I C 811/12

Sądy powszechne2012-12-19

Sygnatura

I C 811/12

Data orzeczenia

2012-12-19

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Jacek Martka (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

Sygn. akt: I C 811/12 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 19 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w Legnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> SSR Jacek Martka </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> stażysta Alina Stefaniuk </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. w Legnicy sprawy z powództwa Gminy L. - Zarządu (...) w L. przeciwko D. K. o zapłatę na skutek sprzeciwu pozwanego od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 04 maja 2010r. w sprawie o sygn. akt I Nc 1062/10 I. oddala powództwo; II. zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 617,00 tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 811/12 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Strona powodowa Gmina L. – Zarząd (...) w L. w pozwie wniesionym do Sądu Rejonowego w Legnicy, skierowanym przeciwko pozwanym: J. K. (1), D. K., J. K. (2), R. K., Ł. K., J. K. (3) wniosła o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i zasądzenie na swoją rzecz od pozwanego kwoty 2.761,50 złotych wraz z ustawowymi odsetkami i kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Podała, że jest właścicielem lokalu położonego w L. przy ul. (...), który pozwani zajmują bez tytułu prawnego nie opłacając zaległości z tytułu bezumownego korzystania. Ponieważ wezwanie do zapłaty nie odniosło skutku żądanie pozwu miało być uzasadnione. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 04 maja 2010r, sygn. akt I Nc 1062/10, Sąd Rejonowy w Legnicy I Wydział Cywilny orzekł zgodnie z żądaniem pozwu uwzględniając powództwo w całości. W sprzeciwie od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, poprzedzonym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, pozwany D. K. zaskarżył przedmiotowy nakaz w całości i wniósł o oddalenie powództwa. Podniósł, iż nie łączył go ze stroną powodową jakikolwiek stosunek prawny. Z uwagi na niedoręczenie pozwu i załączników miał nie znać okoliczności sprawy i zastrzegał sobie możliwość złożenia dodatkowych zarzutów procesowych i wniosków dowodowych. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2012r Sąd Rejonowy w Legnicy przywrócił pozwanemu termin do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. Strona powodowa w piśmie procesowym z dnia 12 listopada 2012r wniosła o nieuwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym i sprzeciwu. Podniosła, iż pozwany w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż w okresie objętym żądaniem pozwu nie mieszkał wraz ze swoją matką. Nie poinformował też o tym pracowników Gminy L.. W toku sprawy przed Sądem Rejonowym w Legnicy obie strony podtrzymały swoje stanowiska. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Strona powodowa Gmina L. jest właścicielem lokalu mieszkalnego położonego w L. przy ulicy (...). Najemcą tego lokalu była pozwana J. K. (1) od dnia 21 października 2008r.  - bezsporne Pozwany w okresie objętym żądaniem pozwu nie zamieszkiwał w tym lokalu. Od 4-5 lat przebywał za granicą. Na przełomie lat 2011-2012 przez okres 4 miesięcy mieszkał w spornym lokalu z J. K. (1). Następnie wynajął lokal mieszkalny położony w L. przy ul. (...). Od maja 2012r zatrudniony jest firmie (...) w L.  /dowód:/ <dl> <dt>-</dt> <dd> przesłuchanie pozwanego, k- 84; </dd> <dt>-</dt> <dd> akta egzekucyjne: <dl> <dt></dt> <dd> zawiadomienia; </dd> <dt></dt> <dd> pismo ZUS O/ L. z dnia 22 czerwca 20-12r; </dd> </dl> </dd> </dl> Strona powodowa w sprawie o sygn. akt I C 271/12 cofnęła powództwo w stosunku do D. K. o eksmisję z lokali nr (...) położonego w L. przy ul. (...)..  - wiedza Sądu z urzędu; Sąd zważył co następuje: Powództwo jako nieuzasadnione, podlega oddaleniu w całości w stosunku do pozwanego D. K.. Orzeczenie swoje Sąd oparł na treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20010710733" title="Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz. U. z 2001 r. Nr 71, poz. 733 (art. 18)">art. 18 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego</a> (Dz. U. Nr 71, poz. 733) w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc.</a> W sprawie bezsporne było jedynie to, iż pozwany jest synem J. K. (1). W pozostałym zakresie stan faktyczny był sporny i dotyczył ustalenia, czy pozwany zamieszkiwał w okresie objętym żądaniem pozwu w lokalu mieszkalnym położonym w L. przy ul. (...) i jako osoba zajmująca bez tytułu prawnego mieszkanie był obowiązany uiszczać odszkodowanie za bezumowne z niego korzystanie. Wobec zgłoszenia w sprzeciwie od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym przez pozwanego zarzutu braku legitymacji procesowej, Sąd stosując się do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 503;art. 503 § 1)">art. 503 § 1 kpc</a> ograniczył rozprawę do rozpoznania tegoż. W pierwszej jednak kolejności, Sąd winien się w kilku słowach odnieść się do uwzględnionego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienie sprzeciwu od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 04 maja 2010r. Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 167)">art. 167 kpc</a> „Czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna”. Natomiast zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art. 168 § 1 kpc</a> „Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.” § 2 powołanej podstawy prawnej stanowi natomiast, że „Przywrócenie nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie pociąga za sobą ujemnych dla strony skutków procesowych.” Zapis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168)">art. 168 kpc</a> ustanawia dwa warunki dopuszczalności przywrócenia uchybionego terminu: brak winy strony w uchybieniu i powstanie dla strony ujemnych skutków procesowych w wyniku uchybienia. Podzielić należy słuszne zapatrywanie Sądu Najwyższego ( postanowienie z dnia 07 lutego 2000r w sprawie I CKN 1261/99 Prokuratura i Prawo 2001/4/30) konstatującego, iż „(...)Warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art. 168 § 1 k.p.c.</a>), przy czym pojęcie strony rozumie się szeroko, a winę w sposób obiektywny - wymagając od strony staranności. Poza tym wniosek może być złożony dopiero po ustaniu przeszkody do spełnienia terminowej czynności, gdyż powinien być z nią połączony (arg. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art. 168 § 1 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 169;art. 169 § 1)">art. 169 § 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 169;art. 169 § 3)">art. 169 § 3 k.p.c.</a>). Sąd zatem wydaje postanowienie o przywróceniu terminu na wniosek strony, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez własnej winy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 168;art. 168 § 1)">art. 168 § 1 KPC</a>) (postanowienie z dnia 25.02.1999r S. apel. w Lublinie sygn. akt I ACa 17/99 Apel.-Lub. 1999/2/5), chyba że uchybienie terminowi nie pociąga dla strony negatywnych konsekwencji procesowych ( tak w: II UZ 98/99 postanow. SN 1999-09-24 OSNP 2001/2/58, I ACa 17/99 postanow. s.apel. 1999-02-25 w Lublinie Apel.-Lub. 1999/2/5). Sąd w pierwszej kolejności zbadał więc z urzędu czy pozwany zachował termin tygodniowy do złożenia wniosku i w tym zakresie stwierdził, iż D. K. złożył wniosek o przywrócenia terminu do złożenie sprzeciwu od nakazu zapłaty w terminie, ponieważ o wydaniu tytułu wykonawczego powziął wiadomość od swojego pracodawcy, który otrzymał zajęcie wierzytelności ( wynagrodzenia ) w lipcu 2012r i w tym samym miesiącu, tj. 18 lipca 2012r złożył sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W ocenie Sądu zachodziły też obiektywne przesłanki nakazujące przywrócenie pozwanemu terminu do wniesienia sprzeciwu od omawianego orzeczenia. Jak wynikało z zebranego w sprawie materiału dowodowego w dacie wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym D. K. nie mieszkał w L. przy ul. (...). Nie był w nim nawet zameldowany, co w jakiś sposób uprawdopodobniłoby fakt zajmowania lokalu. Zatem należało przyjąć, iż wniosek o przywrócenie terminu był uzasadniony, choć w zasadzie można by było także konkludować ( gdyby ów wniosek nie został formalnie złożony), iż pozwanemu w ogóle nie rozpoczął biec termin do wniesienia środka odwoławczego od orzeczenia z dnia 04 maja 2010r w związku z jego nieskutecznym wcześniejszym doręczeniem. Przechodząc do rozpoznania istoty sporu, zważyć należało, iż na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego nie może być wątpliwości, iż zasada dochodzenia przez Gminę L. opłat z tytułu zaległości za bezumowne korzystanie z lokalu przez D. K. nie jest została wykazana. Wbrew twierdzeniom strony powodowej wyrażonym w pismach z dnia: 31 sierpnia 2012r i 12 listopada 2012r, ciężar dowodzenia, zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> w niniejszej sprawie ciążył wyłącznie na niej. To powodowa Gmina miała obowiązek wykazania istnienia zobowiązania, po przez udowodnienie, iż pozwany w okresie objętym żądaniem pozwu lokal zajmował. Tym samym obowiązkiem strony powodowej było nie tylko wykazanie swojej legitymacji procesowej, ale także przedmiotu zobowiązania, w tym jego wysokości i wymagalności. Powyższe wynika z ogólnych reguł dowodzenia w procesie cywilnym (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>). Tymczasem strona powoda ograniczyła swoją inicjatywę dowodową wyłącznie do twierdzeń zawartych w pozwie, nie wykazując, na skutek zaprzeczenia przeciwnika procesowego, iż ten lokal zajmował. Pozwany zaś będąc słuchanym w charakterze strony wyjaśnił, iż w przedmiotowym lokalu nie zamieszkiwał w okresie za jaki strona powodowa wystąpiła przeciwko niemu z roszczeniem, nie był w spornym lokalu nawet zameldowany. Co więcej w sprawie o eksmisję toczącej się przed Sądem Rejonowym w Legnicy pod sygn.. akt I C 217/12 powodowa Gmina cofnęła powództwo w stosunku do niego o eksmisję. Za faktem zamieszkiwania pozwanego więc nie przemawiały jakikolwiek dowody, fakty i okoliczności lub domniemania. Lokal przy ul. (...) oddany został do odpłatnego korzystania J. K. (1) ( i nikomu innemu) w 2008r jako lokal socjalny. Do niego, jak wywodził, D. K. się nie wprowadził, ponieważ wyjechał do pracy za granicą i jedynie okolicznościowo odwiedzał w nim matkę. W mieszkaniu owszem mieszkał krótko, na przełomie 2011- 2012, kiedy powrócił do kraju lecz szybko znalazł sobie lokum położone w L. przy ul. (...), a szczerości tego przesłuchania, wobec braku innych dowodów nie sposób nie dać wiary. Strona powodowa w odpowiedzi na sprzeciw pozwanego nie przedstawiła dokumentów z których by wynikało kto i kiedy zamieszkał w spornym mieszkaniu, liczby osób go zajmujących, choćby w postaci protokołu przekazania lokalu lub innych dokumentów tego typu. Co więcej korespondencja, która była kierowana do pozwanego od 2010r przez komornika nie była podejmowana, a z pisma ZUS O/ L. z dnia 22 czerwca 2012r wynika, iż D. K. rozpoczął pracę w firmie (...) w maju 2012r, co dodatkowo świadczy o wiarygodności złożonych przez niego zeznań. Dlatego też Sąd zgodnie z treścią dowodów jakie zgromadził w sprawie nie znalazł podstaw do uznania, iż po stronie D. K. zachodzi legitymacja bierna procesowa, co oznacza, iż powództwo w stosunku do niego podlegało oddaleniu. Orzekając o kosztach procesu, Sąd miał na względzie treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>. Strona powodowa przegrywając proces winna zwrócić pozwanemu koszty procesu, na które składają się koszty zastępstwa procesowego ( 600,00 złotych ) profesjonalnego pełnomocnika procesowego, którego ustanowił w sprawie. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku. </div>