II AKa 314/08

<p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt: II AKa 314/08</span> </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 listopada 2008 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="172"/> <col width="539"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSA Barbara Suchowska</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Sędziowie</p> </td> <td> <p>SSA Jolanta Śpiechowicz</p> <p>SSA Mariusz Żak (spr.)</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>Dariusz Bryła</p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prok. Krajowej del. do Prok. Apel. Przemysława Piątka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. M.</span> </strong>(<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M.</span> </strong>), syn <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">H.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji obrońcy</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach</p> <p>z dnia 27 maja 2008 r. sygn. akt. XXI K 74/08</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 2)">art. 70 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 k.k.</a> warunkowo zawiesza wykonanie wymierzonej oskarżonemu kary łącznej 1 (jednego) roku pozbawienia wolności na okres 3 (trzech) lat próby i w tym czasie oddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego;</p> <p>2.  uchyla orzeczenie oparte o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> (pkt. 4 wyroku);</p> <p>3.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>4.  zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym.</p> <p>sygn. II AKa 314/08</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy w Katowicach, wyrokiem z 27 maja 2008r. uznał oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. M.</span> </strong> za winnego dwóch przestępstw:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a>, polegającego na tym, że we wrześniu 2007r. w <span class="anon-block">S.</span> kierował pod adresem małoletniego <span class="anon-block">K. Z.</span> groźby pozbawienia go życia, przy czym słowa te wzbudziły w poczuciu pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione</p> </dd> </dl> <p>i za to skazał go, na podstawie w/w przepisu, na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a>, polegającego na tym, że 19 grudnia 2007r., działając wspólnie i w porozumieniu z inną, ustaloną osobą, grożąc <span class="anon-block">K. Z.</span> użyciem przemocy w postaci pozbawienia życia poprzez przyłożenie przez ustaloną osobę do skroni pokrzywdzonego niebezpiecznego przedmiotu w postaci noża o złamanym ostrzu i rękojeścią w kształcie kastetu, a także stosując przemoc w postaci bicia i kopania pokrzywdzonego w okolicy głowy oraz brzucha usiłował zabrać w celu przywłaszczenia na szkodę w/wym pokrzywdzonego papierosy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. Z.</span> oraz interwencję osób postronnych</p> </dd> </dl> <p>i za to skazał go, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 14;art. 14 § 1)">art. 14 § 1 kk</a> i przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 1)">art. 60 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 60;art. 60 § 6;art. 60 § 6 pkt. 1)">art. 60 § 6 pkt 1 kk</a> na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.</p> <p>Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">86 § 1 kk</a> jako karą łączną Sąd Okręgowy orzekł karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a> zaliczył na jej poczet okres tymczasowego aresztowania oskarżonego, począwszy od dnia zatrzymania, tj. 19 grudnia 2007r. do 27 maja 2008r.</p> <p>Kosztami sądowymi Sąd Okręgowy obciążył oskarżonego.</p> <p>Wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego.</p> <p>W wywiedzionej apelacji, powołując się na podstawy prawne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 3 i 2 kpk</a>, zarzucił on:</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, polegający na uznaniu oskarżonego winnym zbrodni z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a> oraz występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> w sytuacji gdy zgromadzony w toku postępowania karnego materiał dowodowy nie pozwalał na dokonanie takich ustaleń.</p> </dd> </dl> <p>W oparciu o tak sformułowany zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzutu popełnienia występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> oraz przyjęcie, że drugi z zarzuconych mu czynów wypełnia znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a>, a nie zbrodni z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a>.</p> <p>Alternatywnie obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Zarzuty apelacji, kwestionujące ustalenia faktyczne Sądu I instancji będące podstawą przypisania oskarżonemu obu zarzuconych przestępstw, okazały się nieuzasadnione.</p> <p>Co do czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> autor apelacji ograniczył je do stwierdzenia, że – jego zdaniem - brak było podstaw do odrzucenia wyjaśnień oskarżonego, przeczącego swojej winie w tym zakresie i jednoczesnego przyjęcia za wiarygodne zeznań pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. Z.</span>.</p> <p>Z oczywistych powodów z zarzutem tym nie można się zgodzić.</p> <p>Przede wszystkim zauważyć trzeba, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji, stosownie do ciążącego na nim obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 kpk</a>, należycie umotywował swoje stanowisko w tym zakresie.</p> <p>Dostrzegając młody wiek pokrzywdzonego i oceniając kompleksowo jego postawę w procesie, a także sposób relacjonowania zdarzeń w czasie przesłuchania, Sąd Okręgowy zwrócił uwagę na to, że jego zeznania, - konsekwentne i stanowcze – wskazują nie tylko na pełną zdolność do postrzegania i odtwarzania faktów, ale także na dużą świadomość ich wagi (znaczenia) oraz poczucie wynikającej z tego odpowiedzialności (str. 4 uzasadnienia).</p> <p>Trafnie także Sąd ten wskazał na elementy zeznań <span class="anon-block">K. Z.</span>, które dowodzą braku po jego stronie negatywnych emocji wobec oskarżonego, a w szczególności wrogości, które mogłyby skłonić go do fałszywych, czy „przesadnych” oskarżeń (str. 5 uzasadnienia wyroku).</p> <p>Argumentacji tej autor apelacji w żaden sposób nie podważył.</p> <p>Ocenie zeznań pokrzywdzonego, dokonanej przez Sąd Okręgowy przeciwstawiał natomiast argument oparty na tym, że o zdarzeniu do jakiego doszło we wrześniu 2007r. <span class="anon-block">K. Z.</span> nie powiadomił ani rodziców, ani szkoły.</p> <p>Okoliczność ta, wbrew wywodom apelacji, nie stanowi podstawy do kwestionowania wiarygodności pokrzywdzonego, ani też nie upoważnia do oceny, że w rzeczywistości nie obawiał się on gróźb oskarżonego.</p> <p>Słusznie uznał Sąd Okręgowy, że wytłumaczenie tego faktu przez <span class="anon-block">K. Z.</span> jest logiczne i nie kłóci się ze wskazaniami doświadczenia życiowego. Rzeczywiście, nawet obawiając się gróźb oskarżonego oraz towarzyszącego mu <span class="anon-block">D. P.</span>, zachowującego się wobec niego szczególnie agresywnie, mógł on wówczas uznać, że ewentualne zgłoszenie (ujawnienie) zdarzenia może spowodować dalsze szykany z ich strony i z tego powodu zaniechać takiego działania. To, że w grudniu 2007r. zareagował inaczej, wiązać należy z tym, że w tym przypadku nie skończyło się na groźbach.</p> <p>Wywiedziona apelacja jest pozbawiona podstaw także w części dotyczącej przebiegu zdarzeń w dniu 19 grudnia 2007r. (czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a>) .</p> <p>Również w tym zakresie Sąd Okręgowy należycie i przekonująco wyjaśnił dlaczego oparł się na zeznaniach pokrzywdzonego, uznając że są wiarygodne, natomiast odrzucił wersję prezentowaną przez oskarżonego oraz świadków <span class="anon-block">D. P.</span> i <span class="anon-block">M. M.</span>.</p> <p>Uzasadnienia Sądu Okręgowego autor apelacji zdaje się jednak w ogóle nie dostrzegać. Przypomnieć dlatego trzeba, iż w tej części zarówno wyjaśnienia oskarżonego jak i zeznania w/w świadków są wyjątkowo niekonsekwentne, a – gdy chodzi o <span class="anon-block">D. P.</span> oraz <span class="anon-block">M. M.</span> – wręcz rażą chęcią „wspierania” M. <span class="anon-block">M.</span>. Dość wskazać na fakt, iż początkowo przeczyli oni, aby w ogóle był on obecny na miejscu zdarzenia.</p> <p>Wbrew wywodom obrońcy oskarżonego żadnych zastrzeżeń nie budzi ustalenie Sądu Okręgowego, że motywem działania obu mężczyzn, którzy zaczepili pokrzywdzonego, była chęć okradzenia go oraz, że oskarżony wiedział o posługiwaniu się przez <span class="anon-block">D. P.</span> kastetem.</p> <p>Okoliczności te wynikają bezpośrednio z zeznań pokrzywdzonego. Podał on wprawdzie, że jako pierwszy zażądał od niego papierosów („fajek”) <span class="anon-block">D. P.</span> to jednak konsekwentnie i stanowczo twierdził również, że żądania te nie ustały także wtedy, gdy już obaj, tj. także M. <span class="anon-block">M.</span>, stali naprzeciw niego, a <span class="anon-block">D. P.</span> przyłożył mu do skroni kastet (k. 170-171). Zarzut obrońcy nawiązujący do wyjaśnień oskarżonego, że mógł on działać z innych powodów oraz nie widzieć kastetu, czy też nie być świadomym posługiwania się nim przez <span class="anon-block">D. P.</span>, całkowicie abstrahuje od tych zeznań.</p> <p>Należy także podkreślić, że nie stanowią podstawy do kwestionowania ustaleń Sądu I instancji, dotyczących zamiaru z jakim działał oskarżony, przywoływane w apelacji fragmenty zeznań pokrzywdzonego i jego ojca, w których zwracali uwagę na ogólnie negatywny stosunek obu napastników do <span class="anon-block">K. Z.</span> i wyrazili opinię że żądanie wydania papierosów stanowiło w istocie tylko pretekst do zaczepki.</p> <p>Nie zmienia to przecież faktu, iż żądanie wydania papierosów jednak padło, co stanowczo podtrzymał pokrzywdzony także na rozprawie (k. 171) i że towarzyszyły mu wyrażane werbalnie groźby pobicia, a następnie przyłożenie kastetu do skroni <span class="anon-block">K. Z.</span>.</p> <p>Zachowanie takie realizuje znamiona podmiotowe przestępstwa rozboju nawet jeśli jednemu bądź nawet obu współsprawcom obok ustalonego przez Sąd Okręgowy zamiaru zdobycia w ten sposób papierosów (to, że ich nie mieli, oskarżony przyznał – vide k. 48) przyświecała równolegle chęć pobicia go motywowana również innymi względami.</p> <p>Oceny tej nie podważa to, że oskarżony pobił pokrzywdzonego dopiero po tym, gdy ten usiłował uciec. Twierdzeniom oskarżonego, że była to reakcja na użycie przez pokrzywdzonego obraźliwych słów <span class="anon-block">K. Z.</span> stanowczo zaprzeczył i jego zeznania w tym zakresie są całkowicie wiarygodne, tak z przyczyn, które naprowadzono wcześniej, jak i uwzględniające przebieg i okoliczności zajścia wskazującego na to, iż bał się on napastników.</p> <p>Rozpoznając wniesiony środek odwoławczy Sąd Apelacyjny nie podzielił także wyrażonych w nim wątpliwości co do tego, czy kastet którym posługiwał się <span class="anon-block">D. P.</span>, to niebezpieczny przedmiot w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 kk</a>.</p> <p>Oczywiście zgodzić się należy ze stanowiskiem, że nie każdy kastet stanowi tego rodzaju przedmiot i że decyduje w takim przypadku, dokonana in concreto, ocena jego indywidualnych, obiektywnych właściwości (fizycznych cech), które muszą wskazywać na to, że użycie go w „zwykły” sposób stwarza dla życia bądź zdrowia zaatakowanego podobne niebezpieczeństwo jak użycie noża bądź broni palnej.</p> <p>Nie ulega wątpliwości , wbrew wywodom skarżącego, że przedmiot, którym posługiwał się w trakcie rozboju <span class="anon-block">D. P.</span> kryterium to spełnia.</p> <p>Wprawdzie jego rękojeść zrobiona jest z plastiku, to jednak słusznie uznał Sąd Okręgowy, że przesądzające o niebezpiecznym charakterze analizowanego kastetu jest przymocowane do rękojeści metalowe, złamane ostrze noża o długości ponad 2 cm. Jest oczywistym, że ewentualne użycie takiego przedmiotu, z uwagi na zachowaną powierzchnię ostrza, tworzy zagrożenie analogiczne do użycia noża przez wykorzystanie jego „naturalnych”, tj. tnących właściwości.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny uznał, że zarzuty wywiedzionej apelacji kwestionujące ustalenia faktyczne Sąd I instancji oraz kwalifikację prawną czynów przypisanych oskarżonemu nie są zasadne i w tym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.</p> <p>Jednocześnie jednak, uwzględniając to, że wobec zakwestionowania przez skarżącego winy oskarżonego kontroli odwoławczej poddać należało także rodzaj i wymiar orzeczonej wobec oskarżonego represji karnej, Sąd Apelacyjny uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki do zmiany zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania wymierzonej mu kary łącznej pozbawienia wolności.</p> <p>O ile bowiem nie nasuwa zastrzeżeń wysokość jednostkowych kar orzeczonych przez Sąd Okręgowy (w przypadku drugiego z czynów z zastosowaniem nadzwyczajnego jej złagodzenia) oraz wysokość kary łącznej (z zastosowanie pełnej absorpcji) to jednak zakwestionować należało odstąpienie od przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69)">art. 69 kk</a> możliwości warunkowego zawieszenia jej wykonania.</p> <p>Oskarżony jest młodociany i nie był dotychczas karany.</p> <p>Częściowo przyznał się do winy i na rozprawie, wyrażając skruchę, przeprosił pokrzywdzonego.</p> <p>Z wywiadu środowiskowego (k. 157-158) wynika, że ma on dobrą opinię wśród sąsiadów, którzy wskazali jednocześnie na brak należytej opieki ze strony ojca mieszkającego z nim na Śląsku.</p> <p>Z zeznań jego matki, przesłuchanej na rozprawie kończącej postępowanie przed Sądem Okręgowym, wynika jednoznacznie, że widzi ona potrzebę i możliwość sprowadzenia oskarżonego do <span class="anon-block">W.</span>, gdzie ona mieszka razem z siostrą oskarżonego i roztoczenia nad nim należytej opieki.</p> <p>Okoliczności te zdaniem Sądu Apelacyjnego przemawiają za zastosowaniem wobec oskarżonego dobrodziejstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a>, z jednoczesnym oddaniem go pod dozór kuratora sądowego.</p> <p>Dlatego też w takim zakresie zaskarżony wyrok zmieniono, uchylając jednocześnie, bezprzedmiotowe w takim przypadku, orzeczenie oparte o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 kk</a>.</p> <p>Mając na uwadze sytuację osobistą i majątkową oskarżonego zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym.</p> <p>/AW</p> </div>