II K 1158/22

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt II K 1158/22 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 4 grudnia 2023 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Zbigniew Krzyżanowski</p> <p>Protokolant: st. sekr. Sąd. Marta Czech</p> <p>w obecności Prokuratora: Jakuba Łamek</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 24.04.2023r i 4.12.2023r sprawy karnej:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> </span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">G.</span> z domu <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, <span class="anon-block">PESEL (...)</span>, obywatelstwa polskiego, karanego</p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 29 lipca 2022 roku około godziny 20.00 w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał rozboju na osobie <span class="anon-block">K. O. (1)</span>, polegającego na użyciu przemocy wobec wymienionego polegającej na przewrócenie na podłoże oraz duszeniu pokrzywdzonego kolanem w rejonie szyi, doprowadził go do stanu bezbronności, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 1000 zł, na szkodę <span class="anon-block">K. O. (1)</span>, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 11 czerwca 2017 roku do 8 grudnia 2018 roku kart łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej na mocy wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 18 sierpnia 2017 roku, sygn.. II K 199/17 za czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 288;art. 288 § 1)">art. 288 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->ORZEKŁ:</strong> </p> <p>1.  oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu, tj. występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 2)">art. 64 § 2 kk</a> i za czyn ten po uwzględnieniu treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> a na podstawie powyższych przepisów skazuje go na karę 2 ( dwóch) lat i 2 ( dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2.  Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeka względem oskarżonego <span class="anon-block">M. S.</span> obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. O. (1)</span> kwoty 1000 zł (tysiąc złotych) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 29 lipca 2022r.;</p> <p>3.  Zasądza od Skarbu Państwa – kasy tut. Sądu na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">T. W.</span> kwotę 840 zł ( osiemset czterdzieści złotych) plus 23 % VAT tytułem nieuiszczonych kosztów obrony z urzędu;</p> <p>4.  Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i opłat w sprawie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">M. S.</span> jest kawalerem, wykształcenie ma podstawowe i został przyuczony do zawodu mechanika-ślusarza, obecnie pracującym w budowlance z zarobkiem ok. 4 000 zl, na utrzymaniu ma <span class="anon-block">(...)</span>dzieci, nie posiada żadnego majątku. Był uprzednio wielokrotnie karany.</p> <p>(dowód<em> <!-- -->:</em> wyjaśnienia oskarżonego – k.49, 96, karta karna k.22, odpisy wyroków k.30-45 ).</p> <p>W dniu 29 lipca 2022 roku zamieszkujący przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w godzinach wieczornych postanowił udać się do sklepu po zakupy. Po drodze spotkał swoją znajomą i sąsiadkę <span class="anon-block">W. R. (1)</span>. <span class="anon-block">S.</span> była przez niego upoważniona do odbioru świadczeń z ZUS i wręczyła mu kwotę około 1100 - 1200 złotych. Po odebraniu pieniędzy <span class="anon-block"> (...)</span> skierował się do pobliskiego sklepu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>.</p> <p>( dowód : zeznania <span class="anon-block">św. K. O.</span> k. 110v, W. <span class="anon-block">R.</span> k.97,14v)</p> <p>Ponieważ ma on kłopoty z kręgosłupem, przed sklepem usiadł na schodach. Zauważył, że na pobliskim murku siedziało dwóch mężczyzn, których nie znał. Po chwili jeden z nich podszedł do niego sugerując, że się znają z budowy. <span class="anon-block">K. O. (1)</span> powiedział wówczas, że obaj ci mężczyźni mają sobie kupić po jednym piwie od niego i jednocześnie dokonać dla niego zakupów w sklepie i wręczył mu banknot. Mężczyzna ten faktycznie dokonał zakupów, powrócił i wręczył je wraz z resztą <span class="anon-block"> (...)</span>. Ten wstał ze schodków i skierował się do swojego mieszkania.</p> <p>( dowód : zeznania <span class="anon-block">św. K. O.</span> k. 110v)</p> <p>Wracając do siebie jeszcze na chwilę zatrzymał się przy swojej sąsiadce <span class="anon-block">R.</span> i zamienił z nią kilka słów. Ta zauważyła, że na jej sąsiadem szło dwóch mężczyzn, którzy również przystanęli. <span class="anon-block">W. R. (1)</span> jednego z tych mężczyzn kojarzyła jako osobę zamieszkującą przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> ,choć nie znała z nazwiska. <span class="anon-block">K. O. (1)</span> również zauważył stojącego w pobliżu jednego z tych mężczyzn ale był przekonany, że zamieszkuje on w kamienicy w pobliżu i kieruje się do swojego mieszkania. Po chwili pożegnał się z sąsiadką i skierował się do swojej klatki schodowej.</p> <p>( dowód: zeznania <span class="anon-block">św. W. R.</span> k. 97 i 15, <span class="anon-block">K. O.</span> k. 110v)</p> <p> <span class="anon-block"> (...)</span> podszedł do swoich drzwi od mieszkania i je otworzył. W tym momencie poczuł pchnięcie w kierunku swojego lokalu i został przewrócony na podłogę. Jeden z mężczyzn przycisnął go kolanem oświadczając, że jak krzyknie to zostanie kolanem uduszony. W tym czasie drugi z mężczyzn kopał go po bokach ciała. Przewrócony <span class="anon-block"> (...)</span> w lewej dłoni trzymał zaciśnięte banknoty, które jeden z mężczyzn usiłował mu wyrwać. Po chwili szarpaniny napastnikowi udało się otworzyć dłoń pokrzywdzonego i zabrać zwitek pieniędzy. Obaj napastnicy zbiegli z mieszkania. Po upływie kilku minut <span class="anon-block"> (...)</span> postanowił, mo zdarzeniu zawiadomić swojego sąsiada.</p> <p>(dowód : zeznania nśw. <span class="anon-block">K. O.</span> k. 110v)</p> <p>Faktycznie zapukał do <span class="anon-block">G. P.</span> i opisał mu cały przebieg zajścia. Powiedział też, że nie zna napastników i podał, że zabrali mu pieniądze.</p> <p>( dowód: zeznania <span class="anon-block">św. G. P.</span> k. 97)</p> <p>Następnie, po powrocie do mieszkania postanowił o zdarzeniu powiadomić policję, która zjawiła się na miejscu i poleciła zgłosić się na komendę. Pokrzywdzony udał się także do lekarza, gdyż odczuwał ból. Lekarz stwierdził u niego przepuklinę pachwiny. W trakcie składania zawiadomienia o przestępstwie rozpoznał na tablicy poglądowej jednego z napastników – oskarżonego. Również na „własną rękę” usiłował ustalić sprawców rozmawiając ze swoją sąsiadką.</p> <p>( dowód: zeznania <span class="anon-block">św. K. O.</span> k. 110v, W. <span class="anon-block">R.</span> k. 97 i 15, dokumentacja medyczna k. 7)</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. S.</span> w swoich wyjaśnieniach nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ani do winy w tym zakresie. Odmówił przed Sądem składania wyjaśnień a jedynie potwierdził odczytane mu wyjaśnienia złożone w toku śledztwa. Podał w nich, że nie wie co robił krytycznego dnia i że do sklepów w okolicy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> nie chodzi. Nie wie dlaczego pokrzywdzony go pomawia i być może jest podobny do innej osoby.</p> <p>Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom oceniając wyjaśnienia oskarżonego usiłującego wykazywać swoją nieświadomość , niewiedzę oraz własny brak winy w dokonanym przestępstwie jako przyjętą przez niego linię obrony. Taka jego postawa była więc prostą realizacją przyjętej linii skierowanej na wykazanie własnej niewinności i chęci uniknięcia odpowiedzialności za popełniony czyn.</p> <p>W tym też zakresie wyjaśnienia oskarżonego w całej rozciągłości budzą niepodważalne wątpliwości i nie znajdują potwierdzenia w spójnych i wzajemnie uzupełniających się zeznaniach słuchanych świadków jak i wersji podanej przez pokrzywdzonego. Świadkowie byli osobami całkowicie obcymi dla oskarżonego, nie znali go wcześniej ( poza znajomością „z widzenia” świadka <span class="anon-block">W. R.</span>), drobiazgowo i ze szczegółami opisali czynności sprawców napadu. Nie ma żadnych okoliczności ani podstaw, by wykazywać, że celowo lub złośliwie mieliby wspólnie obciążać oskarżonego.</p> <p>Zdaniem Sądu dowody zgromadzone w sprawie nakazywały przypisanie oskarżonemu <span class="anon-block">M. S.</span> odpowiedzialności za czyn kwalifikowany z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k</a> </p> <p>Przestępstwo przewidziane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 2 lat do lat 12 .</p> <p>Zdaniem Sądu kara bezwzględna pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu jest adekwatna do stopnia jego zawinienia, społecznej szkodliwości czynu oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego. Wysokość tej kary nie przekracza przyczynienia się sprawcy do zdarzeń jak i jego udziału w dziejących się dynamicznie okolicznościach. Godzi się wskazać, że oskarżony realizując swoją linię obrony( niezgodną z zebranymi dowodami w sprawie) nie zamierzał zadośćuczynić pokrzywdzonemu, nie wyraził również ani skruchy ani żalu za popełniony czyn.</p> <p>Sąd uznał za zasadne wymierzenie sprawcy kary pozbawienia wolności w wysokości 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Kara bezwzględna pozbawienia wolności wraz z obowiązkiem naprawienia szkody pokrzywdzonemu w odpowiednim rozmiarze nie pozostawia zatem żadnych wątpliwości, że dla powstrzymania oskarżonego przed popełnieniem kolejnych, podobnych przestępstw za konieczne należy uznać wymierzenie kary w orzeczonym wymiarze.</p> <p>W ocenie Sądu kary w zestawieniu z orzeczonymi obowiązkami zdają się wreszcie czynić zadość wskazaniom prewencji ogólnej, a mianowicie uzmysławia ona tak oskarżonemu jak i społeczeństwu, że popełnianie takich przestępstw spotyka się z reakcją organów wymiaru sprawiedliwości.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (t.j. z 1983 r. Dz. U. Nr 49, poz. 223 ze zm.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> sąd zwolnił oskarżonego w całości od obowiązku uiszczenia opłaty oraz od obowiązku uiszczenia wydatków postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa.</p> </div>