II K 43/23

<p>Sygn. akt II K 43/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 22 grudnia 2023 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Nowym Sączu II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p>Przewodniczący: <strong> <!-- -->Sędzia Grzegorz Król</strong> </p> <p>Protokolant: <strong> <!-- --> Iwona Wójcik </strong> </p> <p>przy udziale Prokuratora: ////////////</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2023 r., 11 października 2023 r., 17 listopada 2023 r., 06 grudnia 2023 r., 15 grudnia 2023 r. sprawy karnej</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. P.</span> </strong>c. <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">D.</span> zd. <span class="anon-block"> (...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> </p> <p>oskarżonej o to, że:</p> <p>w dniu 4 maja 2017 roku w <span class="anon-block">N.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła sprzedawcę <span class="anon-block">(...)</span> w błąd co do swojej prawdziwej tożsamości i na aneksie do umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr <span class="anon-block"> (...)</span> posługując się danymi <span class="anon-block">P. G. (1)</span>, w celu użycia za autentyczny, podrobiła na przedmiotowym aneksie jego podpis w miejscu abonenta, doprowadzając w ten sposób <span class="anon-block">(...)</span>do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 323,15 zł,</p> <p>tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> </p> <p>I.  uznaje oskarżoną <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. P.</span> </strong>za winną popełnienia czynu zarzucanego jej aktem oskarżenia stanowiącego przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i za to na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a;art. 37 a § 1)">art. 37a § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> wymierza jej karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 15 (piętnaście) złotych – tj. karę grzywny w kwocie 1.500 (tysiąc pięćset) złotych,</p> <p>II.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43 a § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> orzeka oskarżonej środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 1.500 (tysiąc pięćset) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,</p> <p>III.  na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci wydatków w kwocie 1.268,50 (tysiąc dwieście sześćdziesiąt osiem 50/100) złotych oraz w postaci opłaty w kwocie 150 (sto pięćdziesiąt) złotych.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="56"/> <col width="10"/> <col width="87"/> <col width="2"/> <col width="50"/> <col width="48"/> <col width="91"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="11"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="100"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 22 grudnia 2023 r. </strong> </p> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="9"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="4"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p> <strong> <!-- -->II K 43/23</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- --> Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="3"> <p> <span class="anon-block">A. P.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>W dniu 4 maja 2017 roku w <span class="anon-block">N.</span> działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadziła sprzedawcę <span class="anon-block">(...)</span> w błąd co do swojej prawdziwej tożsamości i na aneksie do umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr <span class="anon-block"> (...)</span> posługując się danymi <span class="anon-block">P. G. (1)</span>, w celu użycia za autentyczny, podrobiła na przedmiotowym aneksie jego podpis w miejscu abonenta, doprowadzając w ten sposób <span class="anon-block">(...)</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 323,15 zł tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="5" colspan="12"> <p>1.  <span class="anon-block">P. G. (1)</span> prowadził działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span>. W 2014 roku zawarł z operatorem P4 sp z o.o. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w ramach którego oddano mu do dyspozycji numer <span class="anon-block"> (...)</span>. Z powyższego numeru korzystała <span class="anon-block">A. P.</span>, wówczas żona <span class="anon-block">P. G. (1)</span>. Miała ona również w 2014 roku upoważnienia od męża do zawierania umów, na czas gdy <span class="anon-block">P. G. (1)</span> przechodził przeszczep zastawki płucnej oraz w okresie rekonwalescencji po zabiegu. Zdarzało się wtedy, że <span class="anon-block">A. P.</span> podpisywała dokumenty za <span class="anon-block">P. G. (1)</span> posługując się jego danymi. Przed wrześniem 2014 roku <span class="anon-block">P. G. (1)</span> zakończył prowadzenie działalności w <span class="anon-block">T.</span>. Potem założył działalność w <span class="anon-block">G.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span>, która została zakończona w 2016 roku.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Zeznania świadka <span class="anon-block">P. G. (1)</span> </p> </td> <td> <p>k.2, 175v-176v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">A. P.</span> </p> </td> <td> <p>k. 158v-159</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>kserokopia z akt sprawy Nc-e <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td> <p>k.24-46</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="2"> <p>Kserokopia opinii na podstawie ekspertyzy kryminalistycznej z zakresu badań dokumentów sporządzona na potrzeby postępowania <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>k.10-23</p> </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="12"> <p>2.  Małżeństwo <span class="anon-block">A. P.</span> i <span class="anon-block">P. G. (1)</span> ustało we wrześniu 2015 roku.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. G. (1)</span>,</p> </td> <td> <p>k.2, 175v-176v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia <span class="anon-block">A. P.</span> </p> </td> <td> <p>k. 158v-159</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="5" colspan="12"> <p>3.  <span class="anon-block">A. P.</span> w dniu 4 maja 2017 roku w <span class="anon-block">N.</span> podrabiając podpis <span class="anon-block">P. G. (1)</span> podpisała za niego <span class="anon-block">aneks nr (...)</span> do umowy z operatorem <span class="anon-block">(...)</span> Ze strony operatora umowę podpisała <span class="anon-block">K. S.</span>, która była autoryzowanym doradcą biznesowym operatora. W aneksie przedłużono czas trwania umowy dotyczącej numeru <span class="anon-block">(...)</span> sierpnia 2019 roku.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Informacja z <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>k. 53 i 121-123, k.166, k.189</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Aneks do umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych</p> </td> <td> <p>k. 54-55</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Umowa autoryzowanych doradców biznesowych</p> </td> <td> <p>k. 77-84</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Opinia biegłego z zakresu ekspertyzy dokumentów</p> </td> <td> <p>k.102-113</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania <span class="anon-block">K.</span> świadka <span class="anon-block">S.</span> </p> </td> <td> <p>k. 187v-188</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="12"> <p>4.  W dniu podpisania aneksu przez <span class="anon-block">A. P.</span>, <span class="anon-block">P. G. (1)</span> przebywał w szpitalu specjalistycznym im. <span class="anon-block">J. P.</span> II w <span class="anon-block">K.</span> (pobyt od 27 kwietnia do 8 maja 2017). W tym czasie nie użyczał nikomu swojego dowodu osobistego.</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. G. (1)</span> </p> </td> <td> <p>k.2, k.86v, 175v-176v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Karta informacyjna z leczenia szpitalnego</p> </td> <td> <p>k. 6-7</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>5.  W dniu 31 stycznia 2018 roku operator <span class="anon-block">(...)</span>całkowicie zawiesił aktywację karty SIM z powodu braku płatności. Kwota zadłużenia za usługi telekomunikacyjne wyniosła 323,15 zł.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Informacja z <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>k. 53, k.166</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="5" colspan="12"> <p>6.  W dniu 9 grudnia 2021 roku Sąd Rejonowy <span class="anon-block">(...)</span> wydał nakaz zapłaty (sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>), w którym nakazał <span class="anon-block">P. G. (2)</span> zapłatę kwoty 3.219,24 zł na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span>, który nabył wierzytelność na podstawie umowy cesji. Powyższa kwota wynikała z nieuregulowanych płatności za aneks do umowy oraz z noty karnej za zerwanie umowy przed terminem z winy klienta. Postępowanie zostało następnie umorzone postanowieniem Sądu Rejonowego w <span class="anon-block">R.</span> z dnia 23 marca 2022 roku na skutek cofnięcia pozwu.</p> </td> <td colspan="2"> <p>kserokopia nakazu zapłaty z <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td> <p>k. 8</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>kserokopia z akt sprawy Nc-e <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td> <p>k.24-46</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wnioski o udzielenie informacji</p> </td> <td> <p>k.90-91</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. G. (1)</span> </p> </td> <td> <p>k.2, k.86v, 175v-176v</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>pismo pokrzywdzonego</p> </td> <td> <p>k.181-182</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="3" colspan="12"> <p>7.  <span class="anon-block">A. P.</span> dotychczas nie była karana. Nie posiada rachunku bankowego oraz wartościowych ruchomości. Nie jest właścicielką majątku w postaci nieruchomości gruntowych, budynkowych oraz lokalowych. Nie prowadzi działalności gospodarczej.</p> </td> <td colspan="2"> <p>karta karna</p> </td> <td> <p>k. 129</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zaświadczenie o stanie majątkowym</p> </td> <td> <p>k.130</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Notatka urzędowa</p> </td> <td> <p>k. 137</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.2. Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="10"> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> </td> <td colspan="2"> </td> <td> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>1.1.  <strong> <!-- --> Dowody będące podstawą ustalenia faktów </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.1-4</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. G. (1)</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom świadka <span class="anon-block">P. G. (1)</span>. Świadek przedstawił spójną i logiczną relację z przebiegu zdarzeń. Zeznania świadka w świetle przedłożonej dokumentacji medycznej pozwalają na wyciągnięcie jednoznacznych wniosków, że świadek nie mógł podpisać spornego aneksu z uwagi na fakt przebywania w tym okresie w <span class="anon-block"> Szpitalu (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>. Aneks nie mógł także zostać mu wysłany do podpisania w szpitalu, ponieważ jak zeznał świadek <span class="anon-block">K. S.</span> nie pamięta sytuacji podpisywania umowy w szpitalu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.1-2</p> </td> <td colspan="2"> <p>częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">A. P.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Nie znaleziono podstaw by nie dać wiary wyjaśnieniom <span class="anon-block">A. P.</span>, w części, w której opisała fakt rozstania się z <span class="anon-block">P. G. (2)</span> w 2015 roku oraz fakt zajmowania się sprawami byłego męża w momencie, gdy ten pozostawał w leczeniu w 2014 roku. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej korespondują z zeznaniami <span class="anon-block">P. G. (1)</span>. Ponadto oskarżona przyznała, że zdarzało się w przeszłości, że podpisywała dokumenty za męża posługując się jego danymi osobowymi. Nie kwestionowała również, że w związku z powyższym, toczyła się przeciwko niej sprawa przed sądem w Poznaniu, która została warunkowo umorzona.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.3</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">K. S.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Zeznania świadka miały charakter spójny i logiczny, jednakże nie przyczyniły się znacząco do ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy. Świadek jako doradca autoryzacyjny <span class="anon-block">(...)</span> zawarła z oskarżoną aneks do umowy w dniu 4 maja 2017 roku. Świadek nie była w stanie przytoczyć konkretnych okoliczności dotyczących podpisania tej umowy z uwagi dużą liczbę podpisywanych przez doradcę tego rodzaju umów. Po okazaniu przyznała, że na aneksie widnieje jej podpis, a na aneksie nie ma nic nienaturalnego. Ponadto opisała szczegółowo standardowe postępowanie w przypadku podpisywania tego typu umów. Jako doradca biznesowy nie miała możliwości przedłużenia umowy przez telefon, mogło to zrobić tylko biuro obsługi klienta. Tylko w wyjątkowych sytuacjach umowa mogła zostać wysłana pocztą. Nie było możliwości, by małżonek podpisał się za współmałżonka, wymagane było do tego pełnomocnictwo notarialne. Wskazała, że pilnowała tego by podpisy na umowach były prawidłowe, ponieważ w przypadku np. nieprawidłowej reprezentacji spółki nie dostawała za takie umowy wynagrodzenia. Ponadto nie pamiętała by kiedykolwiek podpisywała umowę w szpitalu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.1, 6</p> </td> <td colspan="2"> <p>kserokopia z akt sprawy Nc-e <span class="anon-block"> (...)</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Wydruk akt dotyczących innej sprawy, brak podstaw do kwestionowania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>Kserokopia opinii na podstawie ekspertyzy kryminalistycznej z zakresu badań dokumentów sporządzona na potrzeby postępowania<span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Ze względu na to, że opinia powstała na potrzeby innego postępowania karnego, nie może zostać uznana za opinię w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 193;art. 193 § 1)">art. 193 § 1 k.p.k.</a> Podlegała jednak ona odczytaniu zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 393;art. 393 § 3)">art. 393 § 3 k.p.c.</a> Z dowodu tego wynika, że w przeszłości toczyły się postępowania dotyczące podpisywania się na umowach przez oskarżoną używając do tego podrobionego podpisu <span class="anon-block">P. G. (1)</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.3, 5</p> </td> <td colspan="2"> <p>Informacja z <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Dokumenty zostały sporządzone i wydane przez właściwy podmiot, a ich prawdziwość nie budzi żadnych wątpliwości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.3.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Aneks do umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych</p> </td> <td colspan="9"> <p>Dokument ten jest dowodem na to, że aneks został podpisany w dniu <span class="anon-block">(...)</span>roku przez <span class="anon-block">K. S.</span> oraz osobę posługującą się danymi <span class="anon-block">P. G. (1)</span>. Z zestawienia z dowodem z opinii biegłego z zakresu ekspertyzy dokumentów wynika, że widniejący na niej podpis <span class="anon-block">P. G. (1)</span> został w rzeczywistości złożony przez <span class="anon-block">A. P.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.3.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Umowa autoryzowanych doradców biznesowych</p> </td> <td colspan="9"> <p>Dokument pochodzący od <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">G.</span> sp. j. z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>. Jest to umowa jaka łączyła wyżej wymienioną spółkę z <span class="anon-block">M. K.</span>, a której przedmiotem jest prowadzenie przez <span class="anon-block">M. K.</span> działalności w ramach sieci <span class="anon-block">P.</span>. Dowód ten nie budzi wątpliwości co do autentyczności, jednakże jego przydatność w niniejszej sprawie jest znikoma.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.3.</p> </td> <td colspan="2"> <p>Opinia biegłego z zakresu ekspertyzy dokumentów</p> </td> <td colspan="9"> <p>W opinii przedstawiono szczegółowo wybraną metodę badawczą dotyczącą identyfikacji pisma ręcznego. Biegły posłużył się metodą graficzno-porównawczą z zastosowaniem mikroskopu stereoskopowego, szkieł powiększających oraz skanera komputerowego oraz metodą geometryczno-strukturalną, polegającą na wyznaczeniu linii prostych na najbardziej stabilnych i wysuniętych punkach w podpisie dowodowym i porównawczych a następnie połączenie tych punktów prostymi. Przedstawiono dostateczną liczbę wspólnych cech pozwalających na identyfikację pisma ręcznego, jakim podpisano aneks z <span class="anon-block">(...)</span>roku, jako pisma <span class="anon-block">A. P.</span>. Opinia nie była ponadto kwestionowana przez strony. Ponadto brak jest podstaw do kwestionowania kwalifikacji i doświadczenia zawodowego biegłego.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.4</p> </td> <td colspan="2"> <p>Karta informacyjna z leczenia szpitalnego</p> </td> <td colspan="9"> <p>Dokumentacja medyczna sporządzona przez uprawniony do tego podmiot. Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości zamieszczonych tam danych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.6</p> </td> <td colspan="2"> <p>kserokopia nakazu zapłaty z <span class="anon-block">(...)</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Sporządzony i wydany przez sąd, przed którym zapadło orzeczenie, a co do jego autentyczności nie zachodzą żadne wątpliwości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.6</p> </td> <td colspan="2"> <p>wnioski o udzielenie informacji</p> </td> <td colspan="9"> <p>Dokumenty zostały sporządzone i wydane przez właściwy podmiot, a ich autentyczność nie budzi żadnych wątpliwości</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.6</p> </td> <td colspan="2"> <p>pismo pokrzywdzonego</p> </td> <td colspan="9"> <p>Zasadniczo sąd nie miał podstaw by odmówić wiary twierdzeniom <span class="anon-block">P. G. (1)</span>, w których powołuje się na rozmowę z bliżej nieokreślonym Kierownikiem <span class="anon-block"> salony (...)</span>, który miał wskazać, że aneksy podpisane stacjonarnie rozpoczynają się od liter <span class="anon-block"> (...)</span> a aneksy telefoniczne rozpoczynają się od liter <span class="anon-block"> (...)</span>. Nie jest to sprzeczne z zeznaniami świadka <span class="anon-block">K. S.</span>, która wskazała, że nie miała możliwości zawierania umów telefonicznych.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.7</p> </td> <td colspan="2"> <p>karta karna</p> </td> <td colspan="9"> <p>Została wystawiona przez uprawniony do tego organ, działający w zakresie swoich kompetencji. Ponadto nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.7</p> </td> <td colspan="2"> <p>zaświadczenie o stanie majątkowym</p> </td> <td colspan="9"> <p>Dokument wydany przez uprawniony do tego organ administracji publicznej w zakresie swoich kompetencji. Dane w nim zawarte nie były kwestionowane.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p>1.1.1.7</p> </td> <td colspan="2"> <p>Notatka urzędowa</p> </td> <td colspan="9"> <p>Dokument wydany przez uprawniony do tego organ w zakresie swoich kompetencji. Dane w nim zawarte nie były kwestionowane.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>1.2.  <strong> <!-- -->Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="9"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> <p>Wyjaśnienia <span class="anon-block">A. P.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej, w zakresie w jakim oskarżona <span class="anon-block">A. P.</span> nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Oskarżona tłumaczyła, że nie podpisała się za byłego męża na aneksie do umowy z <span class="anon-block">(...)</span> roku. Powyższe stoi w oczywistej sprzeczności z wnioskami płynącymi z opinii biegłego z zakresu ekspertyzy dokumentów, które sąd w pełni podziela, a z której jednoznacznie wynika, że podpis widniejący na spornym dokumencie został nakreślony przez <span class="anon-block">A. P.</span>. Sąd nie dał również wiary wyjaśnieniom oskarżonej, że w 2017 roku nie była w <span class="anon-block">N.</span>. Przeczą temu dowody w postaci wspomnianego aneksu z <span class="anon-block">(...)</span>, w którym jako miejsce podpisania umowy wskazano <span class="anon-block">N.</span>. Ponadto z zeznań <span class="anon-block">K. S.</span> wynika, że nie zawierała umów na odległość, ponieważ jako doradca biznesowy nie miała możliwości zawierania umowy na odległość, mogło to zrobić jedynie biuro obsługi klienta.</p> <p>Przedstawiane przez <span class="anon-block">A. P.</span> okoliczności konfliktu pomiędzy <span class="anon-block">P. G. (3)</span> a ojcem oskarżonej są nieistotne z punktu widzenia niniejszej sprawy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="3"> <p>Zeznania świadka <span class="anon-block">E. P.</span> </p> </td> <td colspan="9"> <p>Zeznania świadka były nieprzydatne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Świadek, będący ojcem oskarżonej, nie posiadał informacji na temat tego, gdzie mieszkała jego córka w maju 2017 roku, wskazuje tylko, że najprawdopodobniej było to <span class="anon-block">S.</span>, nie był w stanie stwierdzić z jakiego numeru telefonu córka korzystała w 2017 roku.</p> <p>W dalszej części zeznań przedstawia okoliczności konfliktu z <span class="anon-block">P. G. (3)</span> i sytuację dotyczącą szkody samochodowej i rzekomego podrobienia jego podpisu przez <span class="anon-block">P. G. (3)</span>. Powyższe okoliczności są jednak nieistotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="6"> <p>1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">A. P.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> odpowiedzialności karnej podlega ten kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Czyn zabroniony jest typem powszechnym, to jest takim, który może być popełniony przez nieograniczony krąg podmiotów zdolnych do ponoszenia odpowiedzialności karnej. Ustawa wymaga aby zachowanie się sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku przestępstwa oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Przy tym wykluczone jest popełnienie przestępstwa oszustwa z zamiarem ewentualnym. Zamiar bezpośredni powinien obejmować zarówno cel, jak i sam sposób działania zmierzający do zrealizowania tego celu. Sprawca musi chcieć takiego właśnie sposobu działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i cel ten musi stanowić punkt odniesienia każdego ze znamion przedmiotowych przestępstwa. Aby przypisać sprawcy popełnienie przestępstwa oszustwa należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) nie tylko to, że wprowadza w błąd inną osobę (bądź wyzyskuje błąd), ale także i to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i jednocześnie chce wypełnienia tych znamion. Zaznaczyć należy, iż przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> nie wymaga aby dla wprowadzenia w błąd sprawca podejmował szczególne czynności, polegające na działaniu podstępnym lub chytrym. Do uznania, iż mamy do czynienia z wprowadzeniem w błąd wystarczające jest każde jakiekolwiek działanie, które może doprowadzić do powstania błędnego wyobrażenia o rzeczywistości u osoby rozporządzającej mieniem (por. wyrok SN z dnia 26 czerwca 2003 r., KK 324/02 LEX nr 80291).</p> <p>Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy, postępowanie dowodowe wykazało, że oskarżona <span class="anon-block">A. P.</span> wprowadziła w błąd sprzedawcę <span class="anon-block">(...)</span> co do swojej prawdziwej tożsamości w ten sposób, że podpisała się danymi <span class="anon-block">P. G. (1)</span>. Oskarżona dopuściła się omawianego przestępstwa umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Celem jej działania było przedłużenie obowiązywania umowy, która była zawarta na działalność gospodarczą <span class="anon-block">P. G. (1)</span>, a z której faktycznie korzystała sama oskarżona. Jednocześnie <span class="anon-block">A. P.</span> nie zamierzała płacić za korzystanie z numeru telefonu, czym doprowadziła <span class="anon-block">(...)</span>do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem w łącznej kwocie 323,15 zł.</p> <p>Zachowanie oskarżonej <span class="anon-block">A. P.</span> wypełniło również znamiona czynu zabronionego stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> Zgodnie z powołanym przepisem odpowiedzialności karnej podlega ten, kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa. Z podrobieniem dokumentu mamy do czynienia, kiedy zostaje on sporządzony przez osobę nieuprawnioną przy zachowaniu pozorów pochodzenia od rzekomego wystawcy dokumentu. <span class="anon-block"> (...)</span> w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> oznacza przedłożenie dokumentu innej osobie, organowi, instytucji, organizacji lub wykorzystanie go w związku z działaniem urządzenia (np. dla weryfikacji swojej tożsamości). Jeśli chodzi o stronę podmiotową omawianego przestępstwa, to ma ono charakter kierunkowy i może być popełnione wyłącznie z zamiarem bezpośrednim. Sprawca ma działać w celu użycia sfałszowanych dokumentów jako autentycznych przez siebie lub inną osobę, a cel ten powinien zostać ujęty w opisie zarzucanego sprawcy czynu i udowodniony.</p> <p>Oskarżona <span class="anon-block">A. P.</span> dokonując przypisanego czynu działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Najpierw w aneksie do umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych w miejscu na podpis abonenta podpisała się danymi <span class="anon-block">P. G. (3)</span>, a następnie użyła tego dokumentu jako autentyczny w kontaktach z <span class="anon-block">(...)</span> w celu przedłużenia umowy z operatorem.</p> <p>W niniejszym stanie faktycznym mamy do czynienia ze zbiegiem przepisów. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Aby oddać pełną zawartość bezprawia należało zastosować kumulatywną kwalifikację przepisów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> W przypadku omawianej konstrukcji czynu występuje ścisła więź tych dwóch przestępstw, które tworzą zwartą całość zachowania się sprawcy. Nie da się oddać w kwalifikacji prawnej zawartości bezprawia tego czynu, pomijając któryś ze zbiegających się przepisów.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>1.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>1.4.  Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>1.5.  Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="6"> <p>1.6.  Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">A. P.</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>I</p> </td> <td colspan="2"> <p>I</p> </td> <td colspan="7"> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> w wypadku określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11 § 2)">§ 2</a> sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.</p> <p>Czyn oskarżonej został popełniony 4 maja 2017 roku, więc zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> zastosowanie znajdzie ustawa z brzmieniu 1 października 2023 roku, jako względniejsza dla oskarżonej. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> przewidywał zagrożenie karą grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Z kolei <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> pozostał niezmieniony od chwili popełnienia czynu przez oskarżoną i przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.</p> <p>Porównanie wyżej wymienionych zagrożeń ustawowych prowadzi do wniosku, że podstawą wymiaru kary powinien być przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> ponieważ przewiduje on zagrożenie surowszą karą.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a;art. 37 a § 1)">art. 37a § 1 k.k.</a> w brzmieniu sprzed 24 czerwca 2020 roku jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności, o której mowa w art. 34 § 1a pkt 1 lub 4..</p> <p>Sąd wymierzając oskarżonej karę grzywny kierował się dyrektywami wymiaru kary zawartymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> w brzmieniu sprzed 1 października 2023 roku. Wymierzona kara jest współmierna do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości przestępstwa, którego dopuściła się oskarżona.</p> <p>Wina oskarżonej nie budzi wątpliwości, jednocześnie nie ujawniły się żadne okoliczności limitujące stopień zawinienia. Oskarżona była w pełni poczytalna i rozpoznawała znaczenie swojego czynu.</p> <p>Stopień społecznej szkodliwości oceniany z uwzględnieniem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 2)">art. 115 § 2 k.k.</a> był średni. Oskarżona swoim zachowaniem naruszyła dobro prawne w postaci wiarygodności dokumentów oraz w postaci mienia spółki <span class="anon-block">(...)</span>Na ocenę stopnia społecznej szkodliwości wpłynął sposób działania oskarżonej. Działanie polegające na podrobieniu podpisu i następnie posłużeniu się nim w celu wprowadzenia w błąd co do swojej tożsamości osobę trzecią było przemyślane i zaplanowane, co jednocześnie wpływa równie średni stopień zawinienia choć Sąd miał jednocześnie na uwadze, że był to incydentalny przypadek i chęć dalszego korzystania z posiadanego już numeru telefonu. Na obniżenie stopnia społecznej szkodliwości wpływały rozmiary wyrządzonej szkody (323,15 zł), które były stosunkowo niskie biorąc pod uwagę stosunki majątkowe w społeczeństwie.</p> <p>Sąd wymierzając karę nie tracił z pola widzenia okoliczności wpływających na jej wymiar. Do okoliczności obciążających należało wypełnienie jednym czynem znamion dwóch przestępstw (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a>) oraz wypełnienie dwóch alternatywnie ujętych znamion w ramach przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a>, to jest nie tylko samo podrobienie dokumentu poprzez złożenie fałszywego podpisu, ale także użycie go jako autentycznego.</p> <p>Okolicznością łagodzącą jest uprzednia niekaralność oskarżonej.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a;art. 37 a § 1)">art. 37a § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonej karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 15 zł każda.</p> <p>Dolegliwość orzeczonej kary nie przekracza stopnia winy, jest też ona adekwatna do wagi popełnionego przestępstwa. Wysokość stawki dziennej grzywny ustalono z uwzględnieniem dochodów oskarżonej, warunków osobistych i możliwości zarobkowych. Sąd wziął pod uwagę, że oskarżona nie ma żadnego wartościowego majątku. Orzeczona kara nie jest dla oskarżonej nadmiernie wygórowana. W ocenie Sądu kara grzywny w orzeczonym wymiarze pozwoli oskarżonej w sposób wystarczający odczuć naganność jej zachowania, jak również wyciągnąć właściwe wnioski na przyszłość.</p> <p>Wymierzona kara odpowiada także wskazaniom prewencji ogólnej, kształtując w odbiorze społecznym przekonanie, że przestępstwo polegające na podrabianiu podpisu i posługiwaniu się nim jako autentyczny w celu oszukania osoby trzeciej spotyka się z trafną reakcją organów wymiaru sprawiedliwości.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <span class="anon-block">A. P.</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>II</p> </td> <td colspan="2"> <p>I</p> </td> <td colspan="7"> <p>W pkt II wyroku Sąd orzekł oskarżonej środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 1.500 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Podstawą prawną takiego rozstrzygnięcia jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 § 7)">art. 39 § 7 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43a § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> </p> <p>Orzeczenie świadczenia pieniężnego w wysokości 1500 zł nie jest środkiem nadmiernie wygórowanym, warto zauważyć, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43a § 1 k.k.</a> wprowadza maksymalną granicę tego świadczenia w wysokości 60.000 zł. W ocenie sądu obowiązek zapłaty świadczenia w wysokości 1500 zł pozwoli na spełnienie swojego celu jakim jest wzmocnienie efektu oddziaływania orzeczonej wobec oskarżonej kary grzywny.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="7"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> </td> <td colspan="7"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->6. inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Na rozprawie w dniu 11 października 2023 roku (k. 175v) <span class="anon-block">P. G. (1)</span> wniósł o orzeczenie na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> na jego rzecz od oskarżonej zadośćuczynienia w kwocie 2.000 zł. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; przepisów prawa cywilnego o możliwości zasądzenia renty nie stosuje się. Zatem przy stosowaniu środka kompensacyjnego szczególne znaczenie mają przepisy prawa cywilnego dotyczące przesłanek orzeczenia zadośćuczynienia za doznane krzywdy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 448)">art. 445 i 448 k.c.</a>). Wniosek <span class="anon-block">P. G. (1)</span> nie mógł być jednak uwzględniony, albowiem nie ujawniły się żadne dowody, które wskazywałyby na doznanie przez niego krzywdy na skutek przestępstwa popełnionego przez oskarżoną <span class="anon-block">A. P.</span>. <span class="anon-block">P. G. (1)</span> poza stwierdzeniem, że domaga się zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, nie wykazał jednak żadnymi dowodami jej zaistnienia.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>7.  <strong> <!-- -->KOszty procesu </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>III</p> </td> <td colspan="12"> <p>W pkt III wyroku na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądzono od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w postaci wydatków w kwocie 1.268,50 zł oraz opłaty w wysokości 150 zł. W ocenie Sądu brak było podstaw do odstąpienia od zasady obciążenia oskarżonej kosztami procesu. Należy również uwzględnić okoliczności przedmiotowe tego czynu, gdzie oskarżona dopuściła się przestępstwa umyślnego w zamiarze bezpośrednim. Obciążenie oskarżonej kosztami postępowania w tej wysokości nie spowoduje niepowetowanej szkody dla niej i członków jej rodziny.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table> </div>