III AUa 813/12

<p>Sygn. akt III AUa 813/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 grudnia 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Poznaniu, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Marek Borkiewicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Ewa Cyran (spr.)</p> <p>SSA Hanna Hańczewska-Pawłowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy inspektor sądowy Dorota Cieślik</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. w Poznaniu</p> <p>sprawy z wniosku <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. J.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </strong> </p> <p>o emeryturę</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy <span class="anon-block">G. J.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze</p> <p>z dnia 15 maja 2012 r. sygn. akt IV U 1027/12</p> <p>o d d a l a apelację.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy- Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze wyrokiem z dnia 15.05.2012r. oddalił odwołanie <span class="anon-block">G. J.</span> od decyzji ZUS Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> z dnia 24.01.2012r. odmawiającej prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia i argumentacja prawna:</p> <p>Wnioskodawca <span class="anon-block">G. J.</span> <span class="anon-block">urodzony (...)</span>, w dniu 25.11.2011r. wystąpił z wnioskiem o emeryturę. We wniosku wskazał, że pozostaje w zatrudnieniu w <span class="anon-block"> PW (...)</span>, a stosunek pracy ulegnie rozwiązaniu z dniem 31.12.2011r.</p> <p>Na dzień 01.01.1999r. wnioskodawca udowodnił 28 lat, 7 miesięcy i 23 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 13 lat, 2 miesiące i 24 dni pracy w szczególnych warunkach. W okresie od 08.08.1968r. do 31.01.1992r. był pracownikiem <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block"> Zakładów (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span>. Pracował na stanowisku ślusarza oraz specjalisty utrzymania ruchu (świadectwo pracy z dnia 05.03.1992r.).W okresie od 08.08.1968r. do 31.01.1981r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach na stanowisku ślusarza remontowego.</p> <p>Wnioskodawca nie był członkiem OFE, a na dzień składania wniosku miał ukończone 60 lat, pozostawał w zatrudnieniu.</p> <p>W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1)">art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> ( Dz. U. Nr 162, poz.118 ze zm.) nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. Zgodnie z powołanym przepisem ubezpieczonemu urodzonemu po 31.12.1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego między innymi w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnął: okres zatrudnienia w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27, pod warunkiem nieprzystąpienia do OFE albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem (ust.2). Wymagany okres składkowy i nieskładkowy z art. 27 ustawy emerytalnej wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, a wiek emerytalny o którym mowa w art. 32 ust.1 ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych ( art.32 ust. 4 ustawy).</p> <p>Sąd I instancji wskazał, że przepisami dotychczasowymi są przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieki emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.). W myśl § 4 ust.1 cyt. rozp. pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.</p> <p>W ocenie Sądu, skoro wnioskodawca na dzień składnia wniosku, a także wydania decyzji oraz na dzień wyrokowania pozostaje w stosunku pracy zbędnym jest prowadzenie postępowania dowodowego, na okoliczność, czy posiada co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.</p> <p>Brak rozwiązania stosunku pracy uniemożliwia przyznanie emerytury i dlatego Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i dlatego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} §1 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> <p>Apelację od wyroku wywiódł w imieniu wnioskodawcy jego pełnomocnik zarzucając:</p> <p>I.  błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, iż wnioskodawca nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy wykonywanej w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, podczas, gdy wnioskodawca bezsprzecznie okoliczność tą wykazał na podstawie dokumentów oraz dowodów osobowych,</p> <p>II.  naruszenie prawa materialnego:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 2;§ 4;§ 4 ust. 1)">§2 ust. 1 i 2 oraz § 4 ust.1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> w związku z art. 32 ust.1,2 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu treści przedstawionych świadectw pracy w szczególnych warunkach, potwierdzonych zeznaniami świadków, skutkujące w konsekwencji odmową przyznania prawa do emerytury.</p> </dd> </dl> <p>Wskazując na powyższe pełnomocnik wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku o i przyznanie prawa do emerytury oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, przy uwzględnieni kosztów postępowania odwoławczego.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> SĄD APELCYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE</span> </strong> :</p> <p>Apelacja wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Sąd Okręgowy wyjaśnił jednoznacznie istotne dla sprawy okoliczności. Sąd Apelacyjny podziela ustalenia Sądu I instancji, ocenę zebranego materiału dowodowego oraz dokonaną wykładnię przepisów.</p> <p>Istota sprawy sprowadzała się do ustalenia, czy wnioskodawca spełnia warunki zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184;art. 184 ust. 1)">art. 184 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2009r. Nr 153, poz. 227 z późn. zm.) w związku z § 2, 3 i 4 ust. 1 pkt.1 i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U Nr 8, poz.43 z późn. zm.) mianowicie, czy osiągnął wiek 60 lat i 25- letni okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, czy nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym oraz rozwiązał stosunek pracy.</p> <p>Z cytowanych przepisów wynika, że wszystkie przesłanki warunkujące przyznanie wcześniejszej emerytury ze względu na pracę szczególnych warunkach muszą być spełnione łącznie, a niespełnienie którejkolwiek z nich wyłącza możliwość przyznania prawa do tego świadczenia.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie zostało wykazane, że wnioskodawca na dzień złożenia wniosku jak również w trakcie postępowania sądowego, nie rozwiązał stosunku pracy. Wnioskodawca potwierdził tę okoliczność na rozprawie poprzedzającej bezpośrednio wydanie wyroku przez Sąd Okręgowy w dniu 15 maja 2012r.</p> <p>Wnioskodawca również w postępowaniu apelacyjnym nie wykazał, aby ta sytuacja uległa zmianie. Oznacza to, że wnioskodawca nie spełnił wszystkich przesłanek warunkujących przyznanie prawa do emerytury. Skutkiem powyższego ustalenia jest stwierdzenie, że żądanie wnioskodawcy o świadczenie emerytalne jest bezzasadne.</p> <p>Wyrok Sądu Okręgowego jest prawidłowy pod względem faktycznym i prawnym. Za słuszne należy uznać stanowisko Sądu I instancji o odstąpieniu od przeprowadzania dowodów na okoliczność pracy w szczególnych warunkach, skoro wnioskodawca nie spełnił koniecznej przesłanki wymaganej do uzyskania prawa do wcześniejszej emerytury.</p> <p>Sąd Apelacyjny zauważa, że regułą jest, iż Sąd Ubezpieczeń Społecznych w trybie rozpoznania odwołania od decyzji organu rentowego przyznaje konkretne świadczenie lub określa jego wysokość ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2008r., I UK 267/07 niepubl.). Nie jest zatem dopuszczalne w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych wydanie wyroku ustalającego istnienia tylko którejś z przesłanek warunkującej prawo do świadczenia, jak tego domaga się strona apelująca.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny nie znajdując podstaw do uwzględnienia apelacji z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> orzekł jak w sentencji.</p> <p>/SSA Hanna Hańczewska-Pawłowska/ /SSA Marek Borkiewicz/ /SSA Ewa Cyran/</p> </div>