III K 393/09

<p>Sygn. akt III K 393/09</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 9 grudnia 2009 r.</p> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący – SSO Beata Kinstler</p> <p>Protokolant: Joanna Kulpińska</p> <p>bez udziału prokuratora</p> <p>po rozpoznaniu na posiedzeniu sprawy skazanego <span class="anon-block">P. S.</span> (poprzednio <span class="anon-block">M. O.</span>)</p> <p>w przedmiocie <strong> <!-- -->wydania wyroku łącznego</strong> </p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>I.  umorzyć postępowanie o wydanie wyroku łącznego;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 2)">art. 632 pkt 2 k.p.k.</a> kosztami postępowania o wydanie wyroku łącznego obciążyć Skarb Państwa;</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Nieprawomocnym wyrokiem łącznym z dnia 17 września 2009 roku Sąd Okręgowy we Wrocławiu w sprawie sygn. akt III K 235/09, rozpoznając wniosek skazanego <span class="anon-block">P. S.</span> (poprzednio <span class="anon-block">M. O.</span>), orzekł <br/>w przedmiocie połączenia kar wymierzonych skazanemu prawomocnymi wyrokami :</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2007 r., sygn. akt III K 303/05,</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>Sądu Rejonowego w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt XXVI K <br/>586/06</p> </dd> </dl> <p>i innych.</p> <p>W dniu 5 listopada 2009 roku (data wpływu) skazany <span class="anon-block">P. S.</span> wystąpił z kolejnym wnioskiem o rozpatrzenie możliwości wydania nowego wyroku łącznego dotyczącego skazania go na kary zastępcze pozbawienia wolności za grzywny wymierzone tymi samymi wyrokami, a nadto wyrokiem Sądu Rejonowego <br/>w Międzyrzeczu z dnia 29 sierpnia 2005 r. w sprawie sygn. akt II K 282/04.</p> <p>W uzasadnieniu swojego wniosku – wnosząc jednak o wydanie kolejnego wyroku łącznego – podniósł to, iż większości przypisanych mu prawomocnymi już wyrokami nie popełnił. W zasadzie wniósł o orzeczenie nowej kary łącznej <br/>w wymiarze niższym, niż wymierzono mu nieprawomocnym wyrokiem łącznym z dnia 17 września 2009 r.</p> <p>Wniosek skazanego należało uznać za przedwczesny, gdyż wyrok łączny Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 17 września 2009 r. w sprawie sygn. III K 235/09 dotychczas nie jest prawomocny z uwagi na zapowiedź i wniesienie apelacji do sądu II instancji.</p> <p>W związku z tym, iż wcześniej wszczęte postępowanie w tym samym przedmiocie nie zostało prawomocnie zakończone, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 7)">art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.</a> należało umorzyć postępowanie w zakresie kolejnego wniosku skazanego.</p> </div>