III AUa 1002/12

<p>Sygn. akt III AUa 1002/12</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 grudnia 2012 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Poznaniu, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="219"/> <col width="398"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSA Dorota Goss-Kokot</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSA Ewa Cyran</p> <p>SSA Marta Sawińska (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>inspektor ds. biurowości Krystyna Kałużna</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. w Poznaniu</p> <p>sprawy z odwołania <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa Budowlanego (...) Spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">Ż.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> </strong> </p> <p>przy udziale zainteresowanych: <span class="anon-block">H. S.</span>, <span class="anon-block">P. R.</span>, <span class="anon-block">R. P.</span>,</p> <p> <span class="anon-block">A. P.</span>, <span class="anon-block">R. S.</span> </p> <p>o podstawę wymiaru składek</p> <p>na skutek apelacji <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa Budowlanego (...) Spółka z o.o.</span> w <span class="anon-block">Ż.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze</p> <p>z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt IV U 3162/11</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu – Sądowi Pracy <br/>i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach procesu w instancji odwoławczej.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzjami z dnia 21 lipca 2011 r. o numerach od <span class="anon-block"> (...)</span> do <span class="anon-block"> (...)</span> pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">Z.</span> wymierzył <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwu Budowlanemu (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">Ż.</span> składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne i rentowe, chorobowe oraz wypadkowe) za pracowników tego przedsiębiorstwa a zainteresowanych w sprawie : <span class="anon-block">H. S.</span>, <span class="anon-block">P. R.</span>, <span class="anon-block">R. P.</span>, <span class="anon-block">A. P.</span> i <span class="anon-block">R. S.</span> w wysokościach i za okresy wskazane w tych decyzjach.</p> <p>Od decyzji powyższych płatnik składek <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">Ż.</span> odwołał się do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Zielonej Górze.</p> <p>Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 r. odwołania oddalono.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->U podstaw powołanego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne:</span> </p> <p>Okoliczności faktyczne sprawy nie były sporne.</p> <p>Zdaniem Sądu I instancji najważniejsze z tych okoliczności są następujące:</p> <p>Wszyscy zainteresowani, których dotyczyły decyzje będące przedmiotem zaskarżenia byli w okresach objętych decyzjami pracownikami odwołującego, odnośnie wszystkich zainteresowanych za okresy objęte zaskarżonymi decyzjami odwołujący przy ustaleniu podstawy wymiaru uch składek na ubezpieczenia społeczne pomniejszył tę podstawę o część wynagrodzenia odpowiadającą równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981611106" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe - Dz. U. z 1998 r. Nr 161, poz. 1106 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 1 pkt. 16)">par.2 ust.1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe</a> (Dz.U. Nr 161, poz.1106 ze zm.). W poprzednich latach odnośnie każdego z zainteresowanych podejmowane były rozstrzygnięcia sądów I i II instancji , których treści uzależnione były od tego czy będą oni uznani za pracowników odbywających podróż służbową w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 77(5))">art.77^{<!-- -->5}k.p.</a>, którym przysługują diety i inne należności z tytułu podróży służbowej, czy też za pracowników zatrudnionych za granicą u polskiego pracodawcy.</p> <p>W tak ustalonym stanie faktycznym sąd I instancji uznał wniesione odwołania za bezzasadne.</p> <p>Sąd podkreślał, że przedmiotem rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie było ustalenie, czy odwołujący ustalając podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne zainteresowanych miał podstawy aby zastosować <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981611106" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe - Dz. U. z 1998 r. Nr 161, poz. 1106 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 1 pkt. 16)">par.2 ust.1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe</a> i pomniejszyć tę podstawę o część wynagrodzenia odpowiadającą równowartości diety przysługującej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.</p> <p>Zdaniem Sądu brew stanowisku pozwanego dla oceny tej kwestii istotne było ustalenie, czy dany pracownik w okresie objętym zaskarżonymi decyzjami wykonywał pracę będąc w podróży służbowej, a więc mając prawo do diet i innych należności z tytułu odbywania takiej podróży, czy też pracował za granicą u polskiego pracodawcy co nie daje podstaw do ubiegania się o takie należności.</p> <p>Zgodnie z par.2 ust.1 pkt 15 cytowanego wyżej rozporządzenia podstawy wymiaru składek nie stanowią diety i inne należności z tytułu podróży służbowej pracownika do wysokości określonej w przepisach wskazanych w tej normie. Wyłączenie tu przewidziane – jak powoływał sąd – dotyczy więc jedynie pracowników odbywających podróż służbową w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 77(5))">art.77^{<!-- -->5} kodeksu pracy</a>.</p> <p>Zupełnie inną podstawę wyłączenia określonego przychodu z podstawy wymiaru składek przewiduje punkt 16. Tu chodzi z kolei o pracowników zatrudnionych za granicą u polskiego pracodawcy, którzy nie odbywają podróży służbowej, wobec czego nie przysługują im należności związane z tą podróżą. Jak zauważył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 września 2009 r. IUK 122/09 sytuacja faktyczna tych pracowników wykazuje podobieństwo do przebywania w podróży służbowej nie oznacza to jednak, że ma do nich zastosowanie powołany na wstępie punkt 16 par.2 ust.1 rozporządzenia.</p> <p>Rozróżnienie tych dwóch sytuacji – w uznaniu sądu I instancji – ma podstawowe znaczenie dla ustalenia czy i jakie przychody danego pracownika nie stanowią podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.</p> <p>Sąd podkreślał, że przedmiotem sprawy nie było ustalenie zainteresowany należał do pierwszej czy drugiej kategorii pracowników – kwestię tę w stosunku do każdego z zainteresowanych przesądziły rozstrzygnięcia sądowe w sprawach prawomocnie zakończonych. Podstawą rozstrzygnięcia w tych sprawach było dokonane w nich ustalenie, że każdy z zainteresowanych w okresach i w miejscach, których dotyczą decyzje zaskarżone w niniejszej sprawie wykonywał na rzecz odwołującego pracę będąc w podróży służbowej. Takie stanowisko prezentował w prawomocnie zakończonych sprawach odwołujący, wywodząc brak podstaw do objęcia przychodem wartości związanych z zapewnieniem pracownikom noclegów poza granicami kraju (par.2 ust.1 pkt 15 rozporządzenia). Zdaniem Sądu Okręgowego nie może to pozostać bez wpływu na ocenę sporu w niniejszej sprawie.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 par.1 k.p.c.</a> prawomocne orzeczenie wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy , organy państwowe i organy administracji publicznej a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stan związania ograniczony jest co do zasady do rozstrzygnięcia zawartego w sentencji . Z sentencji wyroków prawomocnych wobec zainteresowanych wynika, że wykonywali oni pracę w ramach podróży służbowych.</p> <p>Sąd przywołał tezy wyroku Sądu Najwyższego z 12 lipca 2002 r. V CKN 1110/00 LEX nr 74492, w których ujęto, iż skutkiem zasady mocy wiążącej prawomocnego wyroku jest to, że przesądzenie we wcześniejszym wyroku kwestii o charakterze prejudycjalnym oznacza, iż w procesie późniejszym ta kwestia nie może już być w ogóle badana. Zachodzi tu zatem ograniczenie dowodzenia faktów objętych prejudycjalnym orzeczeniem , a nie tylko ograniczenie poszczególnych środków dowodowych.</p> <p> Dalego też zdaniem Sądu należało uznać, że skoro zainteresowani w okresie objętym sporem wykonywali na rzecz odwołującego pracę w ramach podróży służbowej, nie można było wobec nich przy ustalaniu podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stosować przepisu par.2 ust.1 pkt 16 cytowanego rozporządzenia.</p> <p>Powyższe skutkowało oddaleniem odwołań w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art.477^{<!-- -->14}par 1 k.p.c.</a> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Apelację od powołanego orzeczenia wywiodło <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">Ż.</span>, domagając się zmiany wyroku i decyzji poprzez uwzględnienie odwołań, ewentualnie- uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, każdorazowo przy zasądzeniu od strony przeciwnej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</span> </p> <p>Zarzuty apelacji objęły:</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art.365 par.1 k.p.c.</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że wyroki Sądu Okręgowego w Zielonej Górze o sygnaturach IVU 1536/09, IXU 768/06, IXU 726/06 oraz Sądu Apelacyjnego w Poznaniu III AUa 541/10, III AUa 554/08 i IIIAUa 408/08 wiążą Sąd w niniejszej sprawie;</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981611106" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe - Dz. U. z 1998 r. Nr 161, poz. 1106 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 1 pkt. 16)">par.2 ust.1 punkt 16 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe</a> poprzez jego błędną interpretację i ustalenie, że wskazany przepis nie ma zastosowania oraz nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w tym zakresie</p> <p>-naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art.233 k.p.c.</a> poprzez sprzeczność ustaleń sądu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym a w szczególności błędne ustalenie, że „ w poprzednich latach odnośnie każdego z zainteresowanych podejmowane były rozstrzygnięcia sądów I i II instancji ,których treści uzależnione były od tego, czy będą ono uznani za pracowników odbywających podróż służbową w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 77(5))">art.77^{<!-- -->5} k.p.</a> </p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art.5 k.c.</a> poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie okoliczności, iż w spornym okresie apelujący działał przy pełnej aprobacie i akceptacji organu rentowego.</p> <p>W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia apelujący przywoływał, że wniosek, iż w spornych okresach zainteresowani przebywali w podróży służbowej wynika tylko z uzasadnień przywołanych prawomocnych orzeczeń sądowych, zaś uzasadnienie orzeczenia nie jest objęte dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365)">art.365 k.p.c.</a> nie mają też mocy wiążącej poglądy prawne przywołane w uzasadnieniu orzeczenia sądowego. Prejudycjalne przesądzenie określonej kwestii musi wynikać z sentencji wyroku.</p> <p>Sąd – błędnie – nie prowadził żadnego postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia czy zainteresowani byli pracownikami zatrudnionymi za granicą u polskiego pracodawcy.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Pozwany organ rentowy oraz zainteresowani nie zajęli wobec wniesionej apelacji merytorycznego stanowiska.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja jest zasadna i prowadzić musi do uchylenia zaskarżonego orzeczenia oraz przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>W uznaniu Sądu Apelacyjnego w sprawie nie jest możliwe przeprowadzenie kontroli instancyjnej wobec braku niezbędnego dla merytorycznego rozstrzygnięcia postępowania dowodowego jak i sformułowania uzasadnienia wydanego sprawie rozstrzygnięcia z pogwałceniem zasad ujętych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328)">art.328 k.p.c.</a> </p> <p>W tym miejscu cenne jest przywołanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2007 r. V CSK 115/07, gdzie wskazano :”Sąd jest zobowiązany do wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający przeprowadzenie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia. Jeśli uzasadnienie nie zawiera wskazania podstawy faktycznej rozstrzygnięcia poprzez ustalenie faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej lub wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa, wówczas orzeczenie podlega uchyleniu, zaś sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania”.</p> <p> <em> <!-- -->M.Prawn. 2007/17/930</em> </p> <p>W sprawie niniejszej Sąd I instancji nie przeprowadził w ogóle – jak słusznie podnosi apelujący – postępowania dowodowego mającego za swój cel zbadanie legalności zaskarżonych decyzji. Ograniczył się wyłącznie do przeprowadzenia dowodu z – jak to określono w postanowieniu – „odpisów orzeczeń i uzasadnień orzeczeń”, których sygnatury wskazano.</p> <p>Sąd Apelacyjny podkreśla, że ramy postępowania dowodowego w postępowaniu cywilnym z zakresu ubezpieczeń społecznych co do dowodu z dokumentu określają przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244)">art.244 k.p.c.</a> do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 257)">art.257 k.p.c.</a> </p> <p>Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 1967 r. II PR 155/67</p> <p>1. Sąd Wojewódzki w toku rozprawy cywilnej powinien ujawnić treść dokumentów z akt karnych, które uznaje za dowody, w prowadzonej sprawie cywilnej, aby umożliwić stronom zajęcie stanowiska co do każdego z tych dokumentów. Dokumentem w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 244)">art. 244 k.p.c.</a> nie są akta karne w całości, lecz poszczególne protokoły przesłuchań świadków, biegłych, oskarżonych, opinie biegłych itp. zawarte w aktach karnych. Globalne zaliczenie na rozprawie w poczet dowodów obszernych akt innego postępowania, nie przewidziane przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a>, może postawić strony w sytuacji zaskoczenia, gdyż nie mogą one przewidzieć, które z dokumentów Sąd weźmie pod uwagę przy wydaniu wyroku.</p> <p>2. Uzasadnienie wyroku sądu karnego, na którym w dużym stopniu oparte jest uzasadnienie wyroku wydanego w sprawie niniejszej, stanowi jedynie dowód, że sąd karny tak a nie inaczej ustalił i ocenił określone fakty, nie stanowi zaś dowodu ich istnienia, nie może więc w sprawie cywilnej zastąpić dokonania przez sąd samodzielnych ustaleń. <em> <!-- -->LEX nr 6258</em> </p> <p>Tymczasem w niniejszej sprawie nie dołączono do akt sprawy wskazywanych akt sądowych z zaznaczeniem jakie dokumenty z akt uznaje za objęte postępowaniem dowodowym, ograniczając się do przedłożenia urzędowych odpisów orzeczeń i uzasadnień. Co więcej – na tej jedynie podstawie uznano moc wiążącą tych orzeczeń w niniejszej sprawie.</p> <p>Sąd Apelacyjny wyraźnie wskazuje, że w tej sytuacji nie jest możliwe jakiekolwiek odniesienie się do zarzutów apelacji w zakresie naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365)">art.365 k.p.c.</a> </p> <p>Sąd I instancji nie wskazał żadnych ustaleń faktycznych w stosunku do każdego z zainteresowanych i w odniesieniu do każdej z zaskarżonych decyzji z osobna, co jest wymagane w razie zastosowania przywileju z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 219)">art.219 k.p.c.</a> </p> <p>Nie przywołano też – w odniesieniu do każdej z decyzji z osobna – na czym polegać ma związanie prawomocnym wcześniejszym orzeczeniem sądu.</p> <p>Skoro – jak wynika z uzasadnień zaskarżonych decyzji – miały one swoje źródło w decyzjach wydanych uprzednio (2005 r.) podlegających kontroli sądowej rzeczą sądu było przywołanie szczegółowych ustaleń w sprawach sądowych, ich odniesienie do aktualnie wydanych decyzji i rozstrzygnięcie legalności decyzji także w aspekcie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365)">art.365 k.p.c.</a> </p> <p>Takich ustaleń sąd nie poczynił ograniczając się do „zbiorczej” oceny zakończonych wobec zainteresowanych postępowań sądowych.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd przeprowadzi dowód z akt spraw sądowych o sygnaturach jak K 32 akt sprawy z zaznaczeniem jakie dowody z akt uznaje za element postępowania dowodowego. Konieczne będzie także dołączenie i przeprowadzenie dowodu z akt administracyjnych ZUS dotyczących każdej z wydanych wówczas decyzji.</p> <p>W odniesieniu do każdej z zaskarżonych decyzji ( co do każdego z zainteresowanych ) sąd winien przywołać wyniki prowadzonego wówczas sądowego postępowania odwoławczego oraz wyjaśnić czy w niniejszej sprawie związany jest mocą prawomocnego wyroku wydanego w uprzedniej sprawie, a jeśli tak – to z jakiego przyczyny i w jakim zakresie.</p> <p>Takie czynności niezbędne będą dla ostatecznego wyjaśnienia legalności zaskarżonych aktualnie decyzji.</p> <p>Mając na uwadze całość przywołanej argumentacji orzeczono jak w sentencji kierując się brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art.386 par.4 k.p.c.</a> </p> <p>SSA Marta Sawińska SSA Dorota Goss-Kokot SSA Ewa Cyran</p> </div>