II AKz 478/12

<p>Sygn. akt II AKz 478/12</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 19 grudnia 2012 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Szczecinie w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSA Stanisław Kucharczyk (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Stanisław Stankiewicz</p> <p>SA Andrzej Wiśniewski</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Anita Jagielska</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Jerzego Masierowskiego</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <strong> <!-- --> <span class="anon-block">T. F.</span> </strong> </p> <p>zażalenia wniesionego przez obrońcę skazanego</p> <p>na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt III K 231/12</p> <p>w przedmiocie wydania wyroku łącznego</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a:</strong> </p> <p>1.  zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820160124" title="Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze - Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 (art. 29;art. 29 ust. 1;art. 29 ust. 2)">art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982r. - Prawo o adwokaturze</a> (Dz. U. Nr 16, poz. 124 z późn. zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 3;§ 14;§ 14 ust. 5)">§ 2 ust. 3 i § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">W. K.</span> kwotę 147,60 (stu czterdziestu siedmiu 60/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu <span class="anon-block">T. F.</span> z urzędu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 15 listopada 2012 r., Sąd Okręgowy w Szczecinie umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego.</p> <p>W uzasadnieniu wskazał, iż w przypadku wyroków, którymi skazany został <span class="anon-block">T. F.</span> nie zachodzą podstawy do wymierzenia kary łącznej a w konsekwencji do wydania wyroku łącznego. Stąd też umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 572)">art. 572 k.p.k.</a> </p> <p>Na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie zażalenie złożył obrońca skazanego. Skarżonemu orzeczeniu zarzucił:</p> <p>- obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 § 1 kpk</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 116)">art. 116 kpk</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 kpk</a> polegającą na niedoprowadzeniu skazanego na posiedzenie i uniemożliwienie mu wypowiedzenia się w sprawie,</p> <p>- obrazę przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 3)">art. 3 kk</a>, poprzez nieuwzględnienie zasad humanitaryzmu w określaniu wymiaru kar orzeczonych wobec skazanego i nieuwzględnienie w całości wniosku skazanego.</p> <p>Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji celem ponownego rozpoznania w zaskarżonym zakresie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zażalenie obrońcy skazanego okazało się niezasadne.</p> <p>W pełni bowiem należy podzielić rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w Szczecinie. W istocie bowiem wyroki, którymi został skazany <span class="anon-block">T. F.</span> nie mogły zostać połączone wyrokiem łącznym albowiem pomiędzy przestępstwami nimi objętymi nie zachodził realny zbieg przestępstw (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86)">86 k.k.</a>). W takiej sytuacji rozstrzygnięcie jak to zaskarżone było jedynym możliwym.</p> <p>Niezależnie od trafności orzeczenia Sądu Okręgowego w Szczecinie zwrócić należy uwagę, na pewne uchybienia natury procesowej, których ten się dopuścił. Kluczowe jednak jest to, że nie mogły mieć one wpływu na treść skarżonego orzeczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> ) i w konsekwencji nie wymusiły ingerencji sądu odwoławczego w orzeczenie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 15 listopada 2012r.</p> <p>Przede wszystkim w aktach brak jest zarządzenia o wyznaczeniu posiedzenia w sprawie. W sytuacji zaś gdy brak warunków do wydania wyroku łącznego zostanie stwierdzony jeszcze przed wyznaczeniem rozprawy, prezes sądu/ przewodniczący wydziału powinien w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 339;art. 339 § 3)">art. 339 § 3</a> (w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 574)">art. 574</a>) skierować sprawę na posiedzenie, którego przebieg zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 143;art. 143 § 1;art. 143 § 1 pkt. 10)">art. 143 § 1 pkt 10</a> wymaga sporządzenia protokołu (podobnie D. Kala, <em> <!-- -->Postępowanie...</em>, s. 203-204; SA w Katowicach II AKz 316/98, OSA 1999, z. 2, poz. 14). Zaraz na początku postępowania sąd powinien również wyznaczyć skazanemu obrońcę z urzędu, jeśli występują warunki do obrony obligatoryjnej. W kwestii udziału skazanego i jego obrońcy oraz prokuratora w posiedzeniu stosować zaś należy odpowiednio przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 339;art. 339 § 5)">art. 339 § 5 k.p.k.</a> Te w sytuacji jak niniejsza nie nakładają na sąd obowiązku zawiadamiania ich o terminie posiedzenia, albowiem stosując odpowiednio - poprzez <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 574)">art. 574 k.p.k.</a> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 339;art. 339 § 5)">art. 339 § 5 k.p.k.</a> nie można takiego obowiązku wyinterpretować. Inaczej niż w sytuacji, gdyby sąd musiał procedować na rozprawie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 573;art. 573 § 1;art. 573 § 2)">art. 573 § 1 i 2 k.p.k.</a> ).</p> <p>W świetle powyższego nie sposób jednak uznać, iż wyżej omówione uchybienia miały wpływ na treść orzeczenia, a i przecież skarżący takiego związku nie wykazał. Ponadto w świetle unormowań dotyczących udziału stron w posiedzeniu i braku obowiązku zawiadamiania stron jako bezzasadny jawi się zarzut skarżącego o obrazie przez Sąd I instancji przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 117;art. 117 § 1;art. 117 § 116)">art. 117§1 i 116 k.p.k.</a>, a przy tym i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 6)">art. 6 k.p.k.</a> a mianowicie naruszenia prawa skazanego do wypowiedzenia się w jego sprawie przed sądem merita i prawa do obrony.</p> <p>Zauważyć też należy, że zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 3)">art. 3 k.k.</a> poprzez nieuwzględnienie zasad humanitaryzmu jest całkowicie chybiony, żeby nie powiedzieć, że absurdalny albowiem w tym postępowaniu do wymierzenia kary łącznej w ogóle nie doszło. Nie było bowiem materialno prawnych podstaw do połączenia wydanych w stosunku do <span class="anon-block">T. F.</span> wyroków.</p> <p>Mając na względzie powyższą argumentację Sąd Apelacyjny postanowił jak w sentencji. O wynagrodzeniu za obronę z urzędu Sąd Apelacyjny orzekł jak wyżej w punkcie 2.</p> </div>