedkładanym do potwierdzenia Naczelnikowi Urzędu Celnego, a co za tym idzie, w zachowaniu oskarżonego brak jest znamion czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 68;art. 68 § 1)">art. 68 § 1 kks</a>.</p> <p>II.  rażącą obrazę przepisów postępowania karnego, mającą wpływ na treść orzeczenia, w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 92)">art. 92 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 401)">art. 401 kpk</a>, a polegającą na oparciu orzeczenia jedynie na części okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, pominięciu liczącej się części dowodów na korzyść oskarżonego oraz oparciu poglądów Sądu co do istotnych okoliczności sprawy jedynie na domniemaniach nie popartych żadnymi materialnymi dowodami, a to na skutek:</p> <p>a) przyjęcia poglądu, iż zeznania świadków <span class="anon-block">H. D.</span> i <span class="anon-block">Z. M.</span> mogą być podstawą ustaleń faktycznych w zakresie przeznaczenia handlowego papierosów ujawnionych u oskarżonego, podczas gdy osoby te w sposób zgodny i spójny zeznały, iż nie widziały aby zakwestionowane papierosy były komukolwiek sprzedawane lub chociażby oferowane do sprzedaży</p> <p>b) przyjęcia nie popartego żadnymi dowodami materialnymi domniemania, iż papierosy ujawnione poza stoiskiem handlowym, na którym działalność prowadził oskarżony były przedmiotem sprzedaży i wprowadzania do obrotu przez <span class="anon-block">J. R.</span>,</p> <p>c) odmówienia wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego oraz wspierającym je zeznaniom świadka <span class="anon-block">I. R.</span> argumentując to zainteresowaniem tych osób określonym zakończeniem postępowania, podczas gdy wyjaśnienia te i zeznania są zgodne, spójne i logiczne, co przemawia za ich wiarygodnością</p> <p>d) pominięcia dowodów z pisemnych informacji producentów wyrobów tytoniowych: <span class="anon-block">I.</span> <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">(...)</span> w kwestii przydatności do spożycia papierosów, które dowodzą, iż zabezpieczony u oskarżonego towar nie mógł być przedmiotem obrotu albowiem utracił przydatność do spożycia,</p> <p>III.  rażącą obrazę przepisów postępowania karnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> poprzez uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy wobec braku jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego, iż zabezpieczone u <span class="anon-block">J. R.</span> papierosy były przedmiotem obrotu handlowego zachodzi wątpliwość, co do wystąpienia tego towaru w obrocie, a co za tym idzie co do istnienia koniecznej przesłanki czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 68;art. 68 § 1)">art. 68 § 1 kks</a>, a wątpliwość ta winna być rozstrzygnięta na korzyść oskarżonego, podczas gdy Sąd postąpił odwrotnie.</p> <p>IV.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na:</p> <p>- przyjęciu, że papierosy ujawnione i zabezpieczone u oskarżonego <span class="anon-block">J. R.</span> były przedmiotem obrotu handlowego, w sytuacji gdy towar ten był wyłączony ze sprzedaży,</p> <p>- przyjęciu, że zabezpieczony towar nadawał się do sprzedaży w celach konsumpcyjnych, podczas gdy z uwagi na upływ czasu utracił on przydatność do spożycia i nie mógł być przedmiotem obrotu handlowego,</p> <p>a nadto</p> <p>V.  rażące naruszenie prawa materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 68;art. 68 § 1)">art. 68 § 1 kks</a>, poprzez uznanie, iż J. <span class="anon-block">R.</span> naruszył ustawę karną, podczas gdy przepisy, którym miał uchybić oskarżony były wprowadzone w sposób sprzeczny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucją RP</a>.</p> <p>Stawiając powyższe zarzuty obrońca wniósł o:</p> <p>1. uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">J. R.</span> od zarzucanego mu czynu</p> <p>lub</p> <p>2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpatrzenia</p> <p>oraz</p> <p>3. obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania odwoławczego.</p> <p>Nadto, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 193)">art. 193 Konstytucji RP</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971020643" title="Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym - Dz. U. z 1997 r. Nr 102, poz. 643 (art. 3)">art. 3 ustawy z dnia 01.08.1997r. o Trybunale Konstytucyjnym</a> obrońca wniósł o zwrócenie się przez Sąd Okręgowy z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego – czy obowiązek wykupienia przez osoby zajmujące się sprzedażą wyrobów akcyzowych banderoli legalizacyjnej w związku z upływem czasu ważności dotychczasowych oznaczeń akcyzowych wszystkich posiadanych wyrobów akcyzowych po upływie ostatniego dnia miesiąca lutego roku następnego, nie stanowi formy dodatkowego, uzupełniającego opodatkowania z uwagi na charakter tego obowiązku, a jeśli tak, to czy w związku z określeniem wysokości tej opłaty w drodze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20101601074" title="Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy - Dz. U. z 2010 r. Nr 160, poz. 1074 ()">Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.08.2010r. w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy</a> nie doszło do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 217)">art. 217 Konstytucji RP</a> poprzez określenie stawki tego podatku w akcie niższego rzędu niż ustawa oraz poprzez podwójne, bądź wielokrotne opodatkowanie tego samego przedmiotu.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Apelacja była zasadna w zakresie sformułowanego wniosku o uniewinnienie oskarżonego. Sąd Okręgowy rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego stwierdził, iż zaskarżony wyrok dotknięty jest wadami, które nie zostały dostrzeżone w apelacji, a które musiały być uwzględnione przez Sąd Odwoławczy z urzędu, a uwzględniając kierunek apelacji – na korzyść oskarżonego – czyniły niemożliwym dokonywanie ustaleń na niekorzyść oskarżonego, a jedynie na jego korzyść. Dostrzeżone uchybienia powodowały, że zarzuty apelacji stawały się bezprzedmiotowymi.</p> <p>Oskarżonemu w zaskarżonym wyroku przypisano dokonanie czynu zarzuconego aktem oskarżenia nie dokonując w nim żadnych modyfikacji w zakresie znamion zarzuconego przestępstwa. Tym samym przypisano oskarżonemu <strong> <!-- -->posiadanie </strong>wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek z nieważnymi znakami akcyzy i nie dopełnienie obowiązku sporządzenia spisu tych wyrobów i nie przedstawienie tego spisu do potwierdzenia Naczelnikowi Urzędu Celnego w <span class="anon-block">L.</span>. Czyn ten zakwalifikowano z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 68;art. 68 § 1)">art. 68 § 1 kks</a>. Tymczasem, jak wynika z dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 68;art. 68 § 1)">art. 68 § 1 kks</a>, obowiązki wskazane w opisie czynu dotyczą posiadacza, ale tylko i wyłącznie wyrobów akcyzowych, o ile występują one w obrocie. Zatem do znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 68)">art. 68 kks</a> – w ogóle – należy wystąpienie wyrobów akcyzowych <strong> <!-- -->w obrocie</strong>. Znamienia tego nie zawierał czyn zarzucony, a tym samym nie zawierał czyn przypisany oskarżonemu. Stwierdzić należy, że samo posiadanie wyrobów akcyzowych nie nadkłada na posiadacza obowiązków, o których mowa była w zarzucie aktu oskarżenia. Jeszcze raz podkreślić należy, że obowiązki te nałożone są na posiadacza wyrobów akcyzowych, o ile wyroby te pozostają w obrocie. Prawdą jest, że Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ustalił, że papierosy będące wyrobami akcyzowymi przeznaczone były do obrotu, ale ustalenia tego brak jest w samej treści wyroku, bowiem zarówno czyn zarzucany, jak i przypisany tego znamienia <strong> <!-- -->wystąpienia w obrocie</strong> nie zawierają. „Uzupełnienie” znamion przestępstwa w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, które jest przecież jedynie odzwierciedleniem sposobu rozumowania Sądu w czasie wydawania wyroku, nie zastępuje samej treści wyroku, a zatem <strong> <!-- -->nie stanowi i nie może stanowić uzupełnienia </strong>wyroku, a w szczególności znamion czynu przypisanego.</p> <p>Mając na uwadze brak znamion przestępstwa w czynie przypisanym oskarżonemu zaskarżony wyrok, niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacji, należało zmienić i uniewinnić oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu, a kosztami postepowania obciążyć Skarb Państwa.</p> <p>Powodowało to też konieczność zarządzenia na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art. 113 § 1 kks</a> zwrotu papierosów objętych zarzutem, a zabezpieczonych w postępowaniu <span class="anon-block">J. R.</span>.</p> <p>ah</p> </div>