I ACz 2195/12

<p>I A Cz 2195/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 19 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSA Małgorzata Gulczyńska</p> <p>Sędziowie: SA Bogdan Wysocki, SA Jan Futro (spr.)</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> spółka komandytowa z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">E. Z.</span>, <span class="anon-block">M. G.</span>, <span class="anon-block">M. Z.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia powódki</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 17 października 2012 r.</p> <p>sygn. akt I Nc 110/12</p> <p>1.  oddala zażalenie;</p> <p>2.  rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawia do orzeczenia końcowego.</p> <p> Jan Futro Małgorzata Gulczyńska Bogdan Wysocki </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji wstrzymał w stosunku do wszystkich pozwanych wykonanie nakazu zapłaty z dnia 30.03.2012 r. wydanego przez Sąd Okręgowy w sprawie I Nc 110/12.</p> <p>W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 492;art. 492 § 3)">art. 492 § 3 k.p.c.</a> nakaz zapłaty wydany na podstawie weksla staje się natychmiast wykonalny po upływie terminu do zaspokojenia roszczenia. W niniejsze sprawie nakaz wydano na podstawie weksla wystawionego 20 lutego 2010 r. Przesłanek do wstrzymania wykonania nakazu zapłaty należy upatrywać w wątpliwościach pojawiających się tak w zakresie ważności zobowiązania<br/>wekslowego, jak i odnośnie stosunku podstawowego, na który to stosunek w<br/>sprawie strony zwracają uwagę Sądu już w początkowej fazie postępowania<br/>nakazowego. Powódka nie przedstawiła (nie załączyła do pozwu) deklaracji wekslowej, co w świetle brzmienia umowy z dnia 1 lutego 2010 r. poddaje w wątpliwość prawidłowość wypełnienia weksla. wątpliwe jest też istnienie stosunku podstawowego, a przynajmniej ważność lub skuteczność określonych postanowień wskazanej umowy. Także kwestia daty wystawienia weksla, o którym w pozwie jest w sprawie problematyczna. Rodzi pytanie czy dołączony przez powódkę do pozwu dokument notarialny z dnia 26.05.2010 r. w ogóle odwołuje się do weksla załączonego do pozwu. nie jest pewne czy wierzyciel wekslowy w ogóle miał umocowanie do opatrzenia weksla dowolną datą jego uzupełniania i płatności, albowiem brak jest pisemnej deklaracji wekslowej, a fakt jej istnienia potwierdza z kolei dokument notarialny poświadczający w sposób nieprecyzyjny podpisy pozwanych. Brak też wskazania sposobu wyliczenia sumy wekslowej, co gdyby nastąpiło mogłoby odpowiedzieć na pytanie czy weksel złożony w sprawie rzeczywiście jest wekslem gwarancyjnym, a przynajmniej doprecyzować, jakie roszczenia zabezpiecza i czy zasadnie można te roszczenia łączyć z umową z dnia 1.02.2010 r., do której brzmienia odwołuje się powód.</p> <p>Na postanowienie to zażalenie wniosła powódka domagając się zmiany zaskarżonego postanowienia i oddalenia wniosków pozwanych o wstrzymanie wykonalności nakazu zapłaty z dnia 30 marca 2012 roku oraz zasądzenie solidarnie od pozwanych na rzecz powódki kosztów postępowania zażaleniowego.</p> <p>Zarzuciła, że Sąd nie nadał żadnej rangi faktowi, że pismem z dnia 16 sierpnia 2011 roku złożono pozwanej <span class="anon-block">E. Z.</span> oświadczenie o rozwiązaniu z nią Umowy o współpracy, a to wobec nieregulowania przez nią należności za sprzedane produkty zgodnie z umową. Pismo to stanowiło wezwanie do zapłaty kwot w nim wymienionych.</p> <p>Ponadto, pismem z dnia 13 lutego 2012 roku wezwano pozwane do zapłaty kwoty dochodzonej w pozwie, zakreślając termin do jej zapłaty na dzień 22 lutego 2012 roku, z odwołaniem się do weksla wystawionego przez <span class="anon-block">E. Z.</span> i poręczonego przez pozostałe pozwane. Pozwana <span class="anon-block">E. Z.</span> na wezwanie odpowiedziała, w piśmie z dnia 17 lutego 2012 r. uznając w istocie w całości<br/>swój dług wobec powódki, wniosła bowiem o prolongatę jego spłaty, deklarując<br/>jednocześnie dokonywanie ich na rzecz powódki w ratach. Pozostałe pozwane nie odpowiedziały na wezwanie. Ocena zachowania pozwanych w omówionej powyżej sytuacji, winna doprowadzić Sąd do wniosku, że w istocie nie istnieją żadne uzasadnione wątpliwości, co do wejścia w życie, a następnie wykonywania przez strony Umowy o współpracy.</p> <p>Powódka z zażaleniem przedłożyła kopię złożonego w formie aktu notarialnego przez pozwaną <span class="anon-block">E. Z.</span> oświadczenia o dobrowolnym poddaniu się egzekucji, celem wykazania, że pozwana <span class="anon-block">E. Z.</span> złożyła powódce drugie z wymaganych dla wejścia w życie Umowy o współpracy zabezpieczeń.</p> <p>Ponadto powódka wskazała, jakie wierzytelności składają się na kwotę wymienioną na wekslu. Przedłożyła także faktury oraz dowody nadania towarów a także dwa potwierdzenia doręczenia. Bez znaczenia jest brak deklaracji wekslowej gdyż dochodzone przez powódkę kwoty znajdują oparcie w postanowieniach umowy z dnia 1 lutego 2010 r. Bez deklaracji wekslowej można przyjąć, że pozwana <span class="anon-block">E. Z.</span> podpisując weksel jako jego wystawca, zaś pozostałe podpisując się na odwrocie weksla jako jego poręczyciele wyraziły zgodę na wypełnienie weksla na kwotę zadłużenia, które wynikającą z niezapłaconych należnych powódce kwot pozostałych do zapłaty po upływie 14 dni od rozwiązania umowy o współpracy. Istnienie porozumienia stron w tym zakresie nie powinno budzić wątpliwości. Wręczenie powódce weksla bez pisemnego porozumienia dawało także powódce swobodę w sposobie wypełnienia weksla. Nie ma także znaczenia okoliczność, że data podpisania weksla przez wystawcę i poręczycieli jest późniejsza, aniżeli data jego wystawienia. Nie powoduje bowiem nieważności weksla umieszczenie na nim nieprawdziwej daty wystawienia, tj. wcześniejszej lub późniejszej niż faktyczna data złożenia podpisu przez wystawcę.</p> <p>Weksel, z którego powódka wywodzi swe roszczenie jest wekslem ważnym, bo spełniającym wszystkie elementy wymagane przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 1)">art. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19360370282" title="Ustawa z dnia 28 kwietnia 1936 r. - Prawo wekslowe - Dz. U. z 1936 r. Nr 37, poz. 282 (art. 101)">art. 101 prawa wekslowego</a>.</p> <p>Pozwane wniosły o oddalenie zażalenia i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Rozpoznając zażalenie Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie jest niezasadne.</p> <p>Z zarzutami zażalenia można by się zgodzić, gdyby nie fakt, że jak wynika z złożonego dokumentu tj. aktu notarialnego z 26 maja 2010 r. wraz z wekslem zabezpieczony został oryginał deklaracji wekslowej (k. 7). Zauważyć należy, że także zgodnie z umową z dnia 1 lutego 2010 r. zabezpieczeniem jej wykonania miał być weksel wraz z deklaracją wekslową. Nie można więc wykluczyć, że weksel o którym mowa jest innym wekslem niż złożony z pozwem. Brak jest jednak czyichkolwiek twierdzeń, że pozwana <span class="anon-block">E. Z.</span> podpisała i wręczyła powódce dwa weksle.</p> <p>Nakaz zapłaty został wydany nie z uwagi na zawarcie przez strony umowy i istnienie związanego z jej wykonywaniem zadłużenia pozwanej <span class="anon-block">E. Z.</span>, ale z uwagi na złożenie z pozwem weksla. Z tych względów odwoływanie się do stosunku podstawowego na obecnym etapie postępowania nie może odnieść skutku. Jest oczywistym, że istnienie czy brak istnienia deklaracji wekslowej nie decyduje o ważności weksla. Ani z pozwu ani z zażalenia nie wynika też wyraźnie, że deklaracja wekslowa wbrew odnotowanemu faktowi nie została sporządzona. Nieprzedłożenie przez powódkę deklaracji musi budzić wątpliwości, co do wypełnienia weksla zgodnie z porozumieniem stron a więc, co do istnienia wierzytelności wekslowej w stosunku do wszystkich pozwanych i we wskazanej kwocie.</p> <p>Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108 § 1 k.p.c.</a> sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Nie jest takim orzeczeniem niniejsze postanowienie. Zasada odpowiedzialności za wynik procesu. jest naczelną zasadą w zakresie kosztów procesu przyjętą przez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeks postępowania cywilnego</a> (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2011 r., I CZ 67/11 <em> <!-- -->LEX nr 1084691) </em>Zgodnie z tą zasadą powód wygrywający proces ma prawo żądać zwrotu także kosztów postępowania incydentalnego. (z uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1973 II CR 159/73 - OSNC 1974/5/90).</p> <p> Jan Futro Małgorzata Gulczyńska Bogdan Wysocki </p> </div>