V Ca 2272/11

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V Ca 2272/11</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 24 listopada 2011 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny-Odwoławczy</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="431"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Joanna Staszewska (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie:</p> </td> <td> <p>SSO Agnieszka Łukaszuk</p> <p>SSR del. Anna Kowalik</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Marta Dziekańska</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. w Warszawie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...)</span> <br/>w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">W. Z.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Mokotowa w Warszawie </p> <p>z dnia 13 maja 2011 r., sygn. akt XVI C 985/10</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> <p>Sygn. akt V Ca 2272/11</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block"> (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniosła o zasądzenie od <span class="anon-block">W. Z.</span> kwoty 2.623,20 zł z ustawowymi odsetkami od października 2007 r. do dnia zapłaty. Uzasadniając żądanie powódka wskazała, że w 1996 r. pozwany zawarł z <span class="anon-block"> Zarządem (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> umowę najmu garażu położonego przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>. W 2003 r. nieruchomość, na której usytuowany jest garaż, została przekazana powódce w użytkowanie wieczyste, wskutek czego pozwany powinien płacić czynsz najmu powódce.</p> <p>Pozwany wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, że czynsz najmu płaci <span class="anon-block"> Zarządowi (...)</span>.</p> <p>Wyrokiem z 13 maja 2011 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Mokotowa oddalił powództwo.</p> <p>Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd Rejonowy przedstawił wywód prawny z powołaniem się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321;art. 321 § 1)">art. 321 § 1 k.p.c.</a>, w myśl którego Sąd rozpoznający sprawę związany jest podstawą faktyczną żądania powoda. Powód wywodził swe roszczenie z umowy najmu, dochodząc od pozwanego zapłaty czynszu. Stroną zawartej z pozwanym umowy najmu jest <span class="anon-block"> Zarząd (...)</span>, a nie z powódka. Oznacza to – stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 659;art. 659 § 1)">art. 659 § 1 k.c.</a>, że na pozwanym w dalszym ciągu spoczywa obowiązek płacenia czynszu na rzecz wynajmującego.</p> <p>W apelacji od powyższego rozstrzygnięcia powódka zarzuciła naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 452)">art. 452 k.c.</a> poprzez wadliwe uznanie, że pozwany jest zwolniony z zapłaty na rzecz powódki opłat z tytułu użytkowania garażu, wskutek spełnienia tego świadczenia na rzecz Zarządu <span class="anon-block"> (...)</span>. Skarżąca wniosła o zmianę wyroku poprzez uwzględnienie powództwa, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p>Sąd Okręgowy rozważył co następuje:</p> <p>W świetle wskazanej przez powódkę podstawy żądania pozwu, jej roszczenie wynika z umowy najmu, jaką pozwany zawarł z <span class="anon-block"> Zarządem (...)</span> w 1996 r. Obecnie czynsz najmu za garaż, zdaniem powódki, jej się należy, bowiem w 2003 r. ustanowiono na jej rzez użytkowanie wieczyste na nieruchomości, na której garaż jest usytuowany.</p> <p>Odnosząc się do żądania pozwu opartego na tak sformułowanej podstawie faktycznej żądania, którą stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 321)">art. 321 k.p.c.</a> Sąd jest związany, należy wyjaśnić, że powódka nie udowodniła, aby wstąpiła w prawa strony stosunku najmu. Podstawę do rozważań nad kwestią wstąpienia powódki w stosunek najmu stanowi przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 678;art. 678 § 1)">art. 678 § 1 k.c.</a>, zgodnie z którym, w razie zbycia rzeczy najętej w czasie trwania najmu nabywca wstępuje w stosunek najmu w miejsce zbywcy. Ustanowienia użytkowania wieczystego na nieruchomości nie można jednak utożsamiać ze zbyciem rzeczy najętej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 678;art. 678 § 1)">art. 678 § 1 k.c.</a>, gdyż przepis ma zastosowanie jedynie w wypadku nabycia nieruchomości na podstawie cywilnoprawnego aktu zbycia. Jak bowiem wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z 19 stycznia 1968 r., III CRN 410/67 (niepublikowany), przepis mówi wyraźnie o zbyciu rzeczy. Skoro powódka wskazywała na ustanowienie na jej rzecz prawa wieczystego użytkowania nieruchomości, żadnych bliższych informacji na ten temat nie podając, należało wnioskować, że prawo to powstało w drodze decyzji administracyjnej. To z kolei prowadzi do wniosku, że powódka nie wstąpiła w stosunek najmu garażu, a co za tym idzie, świadczeniem należnym powódce z tytułu korzystania przez pozwanego z garażu nie jest czynsz najmu.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy zarzut naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 452)">art. 452 k.c.</a> uznał za nieprzystający do omawianego stanu faktycznego, a w konsekwencji apelację oddalił, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> </div>