III AUa 1196/12

<p>Sygn. akt III AUa 1196/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Krakowie Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Monika Kowalska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Maria Szaroma (spr.)</p> <p>SSA Halina Gajdzińska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>st.sekr.sądowy Renata Tyrka</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. w Krakowie</p> <p>sprawy z wniosku<strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. L.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p>o emeryturę</p> <p>na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie Wydziału IV Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>z dnia 25 czerwca 2012 r. sygn. akt IV U 563/12</p> <p> <strong> <!-- -->z m i e n i a zaskarżony wyrok i oddala odwołanie. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygnatura akt: III AUa 1196/12</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r.</strong> </p> <p>Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił decyzję organu rentowego i przyznał wnioskodawcy <span class="anon-block">S. L.</span> emeryturę od dnia 4 lutego 2012 r., zasądzając od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">T.</span> na jego rzecz koszty zastępstwa procesowego w wysokości <span class="anon-block">(...)</span> zł.</p> <p>Bezspornym w sprawie było, iż wnioskodawca <span class="anon-block">S. L.</span> udowodnił na dzień 1 stycznia 1999 r. 29 lat 3 miesiące i 10 dni okresów składkowych nieskładkowych w tym w szczególnych warunkach 2 lata 2 miesiące i 10 dni, osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego i rozwiązał stosunek pracy.</p> <p>Ponadto Sąd ustalił iż wnioskodawca <span class="anon-block">S. L.</span> zatrudniony był w <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">T.</span> i w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">Ż.</span> jako kierowca samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca w okresach od 1 marca 1977 r. do 28 lutego 1989 r. zatrudniony był w <span class="anon-block">(...)</span>na stanowisku mechanika samochodowego, które to stanowisko przyporządkowane było w dziale XIV poz. 16 pkt 1 wykazu B stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarski Żywnościowej z dnia 31 marca 1998 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach, a nadto w okresie od 17 maja 1996 r. do 31 października 1978 r. w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">Ż.</span> jako kierowca, które to stanowisko przyporządkowane zostało w dziale VIII pkt 2.</p> <p>Z ustaleń poczynionych przez Sąd I instancji tj. przesłuchania świadków wynika, iż wnioskodawca w <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">Ż.</span> zatrudniony był jako operator sprzętu ciężkiego i kierowca samochodów ciężarowych o ładowności powyżej 20 ton. Kluczowym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy było zatrudnienie w okresie od 1 marca 1977 r. do 28 lutego 1989 r. w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> na stanowisku mechanika samochodowego. Jako mechanik samochodowy wykonywał prace naprawcze samochodów ciężarowych w kanałach remontowych i na powierzchni, dokonywał napraw silników benzynowych oraz na olej napędowy zbiorników paliwa, zawieszenia, resorów, remontował gaźniki, pompy wtryskowe, wtryskiwacze i wszystkie inne naprawy związane ze sprawnością samochodu. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał, iż wnioskodawca spełnił warunki legitymowania się co najmniej 15 letnim okresem pracy w warunkach szczególnych, a zatem przysługuje mu prawo do nabycia emerytury w wieku obniżonym.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację</strong> od powyższego wyroku wniósł organ rentowy zarzucając sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego materiału polegającą na ustaleniu, iż z zeznań wnioskodawcy jak i świadków wynika, że wnioskodawca zatrudniony był w <span class="anon-block">(...)</span>jako mechanik samochodowy w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych tj. przy pracach wymienionych w wykazie A <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (dział 14;dział 14 pkt. 16)">dział XIV pkt 16 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. nr 8 poz. 43 ze zm.).</p> <p>W konsekwencji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu apelacji apelujący zarzucił sprzeczność ustaleń Sądu z zebranym w sprawie materiale dowodowym tj. zeznań świadków i samego wnioskodawcy, który potwierdził, że prace naprawcze były wykonywane w kanałach remontowych jak i na zewnątrz w zależności od potrzeby.</p> <p>Apelujący podniósł również, że charakter pracy mechanika dotyczył wszelkich napraw samochodów wykonywanych w zależności od charakteru awarii.</p> <p> <strong> <!-- -->W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny zważył co następuje. </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Apelacja organu rentowego jest uzasadniona. </strong> </p> <p>Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe ustalając charakter pracy wnioskodawcy tak w <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">T.</span> oraz w <span class="anon-block">(...)</span>. Z przeprowadzonego postępowania dowodowego, zdaniem Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji wyciągnął niewłaściwe wnioski w zakresie uznania pracy mechanika samochodowego jako pracy w szczególnych warunkach tj. pracy, która jest przyporządkowana w dziale XIV poz. 16. Z doświadczenia wynika, iż wachlarz prac mechanika samochodowego jest bardzo szeroki. Nie ogranicza się li tylko do prac wykonywanych w kanałach remontowych, co w niniejszej sprawie znalazło potwierdzenie w zeznaniach wnioskodawcy i świadków. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> w sposób jednoznaczny określa stanowiska prac zaliczanych do tego wykazu. Interpretacja tegoż przepisu jest jednoznaczna i nie można traktować jej rozszerzająco. Dział XIV poz. 16 w/w rozporządzenia dotyczy prac wykonywanych w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych. Przenosząc powyższe na kanwę niniejszej sprawy należy uznać (co zostało potwierdzone zeznaniami samego wnioskodawcy jak i świadków), iż pracę jako mechanik samochodowy wykonywał nie tylko w kanałach remontowych, ale również na powierzchni. Zatem stosownie do §2 w/w rozporządzenia prac w kanałach remontowych nie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Doświadczenie życiowe wskazuje, iż jako mechanik samochodowy wnioskodawca wykonywał szereg napraw związanych z awarią pojazdów, aby nadawały się do dalszej eksploatacji. Podnieść należy, iż jakkolwiek u tego samego pracodawcy wykonywał prace przy naprawie pomp wtryskowych, wtryskiwaczy, jednak jest to nieznaczna część obowiązków mechanika samochodowego wypełniającego obowiązki w pełnym wymiarze czasu pracy.</p> <p>W konkluzji powyższych rozważań przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd Apelacyjny uznał, iż Sąd Okręgowy błędnie ocenił tenże materiał dowodowy i niewłaściwie uznał, iż prace wnioskodawcy, jako mechanika samochodowego były wykonywane tylko w kanałach remontowych.</p> <p>Biorąc pod uwagę powyższe nawet przy zaliczeniu okresów pracy w szczególnych warunkach w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">Ż.</span>, wnioskodawca nie legitymuje się 15-letnim okresem pracy w warunkach szczególnych, a tym samym nie spełnia warunków do przyznania mu emerytury na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 184)">art. 184 kpc</a>.</p> <p>Tym samym apelacja organu rentowego jest uzasadniona i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386)">art. 386 kpc</a> Sąd zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie.</p> <p>MZ</p> </div>