Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

I C 209/23

Sądy powszechne2023-12-08
Sygnatura
I C 209/23
Data orzeczenia
2023-12-08
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Bartłomiej Wylęgała (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I C 209/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 8 grudnia 2023 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Głubczycach, I Wydział Cywilny </strong> </p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Bartłomiej Wylęgała</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: starszy sekretarz sądowy Barbara Kaźmierczak </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2023 roku w Głubczycach</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedziba w <span class="anon-block">T.</span> </strong> </p> <p>przeciwko <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. F.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>1.  Zasądza od pozwanej <span class="anon-block">P. F.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedziba w <span class="anon-block">T.</span> kwotę 2.402.40 (dwa tysiące czterysta dwa 40/100) złote wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, liczonymi od dnia 21 grudnia 2022 roku do dnia zapłaty.</p> <p>2.  W pozostałym zakresie powództwo oddala.</p> <p>3.  Zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.117,00 (tysiąc sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 900,00 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, liczonymi od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="underline"> <!-- -->sporządzone przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505(8);art. 505(8) § 4)">art. 505 <sup> <!-- -->8</sup> § 4 k.p.c.</a> </span> </p> <p>Podstawę prawną wydanego w niniejszej sprawie wyroku stanowią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 483;art. 484)">art. 483 i 484 k.c.</a> W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 483;art. 483 § 1)">art. 483 § 1 k.c.</a> można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej <br/>z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna), przy czym zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 484;art. 484 § 1)">art. 484 § 1 k.c.</a> w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody.</p> <p>Z tego rodzaju postanowieniem umownym mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w świetle treści umowy zawartej w dniu 16 października 2020 r. przez powoda <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> oraz pozwaną <span class="anon-block">P. F.</span>. Na mocy tejże umowy powód był zobowiązany m.in. do budowy instalacji przyłącza gazowego do budynku położonego w <span class="anon-block">B.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. <span class="anon-block">(...)</span> do dnia 2 kwietnia 2021 r., a pozwana do budowy instalacji gazowej oraz zawarcia umowy sprzedaży z wybranym sprzedawcą gazu i do rozpoczęcia poboru paliwa gazowego <br/>w terminie 90 dni od dnia wykonania przez powoda przyłączenia. W okolicznościach sprawy bezsporny jest fakt zarówno zawarcia przez strony wskazanej wyżej umowy, jak również okoliczność, iż powód w dniu 10 marca 2021 r. wykonał ciążące na nim obowiązki <br/>w powyższych zakresie oraz że pozwana miała wykonać swoje obowiązki do dnia 1 lipca 2021 r. Wreszcie poza sporem pozostaje, iż pozwana nie wykonała tychże obowiązków <br/>w przewidzianym umową terminie, co z kolei zrodziło po jej stronie obowiązek zapłaty na rzecz powoda kary umownej przewidzianej w § 5 ust. 5 zawartej przez strony postępowania umowy. Kara ta wynosiła 0,2 % opłaty brutto za przyłączenie, tj. 3300,88 zł. (zgodnie z § 4 ust. 2 umowy) za każdy dzień opóźnienia i nie mogła przekroczyć 100% wysokości opłaty za przyłączenie. Skoro zatem bezspornym w sprawie jest, iż pozwana nie wykonała powyższego zobowiązania do dnia 1 grudnia 2022 r. powód był uprawniony do żądania od niej objętej pozwem kary umownej. Skoro zatem powód naliczył tę karę za okres od dnia <br/>2 grudnia 2021 r. do dnia 1 grudnia 2022 r. (nota obciążeniowa k. 19 akt), tj. łącznie za okres 364 dni, a wysokość 0,2 % opłaty brutto za przyłączenie wynosi 6,60 zł. (3.300,88 zł. * 0,2 %), wysokość tejże kary umownej winna wynieść za w/w okres 2.402,40 zł. (364 dni * 6,60 zł.). Taką też kwotę zasądzono od pozwanej na rzecz powoda, oddalając powództwo <br/>w pozostałym zakresie, jako nieuzasadnione.</p> <p>Odnosząc się natomiast do zarzutu pozwanej zawartego w sprzeciwie od nakazu zapłaty, świetle powyższych ustaleń, w ocenie Sądu nie sposób uznać przedmiotowej kary umownej za rażąco wygórowanej w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 484;art. 484 § 2)">art. 484 § 2 k.c.</a>, zważywszy zwłaszcza na jej wysokość, jak również na znaczny okres opóźnienia pozwanej w wykonaniu zobowiązania oraz fakt, iż sama pozwana na rozprawie w dniu 8 grudnia 2023 r. nie była w stanie określić konkretnie przyczyn tego opóźnienia, co może świadczyć o zupełnym zlekceważeniu przez nią przyjętych na siebie zobowiązań. Wreszcie zauważyć należy, że zasądzona kwota nie przekracza maksymalnej wysokości kary umownej, przewidzianej w § 5 ust. 5 umowy.</p> <p>Rozstrzygnięcie o obowiązku zwrotu kosztów procesu oparto zaś na przepisie art. 98 § 1-1<sup> <!-- -->1</sup> i § 3 w zw. § 2 pkt 3 i § 15-16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, albowiem powód wygrał proces w 95%, stąd Sąd uznał, iż w takiej sytuacji nie znajduje zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> Pozwaną obciążono zatem obowiązkiem zwrotu na rzecz powoda kosztów procesu w łącznej wysokości 1.117,00 zł., w tym opłata sądowa od pozwu – 200,00 zł., wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem – 900,00 zł. oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17,00 zł.</p> </div>